Het is zondag en er heerst een serene rust in huize Bastiaan. De achterbuurvrouw doorbreekt die rust door te zeggen dat onze kippen bij hen in de tuin lopen. Op zich vind ze dat niet erg, maar de honden kunnen dan niet loslopen. Ze heeft twee herdershonden en die laten niets heel van die kleine krielkipjes van ons.

Gewapend met een bladhark loop ik samen met de buurvrouw naar haar tuin. De kippen en de haan wroeten er driftig op los. Ik probeer ze wat op te jagen maar ze gaan lekker tussen de coniferen van de buren zitten. Ik prik her en der met de bladhark om ze weer in beweging te krijgen richting onze eigen tuin. Dan kruipen ze onder het hek door naar de andere achterburen. Ik klim ook over het hek, maar dit wordt een kat en muis spelletje. We hebben nog een net van het voetbaldoel en misschien kunnen we daarmee de haan vangen. Dat is in theorie altijd weer makkelijker gezegd dan in de praktijk gedaan.

Uiteindelijk lukt het mij om een stukje net over de haan te gooien. Een deel van het net blijft hangen achter één van de sporen van zijn poot. Hij gaat stil liggen op de grond en Karel kan vanuit de tuin nu de haan pakken. Karel zet de haan terug in het hok en de andere 2 kippen volgen direct. Nu nog de laatste kip. Na wat heen en weer gejaag, kan ik haar uiteindelijk net aan een puntje van de vleugel pakken. Veel gekrijs, maar het leed is geleden. De derde en laatste kip zit nu ook weer in het hok. Daarmee komt een einde aan het buiten-los-lopen avontuur van de haan met zijn vrouwen.

Vandaag met Karel, Teunie en Floris naar Assen. Naar de tentoonstelling “Het Terracotta Leger van Xian” in het Drents Museum. Het zijn beelden uit de graftombe van de eerste keizers van China. Indrukwekkend om te zien. Onderweg naar Assen is het nog bereslecht weer. Er is een enorme hagelbui waardoor er wel veel hagel op het wegdek ligt. Ik rij zeer rustig, want voordat je het weet zit je in een slip en lig je ergens in de berm. Verder op is dat ook inderdaad het geval. Er is een aanrijding geweest tussen 2 auto’s waarvan er eentje achterste voren met de neus tegen de boom staat. Dat het net gebeurd is is duidelijk. Iedereen zit nog in de auto en kijkt ietwat verdwaasd. De politie komt ook net aanrijden en de hulpdienst is al bezig de eerste auto weg te slepen.

Om twee uur komen we dan aan in Assen. Ik vind het er verbazingwekkend leuk stadje. Moeten we nog eens naartoe. Had ik niet verwacht van zo’n echt provincie stadje ergens in het ‘hoge noorden’. TomTom brengt ons precies voor de ingang van het museum. We zoeken een parkeerplaats en lopen dan naar het museum. We gaan naar binnen, hangen de jas op, krijgen nog een leuk klein boekje met allerlei informatie en gaan naar de eerste zaal waar allerlei mooie spullen uit de gramtombes staan.

In één van de vitrines staat een miniatuur terracotta toilet, gebouwd in de vorm van een kleine hut met twee compartimenten en twee latrines. Blijkbaar was een toilet in het hiernamaals ook onmisbaar. Lijkt me trouwens wel een leuk hutje voor op mijn landje in Elburg denk ik dan.

Er is een leuke film over de archeologische vindplaatsen van het mausoleum van de Eerste Keizer van China. De film geeft een goed beeld van de omvang van het gebied (50 km2) en hoe het één en ander gebouwd werd. Uiteindelijk werden alle gramtombes afgedekt met zand waardoor er een 55 meter hoge heuvel ontstond. Niet voor te stellen hoe je dat vroeger nou moest doen. Wat een werk en wat zal dat een bloed, zweet en tranen (doden) gekost hebben.

Het Terracotta Leger diende de Eerste Keizer voor eeuwig te beschermen. De beelden waren allemaal beschilderd, maar bij het uit het zand halen liet de beschildering los, waardoor er alleen nog de beelden overbleven. Ze hebben nu een techniek ontwikkeld waardoor de verf niet meer loslaat bij het opgraven van de rest van de beelden. Er zijn in totaal zo’n 1800 beelden opgegraven. Er zijn vermoedelijk 8000 beelden. In verschillende offerkuilen staan beelden op ware grootte van leden van de hofhouding, zoals ambtenaren, stalknechten en acrobaten.

Iedere krijger heeft zijn eigen uniek uiterlijk: gelaatstrekken, kapsel, houding, kleding maken van elk beeld een eigen individu binnen dit grootste leger. De beelden zijn gemiddeld 1,86 meter hoog en wegen circa 300 kilo.

Nadat we nog alles gezien en gehoord hebben, gaan we nog even een kopje koffie drinken in het restaurant van het Drents Museum. Het is er drukker dan op doordeweekse zaterdag. Om half vier stappen we weer in de auto. Het weer is ondertussen iets beter weer geworden en we rijden gezellig terug naar het oude en vertrouwde Wezep.

Diverse links:

• Drents Museum
• Picasa webalbum

Karel wordt elke dag op tien over zeven ’s ochtends opgehaald met het busje om naar zijn school in Apeldoorn te gaan. Vandaag dus ook, maar het busje komt niet, dus rond half acht maar even gebeld met Kevin. Kevin zit ook in de bus en is Karel’s vriend. Karel belt en Kevin zegt dat de bus een ongeluk gehad heeft. De bus heeft een Citroën C5 geramd en die staat nu met één wiel minder echt kapot te zijn.

Karel pakt het fototoestel en springt op de fiets om polshoogte te gaan nemen. Het ziet er goed uit. Niemand gewond, maar de schade is enorm. De C5 is helemaal total-loss. Het linkerachterwiel is eraf en alle airbags zijn uitgeklapt. In zo’n nieuwe auto zitten toch wel veel airbags. Het busje heeft de linkervoorlamp kapot en verder valt de schade mee.

Karel hoopt er min of meer op dat de schooldag vandaag dan nu voorbij is, maar er komt een nieuw busje zodat Karel gewoon om half elf op school is. Toch een leuk begin van een gewone dag.

Van 2008-01-07-Bu…

Vandaag komt de ‘echte’ Sinterklaas op Windesheim. Het begint om half twee en als we aankomen is het al behoorlijk druk. Dit jaar voor het eerst in de nieuwe hal en kantine. Ik vind dat minder handig dan voorheen. Het is een beetje rommelig. Wat wel leuk is dat het orkest nu op de eerste verdieping kan staan.

Dan komt Sinterklaas met de helicopter aan. Hij komt helemaal van boven op het dak en Floris staat helemaal vooraan bij de Sint. Op de één of andere manier weet hij dat dan weer voor elkaar te krijgen. Hij praat honderd uit tegen een aantal zwarte pieten. Ben toch weer benieuwd welk familiegeheim nu weer doorverteld is.

Dan lopen we naar de Calo-gymzalen. Er is weer van alles te doen en Floris loopt wat rond. Wij drinken gezellig met een aantal collega’s koffie en eten speculaas. Floris is dit jaar voor het eerst zonder zijn broertjes. En dat valt toch erg tegen. Hij is snel overal door heen en heeft het om 5 voor drie al wel gezien. We halen zijn kadootje op, trekken de jas aan en gaan richting huis. Een kort en heftig bezoek aan Sinterklaas op Windesheim.

Over het algemeen is iedereen wel van mening dat Spam het meest irritante is van het internet. Veel manieren zijn er om het enigszins te bestrijden maar Spammers blijken toch inventief en weten iedere keer weer een nieuwe manier te vinden om het te versturen.

Toen Richard Depew op 31 maart 1993 per ongeluk een bericht veelvuldig op Usenet plaatste werd er fel naar hem uitgehaald waarna hij zich excuseerde voor het “spammen”, hij refereerde daarmee naar een sketch van Monty Python’s Flying Circus over het product Spam waarbij het woord veelvuldig wordt gebruikt in een conversatie.

Velen hebben al wel eens gehoord van de sketch maar ‘m nog nooit gezien:

Teunie’s tante (79) en oom (78) uit Utrecht waren op 1 oktober 55 jaar getrouwd. Vandaag dan een feestje in De Biltsche Hoek bij Van der Valk. Echt een prachtige lokatie zo aan de waarschijnlijk zeer drukke Utrechtseweg (N237). Niet op zondag, maar ongetwijfeld door de week wel.

We hebben de kinderen niet meegenomen. Karel (14) blijft thuis, Coen (12) gaat naar een vriend en Floris (8) gaat gezellig bij opa en oma spelen met de pokemon.

Het is prachtig weer. De zon schijnt en we vertrekken rond 10 uur. Het is redelijk druk op de weg, maar zonder oponthoud rijden we rond 11 uur de parkeerplaats op bij de Biltsche Hoek. Van der Valk heeft een eigen afrit op de Utrechtseweg. Wel zo handig.

We vragen bij de receptie waar het feest is en worden naar een zaaltje gestuurd. We zien Teunie’s neef al lopen met een joekel van een camera. We feliciteren het echtpaar en zoeken een plaatsje bij de rest. De familie bestaat uit vijf broers en één zus en alle aanhang (vrouwen en kinderen). Lekker grote familie dus en handig met een feestje. Heb je direct de zaal vol.

Teunie heeft een leuk fotoboekje gemaakt met foto’s van het verleden en heden. Het boekje valt in goede aarde. Er worden herinneringen opgehaald van vervlogen tijden.

We drinken koffie en eten een gebakje (ja ja het mag weer van Sonja). Sommigen mensen hebben we echt lang niet meer gezien. Teunie ging vroeger veel logeren bij haar tante en de neven logeerden dan bij Teunie thuis. We lijken wel bejaarden met verhalen uit de oude doos. Waarschijnlijk wordt het alleen maar erger in de tijd gezien. Steeds meer verhalen van vroeger en steeds minder van vandaag en morgen.

We eten nog een broodje, salade, vis, balletjes gehakt en ijs toe. Het smaakt allemaal even goed. We gaan met het ijs nog even lekker buiten zitten genieten van de zon. Het is bijna windstil en de zon schijnt overheerlijk zo op het terras. Om kwart over drie gaat bijna de hele familie weg als wij nog even gezellig een bakje koffie drinken met een neef van Teunie.

Om kwart voor vier uur nemen we afscheid en rijden we weer richting Wezep. We kijken terug op een leuke en ontspannen zondag. Om half vijf zijn we thuis en gaan we eve Floris ophalen. Die blijkt zich weer goed vermaakt te hebben en ons totaal niet gemist te hebben. Is altijd weer een geruststellende gedachte.

Vandaag is de Douwe Egberts fabriek in Utrecht open. De fabriek is één keer per jaar open voor publiek. Eerst gaan we naar een tante (79) en oom (78) van Teunie. Op kwart voor elf zitten we aan de koffie. Het weer is goed. De zon is volop aanwezig. Om twaalf uur vertrekken we richting de fabriek van Douwe Egberts. Het is 10 minuten rijden. Als we er zijn, dan is het wel erg stil voor een open dag. Als we een parkeerplaats zoeken, zien we op het Amsterdam-Rijn kanaal een ponton met daarop een nieuwe brug. Ze zijn vannacht begonnen en zondag moet de brug in het Merwede kanaal liggen. Tot die tijd is het Amsterdam-Rijnkanaal gestremd. Als we met één van de toeschouwers in gesprek komen en we zeggen dat we voor de open dag komen, weet die mevrouw ons te vertellen dat het dit jaar niet doorgaat. De fabriek wordt verbouwd en er is geen parkeerruimte in verband met de nieuwe brug. Daar sta je dan.

Maar Teunie zou Teunie niet zijn als ze niet gedacht had aan een alternatief. We gaan naar fort Lunetten.

Er zijn vele forten gebouwd in het begin en midden van de 19e eeuw, als onderdeel van de zgn. Hollandse Waterlinie. Deze forten moesten Nederland beschermen.

De vier Lunetten op de Houtense Vlakte (ten zuidoosten van de stad Utrecht) zijn aangelegd tussen 1822 en 1828. Omdat de Houtense Vlakte hoger ligt dan de omgeving kan het gebied niet onder water gezet worden. Op deze van nature zwakke plek in de Waterlinie worden daarom op korte afstand van elkaar vier gelijkvormige verdedigingswerken gebouwd. In de jaren 60 van de negentiende eeuw werden ze doorsneden door twee spoorlijnen, zodoende bestreken de Lunetten direct de spooraccessen. Het woord lunet is afkomstig van het Franse ‘lune’ dat maan betekent. In de plattegrond van de Lunetten valt dan ook een halve maanvorm te herkennen.

Treuriger was wel dat de wapens steeds beter werden en dus de forten steeds aangepast moesten worden met als klap op de vuurpijl de komst van het vliegtuig. Daardoor werden de forten op slag nutteloos. De vijand vloog per slot van rekening nu gewoon over je heen. Het onderwater zetten van half Nederland en de bescherming door de soldaten in de forten heeft natuurlijk geen zin met een vliegtuig hoog in de lucht.

We zetten onze auto bij de voetbalvelden van FC Utreg. We lopen een stuk langs de Kromme Rijn op het oude jaagpad. Aan het einde wacht ons een verrassing. Er wordt aan de weg gewerkt en we lopen dus tegen de hekken aan. Maar inventief als we zijn lopen we door de struiken langs de hekken naar de ingang van het fort.

We krijgen een rondleiding en je ziet in het fort de verschillende bouwfases en aanpassingen aan de nieuwste wapentechnieken. Uiteindelijk komen we in een atoombunker, waar er voor geval van nood zelf door de manschappen gezorgd moest worden voor frisse lucht en electriciteit. Middels 4 vaste fietsen werd er dan een generator aangedreven. De generator zorgde voor ervoor dat de lampen weer geingen branden en dat de luchtcirculatie weer op gang kwam.

Om half twee is er een theatervoorstellen op één van de wallen. Om half drie drinken we koffie. Daarna lopen we terug naar de auto. Ondanks het niet-bezichtigen van de DE-fabriek, was het toch weer een leuke dag uit met de kinderen.

De eerste week van de vakantie is bijna traditie getrouw een werkweek. Teunie vind dan dat de deuren geschilderd moeten worden, de kamer een nieuw kleurtje moet krijgen en de boekenkast weer uitgepakt moet worden. Een drukke week dus.

Vandaag is dan de laatste dag. De boekenkast is gisteravond leeg gepakt. Vanmorgen eerst het aquarium leeg maken. Schoonmaken van het aquarium is toch een goed idee. Karel doet het weer met plezier (echt niet). Als het aquarium uit de kast is, kan de kast naar voren worden geschoven. Er ligt van alles achter. De vermiste portemonnee van Floris en de doodgewaande vis van Karel (en ja hij is echt dood).

Je ligt lekker te slapen in je huisje op een eiland ergens in Friesland, vaart er plotseling rond half vier ’s nachts een binnenvaar(t)schip (what’s in a name) je huis binnen. De schipper was in slaap gevallen.
En dan krijg je dit: gelukkig hebben we de foto’s nog!

7 leuke vakantie foto’s op een rijtje.

• Schip ramt vakantiehuis Zwols gezin (Stentor)

• Vrachtschip ramt vakantiehuisje gezin (Algemeen Dagblad)

• Vrachtschip ramt vakantiewoning (Telegraaf)