IMG_4696Elburg. Donderdag 12 september. Traditiegetrouw beginnen de Botterdagen in Elburg met het invaren in de haven. Het is een groot feest. Alle botters varen de haven uit en op sommige botters bevinden zich muziekbands. Gelukkig zit het weer mee. Als alle botters buitengaats zijn, dan gaan ze op nummer weer naar binnen om dan ergens in de haven een plekje te zoeken. Op de hoek van de haven wordt de botter dan genoemd en er wordt verteld hoe oud de botter is, van wie de botters is en soms ook nog een leuke (korte) anekdote.

Na het aanleggen lopen wij wat rond. We lopen naar het “Blinde Peerd” waar een DJ staat. Op verzoek van de aanwezigen draait hij leuke plaatjes (waarschijnlijk MP3-tjes). Het dansen gaat ons na een tijdje steeds beter af ;). De bedrijven zijn ook al gekoppeld aan de botters. We kijken ook al even welk bedrijf we morgen aan boord zullen krijgen en net als vorig jaar is dat schildersbedrijf Pruis uit Hattem. We vonden het toen heel gezellig. We lopen terug naar de botter en genieten nog een hele tijd van de avond. Rond een uur of 12 duiken we dan ons bed  in. We moeten morgen toch fris aan de start van de wedstrijd verschijnen.

schippersontbijtElburg. Vrijdag 13 september. Als we rond een uur of half acht wakker worden, is het gewoon mooi weer. Er was slecht weer voorspeld, maar het ziet er naar uit dat we geluk hebben. Na het ochtendgetreuzel, lopen we naar het “Blinde Peerd” om te gaan genieten van het schippersontbijt. Alle bedrijven en schippers genieten van het ontbijt. Het is weer een drukte van jewelste. Nadat we ons bordje hebben volgeladen en een bakje koffie hebben gepakt, zoeken wij onze tafel op. Elke botter heeft een ‘eigen’ tafel waar de gasten dan gezamenlijk met de bemanning het ontbijt zien weg te werken. De champagne wordt ingeschonken en we drinken op een goed afloop van de wedstrijd en net als elk jaar gaan we voor de winst.

Terwijl de gasten alvast naar de botter gaan, wordt het pallaver gehouden. We krijgen de regels te horen, met hoeveel tegelijkertijd we door de brug moeten en wat we wel en niet mogen voeren aan zeilen. Er staat een leuk windje (iets meer dan 4 Bft). De wedstrijd begint om half één. Als iedereen aan boord is gooien we de trossen los en varen richting het wedstrijdveld. Onderweg is er weer een voorstelrondje en verdelen we de taken. Rond kwart over twaalf liggen we dan op anker te wachten op het startschot. Klokslag half een begint de wedstrijd. We hijsen de zeilen , anker eruit en het gaat direct erg goed. We liggen best goed direct al in de wedstrijd. We varen eerst richting Harderwijk. Er staat een redelijke wind. Ondertussen eten we vis (zalm) en diverse hapjes. Het wordt plotseling spannend. Gaan we wel of niet voor een botter langs. Mijn hartslag neemt toe en gelukkig halen we het net. Het hield niet over, maar we gingen er voorlangs. We ronden het eiland over stuurboord en varen dan richting Bremerbergerhoek. We wisselen nog een paar keer van plaats met onze buurbotters. We missen nog bijna de finish. In verband met de wind is de finish verlegd (anders dan gezegd bij het palaver). We varen een eind richting Harderwijk als we er plotseling achterkomen dat de finish verlegd is. We zijn nu te ver doorgevaren. We gaan overstag en halen dan toch nog de finish en we hadden daardoor bijna onze 13e plek verspeeld. Uiteindelijk worden we afgeblazen op de 13e plek. Toch best goed voor ons doen. Beter weer dan vorig jaar. We varen terug naar Elburg en praten nog wat na over de vreemde finish. In Elburg aangekomen worden we uitgenodigd door Pruis om met hen mee te gaan eten bij “Achter de poorte”. Het is een geweldig lekker diner. Het is heel gezellig. We krijgen het nog over WHC en de sponsering en dan blijkt de wereld toch heel erg klein te zijn. Rond een uur of 10 lopen we nog mee naar de auto, waar we een mooi presentje krijgen. Hopelijk volgend jaar weer Pruis.

Elburg. Zaterdag 14 september. Als we wakker worden regent het. Het ziet er naar uit dat het de rest van de dag blijft regenen. Is erg jammer, maar ja het weer hebben we niet in de hand. We melden ons bij de kraam en zeggen dat we meedoen met het varen van tochtjes. En dan begint het lange wachten. Er zijn 14 botters voor ons en dan zijn wij aan de beurt. Op een mooie warme dag is dat geen probleem, maar nu loopt het niet storm. Uiteindelijk wordt het droog en toevallig zijn wij dan ook aan de beurt. We varen met een groepje van 12 personen de haven uit richting Kampen. We hijsen alleen de fok en als we dan de motor uitdoen, dan genieten de mensen toch van de stilte en de rust van het zeilen. Aan het einde van de strekdam varen we op de motor terug naar de haven. We hebben de smaak te pakken. Weer een lange tijd wachten op het volgende groepje. Ondertussen varen we ook nog een keer met allemaal familie en als laatste tochtje nog een keer met een groep. Het is kwart voor vijf als we klaar zijn met het varen. Door het slechte weer maar twee groepen.

Comments Reageren uitgeschakeld

Botter op KetelmeerElburg, Kampen 28 en 29 juni 2013. Het is een mooie dag om naar Kampen te zeilen. Het is tamelijk bewolkt en er staat een matig windje. Iets van windkracht 4 met wat uitschieters naar 5. Morgen de wedstrijd in Kampen. Mijn buurman, mijn collega zijn ook mee.

Eerst Roggebotsluis. Altijd een mooie hindernis op de route naar Kampen. Na de sluis het Ketelmeer op. Het is nog vroeg en we besluiten een leuk stukje te gaan zeilen. De wind is wat aangewakkerd en we gaan goed scheef. Het wordt iets te heftig voor mijn collega, maar hij houdt zich staande. Beetje misselijk is iedereen altijd wel.

We komen al andere botters tegen die op weg zijn naar Kampen. Zij doen morgen ook allemaal mee aan de wedstrijd. We gaan via het Kattegat de IJssel op. Indrukwekkend ligt de Eilandbrug weer voor ons. We kunnen er makkelijk onder door, maar toch. Je weet het nooit zeker.

Grote vrachtschepen komen ons tegemoet en het is dus altijd goed oppassen op de IJssel. We komen langs Peters ShipYard. Mijn zoon werkt daar en ik bel hem altijd even op. Kan hij even zwaaien naar zijn vader. Altijd leuk. Na het belletje staat hij al op de kade en wuift of we even aankomen. Dat doen we. Het is nog vroeg dus alle tijd.

Het blijft altijd een indrukwekkend gezicht zo’n enorm zeeschip in aanbouw. Het enorme roer (vanuit het perspectief van het schip klein) en zeker een enorme schroef. Vrijdag 4 oktober gaat dit schip te water. Mooi zo’n planning.

2013-06-28 16.18.08 2013-06-28 16.32.03
 2013-06-28 16.28.04 2013-06-28 16.29.01

Na een klein half uurtje vertrekken we weer . We varen nog een klein stukje door en dan komen we aan in de Nieuwe Buitenhaven, de vaste ligplaats van de Kamper Kogge. We gaan achteraan liggen. We draaien de botter en we liggen met de kont naar achteren. De motor uit en we zijn er.

De eerste schippers melden zich al. Of wij het ook gehoord hebben. De schipper van de WR151 is van boord gevallen en naar alle waarschijnlijkheid verdronken. Er wordt met man en macht gezocht, maar nog niets gevonden. Wat een domper. Echt een drama. In alle jaren dat ik mee doe, nog nooit meegemaakt dat er iemand verdronken is. Alles is afgelast en misschien dat we morgen nog gaan zeilen, zonder wedstrijd, als eerbetoon. Niemand weet het nu.

We eten een visje, maar het drama is het gesprek van de dag. Wat is er gebeurd, hoe is het gebeurd? We worden wel weer met de neus op de feiten gedrukt. Ook wij hebben nooit reddingsvesten aan, omdat de botter zo veilig en betrouwbaar is. Maar één onoplettend moment en je ligt erin. In de loop van de avond wordt er door de leiding besloten dat ook de wedstrijd en alle andere activiteiten wordt afgeblazen. Er is in de feesttent nog een laatste woord van Tjibbe (voorzitter botterstichting Kampen).

bericht-wr151

bericht-wr151b

 

 

Comments Reageren uitgeschakeld

koopmans475Na weken van voorbereiding, is het dan nu eindelijk zover. We gaan naar Helgoland. Richard, Alef, Stan, Wim en Hans (ik).

Of toch niet. De wind is voor Helgoland echt ongunstig en dus besluiten we gewoon naar Engeland te zeilen. Ook leuk en net zo spannend.

We willen er een leuke week van maken en gezien het gezeilschap gaat dat zeker lukken.

Aan de boot gaat het zeker niet liggen. De boot, een Koopmans 47.5 met kachel, airco, 4pits elektrisch kooktoestel, oven, magnetron, watermaker, generator, duikflesvulinstallatie en niet te vergeten de hydraulisch te bedienen fok en genua, inclusief de bijbehorende hydraulische lieren. Het gaat dus gewoon een zeilVAKANTIE worden.

Navigeren doe we op de kaart en soms een beetje op de kaartplotter. Sturen doen we zelf en soms een beetje op de automaat.

We verdelen de taken (Stuurman, dekker 1, dekker 2, kok en rust) en maken een wachtschema voor de nacht. Ook spreken we af wie in nood of andere moeilijke situaties de echte kapitein-knoopdoorhakker is. Na enige discussie komen we uit bij Stan (zelf is hij niet helemaal gelukkig met deze eer).

Wij zijn er klaar voor. Start de engine en afvaren maar. Op naar de sluizen bij Den Oever.

Comments Reageren uitgeschakeld

Harlingen, vrijdag 2 november 2012. Het is zo rond een uur of acht dat ik de Anna Trijntje op stap. Duurt even voordat ik haar gevonden heb, maar uiteindelijk is het gelukt. Het is benedendek al behoorlijk gezellig. Ik zet mijn tas in de hoek en geef iedereen een hand. Sommigen ken ik nog en van anderen moet ik toch echt weer mijn best doen om hun naam te kennen.

De Waddenrace 2012 start op zaterdag om 8 uur en eindigt uiterlijk zondag vijf uur in de middag. Je moet een viertal havens aan doen en dan een foto maken met het wachtwoord.

Wij besluiten eerst naar Vlieland te gaan. Daarna naar Terschelling, Texel (Oude Schild) en Den Oever en dan terug naar Harlingen. We schatten dat we zondag half twee weer in Harlingen zijn.

We keuvelen de hele avond door en ik zoek rond een uur of half een mijn kooi op. De slaap die we nu krijgen is alleen maar goed. Van zaterdag op zondag zullen we de slaap moeten missen.

Zaterdagochtend is het half zeven als ik weer uit mijn kooi rol. Letterlijk. Mijn kooi ligt gewoon op de vloer van de boot. Dus opstaan zit er niet in. Om half zeven aan het ontbijt. Gezellig. Er heerst een bepaalde spanning. Je voelt dat de wedstrijd gaat beginnen. Stefan (de schipper) wil niet al te vroeg starten, maar hij heeft het nog niet gezegd of ik hoor de motor aanslaan. We gaan dus gewoon vijf over acht echt weg. In de havenkom van Harlingen hijsen we de zeilen en weg zijn we. Er staat een mooie zuidwesten wind kracht 5 a 6 en voordat we het in de gaten hebben lopen we een mooie 7 knopen over de grond. We hebben de stroom mee. De pollendam is zomaar weer voorbij. We hoeven ons niet aan de geul te houden. We kunnen gewoon rechtdoor , richting het Franse gaatje. Gezien de waterstand en de verhoging door opstuwing (32 cm) kunnen we makkelijk over de plaat.

Voordat we er erg in hebben, zien we de haven van Vlieland al recht voor de boeg. De motor aan, zeilen zakken en dan de haven in. We leggen aan en Wam springt van de boot om bij het havenkantoortje zichzelf en het wachtwoord op de foto te zetten. Na een minuut is Wam weer terug en maken we weer los. En dan de haven uit. In het havenkanaaltje beginnen we al met het hijsen van de zeilen.

   

Op weg naar Terschelling met de wind in de rug en nog steeds een mooie wind. We kunnen nu ook over de Jacobsruggen en hoeven niet om te varen via de Slenk. Scheelt ruim een uur zeilen. We hebben onderweg nog een discussie wanneer we onze verplichte rustpauze van 4 uur nemen. Gezien de stroming lijkt het ons verstandig om op Terschelling maar 4 uur te wachten. Rond kwart voor twaalf liggen we dan voor de haven van Terschelling. We mogen 1 kabel voor de haven de motor starten. Een kabel is 185,2 meter , dus precies 1/10 van een zeemijl. Het komt aan op de laatste 20 centimeter. Iets te vroeg de motor gestart en alles is voor niets, diskwalificatie volgt. Gelukkig starten wij ruim binnen de 185,2 meter de motor. We zoeken een plekje in de haven van Terschelling en gaan voor 4 uur rust houden.

Ik ga lekker naar bed. Ik heb nog nooit zo vroeg in bed gelegen, maar ik heb er ook geen bezwaar tegen. Om half vier word ik weer wakker. Het blijkt redelijk slecht weer te zijn geweest, maar dat is nu weer achter de rug.

We gooien de trossen los en gaan richting Oude Schild op Texel. Er is bijna geen wind meer. Eerst windkracht 6 en dan nu windkracht 1. We drijven min of meer de haven uit en gelukkig hebben we de stroom mee. We zakken de Slenk af en het wordt niet beter met de wind. De avond valt en de ploegen zijn ook ingedeeld. Ik zit in de nachtploeg van 0:00 tot 4:00. Het zit ons niet mee. We drijven nog steeds en we zeilen achteruit. Terschelling ligt een hele lange tijd aan stuurboord en het schiet maar niet op.

Stefan wil ons op een wat ondieper deel van de Waddenzee maar gewoon op anker laten liggen. Achteruit zeilen is toch ook niet de bedoeling. Ik duik mijn bedje weer in. In mijn slaaptijd gaan we een behoorlijk aantal keren overstag en overstag en overstag, maar vooruit gaan we niet. Op Marine Traffic kun je ook mooi zien wat we aan het doen zijn. We krijgen al SMSjes van mensen die ons volgen wat we toch aan het doen zijn.  Maar aan al het leed komt gewoon een eind.

Uiteindelijk trekt de wind weer aan en varen we gewoon weer richting Oude Schild. Op een bepaald moment draait de wind en ziet het er naar uit dat we toch eerst naar Den Oever moeten, maar ook dat moeten we weer corrigeren. Omdat de wind nog wat draait kunnen we toch gewoon naar Oude Schild. Voor de haven weer de zeilen naar beneden, de haven in, Wam rent naar het kantoor en weg zijn we weer. Op weg naar Den Oever. We hebben een beetje stroom tegen, maar lopen toch gewoon 7 knopen over de grond. We mogen niet klagen. Den Oever is weer in beeld. Ook hier weer een sprint en weg zijn we. Als het zo door gaat dan zijn we ruim voor onze voorspelde tijd weer in Harlingen. Langzaam aan wordt het weer licht en we varen mooi langs de afsluitdijk. In de verte zien we Harlingen liggen en langzaamaan wordt het ook weer minder met de wind. Bij de haven van Harlingen aangekomen drijven we de haveningang weer gewoon voorbij. Dus nog eenmaal overstag, beetje oploeven en we gaan over de finishlijn. We melden ons op kanaal 73 met de naam van de boot en het woord ‘NU’ en daarmee is er weer een einde gekomen aan de Waddenrace 2012. We zijn wel weer een van de laatsten. Iedereen is al binnen. 1 boot is nog onderweg, omdat die was vastgelopen op een plaat en moest dus echt lang wachten voordat ze weer weg konden komen. 1 boot heeft de giek verspeeld. Jammer. Maar gelukkig wel het enige akefietje.

Ik stap om 13:04 op de trein terug naar Wezep. Ik kijk weer terug op 2 mooie dagen zeilen. De laatste zeildagen van het seizoen. Hopelijk ben ik er volgend jaar weer bij.

 

Comments Reageren uitgeschakeld

Zeilen op de NoordzeeVan woensdag 11 juli tm zaterdag 21 juli gaan we zeilen van Harlingen, Lauwersoog naar Larvik in Noorwegen. Een zeiltocht van zo’n kleine 400 Nm. We doen mee met de Colin Archer Memorial Race (de 16e editie). Als alles meezit komen we op maandagmiddag in Larvik over de finish. Zaterdag 14 juli starten we om tien over vijf in de avond.

De dagen na de finish gaan we verder de Noorse kust verkennen.

Voor een verslag per dag van de CAMR 2012, klik op deze link.

Comments Reageren uitgeschakeld

Varen op de IJssel bij KampenKampen. 30 juni 2012. (foto’s deel 1, foto’s deel 2). Het is 6 uur in de morgen als ik wakker word op de botter. Voor het eerst dit jaar. Het is een prachtig verstilde ochtend. Ik breng een bezoek aan een klein kamertje en ga daarna toch nog even lekker de slaapzak in om vervolgens rond een uur of acht weer wakker te worden.

Floris, mijn jongste zoon, is ook net wakker. Gisteravond zijn we laat naar bed gegaan. Dat is het ‘nadeel’ van die echte zomeravonden. Het is lang licht en als de temperaturen dan ook nog goed zijn dan is het zo 12 uur. Hier komt dan bij dat er ‘s avonds nog een band in een tent stond. De ene na de andere cover komt voorbij en ik zing uit volle borst mee. Floris kijkt het maar een beetje aan. Hij kent geen van die covers. Allemaal voor zijn tijd.

Om half negen komt mijn buurman uit Wezep aangereden. Vandaag zeilen we met z’n vieren de botter. We krijgen een schrootbedrijf aan boord (Regelink Schroothandel B.V.) Op naar het schippersontbijt. Ook dit jaar ziet het er weer verzorgd uit. Na het ontbijt, het palaver. De wedstrijd wordt even aan ons uitgelegd. Er is een mooie zuidwesten wind , kracht 4. Bijzeilen mogen gevoerd worden en we starten op tijd. Geen moeilijke ankerstart. Jammer is dan wel dat je niet meer weet op welke plek je in het veld ligt. Vroeger telde je gewoon de boten die eerder dan jou de boei ronden en op die plek lag je dan. Nu moet je wachten tot de finish en je eindtijd bepaalt dan je plek in het klassement. We moeten tussen twaalf en kwart over twaalf over de startlijn zijn geweest. Dat lijkt te doen.

Als we de mannen van de schroothandel aan boord hebben starten we de motor en vertrekken richting het Ketelmeer. Eerst nog even met de botter langs de IJsselkade varen voor de mensen die daar speciaal voor gekomen zijn. Er doen dit jaar 23 botters mee. De crisis heeft zo zijn tol. Bijna alle aannemersbedrijven hebben afgezegd. Dit jaar maar niet, denken ze massaal.

We hijsen de zeilen en varen zo op zeil op de IJssel. Voor en achter ons zeilen botters. Het blijft altijd een mooi gezicht om al die botters zo bij elkaar te zien.  Na de Elandbrug trekt de wind iets aan. We hebben hem iets meer op de kop. Stroomopwaarts komt er een reuze grote tanker aangevaren. Hij trekt aan de toeter en twee botters voor ons beleven toch nog een hachelijk moment. Ze kunnen nog net voor de tanker uit komen. Je moet er toch niet aan denken dat je ziet dat zo’n tanker over twee botters heen dendert. Het loopt gelukkig goed af.

Om 12:04 zeilen we over de startstreep. De wedstrijd is begonnen. Halve wind richting de eerste boei. Het is dringen geblazen. Wij liggen met drie botter naast elkaar. Het ronden van de boei gaat goed. We trekken de zeilen weer strak om de eerste klap richting de tweede boei te maken. Het zal ons niet lukken om in 1 keer de boei te ronden. We worden aan alle kanten ingehaald. We snappen er niets van. Voor ons gevoel loopt de botter voor geen meter.  Achteraf valt het reuze mee, maar in de wedstrijd heb je daar niets aan. Je leeft in het moment. Na de tweede boei schuiven we de kluiverboom eruit en zetten we de kluiver erbij. De snelheid komt er weer een beetje in en we halen zelfs weer botters in.

Er komt een tweede ronde. We varen de tweede ronde iets beter dan de eerste ronde. Alles valt iets beter op zijn plek. Dit jaar is dit de eerste wedstrijd die we varen. Het hele voorseizoen hebben we niet gezeild. Geen tijd, Geen weer (veel regen in de weekeinden), noem maar op. Je merkt dat toch. We zijn nog niet zo goed op elkaar ingespeeld als in andere jaren. Je merkt dat bijvoorbeeld bij het overstag gaan. Nu verliezen we gewoon tijd met overstag gaan. Het gaat niet soepel genoeg en de botter ligt soms gewoon even helemaal stil.

Ondanks alle feedback en verbeterpunten, hebben we de middag van ons leven. De mannen van de schroothandel helpen ons goed en over de meegenomen catering mogen we zeker niet klagen. Naast het bier wat de mannen drinken (wij van de bemanning drinken alleen ranja;)), hebben ze ook van alles en nog wat bij zich. Spek met kip, Kippenvleugeltjes, kaas (hele grote stukken) en worst. Honger hoef je niet te hebben. Daarnaast werken we nog een zalm weg. Even maar niet afvallen…

Om 14:17 komen we over de finish op de 15e plek (Uitslag 18e Oostwal). Wij zijn redelijk tevreden. De 14e plek blijkt 1 seconde te schelen. Nu hoorde ik dat er in het weekend een schrikkelseconde bijgekomen is. Met andere woorden eigenlijk hebben we een gedeelde 14e plek. Die ene schrikkelseconde nekte ons net. We nemen het maar zoals het is.

We zeilen lekker terug naar Kampen. We praten nog na over de wedstrijd en waar we het hebben laten liggen. In de haven is het ondertussen erg gezellig. De Kamper stadomroeper heet ons welkom en de muziek schalt lekker uit de boxen. We gaan met z’n allen naar de tent, waar we weer op uitstekende manier meegenomen worden van plek 23 tm plek1. 1 van onze mannen blijkt ook een goede zanger te zijn en bij de uitreiking van de prijs, wij krijgen een plaatje voor in de botter, het bedrijf een schilderijtje, wil hij toch nog even een kort liedje zingen. “I did it my way” en dan de langste korte versie die ik ooit gehoord heb. Na meer dan tien minuten gaat de prijsuitreiking dan weer verder.

Na de prijsuitreiking is er dan nog een BBQ voor de schippers. Dit jaar iets strenger dan andere jaren en de toegestroomde familie mag echt niet mee eten. Dan maar gewoon een bordje vlees en salade klaar maken, om buiten de poort op te eten met de familie. Dat mag dan wel ;).

Om 9 uur stappen we in de auto en kijken we terug op weer een mooie Oostwal in Kampen. Volgend jaar zijn we weer van de partij.

 

 

 

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_2228Harlingen. Zondag 5 februari 2012. Rond acht uur word ik wakker. Ik heb goed geslapen. Ik open het rolgordijntje en een waterig zonnetje komt net boven de horizon en de huizen uit. Het is weer een heldere dag en nog steeds vriest het behoorlijk.

Ik ga even lekker douchen. Ik ga naar beneden en geniet van een lekker ontbijtje. Een eitje, kopje koffie en natuurlijk een Fries suikerbroodje, dat mag toch niet missen in een Fries ontbijt.

Om half tien meld ik me weer bij de Zeezeilers van Marken voor deel 2 van de cursus. Vandaag staat het weer op het programma. Het is wel een gevorderden cursus, dus de basis wordt verondersteld aanwezig te zijn. Uiteindelijk is dat waar, maar het ziet wel diep die basiskennis.

Het eerste uurtje besteden we aan het opfrissen van de basiskennis. We krijgen een paar hele mooie dia’s te zien van passages van warmte en koude fronten en wat dat dan weer doet met de wind.

Na de lunch (overigens weer voortreffelijk geregeld door Rob en de kinderen), krijgen we nog wat informatie over golven, golfhoogte, deining en rommelige zeetjes.

Na de theorie behandelen we dan een aantal casus die ook bij het examen van pas komen. Om vier uur is iedereen wel verzadigd. Heel veel informatie en nu maar hopen dat je klaar bent voor het examen van 21 april. Ik laat het nog een jaartje rusten. Ben wel blij dat ik het nu gedaan heb. Komt vast goed van pas bij de Colin Archer wedstrijd midden juli 2012. We nemen afscheid van de groep en misschien komen we elkaar nog wel eens tegen bij de Zeezeilers.

199612_962_1206799538535-136022_962_1125484107032-prcp1
199613_962_1206799538512-136023_962_1125484250467-prcpwf
 
Ik stap om half zes in de trein van Harlingen naar Leeuwarden en Zwolle en ben dan rond half acht thuis. Moe van de barre tocht, plof ik op de bank. Dit zit er weer op. Ik hoor nu ook de schaatsverhalen en wat ik allemaal gemist heb toen ik in een lokaaltje in Harlingen zat. Maar zo gaat dan nu eenmaal. Het leven is keuzes maken.

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_2223Harlingen 4 en 5 februari 2012. Terwijl het buiten hard vriest en iedereen in de ban is van het schaatsen, heb ik mij opgegeven voor een cursus Reisvoorbereiding, Routering en Planning bij de Zeezeilers van Marken in Harlingen.

In de trein op zaterdagochtend reis ik van Zwolle naar Harlingen via Leeuwarden door een prachtig wit en vredig landschap. De sneeuw ligt als een mooie witte deken over Nederland. Ik kijk zo nu en dan even met WeatherPro naar de temperatuur en op alle plaatsen waar we stoppen is het nooit onder de –15 graden. Het is dus wel echt koud.

In Harlingen-Haven maak ik nog wel even een paar foto’s van de haven. Een mooie strakke blauwe lucht om half tien in de morgen.

Bij de zeezeilers aangekomen zijn er al een aantal mannen aan de koffie. Ik geef iedereen even een hand en pak dan zelf ook maar even een lekker bakje koffie. Daar ben ik wel aan toe. Langzaam aan komen er steeds meer mensen bij en schaatsen, de Elfstedentocht is toch wel het belangrijkste onderwerp. Om tien uur begonnen we. Er zijn twee cursusgroepen. De eerste groep komt voor een dagje basis meteo en wij komen voor een tweedaagse.

De eerste dag staat in het teken van de voorbereiding van de reis. Waar wil je naar toe?  Wat is je doel? Wat weet je van verschillende havens en stel dat je bedoelde haven niet gehaald wordt, waar ga je dan naar toe? Welke beslismomenten/punten zijn er?  Allemaal zaken waar je in de reisvoorbereiding rekening mee kan houden.

We krijgen allemaal een reeds almanak voor ons en we zoeken eens even wat havens op. Scheveningen is echt wel een rottige haven als je dat zo leest. Vanaf NW6 moet je er eigenlijk niet meer naar binnenvaren. We schrijven een aantal zaken op een reisvoorbereidingsformulier. Dat is handig. Tijdens de reis hoef je dan niet op een ongelukkig moment weer in alle boeken te duiken, maar kun je eenvoudig op een schema zien hoe bv de stroming is. Het leuke van zo’n voorbereiding is dat er niet één goed antwoord is. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.

Na een dagje stoeien met de Reeds heb je wel een indruk gekregen van de reisvoorbereiding. Om half acht is het gedaan met de pret en stoppen we met het cursusdeel. Ik heb een kamer geboekt in hotel Centraal in de Brouwersstraat. Eigenlijk om de hoek bij de Zeezeilers. Ik had geen zin om rond een uur of half elf aan te komen in Wezep, in mijn bed te duiken en dan om half acht weer met de trein naar Harlingen te reizen.

Uiteindelijk zijn er nog een man/vrouw of negen over en we besluiten lekker met elkaar uit eten te gaan. We eten in het eetcafé Nooitgedacht. Het wordt nog heel gezellig zo met elkaar. We wisselen nog wat verhalen uit, laten foto’s van mooie schepen zien en vertonen video’s van snel scheurende raggende boten. Het uit eten gaan is totaal onverwacht, maar uitermate gezellig.

Om tien uur staan we allemaal weer buiten. Wensen elkaar een goede nachtrust en ik loop naar het hotel. Ik heb een leuk klein eenpersoonskamertje. Ik zet de laptop nog even aan, laat de foto’s nog even synchroniseren met de iCloud en ga om half twaalf lekker onder zeil. Het was een leerzame dag. Morgen weer een dag.

Comments Reageren uitgeschakeld

Het zeilseizoen 2012 komt er weer aan. Naast de traditionele bottertochten doe ik dit jaar naar verwachting ook mee met de Colin Archer Race, een 365 zeemijlen durende tocht van Lauwersoog naar Larvik in Noorwegen.Deze reis duurt 3 tot 5 dagen, beetje afhankelijk van het weer en op welk type schip je vaart.

 

 

 

 

 

Overzicht

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_16884, 5 en 6 november. Harlingen, Terschelling-West, Vlieland, Oudeschild, Den Oever en Harlingen. Het is kwart voor zes als ik op de trein stap naar Harlingen. Na een uurtje ben ik dan in Leeuwarden waar ik dan moet overstappen op de sneltrein naar Harlingen. Een tocht naar het hoge noorden van Friesland met als eindbestemming Harlingen-Haven.

Het is half acht als ik de trap afdaal op de Anna Trijntje, het schip waar ik de komende 33 uur op zal vertoeven. De mannen en 2 vrouwen zitten nog lekker aan het avondeten en iIk word welkom geheten door Friso. Ik stel mij zelf voor aan een paar mannen en van de rest van crew krijg ik vast later de namen nog wel te horen. Het is in ieder geval direct gezellig. Mijn slaapplaats is helemaal voorin op het bovenste stapelbedje.

Ik breng mijn rugzak naar de hut en rol lekker mijn slaapzak al uit. Ik ga vroeg slapen.

Zaterdagochtend rond een uur of zeven ben ik dan weer wakker. Na een goede nachtrust, ga ik eens even polshoogte nemen van de stand van zaken. Een aantal anderen is ook al wakker en zo rond kwart voor acht hoor ik de schipper de motor starten. We varen af van onze plek en alle zeilen worden voor de eerste keer gehesen. De Anna Trijntje is een tweemaster, dus na het grootzeil, de fok, genua is het de tijd voor de bezaan. Alles staat dan ook binnen tien minuten. Om acht uur precies varen we dan over de start-tijdlijn. De wedstrijd is begonnen.

Er is niet veel wind, maar het beetje wind wat er is komt wel uit de goede hoek (Noord-Oost). We gaan eerst naar Terschelling. We worden al direct door een aantal schepen ingehaald. Dat levert voor ons al direct een aantal mooie foto’s op. Van achter uit het veld maak je de mooiste foto’s. Na een tijdje liggen er nog twee schepen achter ons.

P1130166 P1130170

De wind is ondertussen ook wakker en het lijkt een beetje windkracht 3-4. Best een lekker zeilwindje. We lopen toch gewoon zo’n 6,5 knoop op de teller van de gps. We varen halve wind, ruime wind en bij de slenk aangekomen moeten we een paar keer kruisen. In het schuitengat worden we ingehaald door twee hele snelle schepen.

P1130209 P1130210

Ze scheuren ons echt voorbij. Niet te geloven hoe hard dat gaat. Echt spectaculair om dat mee te maken vanaf een ons schip. Uiteindelijk laten ze ons achter en richten wij ons weer op onze eigen wedstrijd. Rond een uur of één in de middag strijken we de zeilen voor de haven van Terschelling. We varen naar binnen. De schipper draait het schip bij de grote steiger. Het gaat nog bijna mis. We hebben nog iets te veel voorwaartse snelheid terwijl we al in de draai naar achteren gaan. Bijna rammen we de grote steigerpalen, maar gelukkig gaat het allemaal net goed. Na het aanmeren springt Bam van boord en rent naar het havenkantoor. Daar hangt een wachtwoord en moet hij zichzelf met het wachtwoord op de foto zetten. Als Bam terug is, gooien we de trossen los en in de haven van Terschelling hijsen we alle zeilen weer op. Even is er wat commotie. Het topzeil is eraf gehaald en dat had niet gemogen. In vakjargon is dat een OEI-moment. Ongewenst Eigen Initiatief. De schipper geeft commando’s en alleen daarop mag gereageerd worden. Nadat alles weer hersteld is, varen we al zeilend de haven uit richting Vlieland.

We gaan over de ondiepte. Er staat, als we het goed hebben uitgerekend, voldoende water om Vlieland te bereiken.

Schuitengat-Terschelling-Vlieland

Het zal er om spannen. Op het laagst ligt dit deel van de Waddenzee 80 centimeter boven het water. Met de verhoging die er nu is, staat er net iets meer dan 1,30m. Genoeg voor de Anna Trijntje die met een diepgang van 1 meter en dus ‘makkelijk’ over heen moet kunnen. Uiteindelijk lukt dat ook en komen we gewoon netjes aan in de Vliestroom. We steken de Vliestroom over en bereiken op die manier de haven van Vlieland rond kwart voor vier. Ook hier rent Bam de longen weer uit zijn lijf voor de foto van het jaar.

We hijsen de zeilen en vertrekken nu richting of Den Oever of Oudeschild. We weten het niet precies. Ook nu varen we weer over een ondiep deel van de Waddenzee. Een scherpjacht kan hier echt niet komen. Dat maakt het ook zo bijzonder. Op een bepaald moment kijk ik overboord en ik zie tot mijn verbazing gewoon de bodem van de Waddenzee. Na een peiling ook hier weer rond de 1.30m water. Net genoeg, maar soms voel je licht dat we toch een beetje vastlopen. We besluiten de boot een beetje te helpen. De wind is ook wat ingekakt. Dat wordt bomen. We hebben een beetje stroom tegen, maar we lopen toch met een zo’n halve knoop extra te bomen. Het werkt dus wel. We steken over naar het Inschot. Het begint langzaamaan al wat donkerder te worden en voor ons zien we een aantal boten met hetzelfde worstelen. Het gaat op een bepaald moment zo langzaam dat we uitrekenen dat we over de halve mijl die we nog te gaan hebben voor we bij het Inschot zijn nog een uur gaan doen. We blijven er toch de moed in houden. Uiteindelijk bereiken we het Inschot , het diepe water waar we weer gewoon kunnen zeilen, als er wind was geweest. Als een duveltje uit een doosje komt er zo maar wind op zetten. We lopen nog best redelijk, maar op een gegeven moment hebben we zoveel stroom tegen dat we eigenlijk achteruit aan het zeilen zijn. Onze snelheid over de grond is negatief. Voor je gevoel en als je de boot door het water ziet glijden dan zeil je nog, maar schijn bedriegt.

P1130241 P1130242

Bij het gasplatform gaan we uiteindelijk voor anker. Ik stap, net als een aantal anderen, rond een uur of acht mijn kooi in. Om twaalf uur middernacht gaan we verder. Ik wordt rond kwart over twee gewekt. We gaan weer verder. De wind is wat toegenomen en de stroom is ook minder. Ik heb dus mooi 6 uur geslapen. Ik ben weer helemaal fit. Mijn wacht loopt nog tot 4 uur ‘s nachts. Daarna zou ik weer tot acht uur naar bed kunnen, maar ik besluit gewoon de hele nacht verder mee te draaien en op rustige momenten me even terug te trekken voor een quick-nap. Om een uur of zes in de ochtend zien we dan de haven van Oudeschild opdoemen. Er is een zee van lichten en ergens in die brei staan dat de havenhoofden waar we tussendoor moeten.

Zeilen strijken, aanleggen, rennen voor je leven en hup weer verder en dus de zeilen weer hijsen. We gaan richting Den Oever. Het is ondertussen NNO als windrichting en we zeilen dus met behoorlijk ruime wind richting Den Oever. We lopen dan toch nog een knoop of 5 á 6. We mogen dus niet klagen (dat mag dan niet zou Theo Maasse zeggen in het Henk van der Tillaert sketsje). Langzaam wordt het lichter en zien we dat het behoorlijk mistig is, We liggen in een dichte wolk en in de verte doemt dan Den Oever op. We beginnen er ondertussen ook in te geloven dat we dit jaar wel binnen de tijd zullen finishen. Iets wat de afgelopen twee jaren niet meer gebeurd is. Mijn aanwezigheid doet wonderen.

We leggen in Den Oever aan in de nieuwe haven naast een heel groot visserschip uit Yerseke. Bam moet nu wel erg ver rennen, maar hij doet het goed. Dit is de laatste foto van de serie. Nu naar Harlingen, maar door de NNO wind moeten we kruisend naar Harlingen. Onder de dijk maken we korte slagen en dat betekent dat we aan de bak moeten. De kluiver los, dan fok los, dan grootzeil en bezaanzeil aanhalen en dan overstag. Bakstagen ruilen (de een los de ander strak) en dat met slagen van een minuut of tien en dan ook nog de zwaarden inhalen. Het zweet staat me ondertussen wel op de rug. En het ziet er ook steeds meer echt naar uit dat we het gaan halen. Zelfs de schipper gaat er in geloven en dat wil wat zeggen.

De wind wakkert ook gewoon aan en we lopen tegen de acht knopen aan. Langzaamaan doemt dan ook Harlingen op uit de mist. De twee kerktorens zijn steeds beter te zien. Uiteindelijk lopen we al zeilend de haven van Harlingen binnen op 16:34, ruim binnen de tijd. Je moest voor vijf uur binnen zijn. We juichen en we zijn blij dat we het gehaald hebben. In totaal deden er 17 schepen mee. Wij eindigen op de 15e plek met een totale zeiltijd van 32:43:12.  Er zijn 2 schepen uitgevallen. Het ene schip brak de giek en de ander gaf de strijd op omdat er geen wind was.

Wat een unieke ervaring. 33 uur aan één stuk door zeilen met een kleine pauze van 6 uur slaap. Geweldig. Ik hoop volgend jaar ook weer mee te kunnen doen. Ik heb genoten van de Waddenzee en de rust en de vergezichten die dat allemaal weer heeft opgeleverd. Naast de 250 foto’s, ook weer een berg herinneringen. Ook de drooggevallen banken waar dan Aalscholver gebroederlijk naast de zeehonden zitten.

Na het aanlegbiertje (voor mij dan bitter lemon) pak ik mijn rugzak weer in. In neem afscheid van de mannen en stap dan op 18:04 in de trein naar Leeuwarden. Vanaf Leeuwarden is het dan nog een uur en dan ben ik weer thuis. Het zeilseizoen is nu wel echt afgesloten.

 

 

Waddenrace website

Comments Reageren uitgeschakeld

Abonneer je op de RSS-feed van deze siteVoeg deze site toe aan Del.icio.usVoeg deze site toe aan je favorieten op TechnoratiStumble deze site!
87338pagina's gezien, 11 vandaag
41509bezoeken, 10 vandaag
FireStats iconPowerd by FireStats