Floris heeft een aantal vriendjes uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeestje. We gaan met de botter richting vogeleiland. De kinderen hebben allemaal hun vishengels en spullen bij zich. Het wordt een echt visfeestje.

We halen de jongens van school op en rijden dan naar Elburg. Om kwart voor vier stappen we op de botter. Het zonnetje schijnt en er staat een beetje wind. Echt mooi visweer.

We vertrekken en de plecht ligt vol met hengels. Aan het einde van het kanaal, nog bij de strekdam, gooien de jongens de hengels al uit. We varen echt langzaam, omdat anders de haakjes niet ver genoeg zakken.

Om vijf uur komen we dan aan bij het vogeleiland. We leggen de botter aan de kant en de jongens springen met de hengels van boord. Ze zoeken een leuke plek om te vissen. Ondertussen maken we de worstjes warm zodat de jongens nog even snel een warme hap krijgen.

De jongens staan na het eten nog even met elkaar op de plecht. De één na de ander gooit nog even de hengel uit, totdat we een enorme schreeuw horen. Eerst denken we nog aan dat ze een enorme vis gevangen hebben, maar niets is minder waar. Eén van de jongens heeft een haakje in z’n oor. Het oor bloedt behoorlijk en de jongeman begint nu ook echt te huilen.

We knippen het haakje doormidden, halen de rest door het oor en plakken het oor met een pleistertje af. Eind goed al goed, zullen we maar zeggen.

We varen terug naar Elburg en rond een uur of zeven ligt de botter weer op zijn eigen vertrouwde plekje.

		2010-09-17-VisverjaardagFloris VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

Elburg. 10 september 2010. Ook dit jaar zijn we in Elburg weer van de partij bij de bedrijvenwedstrijd. Het beloofd een mooi weekend te worden.

Rond half acht worden we wakker. Het zonnetje schijnt een beetje zwak, maar het is in ieder geval droog. Om acht uur kunnen we terecht in het blinde peerd voor het schippersontbijt. Dit jaar is het anders dan andere jaren. Dit jaar gaat mijn vrouw ook mee.

Na het ontbijt lopen we teug naar de botter. De catering is al aan boord. Het bedrijf meldt zich ook al en we maken kennis.

We maken klaar om te vertrekken richting het wedstrijdveld. Dit jaar voor het eerst een hele mooie baan. De wind is gunstig en we hebben het gevoel dat we een leuke wedstrijd gaan krijgen.

Na ruim een uur varen zoeken we dan ons plekje in het ankerveld. De wind is behoorlijk gedraaid ten opzichte van de ankerposities. Oorspronkelijk lagen we op de tweede rij. Door het draaien van de wind liggen bijna op de achterste rij. Maar dat mag de pret niet drukken.

Om vijf voor half één gaat het vijf minutensein. Tenminste dat zou de bedoeling moeten zijn. We horen en zien niets. Dus blijkbaar is er iets aan de hand. Dan klinkt om half één een signaal. Heel veel mensen om ons heen zien dat als het startschat, maar omdat er geen vijf-minuten-sein is geweest, aarzelen wij. We kijken om ons heen en meer dan de helft van de schippers heeft de zeilen al gehesen. Wij dus ook maar. We vertrekken over bakboord en Teunie is vandaag dus de schipper/stuurvrouw.

We liggen goed in het veld. We laveren richting Harderwijk en ronden het eiland. Dan voor de wind terug naar Bremerberg. Het wordt druk bij de boei. We laten ons erg naar buiten duwen en daardoor verspelen we een beetje onze gunstige positie. In het tweede rondje maken we dat behoorlijk weer goed. Teunie stuurt strak en we halen menig botter in. We lopen zelfs uit op de EB65. Als we kunnen winnen van de EB65 dan doen we het toch echt goed. En dit jaar gaat er op lijken dat we het gaan redden.

Langzaamaan begint het er ook op te lijken dat er toch een beste bui gaat losbarsten. Voor de zekerheid het zeilpak maar vast aangetrokken. Net voor de finish valt de regen met bakken uit de hemel. Over de finish tellen we even snel en we zijn zo rond de 10e plek geëindigd. Best een redelijke plek in een veld van 55 botters en aken.

We zeilen terug richting Elburg. We genieten met elkaar nog na van de wedstrijd. We hebben natuurlijk weer het hoogste woord als het gaat om het ronden van de 2e boei. We hadden dit en we hadden dat… Allemaal niet gedaan. Volgende keer beter.

We zetten de mannen of bij hun eigen steiger en varen dan de haven van Elburg in. We ruimen de boel op en gaan dan naar het blinde peerd voor de uitslag.

De wedstrijdleiding kijkt ook terug op een leuke dag en geeft aan dat er bij de start toch wel veel problemen waren. Door omstandigheden was het vijf-minuten-sein pas om half één gegeven. Het resultaat was dat de helft van de botters eigenlijk gediskwalificeerd hadden moeten worden en dat vond de leiding te gek. Dus de wedstrijd ging gewoon door.

Bij het uitreiken van de eerste prijs ontstaat er dan een opstootje. Een schipper van een wieringeraak is het er niet mee eens. Door de verkeerde start had hij zijn kans gemist. Er wordt getrokken en geduwd op het podium. De wedstrijdleiding schort de zitting even voor vijf minuten. De woordenwisseling en geduwd en getrek gaat buiten het podium nog even verder. Na een kwartier blijft de uitslag zoals ze was. De schipper is weer bedaard. De rust is weer gekeerd.

We gaan terug naar de botter en praten nog even na over het tumult. Geeft wel rürig, zoals ze tegenwoordig zo mooi zeggen. Volgend jaar zijn we weer van de partij.

Harderwijk 27 augustus 2010. Wat een weer Het regent nu al 2 dagen achter elkaar en het is als we rond half acht wakker worden nog steeds niet droog. We vinden dat niet zo’n probleem, maar de mensen die we aan boord krijgen, daar is het niet leuk voor. Wij hebben ons zeilpak.

Om tien uur melden we ons bij het palaver en we krijgen te horen hoe we moeten varen. De baan is erg makkelijk dit jaar. We hoeven niet meer achter het eiland langs. De wind is noordelijk en volgens de berichten neemt de wind in de middag af naar kracht drie. We zullen zien. De meeste voorspellingen zijn toch niet waar.

‘Ons’ bedrijf is erg laat en een groot aantal mensen laat het afweten vanwege het slechte weer. We hebben uiteindelijk 6 mensen aan boord, maar dat mag de pret niet drukken. Ze hebben er alle zes zin aan. Mijn zwager deelt de regenbroeken uit.. Dan de verplichte foto. Daarna de trossen los en richting het startveld. We hebben startnummer 17 en dat is gezien het veld niet een hele slechte positie.

We gaan voor anker. We liggen in één keer goed en dat overkomt ons niet vaak. Meestal krabt het anker nog wel een beetje. Komt door al dat kranswier op de bodem. We eten al vast even een broodje, een paling en een makreel en dan horen we het vijf minuten sein. We hebben de taken goed verdeeld onder de aanwezigen en na het startsignaal vertrekken we over stuurboord richting de eerste boei.

We liggen goed in het veld. We gaan bij de eerste boei overstag en varen ruim aan de wind richting de tweede boei. We worden op de hielen gezeten door de EB65 en het lukt hen ons voorbij te lopen. Ook de KP118 doet goed mee en het is stuivertje wisselen. En het gaat om de derde plek. Een echte strijd. Bij de derde boei gaat het voor ons een beetje mis. We nemen de bocht iets te ruim, we steken het zwaard niet diep genoeg en de KP118 en de EB65 lopen ons gewoon voorbij. We liggen gewoon op de zesde plek. Voor ons zeilt de BU210, maar om de één of andere reden gaat de BU210 helemaal de andere kant op. Die hebben we dus al heel snel weer te pakken.

We hebben de eerste ronde goed doorstaan. We liggen op de vijfde plek in een veld van 28 botters. Toch niet onverdienstelijk. We ronden de eerste boei weer en dan doet de HK89 ons een pleziertje. Zij nemen de EB65 de wind uit de zeilen en daardoor lopen wij de EB65 echt helemaal voorbij. Dat is dus de vierde plek. Na het ronden van de tweede boei gaan we helemaal voor de wind richting de derde boei. We lopen nu ook weg bij de KP118 en liggen dus nu echt op de derde plek. Dit moeten we niet meer weggeven. We ronden nu erg strak de derde boei en gaan scherp aan de wind richting de finish. De EB65 ligt op geruime afstand, maar komt langzaam aan steeds dichterbij. Zij hebben een loefbijter en kunnen dus behoorlijk scherper aan de wind varen. We halen alles uit de kast. We spannen het grootzeil, trekken de giek naar het midden van de boot. We zien de EB65 dichterbij kruipen en zien de finish al voor ons. Het zal ons toch niet  gebeuren. Op de finishlijn geklopt worden door de mannen. Je ziet aan de mannen op de EB65 dat zij ook erg fanatiek zijn en er alles aan doen om ons toch te kloppen. En toch finishen wij als derde. Iedereen aan boord vindt het echt leuk en we krijgen de felicitaties van de EB65. We hebben er om gestreden en eerlijk gewonnen.

We laten de zeilen zakken en gaan naast de EB65 liggen. Het is gezellig zo met alle botters op een rij. Roy (GT13) maakt een soort ererondje en zingt de longen uit zijn lijf, maar hij heeft dan ook een boot vol met vrouwen.

Dan richting de haven van Harderwijk waar wij uiteindelijk de prijs, een grote beker, in ontvangst mogen nemen. De beker is voor het bedrijf. Wij houden aan deze dag de herinnering over en een foto van onze crew aan het begin van de dag. We drinken nog gezellig wat met elkaar en dan gaan we weer terug naar de botter en genieten we nog een tijdje van onze derde plek. In de haven liggen we naast de EB65 en dus komen er allerlei excuses voorbij waarom de EB65 niet gewonnen heeft. Uiteindelijk lachen we er met elkaar om en kijken we terug op een leuke en vooral gezellige zeilwedstrijd. Volgend jaar zijn we er weer.

22 augustus 2010. Een hele middag bootjes kijken op het IJ in Amsterdam. Om half twaalf vertrokken uit de cacaohaven met de Frisius van Adel, één van de schepen van Jappie Bandstra. We hebben een tweetal jaren gezeild met Jappie op de ‘Brandende Liefde’, een schitterende lemsteraak.

Na een klein uur varen kom je dan aan op het IJ, waar het langzaam aan steeds drukker wordt met bootjes, bootjes en nog eens bootjes. Alles vaart in een ongecontroleerde chaos, maar op de één of andere manier gaat het gewoon erg goed. Het is prachtig om op een boot het gehele Sail-spektakel mee te maken. Het levert in ieder geval schitterende plaatjes op.

2010-08-22-SailAmsterdam2010 Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Wezep. Zaterdag 14 augustus 2010. Teunie is niet thuis. Teunie is een weekend zeilen met de Zeezeilers van Marken voor het CWO1 Zeezeilen. We hebben de smaak te pakken. Er staat weinig wind en het is zonnig weer. Een leuk fietsweertje. Na enig aandringen wil Floris toch wel een stukje fietsen.

We fietsen eerst naar de Wezepsche Heide, waar we na 6 km het eerste bankje aandoen. Dan gaat het mis. Floris springt op zijn fiets en komt daar met zijn linker been tegen de trappers aan. De trappers zijn voorzien van die lelijke scherpe karteltjes. Floris heeft een behoorlijke kras op zijn been en er komt ook bloed uit. We fietsen verder en spreken af dat bij de stationsweg we nog even kijken of we verder fietsen of toch maar terug naar huis gaan.

Bij de stationsweg is het weer helemaal goed. We fietsen lekker verder richting de Schaapskooi en het pluizenmeertje. Bij het pluizenmeertje gaan we nog even lekker op een bankje zitten en genieten van het zonnige weer en het uitzicht. De heide staat in bloei en dat levert naast een mooie paarse heide ook een lekker zoetige geur op.

We fietsen verder richting Heerde. Bij Heerde naar het Apeldoorns kanaal en dan richting Wapenveld. Bij Wapenveld gaan we verder op het Apeldoorns spoorlijntje van vroeger. Bij Hattem fietsen we het stadje in en gaan midden in de stad een lekker bakje koffie drinken. Floris neemt een lekker koud colaatje.

In de hoofdstraat nog een ijsje en dan naar huis. Het was weer een leuke middag. Lekker fietsen.

Kop van de IJssel,  11 & 12 augustus 2010. Woensdag en donderdag gezeild met mijn buurman Wim met zijn eigen boot, een zeeschouw van zo’n 8,5 meter. Ons doel is Urk. We vertrekken rond 10 uur uit de haven van Elburg en gaan op de zeilen richting Roggebotsluis. Er staat een leuk westenwindje.

Na de Roggebot zijn we gezien de wind gedwongen op de motor verder te varen. Urk is nog een heel eind weg. De wind is gedraaid en komt recht uit Urk. We moeten laverend bij Urk zien te komen. Dan valt toch best tegen. Een platbodem kan toch niet echt hoog aan de wind zeilen en zo rond een uur of zes zijn we net het IJsseloog gepasseerd. Het is nog zo’n anderhalf uur naar de Ketelbrug en dan nog 2 uur naar Urk. We besluiten de nacht door te brengen op de kop van de IJssel.

Rond een uur of half acht komen we aan in het kleine haventje van de Kop van de IJssel. Er moet even ruimte gemaakt worden. We kunnen mooi aan de kant liggen.

We maken het eten klaar. De soep is lekker. De macaroni niet en het toetje gaat er weer goed in. En dan nog een lekker bakje koffie na. Ondertussen genieten we van de prachtige ondergaande zon. We stoken nog een vuur en gaan rond half één naar bed.

De volgende dag worden we rond half tien wakker. Hoe is dat mogelijk? Zo laat wakker op een boot. Het is weer een prachtige dag. Buienradar voorspelt in de middag een regenbuitje en/of een klap onweer. Wind is rond kracht 3 en soms een beetje 4. We gaan de kluiver gebruiken en omdat het de eerste keer is dat we de kluiver erop zetten, zoeken we even alles goed bij elkaar.

Tegen een uur of elf starten we de motor en varen de haven uit. Dat is tenminste de bedoeling. We geven wel gas, maar komen nauwelijks vooruit. Het lijkt wel of er rotzooi bij de schroef zit. Eerst varen we wat vooruit en achteruit, maar dat helpt niets. Dan maar even terug naar de haven. Als we aangelegd hebben komt er van alles en nog wat los bij de schroef. Voor de zekerheid springt Wim nog even in het water (19 graden) om met de hand de laatste controle uit te voeren.

Dan eindelijk de haven uit. We hijsen de zeilen en varen met de kluiver toch met windkracht 3 best lekker. We varen nog minder scherp met de kluiver, maar dat mag de pret niet drukken. Met de kluiver erop varen we richting Roggebot, waar de hoge bomen ons uiteindelijk de wind uit de zeilen nemen. En buienradar krijgt nog gelijk. Er komt een klein buitje overdrijven waar een spat regen uit komt. We zijn om half zes in de haven van Elburg. Eten een visje en tijdens ons bakje koffie barst de hemel open. Er valt toch een onvoorstelbare hoeveelheid regen in een hele korte tijd. Gelukkig duurt het niet lang.

Het waren weer 2 leuke zeildagen. Zeilen wordt met gemak een levensstijl. Misschien van een hobby toch maar gewoon je werk maken. Wie weet??

Afgelopen week zijn we gebeld door Els en Michel. Els en Michel hebben we ontmoet op onze flottielje in Lefkas. Zij hebben een boot in Port Zeelande liggen en vrienden van hen hebben de boot via de staande mast route naar het IJsselmeer gevaren. Na hun vakantie in Lefkas ook nog 2 weken door Nederland zeilen. Vandaag (zaterdag) liggen ze in Muiden en willen dan zondagnacht door Amsterdam varen. Of wij ook zin hadden om mee te gaan. Het lijkt ons erg leuk om zo ‘s nachts in konvooi door Amsterdam te varen.

We spreken af voor zondag rond één uur in Muiden. We brengen de auto naar het eindpunt (De nieuwe meersluis (Schinkel) bij het Nieuwe Meer). Eerst geven we onze bagage en Floris af in Muiden. Daarna rijden Teunie en ik naar het eindpunt..

Om weer terug te komen in Muiden, lopen we eerst naar Amsterdam-Zuid en gaan dan met de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Dan met de bus (158) naar Muiden. Al met al een uurtje extra onderweg, maar ik heb ook geen zin op maandagochtend dit traject met bagage af te leggen. Maandagochtend willen we gewoon in de auto direct naar huis.

Om kwart voor twee zijn we dan bij de boot van Els en Michel aangekomen. De havenmeester kijkt ons bijna de box uit. Erg vriendelijk is ze niet. Teunie vaart de boot de box uit en dat gaat, tegen haar eigen verwachting in, helemaal goed. We varen de haven uit en maken nog even een foto van de lemsteraak, de Groene Draeck,  van de koningin. Rechts het fameuze Muider Slot. Voor ons ligt op geruime afstand het eiland Pampus, een onderdeel van de Stelling van Amsterdam. 

Er staat een straf windje en helaas kunnen we niet zeilen. We moeten pal tegen de wind in naar het IJ. Ondanks dat is het toch een lekker tochtje. Prachtige luchten en toch weer mooie plaatjes van zeilboten, oude platbodems en in de verte het kleine Durgerdam.

Na een brug varen we het IJ op. Het blijft toch een indrukwekkend vaarwater. Erg breed en erg druk. Vandaag is het zondag, dus er is weinig vrachtverkeer. Wel bij het centraal station de boten van het veer. We moeten bij de “Oude houthaven” naar binnen. We melden ons bij de brugwachter en we hebben geluk. De brug gaat nu direct open. Na deze brug varen we door tot aan de spoorbrug waar we bij de andere boten gaan liggen. En dan begint het lange wachten. We eten en drinken wat en gaan ook maar gewoon slapen. Rond kwart over één wordt er op de marifoon aangekondigd dat we gaan beginnen. Ondanks de aankondiging duurt het toch nog een klein half uur voordat de spoorbrug zich daadwerkelijk opent. Dan varen we met 20 boten in konvooi door de Kostverlorenvaart. Deze vaart is de verbinding tussen het IJ en de Schinkel, onze eindbestemming.

Het is rustig weer en beetje bewolkt. Ideaal weer om in konvooi te varen. We passeren in totaal 10 bruggen en aan het einde één sluis. De brugwachter fietst van de ene naar de andere brug. Eerst iedereen door de brug. Dan de brug weer laten zakken en dan weer naar de andere brug. Ondertussen liggen wij te wachten op zijn aankomst. Zo varen we van kwart voor twee (in de morgen) tot kwart voor vijf (in de morgen). Uiteindelijk liggen we met 20 schepen gebroedelijk in de Nieuwe Meersluis. De laatste hindernis zijn de vier bruggen over de A10 (Ringweg Zuid). Twee bruggen voor de snelweg en twee bruggen voor de tram. Om vijf uur horen we de bellen van de slagbomen en staan alle bruggen voor ons open.

We zoeken een plekje aan de wachtsteiger bij de W.S.V “Amsterdam” en duiken dan om half zes ons bed in. We worden rond half negen weer wakker. Niet van ons zelf, maar van al het lawaai van de A10. Het Nieuwe Meer lijkt een mooie idyllische plek, maar dat is toch minder waar. Ondanks alle herrie hebben we goed geslapen.

We moeten voor negen uur geld in de parkeerautomaat gooien. We lopen met onze spullen naar de auto als we van de havenmeester de auto wel even op zijn eigen prive-plek mogen stallen. Scheelt weer een paar euro parkeergeld. Hij geeft ons de code van het hek en wij lopen naar de auto.

Als we terugkomen zijn Els en MIchel ook wakker geworden en we ontbijten in alle rust met elkaar. En gebakken eitje en een echt Italiaans kopje koffie. Els en Michel varen de rest van de Staande Mast route helemaal naar Willemstad en wij nemen afscheid. We kijken terug op een leuke nacht in Amsterdam.

2010-08-08-StaandeMastRoute-door-Amsterdam Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Zaterdag 17 juli tm 31 juli 2010. (Fotoalbum). De afgelopen twee weken hebben we gezeild in Griekenland in de buurt van het eiland Lefkas. Elke dag mooi weer. Aangename temperaturen (25-35 graden) en prachtig zeilweer (windkracht 4-5-6 en zelfs 1 dag windkracht 7).

Een volledig verslag van de reis staat op http://www.botterboy.nl/weblog/lefkas-2010/

Volledig album bekijken

Kampen. Zaterdag 26 juni 2010. (foto’s) We worden rond half acht wakker en het is helemaal blauw en bijna geen wind. Maar goed beter een zonnetje en geen wind dan een onweersbui. Om 8 uur is er een schippersontbijt en ik eet een lekker broodje ei met spek. Na de koffie wordt het schipperspalaver gehouden. We krijgen de regels te horen en de wedstrijdbaan en omdat er heel weinig wind is mogen we alle zeilen bijzetten. Dit jaar voor het eerst een startlijn en we varen op tijd.

Rond kwart over negen komt onze groep aan boord. Het zijn een aantal mannen van de Struikfabriek (je weet wel van: t’is struik, t’is struik, t’is struik dat ik gebruik). Om half tien varen we dan richting het startveld. Eerst de IJssel af en dan bij het IJsseloog de zeilen erop en richting de startlijn. Tussen 12:00 en 12:15 moet je over de startlijn zijn en wordt de tijd genoteerd.

Bij de startlijn aangekomen is het een dringen van jewelste. Iedereen moet door een kleine ruimte. We liggen redelijk gunstig als we over de startlijn zeilen. We zeilen naar de eerste boei. Om die te halen moeten we echter nog wel een keer overstag. Nadeel is dat we dan de zeilen over stuurboord hebben en dat we dan aan iedereen voorrang moeten verlenen. We zoeken het juiste moment voor overstag op. We gaan overstag, maar dan gaat de wind nog iets meer liggen en komen we niet meer op snelheid.

Van rechts nadert een botter waar dus voorrang aan moeten verlenen. Eerst proberen we overstag, maar door de geringe snelheid lukt dat niet. Dan er maar achterlangs. Dat gaat maar net en we hebben daardoor onze mooie positie wel verspeelt.

We liggen met de eerste ronde op de 16e plek en daarna moeten we nog een rondje. We zetten alle zeilen bij en halen ook nog een paar con-collega’s in. Uiteindelijk eindigen we op de 13e plek. Het had beter gekund, maar we hebben wel weer een leuke wedstrijd achter de rug. We hebben weer veel plezier gehad met de groep.

We strijken de zeilen, varen richting Kampen en zoeken weer een geschikte plek in de haven op. Op het terrein van de botterwerf staat een grote tent en daar krijgen we lekker nog een chineesje aangeboden. Net als elk jaar staat rond 6 uur de prijsuitreiking op het programma en net als elk jaar wordt die tijd nooit gehaald. Uiteindelijk zitten we om 8 uur aan het eten.

We ruimen de rommel in de botter nog wat op en rijden dan richting Wezep. Maandag gaan we vanuit Kampen naar Ketelhaven, waar we dan met de schoolklas van Teunie een dagje gaan zeilen op het Ketelmeer.

Kampen. Vrijdag 25 juni 2010. Na 1 jaar afwezigheid zijn we dit jaar weer aanwezig bij de Oostwal botterwedstrijd in Kampen. De voorspellingen zijn goed. Vrijdag brengen we in klein gezelschap de botter naar Kampen. Eerst op de motor naar Roggebotsluis. We hebben de wind tegen en dan is zeilen niet echt een optie. Bij Roggebotsluis stapt mijn zwager op en na de sluis hijsen we de zeilen. We zeilen op ons gemak richting het Ketelmeer. Op het Ketelmeer oefenen we, net als vele jaren ervoor, met de bezaan. Na 10 minuten staat het zeil en dat moet toch echt veel sneller kunnen.

Na het zeilen even zwemmen. Sinds een aantal jaren is er een leuk haventje aangelegd op de kop van de IJssel. We gaan het haventje in en merken dat het toch al wel erg dichtgeslibt is. Met elke slag wordt het water steeds troebeler van de bagger.

Ik spring er in en ga even lekker zwemmen.

Na het zwemmen via het Kattediep op de zeilen naar Kampen. Om wat voor reden dan ook zeilen we steeds voor de wind, ondanks het feit dat we met de boot een behoorlijke draaiing maken. Bij Peters ShipYard (de toekomstig werkgever van Karel) laten we de zeilen zakken en varen richting de nieuwe oude buitenhaven. We leggen achteraan vast en dan moeten we terug naar huis. Mijn buurman en ik hebben nog een BBQ bij de andere buurman. Die buurman was 25 jaar getrouwd en vanavond heeft ie alle buren uitgenodigd voor een gezellige BBQ.

Gezellig wordt het zeker en aan het einde van de avond worden we terug gebracht naar Kampen. Mijn zwager zit lekker in een stoeltje achterop en wij komen er nu ook nog even bij zitten. We praten wat bij en rond half één zoeken we de slaapzak op. Welterusten en tot morgen.