Floris heeft een aantal vriendjes uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeestje. We gaan met de botter richting vogeleiland. De kinderen hebben allemaal hun vishengels en spullen bij zich. Het wordt een echt visfeestje.

We halen de jongens van school op en rijden dan naar Elburg. Om kwart voor vier stappen we op de botter. Het zonnetje schijnt en er staat een beetje wind. Echt mooi visweer.

We vertrekken en de plecht ligt vol met hengels. Aan het einde van het kanaal, nog bij de strekdam, gooien de jongens de hengels al uit. We varen echt langzaam, omdat anders de haakjes niet ver genoeg zakken.

Om vijf uur komen we dan aan bij het vogeleiland. We leggen de botter aan de kant en de jongens springen met de hengels van boord. Ze zoeken een leuke plek om te vissen. Ondertussen maken we de worstjes warm zodat de jongens nog even snel een warme hap krijgen.

De jongens staan na het eten nog even met elkaar op de plecht. De één na de ander gooit nog even de hengel uit, totdat we een enorme schreeuw horen. Eerst denken we nog aan dat ze een enorme vis gevangen hebben, maar niets is minder waar. Eén van de jongens heeft een haakje in z’n oor. Het oor bloedt behoorlijk en de jongeman begint nu ook echt te huilen.

We knippen het haakje doormidden, halen de rest door het oor en plakken het oor met een pleistertje af. Eind goed al goed, zullen we maar zeggen.

We varen terug naar Elburg en rond een uur of zeven ligt de botter weer op zijn eigen vertrouwde plekje.

		2010-09-17-VisverjaardagFloris VIEW SLIDE SHOW DOWNLOAD ALL

22 augustus 2010. Een hele middag bootjes kijken op het IJ in Amsterdam. Om half twaalf vertrokken uit de cacaohaven met de Frisius van Adel, één van de schepen van Jappie Bandstra. We hebben een tweetal jaren gezeild met Jappie op de ‘Brandende Liefde’, een schitterende lemsteraak.

Na een klein uur varen kom je dan aan op het IJ, waar het langzaam aan steeds drukker wordt met bootjes, bootjes en nog eens bootjes. Alles vaart in een ongecontroleerde chaos, maar op de één of andere manier gaat het gewoon erg goed. Het is prachtig om op een boot het gehele Sail-spektakel mee te maken. Het levert in ieder geval schitterende plaatjes op.

2010-08-22-SailAmsterdam2010 Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Wezep. Zaterdag 14 augustus 2010. Teunie is niet thuis. Teunie is een weekend zeilen met de Zeezeilers van Marken voor het CWO1 Zeezeilen. We hebben de smaak te pakken. Er staat weinig wind en het is zonnig weer. Een leuk fietsweertje. Na enig aandringen wil Floris toch wel een stukje fietsen.

We fietsen eerst naar de Wezepsche Heide, waar we na 6 km het eerste bankje aandoen. Dan gaat het mis. Floris springt op zijn fiets en komt daar met zijn linker been tegen de trappers aan. De trappers zijn voorzien van die lelijke scherpe karteltjes. Floris heeft een behoorlijke kras op zijn been en er komt ook bloed uit. We fietsen verder en spreken af dat bij de stationsweg we nog even kijken of we verder fietsen of toch maar terug naar huis gaan.

Bij de stationsweg is het weer helemaal goed. We fietsen lekker verder richting de Schaapskooi en het pluizenmeertje. Bij het pluizenmeertje gaan we nog even lekker op een bankje zitten en genieten van het zonnige weer en het uitzicht. De heide staat in bloei en dat levert naast een mooie paarse heide ook een lekker zoetige geur op.

We fietsen verder richting Heerde. Bij Heerde naar het Apeldoorns kanaal en dan richting Wapenveld. Bij Wapenveld gaan we verder op het Apeldoorns spoorlijntje van vroeger. Bij Hattem fietsen we het stadje in en gaan midden in de stad een lekker bakje koffie drinken. Floris neemt een lekker koud colaatje.

In de hoofdstraat nog een ijsje en dan naar huis. Het was weer een leuke middag. Lekker fietsen.

Afgelopen week zijn we gebeld door Els en Michel. Els en Michel hebben we ontmoet op onze flottielje in Lefkas. Zij hebben een boot in Port Zeelande liggen en vrienden van hen hebben de boot via de staande mast route naar het IJsselmeer gevaren. Na hun vakantie in Lefkas ook nog 2 weken door Nederland zeilen. Vandaag (zaterdag) liggen ze in Muiden en willen dan zondagnacht door Amsterdam varen. Of wij ook zin hadden om mee te gaan. Het lijkt ons erg leuk om zo ‘s nachts in konvooi door Amsterdam te varen.

We spreken af voor zondag rond één uur in Muiden. We brengen de auto naar het eindpunt (De nieuwe meersluis (Schinkel) bij het Nieuwe Meer). Eerst geven we onze bagage en Floris af in Muiden. Daarna rijden Teunie en ik naar het eindpunt..

Om weer terug te komen in Muiden, lopen we eerst naar Amsterdam-Zuid en gaan dan met de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Dan met de bus (158) naar Muiden. Al met al een uurtje extra onderweg, maar ik heb ook geen zin op maandagochtend dit traject met bagage af te leggen. Maandagochtend willen we gewoon in de auto direct naar huis.

Om kwart voor twee zijn we dan bij de boot van Els en Michel aangekomen. De havenmeester kijkt ons bijna de box uit. Erg vriendelijk is ze niet. Teunie vaart de boot de box uit en dat gaat, tegen haar eigen verwachting in, helemaal goed. We varen de haven uit en maken nog even een foto van de lemsteraak, de Groene Draeck,  van de koningin. Rechts het fameuze Muider Slot. Voor ons ligt op geruime afstand het eiland Pampus, een onderdeel van de Stelling van Amsterdam. 

Er staat een straf windje en helaas kunnen we niet zeilen. We moeten pal tegen de wind in naar het IJ. Ondanks dat is het toch een lekker tochtje. Prachtige luchten en toch weer mooie plaatjes van zeilboten, oude platbodems en in de verte het kleine Durgerdam.

Na een brug varen we het IJ op. Het blijft toch een indrukwekkend vaarwater. Erg breed en erg druk. Vandaag is het zondag, dus er is weinig vrachtverkeer. Wel bij het centraal station de boten van het veer. We moeten bij de “Oude houthaven” naar binnen. We melden ons bij de brugwachter en we hebben geluk. De brug gaat nu direct open. Na deze brug varen we door tot aan de spoorbrug waar we bij de andere boten gaan liggen. En dan begint het lange wachten. We eten en drinken wat en gaan ook maar gewoon slapen. Rond kwart over één wordt er op de marifoon aangekondigd dat we gaan beginnen. Ondanks de aankondiging duurt het toch nog een klein half uur voordat de spoorbrug zich daadwerkelijk opent. Dan varen we met 20 boten in konvooi door de Kostverlorenvaart. Deze vaart is de verbinding tussen het IJ en de Schinkel, onze eindbestemming.

Het is rustig weer en beetje bewolkt. Ideaal weer om in konvooi te varen. We passeren in totaal 10 bruggen en aan het einde één sluis. De brugwachter fietst van de ene naar de andere brug. Eerst iedereen door de brug. Dan de brug weer laten zakken en dan weer naar de andere brug. Ondertussen liggen wij te wachten op zijn aankomst. Zo varen we van kwart voor twee (in de morgen) tot kwart voor vijf (in de morgen). Uiteindelijk liggen we met 20 schepen gebroedelijk in de Nieuwe Meersluis. De laatste hindernis zijn de vier bruggen over de A10 (Ringweg Zuid). Twee bruggen voor de snelweg en twee bruggen voor de tram. Om vijf uur horen we de bellen van de slagbomen en staan alle bruggen voor ons open.

We zoeken een plekje aan de wachtsteiger bij de W.S.V “Amsterdam” en duiken dan om half zes ons bed in. We worden rond half negen weer wakker. Niet van ons zelf, maar van al het lawaai van de A10. Het Nieuwe Meer lijkt een mooie idyllische plek, maar dat is toch minder waar. Ondanks alle herrie hebben we goed geslapen.

We moeten voor negen uur geld in de parkeerautomaat gooien. We lopen met onze spullen naar de auto als we van de havenmeester de auto wel even op zijn eigen prive-plek mogen stallen. Scheelt weer een paar euro parkeergeld. Hij geeft ons de code van het hek en wij lopen naar de auto.

Als we terugkomen zijn Els en MIchel ook wakker geworden en we ontbijten in alle rust met elkaar. En gebakken eitje en een echt Italiaans kopje koffie. Els en Michel varen de rest van de Staande Mast route helemaal naar Willemstad en wij nemen afscheid. We kijken terug op een leuke nacht in Amsterdam.

2010-08-08-StaandeMastRoute-door-Amsterdam Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Zaterdag 15 mei. Spakenburg. (foto’s). De laatste dag. Vannacht was het minder koud, maar toch nog steeds niet erg warm gehad. Vandaag is het de wedstrijddag van de schippers met eigen bemanning. Er staat een noordwesten windje kracht 3 á 4. Ook nu liggen we weer op de 14e startplek. Weer lekker achteraan dus. Vanaf de EM1 (en boei) mogen we ook de bijzeilen gebruiken. Betekent dat we met kluiver mogen varen.

Aan boord hebben we een leuke bemanning. Naast de vaste bemanning (Wim, Hans, Henk) hebben we ook een aantal gasten (Rob, Rob, John en ???) . We kunnen de taken daardoor goed verdelen. Ook nu weer een paar mooie bakboord-stuurboord-situaties. We communiceren er wat af. Gelukkig is praten mijn hobby en heb ik een harde stem. Bij het ronden van de eerste boei liggen we op plek 25. Toch al zo’n 15 botters ingehaald. Vandaag doen er iets meer botters mee. Na het ronden van de tweede boei zetten we alle zeilen weer voor de wind en halen we de BU210 weer in, net als gisteren. Bij het ronden van de derde boei moet de kluiver en boom weer naar binnen en kruisen we nog een paar keer op voordat we de finish bereiken. Gisteren was Jaap nog een deel van onze bemanning. Vandaag is het onze concurrent. We komen erg dichtbij, maar de BU9 haalt toch een halve meter eerder de finish. Het zei zo. We hebben er weer van genoten.

We leggen de botter met de kop op de wind. Strijken de zeilen en gaan nog even bij alle andere botters voor anker liggen.

We zijn nu allemaal analist geworden en we bespreken met elkaar waar we de winst hebben laten liggen. Na ruim een half uur gaan we dan met alle botters weer de haven van Spakenburg in. We zoeken weer een plekje. Ruimen alles op en rond kwart voor vijf zitten we dan weer in de auto op weg naar huis. Rob en ik worden afgezet op het station van Nijkerk. We kopen een kaartje en om vijf voor half zes komt de trein en dan zijn we om zes uur weer thuis. Mijn vader komt ons ophalen. We zijn moe en voldaan na zo’n heerlijk Hemelvaartweekend zeilen. Hopelijk tot volgende jaar in Spakenburg.

Vrijdag 14 mei. Spakenburg. (foto’s) Het is een behoorlijk frisse nacht. Ik heb het voor het eerst een beetje koud gehad in de botter. De temperatuur is gedaald naar zo’n 3 graden en dat voel je toch  ook wel. Maar goed rond half acht worden we wakker en maken we ons klaar voor het schippersontbijt in de tent bij de jachthaven. We eten ons eitje en drinken ons bakje koffie als er iemand van de organisatie ons aanspreekt. Onze ‘bemanning’ voor vandaag , de politie, heeft het laten afweten, de plicht riep ze en ze hebben afgezegd. Overmacht. Wel jammer. Daarmee lijkt het erop dat we niet mee kunnen doen met de wedstrijd van vandaag. We vinden het niet leuk. Toch kijken we even of er nog andere mensen zijn die met ons mee willen varen. Dat valt nog tegen. De ene schipper doet liever onderhoud, de ander heeft geen zin. Uiteindelijk hebben we alleen Jaap van de BU9 die wel met ons een dagje wil zeilen. Dat lijkt ons goed. We laten alle botters bij het uitvaren voor gaan en dat levert een mooi foto-overzichtje op van alle botters die meedoen.

Wij varen als laatste uit. Buitengaats staat er nog best een leuk windje en wij besluiten ook maar gewoon mee te doen met de wedstrijd. We maken het anker klaar en net als we liggen horen we het startschot. We hijsen de zeilen en weg zijn we. We liggen op startplek 14 (bijna achteraan) en hebben dus weer een hele inhaalslag te gaan. Iets wat ons wel ligt.

Het is een zeer variabel windje. Wij varen eigenlijk de hele wedstrijd aan de wind. Hoe raar dat ook is. De wind draait elke zo dat we eigenlijk alleen voor de jachthaven een paar keer overstag moeten gaan. We hebben onderweg nog een ‘bijna-aanvaring’ met de BU75. De schipper staat er om bekend dat hij de regels aan zijn laars lapt en dat merken we. Wij hebben een bakboord-stuurboord situatie. Wij hebben de zeilen over bakboord en dus voorrang, maar dat maakt deze schipper niets uit. Wij ontwijken hem ternauwernood , schelden nog wat naar hem (communiceren in botterjargon) en varen weer gewoon verder.

Als we bij de tweede boei middels een gijp de zeilen helemaal voor de wind gezet hebben, lijkt de wind toch gewoon weer van voren te komen. We varen volgens de zeilen voor de wind. Volgens de wind varen we gewoon scherp. We halen de boom uit de fok (die stond ondertussen ‘te loevert’) en trekken de zeilen gewoon weer aan. We lopen op die manier nog een botter of 4 in. We worden afgeblazen op plek 10. Een mooie plek. We hebben zo’n 25 botters achter ons gelaten. Een echte inhaalrace dus.

Bij binnenkomst in de haven zoeken we een mooie plek uit. Vanavond is de solexrace en dan moeten we natuurlijk wel een mooie plek hebben.

Rond half acht is de prijsuitreiking. We horen dat we als tiende geëindigd zijn, krijgen het kado (was eigenlijk voor de politie bedoeld) en gaan snel terug om het begin van de solexrace niet te missen. Het muziekkorps opent de wedstrijd. Eerst een ereronde voor alle solexen. Er zijn toch weer een aantal bijzonder uitgedoste mensen bij. Het is een heel leuk spektakel.

Sommige solexen gaan toch echt hard en ze scheuren met een behoorlijke snelheid over de kade. Remmen doe je met je klompen. Na 20 minuten is de race gereden. Echt leuk om te zien.

• Alle botters op een rijtje
• Bedrijvenwedstrijd
• Solexrace

Een heel weekend Spakenburg. De botter gaat de komende week op de helling van Spakenburg en om die reden waren we dit Hemelvaartweekend is Spakenburg. Drie dagen zeilen.

Op Hemelvaartsdag gaan we met Rob en Carine een dagje zeilen op het Eemmeer. Als we aankomen ligt de botter toch wel echt ‘ingebouwd’ en zomaar wegvaren is er niet bij. We willen er toch graag uit en het wordt een mooi puzzel moment. We schuiven wat botters heen en weer om ruimte te maken. De enige spelbreker is de ‘Brontoliet’, een reusachtige botter die bijna dwars in de haven past, waardoor wij er niet meer uit kunnen. We worden geholpen door Henk (van de werf). Hij vaart voor ons de ‘Brontoliet’ even weg naar een andere plek in de haven. Daarna is het nog een kwestie van de botters hier en daar wat schuin leggen. Henk vaart voor ons de botter even achteruit, draait hem in de smalle haven en legt hem netjes voor ons klaar. Wij hoeven alleen maar op te stappen en gas te geven.

Het weer is een beetje somber. Zo nu en dan verschijnt er een waterig zonnetje en ‘s middags wordt het ook nog gewoon weer koud, maar het is al met al een leuk zeiltochtje. Rond half vijf leggen we de botter in de box van HN3. Teunie, Rob en Carine gaan weer naar huis. Karel en ik blijven gezellig achter voor de komende zeildagen.

Zondag was het dan 25 jaar geleden dat ik in het huwelijksbootje ben gestapt en tegenwoordig is 25 jaar best een hele prestatie. Om het te vieren wilden we eerst een leuk warm-koud-buffet doen, maar na wat discussie kwamen we uit bij een zeilweekend met de hele familie. Na een kleine zoektocht kwamen we via de schipper (zeilen op de waddenzee vorig jaar) op de Mars, een mooi groot zeilschip van 34 meter en 360 m2 zeil en wat natuurlijk belangrijk is voor een groot gezelschap slaapplaatsen.

In eerste instantie zouden we alleen de zaterdag zeilen, maar naar wat overleg met een aantal mensen leek het ons leuk om al op vrijdagavond aan te monsteren en dan zondag nog een dag te zeilen op de Waddenzee. Zo is het dan ook gegaan.

Er kunnen in totaal 34 personen slapen op de MARS. Van vrijdag op zaterdag sliepen er zo’n 30 personen op de boot. Rond 8 uur kwamen we met elkaar aan bij de Nieuwe Willemskade. Naast de slaapzakken hadden we ook voor 40 man eten en drinken meegenomen. Met z’n allen in een rijtje staan en dan alles overhevelen van de auto via een ander schip op de MARS. Na een klein kwartier staat alles op het dek. Na weer een klein kwartier stond ook alles op zijn plek binnen. De slaapzakken in de kooien. Het eten en drinken in de keuken.

‘s Avonds gaan Teunie en ik even een leuke wandeling maken door Harlingen. Na terugkomst is de hele boot versierd met slingers en veel ballonnen in de vorm van hartjes en veel roze. Ook in de ‘bruidssuite’ liggen de ballonnen overal. Na een hele gezellige avond duiken we rond 1 uur de kooien in. De vooruitzichten zijn voor de ochtend niet zo goed, maar we zullen we zien. Erwin Krol heeft het nog nooit bij het goede eind gehad.

Als we ‘s ochtends wakker worden is het behoorlijk bewolkt. Het regent nog net niet, maar het houdt niet over. Zo nu en dan schittert er een mager zonnestraaltje door de wolken en daar moeten we het dan mee doen. Na het ontbijt vertrekken we dan. Het vertrek is nog een hele toestand. We liggen aan lager wal. De wind is kracht 4 á 5 en de schipper krijgt het schip niet echt van zijn plaats. Na hulp van de voorliggende schepen (zij zetten gewoon hun schroeven in de vooruit waardoor het schip weggeduwd wordt) vertrekken we dan richting de haven. We varen even langs het afgebrande VOC-schip uit Den Helder en langs de Lady B (45 meter lang, 9 meter breed en een diepgang van 4 tot 6 meter) een megajacht gebouwd in Zwartsluis.

Daarna de Waddenzee op. We krijgen instructie hoe de zeilen te hijsen en dan begint de klus. In totaal trekken er 15 mensen aan de verschillende touwen en na een tijdje staat het grootzeil er dan goed bij. Daarna de fok en dat gaat een stuk gemakkelijker. Ondanks het gewicht van 290 ton loopt het schip toch nog een kleine 5 knopen. Het is bewolkt en zo nu en dan regent het een beetje. Maar niet getreurd. De echte zeilers aan boord hebben hun eigen zeilpak meegenomen en dan blijf je toch gewoon droog. ‘s Middags klaart het behoorlijk op en komt zelf zo nu en dan de zon te voorschijn.

We hebben een hele lekkere middag en rond vijf uur zijn we weer terug in de haven van Harlingen. We eten allemaal nog een broodje hamburger en dan vertrekken er zo’n 20 personen. We blijven met 13 mensen achter. Wij slapen nog een nachtje op de MARS.

Zondagochtend hebben we rond 8 uur het ontbijt. Het is een stuk rustiger zo met 13 personen. Ook nu is het behoorlijk bewolkt en de wind is krachtiger dan gisteren. Ik schat zo’n kleine windkracht 5. We varen uit en hijsen het grootzeil. Nu we maar zo weinig mensen zijn is het hijsen echt een klus geworden. We varen halve wind richting de afsluitdijk en bij de kornweerdersluis gaan we richting Vlieland. Het schip loopt nu 6 knopen en we gaan behoorlijk schuin. Zo schuin dat alle borden die al klaar staan voor de lunch van de tafel vallen. Er is een aantal glazen kapot, maar verder geen schade. Om rustig te lunchen gaan we voor anker. Eerst strijken we de fok en daarna het grootzeil. Ook best weer een zware klus met zo weinig mensen. De anker procedure is nog behoorlijk lastig met zo’n groot schip, maar uiteindelijk zitten we vast aan het anker. De rust is weer gekeerd en we gaan lekker genieten van de lunch. Na de lunch varen we tegen de wind in terug naar de haven van Harlingen. Ondertussen begint het ook te regenen. We leggen aan tegen de Morgana en dat betekent dat we alles over twee schepen moeten versjouwen naar de kade. Het is niet anders.

We halen de auto’s op uit de stalling, pakken de zooi in de verschillende auto’s, nemen afscheid van de schipper (Bert Jongepier) en zijn maat Niels. We kijken terug op een schitterend weekend voor ons 25 jarig jubileum. Jammer dat we niet elk jaar 25 jaar getrouwd zijn.

Het zeilseizoen komt er weer aan en daarmee gaan de zaterdagen ook in ras tempo van vrij naar bezet. Ook vandaag. Het winterkleed moet van de botter en de zeilen (grootzeil, fok) er op gezet worden. Meestal een werkje van een hele dag. Het tempo ligt niet hoog, want het is onze vrije zaterdag.

Het is een prachtige dag, Lekker zonnetje, mooi briesje, dus ik heb het plan om met Floris naar Elburg te fietsen. Floris vindt het een goed idee. Hij heeft net een nieuwe fiets. Hij wil er wel kilometers mee maken. We vertrekken rond 9 uur richting Elburg en we gaan achterlangs, zoals dat bij ons heet. We gaat niet over de Zuiderzeestraatweg, maar via het Jan Boersweggetje , Wittensteinse Allee en Oostendorperstraatweg naar Elburg. Een prachtige tocht door de weilanden en het polderlandschap van Oosterwolde (Gelderland). We hebben de wind in de rug en dat maakt het allemaal erg makkelijk. Het is iets drukker op de weg dan gedacht. Er blijkt een trekker-trek te zijn in Zuid-Einde. Veel lawaai en gezelligheid. Om tien uur zetten we de fiets onder de vernieuwde botterwerf in Elburg. Mijn zwager is al op de botter en we beginnen met een bakje koffie. Daar ben ik wel aan toe.

Het wordt steeds mooier weer. Het zonnetje steekt al behoorlijk en in de haven in het nagenoeg windstil. We beginnen met het winterkleed eraf te halen. Een superzwaar en dik kleed (goed voor de winter, maar slecht voor je rug als je het er af haalt ). Na een klein halfuurtje trekken en slepen liggen de beide delen van het winterkleed op de kade. Nu nog even netjes opvouwen en klaar is de klus.

Dan gaan we de zeilen ophalen bij de schoonmoeder van mijn zwager (de eigenaresse van de botter). Eerst nog even naar Loederman Watersport voor anti-fooling. Mijn buurman Wim werkt daar ook aan zijn boot en dus ook daar maar even een praatje maken. We rijden naar Doornspijk. Krijgen een plakje cake en rond één uur rijden we met de zeilen weer richting de botter.

Ondertussen hebben we ook honger, voor zover dat mogelijk is in een land als Nederland. We stappen uit om bij van der Heide een visje te gaan kopen. IK bestel een lekkerbekje, 2 zoute haringen en een bakje kibbeling en wat er bij een viswinkel bij  hoort: lang wachten: eerst wachten tot je aan de beurt bent en dan lang wachten voordat het klaar is. Maar dan smaakt de vis daarna dan ook erg goed.

We plaatsen de gaffel, dan het grootzeil er aan en langzaam aan wordt het zeil vastgemaakt aan de mast. Het zeil staat er weer goed bij. Dan de fok. We maken de fok vast aan de fokkestag. Daarna de huiken erop en we liggen er weer zeilklaar bij.

Om half vijf lijkt het een goede tijd om weer naar huis te gaan. Ik ga eerst nog even met Floris een ijsje eten in Elburg. Dan fietsen we helaas tegen de wind weer naar huis. We fietsen over de dijk naar Noord-Einde, Oosterwolde, Zuid-Einde om dan rond half zeven weer thuis te zijn. Iets langer gefietst dan gedacht, maar door de polder van Oosterwolde fietsen is toch ook gewoon mooi. Al die kleuren en het frisse gras zo in het voorjaar.

In Noord-Einde maakt Floris nog een paar foto’s van een aantal huisjes die helemaal vol staan met poppen. Echt lelijk vindt Floris dat en daarom de foto’s

Foto’s:

Werken aan de botter

Fietsen door de polder

Ik kreeg vorige week zaterdag een leuke brief van het tijdschrift ZEILEN. Ik die brief stond dat ik mee gedaan had met een actie en dat ik 2 kaarten had gewonnen voor de HISWA in Amsterdam. Dus ik even in mijn agenda kijken en ik had 1 afspraak staan. Snel even de afspraak verplaatst. Teunie is altijd al vrij op vrijdag. Dus mooi naar de HISWA. Naast de toegangskaart krijg je ook de treinreis aangeboden. Soweiso een goed aanbod van de NS. Voor 4 euro naar de Hiswa. Maar goed voor acht euro koop je toch maar zo weer 2,5 kopje koffie op de hiswa.

We zitten al vroeg in de trein. Het is mooi blauw weer, het zonnetje schijnt en na wat overstapmomenten lopen we om 10:05 richting de RAI. Even met ons kaartje langs de lange rij. Onze kaarten worden gescand en we zijn binnen. Beneden moeten we de jassen ophangen. Eerst die 8 euro voordeel maar even opmaken. We drinken een lekker bakje koffie en dan richting de show, want dat is het toch wel echt.

We lopen eerst in het ‘sloepen’-deel. De crisis is hier nog niet toegeslagen blijkbaar, want een beetje sloep begint bij 100.000 euro en dan moet je wel gewoon zelf thuis slapen of je moet genoegen nemen met een slaapplaats op een bank.

Achteraan bij de sloepen staan ook verdacht veel standjes met huizen. Leuke parken met hele leuke huizen aan het water. Ook hier moet de slappe was er wel goed bij staan. Bij zo’n huis past een sloep natuurlijk het beste. Dus prima plek.

Dan op naar de zeiljachten. We lopen langs de kleine zeilbootjes richting een enorm zwembad. We zien een leuke zeilsimulator. Je zit in een kuipje van de enige echte Laser en je moet een parcourtje afleggen. De jongen demonstreert het even en dan haalt hij ons over het ook eens te proberen. Het heeft natuurlijk helemaal niets met zeilen te maken, maar leuk is het wel. Het duurt eventjes voordat je precies door hebt hoe het werkt, maar dan zeil ik toch in minder dan 3 minuten het gehele parcours. Wel veel langzamer dan de snelste tot nu toe (1:12).

We slenteren weer verder. In het zwembad lopen twee jongens in een grote opblaasbal. Ziet er heel leuk uit. Elk uur is er iets te doen. Er wordt ook nog een demo gegeven van een reddingsvlot. Zo’n ding komt bijna altijd op de kop in het water terecht en de mensen laten even zien hoe je dat dan weer goed krijgt. De omstandigheden zijn natuurlijk totaal onvergelijkbaar. Ik stel me zo voor: een storm van windkracht 12, een heftig zeetje en golven van 25 meter en dan maar hopen dat het inderdaad zo eenvoudig is.

Dan lopen we langs een leuke zeilkleding stand. Teunie wil altijd nog eens een leuk pak en nu op de beurs kortingen van 25%. Dat is dan weer mooi meegenomen. Teunie past wat verschillende modellen aan en uiteindelijk lopen we met een jollenbroek en een leuke jas de deur uit.

We slenteren weer verder. We maken een praatje met de Zeezeilers van Marken , die om wat voor reden dan ook hun vaste plaats hebben in Harlingen. Ze bieden diverse reizen aan en je kunt ook bij hen een volledige instructeurs opleiding krijgen. Dat spreekt mij aan. Zaterdag 3 april hebben ze clinics en dan ga je met een klein groepje voor een paar uurtjes de waddenzee op. Zelf heb ik met Karel dan de cursus “Theoretische KustNavigatie”, maar Teunie komt zeker.

Dan belt mijn buurman. Hij had een paar leuke afspraken (1 in Haarlem en daarna 1 in Veghel). De afspraak in Veghel ging niet door, dus hij heeft mooi even tijd om ook over de HISWA te wandelen. Na wat heen en weer bellen hebben we elkaar gevonden en slenteren we samen verder over de beurs. Gezellig.

We lopen nog over een enorme steiger waar allemaal hele mooie zeiljachten aanliggen. Allemaal met de achterkant aan de steiger. Opstappen is daardoor erg gemakkelijk. We gaan kijken in één van de boten. Echt nieuw is deze wel. De polyester lucht is nog goed te ruiken. Naast een bezoekje aan een zeiljacht brengen we ook een bezoekje aan een enorm grote motorboot. We doen hoezen over onze schoenen en lopen het schip binnen. Wat een luxe. Thuis heb ik het minder. Gelukkig staat er een mevrouw te praten met de botenbouwer over alles wat ze al heeft. Ze raakt maar niet uitgesproken. Hier een huis, daar een jacht en zo ging het maar door. We liepen weg en misschien staat die mevrouw er nu nog wel. Is ook best lastig als je alles al hebt en er ook nog een boot bij moet hebben.

Wat ik heel grappig vind is dat er ook echte standwerkers zijn. De standwerkers die opvallen zijn afkomstig uit Engeland. Met een onvervalst Engels accent brengen ze hele speciale boren aan de man. Deze boren boren door alles heen en uit alles wat op tafel ligt blijkt dat ook wel. Maar niet aan onze kinderen laten zien. Voordat je het weet is alles in je huis één grote gatenkaas geworden.

We worden nog donateur van een stichting (sailwise) die het mogelijk maakt om met gehandicapte mensen te kunnen varen en zeilen. Naast donateurs zoeken ze ook mensen die als vrijwilligers mee willen als begeleider op een mooie zeilclipper (Lutgerdina). Teunie is direct enthousiast. We geven onze gegevens door en we zullen zien of het wat wordt.

Het is ondertussen 5 uur en we hebben zo’n beetje alles wel gezien. Mijn buurman blijft nog (hij staat anders toch in de file met zijn auto). Wij lopen naar de trein. Het mooie blauwe weer heeft ondertussen plaatsgemaakt voor het onvervalste Nederlandse regenweer. Het is echt druk in de trein en het ziet er naar uit dat we moeten staan. Maar niet als je met Teune uit bent. We nemen plaats in de eerste klas en zonder controle komen we aan in Amersfoort. Scheelt toch weer een klein half uurtje staan/hangen in de trein. Om zeven uur stopt de trein in Wezep en zijn we na een dagje slenteren op een hele leuke beurs weer thuis. We hebben natuurlijk tassen vol met , ja met wat?. Zaterdag gaat dat allemaal mee met het oud papier.