Ik fiets bij Oldebroek achterlangs. Je fiets dan midden in de weilanden. Met als gevolg prachtige vergezichten. Hazen springen lekker weg in de weilanden en ik heb gelukkig de wind in de rug. Mooier kan het eigenlijk niet worden.

Om kwart voor elf ben ik dan in Elburg en drink ik om bij te komen eerst een lekker bakje zwarte koffie. Dat gaat er wel in, net als de Snelle Jelle koek.

Henk legt even uit wat ik kan doen en als eerste gaat de motorkist geschuurd worden. Gelukkig wel met de machine. Dat verlicht het werk enigszins.

Na een klein uurtje schuren is het dan al weer tijd voor de lunch. We lopen gezellig langs de haven naar Van der Heide, de visboer aan de havenkade. Het interieur is stevig verbouwd. Het is nu echt een nette winkel (was het voorheen ook wel). We bestellen een lekkerbekje en eten die buiten op een bankje lekker op. Wat is dat toch heerlijk. Beetje in de zon, genieten van een visje.

We lopen terug naar de botter en gaan ook nog even kijken bij mijn buurman Wim. Die is ook lekker aan het werk op zijn bootje, maar is nu even niet aanwezig. Dan maar weer aan het werk.

De 12 meter lange kluiverboom is aan de beurt. Eerst driekwart schuren en daarna een stukje draaien voor de rest. Dan hoor ik een vertrouwd brommer geluid. Karel kijkt onder het kleed door en stapt op het dek.

Pauze. Dat heb je als er mensen aankomen. Na het fris en weer een Snelle Jelle gaan we als laatste de zwaarden nog schuren. Dit keer alleen de binnenkant, omdat we de buitenkant volledig kaal gaan maken om er harpuis op te smeren. Vorige jaar hebben we de hele botter al in de harpuis gezet en dan nu alleen de zwaarden nog.

Om half vijf ruimen we de boel op en pakken we de boel in en stappen een onderhoudsdagje verder weer van de botter. Op naar de volgende zaterdag. De voorbereiding van het zeilen zijn begonnen.

		2011-03-26-Werken-aan-de-botter Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Daarmee krijg ik dan gewoon thuis 2 Tb beschikbaar. Moet ik de eerste tijd toch wel mee vooruit kunnen. Ik hoop de computer deze week te krijgen. Heb ik weer wat te doen de komende tijd.

Om 9 uur staat mijn zwager voor de deur (broer van mijn vrouw). Hij heeft alle spullen bij zich. Als eerste gaan we even naar de Formido (“Omdat je huis nooit af is”). Ik wil een vorstvrije buitenkraan. Hoef je niet bij elk nachtvorstje de kraan af te tappen. Zo’n kraan is wel mega duur ten opzichte van een gewone buitenkraan, maar ja geld moet rollen.

Ik reken af bij de kassa en de prijs valt toch zo’n 10 euro duurder uit dan ik had ingeschat toen de kraan nog in het schap lag. En ja hoor het klopt. Er staat een verkeerde prijs in de kassa en natuurlijk in het voordeel van de Formido. Zo zijn die kassa’s dan ook wel weer. Nooit in het voordeel van de kant.

We boren een gat in de muur en schuiven de kraan er doorheen. We halen het water van de leiding en zagen een stukje van de bestaande buis af. Mijn zwager buigt een stukje koper in de juiste bocht en met een brander wordt alles netjes aan elkaar gesoldeerd. Het ziet er goed uit.

Dan het water er weer op en kijken of alles weer ‘water’dicht is. Dat blijkt zo te zijn. Dan natuurlijk de buitenkraan proberen. Er komt een mager straaltje water uit en dat was nou ook weer niet de bedoeling van de kraan. Dan even nadenken hoe het één en ander 8 jaar geleden ook al weer aangelegd is door Drost.

Daarvoor moet je niet je natuurlijke denkwijze volgen, maar de denkwijze van een installateur. Is echt anders dan wij gewend zijn. Uiteindelijk blijkt het water ‘afgetapt’ te worden bij de kranen van de keuken. Daar lijkt alles goed. Er zitten geen kranen tussen. Misschien de kraankop er iets te vast opgedraaid en dat blijkt het euvel. Het water spuit eruit.

We ruimen de rommel op en ik hang nog even het sleuteltje aan een kettinkje, zodat het sleuteltje niet in het putje valt. We hebben weer een klusje af.

Maar onder zo’n kraan moet natuurlijk ook een afvoerputje. Dus vandaag dat maar eens doen. Ik ga naar de Formido en zoek de juiste spullen uit. Is op zich een heel werkje omdat er allerlei verschillende maten zijn. De regenpijp is 70 rond en het nieuwe putje heeft een 75 rond aansluiting nodig. Dus heb je een T-stuk nodig met aan de ene kant een aansluiting voor 70 rond en aan de ander kant 75 rond. Dat is toch lastig. Ik kies uiteindelijk voor een mof dit ik dan over de kraag kan schuiven.

Eerst de stenen eruit en dan een gleuf van de regelpijp langs het huis naar de plek waar het putje moet komen. Ondanks mijn eerste voorbereiding moet ik toch nog een keer terug naar de Formido. Toch niet alles in de goed maat gekocht. Ik ruil wat zaken om en ga dan weer aan de slag.

Dan een tegenslag. De afvoerbuis in de grond ligt niet erg diep en dus past het putje niet. De put steekt nu zo’n 10 cm boven de stenen uit en dan is zo’n putje toch niet echt handig.

Ik zaag een stukje van de afvoerbuis af en iets van de afvoerput. Uiteindelijk past het allemaal precies, maar nu wil het niet echt vast blijven zitten. De lijm is toch niet krachtig genoeg blijkbaar om het aan elkaar te plakken. Ik zaag een stukje af van een andere pijpje en zet dat aan de binnen kant van het putje en de afvoerbuis. Dan een berg kit er tussen en er tegenaan en dat werken ik dan netjes af. Nu zit het goed stevig en zal het water ook echt afgevoerd worden door het putje en niet langs het putje.

Ik gooi het zand weer terug. Stamp alles goed aan en straat de stenen er weer in. Het resultaat mag er zijn. Een nieuw afvoerputje. Maandag verder.

Om half zes even naar de Formido om wat spullen te halen. Ik vraag Karel of hij mij wil helpen en dat wil hij wel. Ik boor al vast wat gaatjes voor, wat achteraf een minder goed idee blijkt te zijn. De pergola is in die 8 jaar dat ie nu staat toch iets minder haaks dan aan het begin. Dus sommige gaatjes vallen juist buiten de balken. Dan maar een nieuw gaatje boren en het ‘oude’ gaatje afdichten met kit.

Karel is veel leniger dan ik ben (oude man: 45 jaar) en een stuk lichter dus hij zit bovenop de pergola de gaatjes te boren en de schroeven erin te zetten. Als we bijna klaar zijn komt mijn buurman nog even een goedkeurende blik aan de pergola geven. Om acht uur zijn we klaar en hebben we weer een klusje af.