P1000414Spakenburg, vrijdag 13 februari 2015. (foto’s). Vandaag op uitnodiging naar het feestje van de Botterwerf in Spakenburg. Marco Venendaal is de nieuwe eigenaar en dat wil hij weten ook. Ik kom samen met mijn zwager rond kwart over vijf bij de werf.

Voor de werf staan twee dames in traditionele kleding ons op te wachten met een lekker glaasje bubbels. We gaan door de keuken naar de werkplaats. Nou ja werkplaats? Je herkent het bijna niet. De werkplaats is netjes opgeruimd en alles voor de band (van Marco) staat al klaar. Dat moet wel gezellig worden. We praten hier en daar met een aantal bekenden.

Om een uur of half zeven krijgen we dan een toespraak van Marco. Voor de zekerheid een briefje gemaakt, maar zo te zien levert hem dat ook weinig steun op. Zingen voor een groep is toch makkelijker, dan praten. We zien een film (mooi) en we horen van de plannen die Marco met de werf heeft. Veel samenwerken is toch wel de boodschap en hij wil de werf geschikt maken voor het onderhouden van houten kotters. Al 500 jaar worden er hier in Spakenburg boten (botters?) gemaakt en onderhouden en dat is toch echt uniek. Niet alleen voor Nederland, maar misschien wel voor de hele wereld. Zonder werf is er toch echt niets te doen in Spakenburg. En alle kennis die er ligt bij de werf. Het vakmanschap. “We komen naar de mensen toe”.

Het wordt steeds gezelliger. We eten kibbeling en stukken kip. Allemaal even lekker. Het is goed georganiseerd. Uiteindelijk begint de band, voor de gelegenheid maar even gewoon zonder sound-check. Het eerste lied is goed gekozen: “Never be Clever” van Herman Brood. Het zijn moeilijke tijden voor de botterwerven, maar aan het enthousiasme en de ideeën zal het niet liggen dat het met deze werf helemaal goed gaat komen.

 

Comments Reageren uitgeschakeld

2015-02-07 10.29.22Hoorn, zaterdag 7 februari 2015. (Fotos) Vandaag voor het eerst deelgenomen aan de winterreünie van de Vereniging Botterbehoud. Dit jaar gehouden in Hoorn. Na anderhalf uur rijden in een verstilt mistig landschap, komen we om tien uur aan in Hoorn. Alleen al het door Hoorn rijden is de moeite waard. De reünie wordt gehouden op het Oostereiland. We melden ons bij het gevangenis hotel, maken kennis met nieuwe mensen en drinken een bakje koffie. Na zo’n rit altijd een goed idee.

Om half elf krijgen we een welkomswoord van de commissie en de voorzitter van de vereniging. Ze houden het kort en daarna de wethouder aan het woord. Leuk verhaal over het verval van het Oostereiland en hoe de gemeente Hoorn uiteindelijk zelf voor de financiering van het opknappen van het Oostereiland heeft gezorgd. Ze is enthousiast over Botterbehoud. Met een fles wijn in de hand, wenst ze ons nog een prettige dag en wij drinken nog een kopje koffie.

Dan begint het programma. Eerst een film over het ontstaan van het Oostereiland. Het Oostereiland is aangelegd voor havenuitbreiding van Hoorn in de 17e eeuw. Van VOC, naar admiraliteit, naar marine, naar gevangenis en uiteindelijk in verval geraakt in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw. Er hebben zelfs nog asielzoeker in gezeten. In de film komen bewakers aan het woord. Leuke verhalen over hun belevenissen en sommige bewakers waren zelfs ondeugend.

Na de film naar het “centrum varend erfgoed“. Het centrum ligt ook op het Oostereiland. We kunnen een lunchpakketje ophalen en daarna gaan we in groepen uiteen. Wij zitten in groep A. Eerst naar het museum. We mogen zelf rondlopen. Het is een kleine expositieruimte met de maritieme geschiedenis van Hoorn. Daarna een uitleg van Peter Dorleijn over de museumhaven. Leuke verhalen over de schepen die er liggen. Naast botters ook tjalken en een aantal stalen zeeschouwen. We gaan naar de werkplaats. Ook nu een enthousiast verhaal over de werkplaats en wat de plannen allemaal zijn. Er ligt een stalen schouwtje op de kop die gerenoveerd gaat worden. Het is koud en nattig als we als laatste activiteit buiten nog een verhaal krijgen van een gids over het ontstaan van het eiland en de bijzondere plek waar het varend erfgoed nu staat. Als laatste mogen we nog even in de brasserie een kopje koffie (of iets anders drinken). Het is daar in ieder geval lekker aangenaam warm.

Om drie uur krijgen we dan een stadswandeling door Hoorn. We lopen  door interessante straten, horen leuke verhalen over huizen die overhangend gebouwd zijn – wij maar denken dat ze naar voren zijn gezakt door de jaren heen -, bieropslag en kaaspakhuizen. We lopen over de Westfriese Omringdijk (126 km lang en een stuk er van loopt door Hoorn). Ook nog even bij Jan Pieterszoon Coen, eerst een held, nu iets minder een held, misschien zelfs een schurk. Op de plaquette op het standbeeld staat dan nu ook iets over zijn omstreden praktijken. Ook het huis van Bontekoe was leuk om te zien. Bovenaan het huis een mooie plaquette van een bonte koe. De straten hadden vroeger geen namen, maar aan de plaquettes boven de huizen kon je dan zien wie er woonde. Ook handig. We lopen nog langs de Bossuhuizen. Op de gevels een ‘verslag’ van de “Slag op de Zuiderzee“. De fraaie friezen houden de herinnering levend aan de slag op de Zuiderzee in 1573 waarbij de Spaansgezinden onder leiding van Graaf Bossu werden verslagen door de Westfriezen

Slag-op-de-Zuiderzee-Hoorn02

Langzaamaan lopen we richting de Watersportvereniging Hoorn. In het clubhuis krijgen we een schippersmaaltijd aangeboden. Vier soorten stamppot (zuurkool, andijvie, boerenkoel, hutspot) met een bal gehakt of een stuk worst (of allebei). Echt lekker. We kletsen gezellig met onze tafelgenoten, die allemaal stoere verhalen vertellen over hun leven en avonturen op en met de botter. Wij komen voor de eerste keer. Aan tafel mensen die erbij waren toen de vereniging werd opgericht.

We worden nog bedankt voor onze aanwezigheid en dan vertrekken we weer richting Wezep. We kijken terug op een leuke winterreünie in Hoorn.

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_7050We zijn laat wakker. Het weer is echt slecht en na wat overleg, besluiten we zeker vandaag niet meer uit te varen richting Enkhuizen.

Het geeft wel een paar uitdagingen. De auto’s staan in Enkhuizen en die moeten toch wel opgehaald worden. Friso en Bram besluiten met diverse bussen en dan de trein naar Enkhuizen te gaan. Voor Friso een uitdaging. Hij is al jaren niet met de bus en trein geweest. Misschien wel nooit.

Ik besluit gewoon naar huis te gaan. Waarschijnlijk vaart de Kaat Mossel morgen naar Enkhuizen, maar ik kan helaas niet ook de dinsdag vrij nemen. Het werk roept.

Ik pak mijn tas in, neem afscheid van iedereen en zeg dat ik volgend jaar weer van de partij ben. Ik ga met de trein van elf uur richting Leeuwarden en daarna naar Zwolle en met de bus naar Wezep. Ik kijk weer terug op een mooi weekend zeilen. Tot volgend jaar op 7 en 8 november.

================================================================
Terug naar Waddenrace overzicht | Enkhuizen-Harlingen | Dag 1 | Dag 2 | Terug naar huis
================================================================

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_7013Na een kleine 4 uurtjes slapen word ik weer wakker. Ik ben weer volledig uitgerust en meld me op het voordek. Dit jaar mijn rol aan boord. Het is al licht en heb dus (helaas) de nacht gemist. We varen net voor de haven van Vlieland. Op Vlieland is er beraad nodig over de communicatie aan boord.

We varen na een goed overleg een klein half uurtje later weer de haven uit richting Terschelling. Gezien de waterstand kunnen we niet meer via het Schuitengat naar Terschelling, maar gaan we gewoon via de gebruikelijke route, via de Vliestroom, de West Meep,  de Slenk en dan naar Terschelling. De wind trekt iets aan. Het wordt steeds spannender of we vanavond wel op tijd aankomen. We hebben niet veel speling meer. Het blijft maar gewoon mooi weer en ik geniet van de vergezichten. Het mooie Waddenzee-‘landschap’. Op Terschelling aangekomen, rent onze renner weer naar het havenkantoortje. We horen ondertussen via de Marifoon dat er al schepen zijn gefinisht in Harlingen. Wij moeten nog een paar uur varen. We hebben onze verplichte rust ook nog niet gehad. We moeten dus rond drie uur in Harlingen zijn.

2014-11-02-Vlieland-Terschelling 2014-11-02-Terschelling-Harlingen

Dan gebeurt het dan toch nog. we lopen vast bij de Slenk. Het is even wroeten en wrikken, maar we komen los zonder dat we de zeilen moeten laten zakken. We moeten wel de motor gebruiken en dat mag natuurlijk niet volgens de reglementen. We hopen op clementie (naar later blijkt zijn we gewoon gediskwalificeerd). We maken een aantekening in het logboek voor je weet maar nooit. De Pollendam komt in zicht. Dat voelt als thuiskomen. We voelen de spanning stijgen. Als we half twee binnen zijn, dan zijn we gefinisht. Later dan half twee is te laat.

We varen de haven van Harlingen binnen. We laten de zeilen zakken en ruimen de boel op. We krijgen al snel te horen, dan we gediskwalificeerd zijn, omdat we de motor gebruikt hebben. Wel een beetje een domper, maar het waren toch 2 mooie zeildagen en nachten.

We hebben in totaal 29 uur, 32 minuten en 21 seconden gevaren. Onze voorspelde tijd was 14:42. Onze echte aankomsttijd was 13:37:35. In totaal dus een half uur te laat.

Aankomsttijden van de verschillende havens.

  • Den Oever: 21:43u
  • Oude Schild: 00:18u
  • Vlieland: 06:24u
  • Terschelling: 09:16u
  • Harlingen: 13:37u

We drinken ons verdriet een beetje weg en we maken ons klaar voor de chinees. Er wordt chinees gehaald voor het avondeten, naar ik begrijp een soort van traditie. Na de chinees lekker uitbuiken.

Een aantal mensen gaat ons al verlaten. We schudden handen en zeggen dat we contact houden. Tot volgend jaar.

Dit jaar blijf ik voor het eerst ook slapen. Ik vaar mee naar Enkhuizen op maandag. Ondertussen neemt de wind toe en de voorspellingen voor morgen zijn niet goed. Zoals het er nu naar uitziet gaan we morgen niet uitvaren. Te veel wind.

Ook voor het eerst dan naar het feest van de Waddenrace. We hebben niet gewonnen, maar krijgen toch een prijs. Wij krijgen de prijs voor het duidelijkste, meest complete en meest verzorgde journaal. Zijn we toch nog blij. Mooie troostprijs.

Age deelt de prijzen uit

Het feest valt tegen. Er staan wel mensen, maar het is nu toch niet de beste band van de wereld en misschien zelfs niet van Harlingen. Ze doen hun best, maar het publiek staat niet te dansen op hun muziek.

IMG_7044 IMG_7043

Na anderhalf uur hou ik het voor gezien. Bijna iedereen is al terug op de Kaat Mossel en ik ga er nu ook naar toe. Het blijft gezellig tot in de late uurtjes. Uiteindelijk zit ik te knikkebollen en ga toch maar gewoon naar bed. Morgen weer verder met het zeilen.

================================================================
Terug naar Waddenrace overzicht | Enkhuizen-Harlingen | Dag 1 | Dag 2 | Terug naar huis
================================================================

 

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_6999Het is kwart voor zeven als de wekker gaat. Ik dummel nog een paar minuten en stap dan uit bed. Ik trek mijn pak en loop de gezellig kajuitruimte in. Er wordt al koffie gezet en we zetten het ontbijt voor iedereen klaar. Lekker schippersontbijt.

Om half acht naar buiten. Klaar maken voor vertrek. Dit jaar kiezen voor de westelijke route. Eerst naar Den Oever en dan naar Oude Schild (Texel). We gaan richting de Boontjes. We moeten direct al laveren in de betrekkelijk smalle vaargeul. Rechts van ons “Avontuur”.  Blijkbaar veel minder diepgang dan de “Kaat Mossel”, maar schijn bedriegt. Als wij een slag over stuurboord maken, loopt “Avontuur” achter ons vast naast de vaargeul. Ze slaan hard achteruit, maar het mag niet baten. Wij zeilen gewoon verder en houden ons nog beter aan de grenzen van de vaargeul. Het gaat niet best. We maken wel slagen, maar worden bij elke bakboordslag terug gezet en zo duurt het dus best lang voordat we uiteindelijk een paar mijl zijn opgeschoten.

We besluiten ‘binnendoor’ te gaan. Door de sluizen en dan via het IJsselmeer naar Den Oever. Bij de sluis aangekomen, blijken we pech te hebben. De zwaardtalie van het stuurboord zwaard is bijna doorgesleten en onze inschatting is dat we het niet redden. Er wordt gebeld. En we moeten wachten op een nieuwe staalkabel. We genieten van het mooie weer. Na een klein uurtje kunnen we dan de nieuwe zwaardtalie aanbrengen.

2014-11-01-Kornwerderzand-DenOever 2014-11-01-DenOever-OudeSchild

We gooien los en richting Den Oever. We hebben nu geen last meer van het tij, maar nog steeds zit de wind in de verkeerde hoek. Het is een schitterende tocht. Weinig wind, maar dat mag de pret niet drukken. We  vermaken ons prima op het voordek. We hebben goede gesprekken met Martin, de maat. Hij kent ons nog niet zo goed en sommigen kunnen het niet helemaal aan. Hij legt echt alles uit en waarschuwt ons iets te vaak voor het gevaar van de giek van de fok als we weer eens overstag moeten.

Langszaam aan wordt het donker. Het avondeten wordt klaargemaakt en het begint overal al lekker te ruiken. Ondertussen bereiden we ons ook voor wanneer we nu het beste van Den Oever naar Oude Schild kunnen zeilen. Het is een tocht van 12 Nm en als het allemaal meezit kunnen we dat in iets meer dan 3 uur afleggen.

Bij de sluis van Den Oever blijken de lichten dubbel rood te staan. Dat betekent dat er niet meer geschud gaat worden. Gelukkig hebben we onze contacten en wil de brugwachter voor de Waddenrace de sluis wel open doen. Wij moeten nog wel even geduld hebben, maar uiteindelijk varen we door de sluis en dan richting Oude Schild. We hebben de stroom mee (2 kts) en dat maakt dat we snel in Oude Schild zijn. In Oude Schild even losjes aanleggen en sprinten naar het havenkantoortje. Foto maken, woord opschrijven en we zijn op weg naar Vlieland.

Omdat we het best snel gedaan hebben, gaan we via de Vlielander Balg naar Vlieland. Scheelt een uur varen. Als mijn berekeningen kloppen, dan staat er voldoende water. Ik ga naar bed en geniet van de nachtrust. Eigenlijk wil je met de Waddenrace niet naar bed, maar het moet toch. Ik val als een blok in slaap. Tot morgenochtend.

================================================================
Terug naar Waddenrace overzicht | Enkhuizen-Harlingen | Dag 1 | Dag 2 | Terug naar huis
================================================================

Comments Reageren uitgeschakeld

De Kaat Mossel Onder Zeil

De Kaat Mossel Onder Zeil

Het is de 20ste Waddenrace. Een bijzondere race. Zelf doe ik nu een paar jaar mee en ik geniet van het varen op de Waddenzee. De Waddenzee is toch onze mooiste zee.

Al heel vroeg zit ik in de trein van Wezep naar Amersfoort en dan met de intercity naar Enkhuizen. Mooie reis door diverse landschappen. Vooral na Amsterdam wordt het echt mooi. Reizen door het echte Hollandse landschap van water en (w)eilanden.

Dit jaar varen we met een nieuw schip, de Kaat Mossel uit Lelystad. Vrijdag 31 oktober ligt de Kaat Mossel in Enkhuizen. Het is een mooie dag. Het zonnetje schijnt en we maken kennis met de nieuwe maat. Hij legt van alles en nog wat uit. Alle lijnen hebben namen gekregen. De ene naam iets beter gekozen dan de andere naam.

We gooien los en gaan het IJsselmeer op richting de sluizen van Kornwerderzand. Er staat een matig windje, moet genoeg om de Kaat Mossel goed te leren kennen. Ik schat zo in dat we met een 4 á 5 knopen door het water schieten ;).

Het zonnetje staat hoog aan de hemel. Het is fris, maar toch ook aangenaam. Rond half vijf varen we dan door de sluizen en de Waddenzee op. Je ruikt in de sluizen de zee al. Dan vind ik altijd een mooi moment, van zoet naar zout. De sfeer is ook anders. In de verte ligt Harlingen. Met deze wind nog een kleine 2 uur varen. Het is donker als we aankomen in Harlingen. We zoeken een mooie plek tussen alle andere schepen.

We genieten van de avond. Langzaam aan komen alle andere bemanningsleden ook aan boord en het wordt steeds gezelliger. Tot in de late uren wordt er kennisgemaakt en gekletst en ge-ouwehoert. Om half twee in de nacht duik ik dan toch mijn kooi in. Moet tenslotte een beetje fit zijn voor de race van morgen(ochtend). Welterusten.

================================================================
Terug naar Waddenrace overzicht | Enkhuizen-Harlingen | Dag 1 | Dag 2 | Terug naar huis
================================================================

Comments Reageren uitgeschakeld

IMG_4696Elburg. Donderdag 12 september. Traditiegetrouw beginnen de Botterdagen in Elburg met het invaren in de haven. Het is een groot feest. Alle botters varen de haven uit en op sommige botters bevinden zich muziekbands. Gelukkig zit het weer mee. Als alle botters buitengaats zijn, dan gaan ze op nummer weer naar binnen om dan ergens in de haven een plekje te zoeken. Op de hoek van de haven wordt de botter dan genoemd en er wordt verteld hoe oud de botter is, van wie de botters is en soms ook nog een leuke (korte) anekdote.

Na het aanleggen lopen wij wat rond. We lopen naar het “Blinde Peerd” waar een DJ staat. Op verzoek van de aanwezigen draait hij leuke plaatjes (waarschijnlijk MP3-tjes). Het dansen gaat ons na een tijdje steeds beter af ;). De bedrijven zijn ook al gekoppeld aan de botters. We kijken ook al even welk bedrijf we morgen aan boord zullen krijgen en net als vorig jaar is dat schildersbedrijf Pruis uit Hattem. We vonden het toen heel gezellig. We lopen terug naar de botter en genieten nog een hele tijd van de avond. Rond een uur of 12 duiken we dan ons bed  in. We moeten morgen toch fris aan de start van de wedstrijd verschijnen.

schippersontbijtElburg. Vrijdag 13 september. Als we rond een uur of half acht wakker worden, is het gewoon mooi weer. Er was slecht weer voorspeld, maar het ziet er naar uit dat we geluk hebben. Na het ochtendgetreuzel, lopen we naar het “Blinde Peerd” om te gaan genieten van het schippersontbijt. Alle bedrijven en schippers genieten van het ontbijt. Het is weer een drukte van jewelste. Nadat we ons bordje hebben volgeladen en een bakje koffie hebben gepakt, zoeken wij onze tafel op. Elke botter heeft een ‘eigen’ tafel waar de gasten dan gezamenlijk met de bemanning het ontbijt zien weg te werken. De champagne wordt ingeschonken en we drinken op een goed afloop van de wedstrijd en net als elk jaar gaan we voor de winst.

Terwijl de gasten alvast naar de botter gaan, wordt het pallaver gehouden. We krijgen de regels te horen, met hoeveel tegelijkertijd we door de brug moeten en wat we wel en niet mogen voeren aan zeilen. Er staat een leuk windje (iets meer dan 4 Bft). De wedstrijd begint om half één. Als iedereen aan boord is gooien we de trossen los en varen richting het wedstrijdveld. Onderweg is er weer een voorstelrondje en verdelen we de taken. Rond kwart over twaalf liggen we dan op anker te wachten op het startschot. Klokslag half een begint de wedstrijd. We hijsen de zeilen , anker eruit en het gaat direct erg goed. We liggen best goed direct al in de wedstrijd. We varen eerst richting Harderwijk. Er staat een redelijke wind. Ondertussen eten we vis (zalm) en diverse hapjes. Het wordt plotseling spannend. Gaan we wel of niet voor een botter langs. Mijn hartslag neemt toe en gelukkig halen we het net. Het hield niet over, maar we gingen er voorlangs. We ronden het eiland over stuurboord en varen dan richting Bremerbergerhoek. We wisselen nog een paar keer van plaats met onze buurbotters. We missen nog bijna de finish. In verband met de wind is de finish verlegd (anders dan gezegd bij het palaver). We varen een eind richting Harderwijk als we er plotseling achterkomen dat de finish verlegd is. We zijn nu te ver doorgevaren. We gaan overstag en halen dan toch nog de finish en we hadden daardoor bijna onze 13e plek verspeeld. Uiteindelijk worden we afgeblazen op de 13e plek. Toch best goed voor ons doen. Beter weer dan vorig jaar. We varen terug naar Elburg en praten nog wat na over de vreemde finish. In Elburg aangekomen worden we uitgenodigd door Pruis om met hen mee te gaan eten bij “Achter de poorte”. Het is een geweldig lekker diner. Het is heel gezellig. We krijgen het nog over WHC en de sponsering en dan blijkt de wereld toch heel erg klein te zijn. Rond een uur of 10 lopen we nog mee naar de auto, waar we een mooi presentje krijgen. Hopelijk volgend jaar weer Pruis.

Elburg. Zaterdag 14 september. Als we wakker worden regent het. Het ziet er naar uit dat het de rest van de dag blijft regenen. Is erg jammer, maar ja het weer hebben we niet in de hand. We melden ons bij de kraam en zeggen dat we meedoen met het varen van tochtjes. En dan begint het lange wachten. Er zijn 14 botters voor ons en dan zijn wij aan de beurt. Op een mooie warme dag is dat geen probleem, maar nu loopt het niet storm. Uiteindelijk wordt het droog en toevallig zijn wij dan ook aan de beurt. We varen met een groepje van 12 personen de haven uit richting Kampen. We hijsen alleen de fok en als we dan de motor uitdoen, dan genieten de mensen toch van de stilte en de rust van het zeilen. Aan het einde van de strekdam varen we op de motor terug naar de haven. We hebben de smaak te pakken. Weer een lange tijd wachten op het volgende groepje. Ondertussen varen we ook nog een keer met allemaal familie en als laatste tochtje nog een keer met een groep. Het is kwart voor vijf als we klaar zijn met het varen. Door het slechte weer maar twee groepen.

Comments Reageren uitgeschakeld

Botter op KetelmeerElburg, Kampen 28 en 29 juni 2013. Het is een mooie dag om naar Kampen te zeilen. Het is tamelijk bewolkt en er staat een matig windje. Iets van windkracht 4 met wat uitschieters naar 5. Morgen de wedstrijd in Kampen. Mijn buurman, mijn collega zijn ook mee.

Eerst Roggebotsluis. Altijd een mooie hindernis op de route naar Kampen. Na de sluis het Ketelmeer op. Het is nog vroeg en we besluiten een leuk stukje te gaan zeilen. De wind is wat aangewakkerd en we gaan goed scheef. Het wordt iets te heftig voor mijn collega, maar hij houdt zich staande. Beetje misselijk is iedereen altijd wel.

We komen al andere botters tegen die op weg zijn naar Kampen. Zij doen morgen ook allemaal mee aan de wedstrijd. We gaan via het Kattegat de IJssel op. Indrukwekkend ligt de Eilandbrug weer voor ons. We kunnen er makkelijk onder door, maar toch. Je weet het nooit zeker.

Grote vrachtschepen komen ons tegemoet en het is dus altijd goed oppassen op de IJssel. We komen langs Peters ShipYard. Mijn zoon werkt daar en ik bel hem altijd even op. Kan hij even zwaaien naar zijn vader. Altijd leuk. Na het belletje staat hij al op de kade en wuift of we even aankomen. Dat doen we. Het is nog vroeg dus alle tijd.

Het blijft altijd een indrukwekkend gezicht zo’n enorm zeeschip in aanbouw. Het enorme roer (vanuit het perspectief van het schip klein) en zeker een enorme schroef. Vrijdag 4 oktober gaat dit schip te water. Mooi zo’n planning.

2013-06-28 16.18.08 2013-06-28 16.32.03
 2013-06-28 16.28.04 2013-06-28 16.29.01

Na een klein half uurtje vertrekken we weer . We varen nog een klein stukje door en dan komen we aan in de Nieuwe Buitenhaven, de vaste ligplaats van de Kamper Kogge. We gaan achteraan liggen. We draaien de botter en we liggen met de kont naar achteren. De motor uit en we zijn er.

De eerste schippers melden zich al. Of wij het ook gehoord hebben. De schipper van de WR151 is van boord gevallen en naar alle waarschijnlijkheid verdronken. Er wordt met man en macht gezocht, maar nog niets gevonden. Wat een domper. Echt een drama. In alle jaren dat ik mee doe, nog nooit meegemaakt dat er iemand verdronken is. Alles is afgelast en misschien dat we morgen nog gaan zeilen, zonder wedstrijd, als eerbetoon. Niemand weet het nu.

We eten een visje, maar het drama is het gesprek van de dag. Wat is er gebeurd, hoe is het gebeurd? We worden wel weer met de neus op de feiten gedrukt. Ook wij hebben nooit reddingsvesten aan, omdat de botter zo veilig en betrouwbaar is. Maar één onoplettend moment en je ligt erin. In de loop van de avond wordt er door de leiding besloten dat ook de wedstrijd en alle andere activiteiten wordt afgeblazen. Er is in de feesttent nog een laatste woord van Tjibbe (voorzitter botterstichting Kampen).

bericht-wr151

bericht-wr151b

 

 

Comments Reageren uitgeschakeld

koopmans475Na weken van voorbereiding, is het dan nu eindelijk zover. We gaan naar Helgoland. Richard, Alef, Stan, Wim en Hans (ik).

Of toch niet. De wind is voor Helgoland echt ongunstig en dus besluiten we gewoon naar Engeland te zeilen. Ook leuk en net zo spannend.

We willen er een leuke week van maken en gezien het gezeilschap gaat dat zeker lukken.

Aan de boot gaat het zeker niet liggen. De boot, een Koopmans 47.5 met kachel, airco, 4pits elektrisch kooktoestel, oven, magnetron, watermaker, generator, duikflesvulinstallatie en niet te vergeten de hydraulisch te bedienen fok en genua, inclusief de bijbehorende hydraulische lieren. Het gaat dus gewoon een zeilVAKANTIE worden.

Navigeren doe we op de kaart en soms een beetje op de kaartplotter. Sturen doen we zelf en soms een beetje op de automaat.

We verdelen de taken (Stuurman, dekker 1, dekker 2, kok en rust) en maken een wachtschema voor de nacht. Ook spreken we af wie in nood of andere moeilijke situaties de echte kapitein-knoopdoorhakker is. Na enige discussie komen we uit bij Stan (zelf is hij niet helemaal gelukkig met deze eer).

Wij zijn er klaar voor. Start de engine en afvaren maar. Op naar de sluizen bij Den Oever.

Comments Reageren uitgeschakeld

Harlingen, vrijdag 2 november 2012. Het is zo rond een uur of acht dat ik de Anna Trijntje op stap. Duurt even voordat ik haar gevonden heb, maar uiteindelijk is het gelukt. Het is benedendek al behoorlijk gezellig. Ik zet mijn tas in de hoek en geef iedereen een hand. Sommigen ken ik nog en van anderen moet ik toch echt weer mijn best doen om hun naam te kennen.

De Waddenrace 2012 start op zaterdag om 8 uur en eindigt uiterlijk zondag vijf uur in de middag. Je moet een viertal havens aan doen en dan een foto maken met het wachtwoord.

Wij besluiten eerst naar Vlieland te gaan. Daarna naar Terschelling, Texel (Oude Schild) en Den Oever en dan terug naar Harlingen. We schatten dat we zondag half twee weer in Harlingen zijn.

We keuvelen de hele avond door en ik zoek rond een uur of half een mijn kooi op. De slaap die we nu krijgen is alleen maar goed. Van zaterdag op zondag zullen we de slaap moeten missen.

Zaterdagochtend is het half zeven als ik weer uit mijn kooi rol. Letterlijk. Mijn kooi ligt gewoon op de vloer van de boot. Dus opstaan zit er niet in. Om half zeven aan het ontbijt. Gezellig. Er heerst een bepaalde spanning. Je voelt dat de wedstrijd gaat beginnen. Stefan (de schipper) wil niet al te vroeg starten, maar hij heeft het nog niet gezegd of ik hoor de motor aanslaan. We gaan dus gewoon vijf over acht echt weg. In de havenkom van Harlingen hijsen we de zeilen en weg zijn we. Er staat een mooie zuidwesten wind kracht 5 a 6 en voordat we het in de gaten hebben lopen we een mooie 7 knopen over de grond. We hebben de stroom mee. De pollendam is zomaar weer voorbij. We hoeven ons niet aan de geul te houden. We kunnen gewoon rechtdoor , richting het Franse gaatje. Gezien de waterstand en de verhoging door opstuwing (32 cm) kunnen we makkelijk over de plaat.

Voordat we er erg in hebben, zien we de haven van Vlieland al recht voor de boeg. De motor aan, zeilen zakken en dan de haven in. We leggen aan en Wam springt van de boot om bij het havenkantoortje zichzelf en het wachtwoord op de foto te zetten. Na een minuut is Wam weer terug en maken we weer los. En dan de haven uit. In het havenkanaaltje beginnen we al met het hijsen van de zeilen.

   

Op weg naar Terschelling met de wind in de rug en nog steeds een mooie wind. We kunnen nu ook over de Jacobsruggen en hoeven niet om te varen via de Slenk. Scheelt ruim een uur zeilen. We hebben onderweg nog een discussie wanneer we onze verplichte rustpauze van 4 uur nemen. Gezien de stroming lijkt het ons verstandig om op Terschelling maar 4 uur te wachten. Rond kwart voor twaalf liggen we dan voor de haven van Terschelling. We mogen 1 kabel voor de haven de motor starten. Een kabel is 185,2 meter , dus precies 1/10 van een zeemijl. Het komt aan op de laatste 20 centimeter. Iets te vroeg de motor gestart en alles is voor niets, diskwalificatie volgt. Gelukkig starten wij ruim binnen de 185,2 meter de motor. We zoeken een plekje in de haven van Terschelling en gaan voor 4 uur rust houden.

Ik ga lekker naar bed. Ik heb nog nooit zo vroeg in bed gelegen, maar ik heb er ook geen bezwaar tegen. Om half vier word ik weer wakker. Het blijkt redelijk slecht weer te zijn geweest, maar dat is nu weer achter de rug.

We gooien de trossen los en gaan richting Oude Schild op Texel. Er is bijna geen wind meer. Eerst windkracht 6 en dan nu windkracht 1. We drijven min of meer de haven uit en gelukkig hebben we de stroom mee. We zakken de Slenk af en het wordt niet beter met de wind. De avond valt en de ploegen zijn ook ingedeeld. Ik zit in de nachtploeg van 0:00 tot 4:00. Het zit ons niet mee. We drijven nog steeds en we zeilen achteruit. Terschelling ligt een hele lange tijd aan stuurboord en het schiet maar niet op.

Stefan wil ons op een wat ondieper deel van de Waddenzee maar gewoon op anker laten liggen. Achteruit zeilen is toch ook niet de bedoeling. Ik duik mijn bedje weer in. In mijn slaaptijd gaan we een behoorlijk aantal keren overstag en overstag en overstag, maar vooruit gaan we niet. Op Marine Traffic kun je ook mooi zien wat we aan het doen zijn. We krijgen al SMSjes van mensen die ons volgen wat we toch aan het doen zijn.  Maar aan al het leed komt gewoon een eind.

Uiteindelijk trekt de wind weer aan en varen we gewoon weer richting Oude Schild. Op een bepaald moment draait de wind en ziet het er naar uit dat we toch eerst naar Den Oever moeten, maar ook dat moeten we weer corrigeren. Omdat de wind nog wat draait kunnen we toch gewoon naar Oude Schild. Voor de haven weer de zeilen naar beneden, de haven in, Wam rent naar het kantoor en weg zijn we weer. Op weg naar Den Oever. We hebben een beetje stroom tegen, maar lopen toch gewoon 7 knopen over de grond. We mogen niet klagen. Den Oever is weer in beeld. Ook hier weer een sprint en weg zijn we. Als het zo door gaat dan zijn we ruim voor onze voorspelde tijd weer in Harlingen. Langzaam aan wordt het weer licht en we varen mooi langs de afsluitdijk. In de verte zien we Harlingen liggen en langzaamaan wordt het ook weer minder met de wind. Bij de haven van Harlingen aangekomen drijven we de haveningang weer gewoon voorbij. Dus nog eenmaal overstag, beetje oploeven en we gaan over de finishlijn. We melden ons op kanaal 73 met de naam van de boot en het woord ‘NU’ en daarmee is er weer een einde gekomen aan de Waddenrace 2012. We zijn wel weer een van de laatsten. Iedereen is al binnen. 1 boot is nog onderweg, omdat die was vastgelopen op een plaat en moest dus echt lang wachten voordat ze weer weg konden komen. 1 boot heeft de giek verspeeld. Jammer. Maar gelukkig wel het enige akefietje.

Ik stap om 13:04 op de trein terug naar Wezep. Ik kijk weer terug op 2 mooie dagen zeilen. De laatste zeildagen van het seizoen. Hopelijk ben ik er volgend jaar weer bij.

 

Comments Reageren uitgeschakeld

Abonneer je op de RSS-feed van deze siteVoeg deze site toe aan Del.icio.usVoeg deze site toe aan je favorieten op TechnoratiStumble deze site!
93339pagina's gezien, 6 vandaag
43504bezoeken, 6 vandaag
FireStats iconPowerd by FireStats