Wezep. Zaterdag 14 augustus 2010. Teunie is niet thuis. Teunie is een weekend zeilen met de Zeezeilers van Marken voor het CWO1 Zeezeilen. We hebben de smaak te pakken. Er staat weinig wind en het is zonnig weer. Een leuk fietsweertje. Na enig aandringen wil Floris toch wel een stukje fietsen.

We fietsen eerst naar de Wezepsche Heide, waar we na 6 km het eerste bankje aandoen. Dan gaat het mis. Floris springt op zijn fiets en komt daar met zijn linker been tegen de trappers aan. De trappers zijn voorzien van die lelijke scherpe karteltjes. Floris heeft een behoorlijke kras op zijn been en er komt ook bloed uit. We fietsen verder en spreken af dat bij de stationsweg we nog even kijken of we verder fietsen of toch maar terug naar huis gaan.

Bij de stationsweg is het weer helemaal goed. We fietsen lekker verder richting de Schaapskooi en het pluizenmeertje. Bij het pluizenmeertje gaan we nog even lekker op een bankje zitten en genieten van het zonnige weer en het uitzicht. De heide staat in bloei en dat levert naast een mooie paarse heide ook een lekker zoetige geur op.

We fietsen verder richting Heerde. Bij Heerde naar het Apeldoorns kanaal en dan richting Wapenveld. Bij Wapenveld gaan we verder op het Apeldoorns spoorlijntje van vroeger. Bij Hattem fietsen we het stadje in en gaan midden in de stad een lekker bakje koffie drinken. Floris neemt een lekker koud colaatje.

In de hoofdstraat nog een ijsje en dan naar huis. Het was weer een leuke middag. Lekker fietsen.

Kop van de IJssel,  11 & 12 augustus 2010. Woensdag en donderdag gezeild met mijn buurman Wim met zijn eigen boot, een zeeschouw van zo’n 8,5 meter. Ons doel is Urk. We vertrekken rond 10 uur uit de haven van Elburg en gaan op de zeilen richting Roggebotsluis. Er staat een leuk westenwindje.

Na de Roggebot zijn we gezien de wind gedwongen op de motor verder te varen. Urk is nog een heel eind weg. De wind is gedraaid en komt recht uit Urk. We moeten laverend bij Urk zien te komen. Dan valt toch best tegen. Een platbodem kan toch niet echt hoog aan de wind zeilen en zo rond een uur of zes zijn we net het IJsseloog gepasseerd. Het is nog zo’n anderhalf uur naar de Ketelbrug en dan nog 2 uur naar Urk. We besluiten de nacht door te brengen op de kop van de IJssel.

Rond een uur of half acht komen we aan in het kleine haventje van de Kop van de IJssel. Er moet even ruimte gemaakt worden. We kunnen mooi aan de kant liggen.

We maken het eten klaar. De soep is lekker. De macaroni niet en het toetje gaat er weer goed in. En dan nog een lekker bakje koffie na. Ondertussen genieten we van de prachtige ondergaande zon. We stoken nog een vuur en gaan rond half één naar bed.

De volgende dag worden we rond half tien wakker. Hoe is dat mogelijk? Zo laat wakker op een boot. Het is weer een prachtige dag. Buienradar voorspelt in de middag een regenbuitje en/of een klap onweer. Wind is rond kracht 3 en soms een beetje 4. We gaan de kluiver gebruiken en omdat het de eerste keer is dat we de kluiver erop zetten, zoeken we even alles goed bij elkaar.

Tegen een uur of elf starten we de motor en varen de haven uit. Dat is tenminste de bedoeling. We geven wel gas, maar komen nauwelijks vooruit. Het lijkt wel of er rotzooi bij de schroef zit. Eerst varen we wat vooruit en achteruit, maar dat helpt niets. Dan maar even terug naar de haven. Als we aangelegd hebben komt er van alles en nog wat los bij de schroef. Voor de zekerheid springt Wim nog even in het water (19 graden) om met de hand de laatste controle uit te voeren.

Dan eindelijk de haven uit. We hijsen de zeilen en varen met de kluiver toch met windkracht 3 best lekker. We varen nog minder scherp met de kluiver, maar dat mag de pret niet drukken. Met de kluiver erop varen we richting Roggebot, waar de hoge bomen ons uiteindelijk de wind uit de zeilen nemen. En buienradar krijgt nog gelijk. Er komt een klein buitje overdrijven waar een spat regen uit komt. We zijn om half zes in de haven van Elburg. Eten een visje en tijdens ons bakje koffie barst de hemel open. Er valt toch een onvoorstelbare hoeveelheid regen in een hele korte tijd. Gelukkig duurt het niet lang.

Het waren weer 2 leuke zeildagen. Zeilen wordt met gemak een levensstijl. Misschien van een hobby toch maar gewoon je werk maken. Wie weet??

Afgelopen week zijn we gebeld door Els en Michel. Els en Michel hebben we ontmoet op onze flottielje in Lefkas. Zij hebben een boot in Port Zeelande liggen en vrienden van hen hebben de boot via de staande mast route naar het IJsselmeer gevaren. Na hun vakantie in Lefkas ook nog 2 weken door Nederland zeilen. Vandaag (zaterdag) liggen ze in Muiden en willen dan zondagnacht door Amsterdam varen. Of wij ook zin hadden om mee te gaan. Het lijkt ons erg leuk om zo ‘s nachts in konvooi door Amsterdam te varen.

We spreken af voor zondag rond één uur in Muiden. We brengen de auto naar het eindpunt (De nieuwe meersluis (Schinkel) bij het Nieuwe Meer). Eerst geven we onze bagage en Floris af in Muiden. Daarna rijden Teunie en ik naar het eindpunt..

Om weer terug te komen in Muiden, lopen we eerst naar Amsterdam-Zuid en gaan dan met de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Dan met de bus (158) naar Muiden. Al met al een uurtje extra onderweg, maar ik heb ook geen zin op maandagochtend dit traject met bagage af te leggen. Maandagochtend willen we gewoon in de auto direct naar huis.

Om kwart voor twee zijn we dan bij de boot van Els en Michel aangekomen. De havenmeester kijkt ons bijna de box uit. Erg vriendelijk is ze niet. Teunie vaart de boot de box uit en dat gaat, tegen haar eigen verwachting in, helemaal goed. We varen de haven uit en maken nog even een foto van de lemsteraak, de Groene Draeck,  van de koningin. Rechts het fameuze Muider Slot. Voor ons ligt op geruime afstand het eiland Pampus, een onderdeel van de Stelling van Amsterdam. 

Er staat een straf windje en helaas kunnen we niet zeilen. We moeten pal tegen de wind in naar het IJ. Ondanks dat is het toch een lekker tochtje. Prachtige luchten en toch weer mooie plaatjes van zeilboten, oude platbodems en in de verte het kleine Durgerdam.

Na een brug varen we het IJ op. Het blijft toch een indrukwekkend vaarwater. Erg breed en erg druk. Vandaag is het zondag, dus er is weinig vrachtverkeer. Wel bij het centraal station de boten van het veer. We moeten bij de “Oude houthaven” naar binnen. We melden ons bij de brugwachter en we hebben geluk. De brug gaat nu direct open. Na deze brug varen we door tot aan de spoorbrug waar we bij de andere boten gaan liggen. En dan begint het lange wachten. We eten en drinken wat en gaan ook maar gewoon slapen. Rond kwart over één wordt er op de marifoon aangekondigd dat we gaan beginnen. Ondanks de aankondiging duurt het toch nog een klein half uur voordat de spoorbrug zich daadwerkelijk opent. Dan varen we met 20 boten in konvooi door de Kostverlorenvaart. Deze vaart is de verbinding tussen het IJ en de Schinkel, onze eindbestemming.

Het is rustig weer en beetje bewolkt. Ideaal weer om in konvooi te varen. We passeren in totaal 10 bruggen en aan het einde één sluis. De brugwachter fietst van de ene naar de andere brug. Eerst iedereen door de brug. Dan de brug weer laten zakken en dan weer naar de andere brug. Ondertussen liggen wij te wachten op zijn aankomst. Zo varen we van kwart voor twee (in de morgen) tot kwart voor vijf (in de morgen). Uiteindelijk liggen we met 20 schepen gebroedelijk in de Nieuwe Meersluis. De laatste hindernis zijn de vier bruggen over de A10 (Ringweg Zuid). Twee bruggen voor de snelweg en twee bruggen voor de tram. Om vijf uur horen we de bellen van de slagbomen en staan alle bruggen voor ons open.

We zoeken een plekje aan de wachtsteiger bij de W.S.V “Amsterdam” en duiken dan om half zes ons bed in. We worden rond half negen weer wakker. Niet van ons zelf, maar van al het lawaai van de A10. Het Nieuwe Meer lijkt een mooie idyllische plek, maar dat is toch minder waar. Ondanks alle herrie hebben we goed geslapen.

We moeten voor negen uur geld in de parkeerautomaat gooien. We lopen met onze spullen naar de auto als we van de havenmeester de auto wel even op zijn eigen prive-plek mogen stallen. Scheelt weer een paar euro parkeergeld. Hij geeft ons de code van het hek en wij lopen naar de auto.

Als we terugkomen zijn Els en MIchel ook wakker geworden en we ontbijten in alle rust met elkaar. En gebakken eitje en een echt Italiaans kopje koffie. Els en Michel varen de rest van de Staande Mast route helemaal naar Willemstad en wij nemen afscheid. We kijken terug op een leuke nacht in Amsterdam.

2010-08-08-StaandeMastRoute-door-Amsterdam Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Zaterdag 17 juli tm 31 juli 2010. (Fotoalbum). De afgelopen twee weken hebben we gezeild in Griekenland in de buurt van het eiland Lefkas. Elke dag mooi weer. Aangename temperaturen (25-35 graden) en prachtig zeilweer (windkracht 4-5-6 en zelfs 1 dag windkracht 7).

Een volledig verslag van de reis staat op http://www.botterboy.nl/weblog/lefkas-2010/

Volledig album bekijken

Spakenburg. Zaterdag 22 mei 2010. Vandaag naar Spakenburg om mee te helpen aan het onderhoud van de botter. Het is een prachtige dag. Veel zon en beetje wind in de haven van Spakenburg.

Teunie en Floris gaan ook mee en die gaan fietsen in de omgeving van Spakenburg. Ze gaan fietsen naar Eembrugge, Soest, Baarn en dan weer terug naar Spakenburg. Het is prachtig fietsweer.

Als we aankomen bij de werf van Nieuwboer in Spakenburg is het eigenlijk net of je gewoon in een museum aan het werk gaat. De werf zelf is er al sinds 1829. Aan stuurboord zijn een drietal gangen verwijderd. Leuke is dat je nu ziet hoe de botter eigenlijk is opgebouwd. Gelukkig doet de scheepswerf dat werk.

Mijn zwager is al aan het werk. De botter is nu gelakt. De laklagen gaan eraf en de botter wordt nu in de harpuis gezet. Harpuis geeft de botter een ietwat stoerdere uitstraling en het onderhoud ervan is ietwat makkelijker.

Ik help eerst even met het afbranden van de lak van het roer. Mijn zwager doet even voor wat de bedoeling is en daarna ga ik zelf aan slag. Je moet goed opletten voor brand. Omdat je met een brander de oude laklagen verwijderd, heb je daarna een mooi ‘stapeltje’ lakkrullen die dus heel makkelijk vlam vatten. Ik heb een emmer met water klaar staan voor het geval dat. Ze nu en dan even wat water over de krullen.

Tussen de middag eten we een lekker visje (wijting) en gaan daarna weer flink aan het werk. Vanaf de letters van de botter naar achteren tot aan de klamp moet alles eraf . Aan stuurboord gaat het makkelijker dan aan bakboord. En de zon brandt er ook lekker op los. De warmte van de brander en de warmte van de zon. Ideaal.

Om kwart over vier belt Teunie op. Ze staan bij de brug van Eembrugge en Floris is ziek geworden van een slecht gevallen kroket. Of ik ze even op wil halen. Ik klop de rommel van mij af en rij richting Eemsdijk over de dijk naar de brug bij Eemsbrugge. Wat een prachtig tochtje. Leuke huizen langs de rivier de Eem. Ik zet de fietsen achterop de fietsdrager en we rijden terug naar Spakenburg. Ik ga nog even verder met werken, maar Floris wil toch echt  graag naar huis. We drinken nog een bakje koffie en dan gaan we rond kwart voor vijf terug naar Wezep (ook mooi).

Terwijl we nu genieten van de winter, ben ik voor het eerst van mijn leven al heel vroeg bezig met het boeken van een zomervakantie. Dit jaar zijn we twee keer op zeilvakantie geweest (Zeeland en Waddenzee) en nu wagen we de stap naar Griekenland. We gaan van 17 juli tm 31 juli 2010 zeilen voor de kust van het eiland Lefkas. Ik heb er nu al zin aan. Gemiddeld is het 28 graden en het water zo’n 24 graden. Het water is kraakhelder en er bestaat een mogelijkheid dat er tijdens het zeilen dolfijnen met je meezwemmen. Dat lijkt me zo geweldig. We gaan met het gezin. Waarschijnlijk de laatste keer dat we zo met elkaar op vakantie kunnen.

We huren een bavaria 42 cruiser. Een geweldig schip en van alle gemakken voorzien.

Floris is met Rob en Carine naar de dierentuin, Karel moet werken en Coen is thuis met zijn vriendin. Dus Teunie en ik kunnen gaan waar we willen. Vandaag een dagje fietsen in de Ooijpolder bij Nijmegen. Deze polder moet uitzonderlijk mooi zijn.

Fietsen achterop, benzine tanken en dan richting Nijmegen. Na een klein uurtje over de snelweg komen we aan in Nijmegen. We parkeren de auto bij het Valkhof en dan fietsen we richting de Ooijpolder. Het is redelijk bewolkt weer en matig windje. Dus wel lekker fietsweer. We hebben een fietsroute van het internet geplukt. Handig hoor dat internet. We gaan bij het Hollandsch-Duitsch gemaal rechtsaf. We fietsen langs een stukje kanaal. Dit kanaal wordt door veel mannen gebruikt om te vissen. Auto aan de kant, hengeltje uitgooien en maar rustig op je stoeltje afwachten tot er een vis aan de haak komt. Wat een leven.

Dan fietsen we richting het plaatsje Ooij en gaan we in het plaatselijke café “De Vink” een kopje koffie drinken. Ook bestellen we een overheerlijke tosti. Dan weer verder. Na fietsen we richting de Waal. We zien grote zandgaten en zandbergen en zandzuigers. Bovenop de dijk zien we de Waal. Wat een drukke rivier. De schepen die stroomafwaarts varen gaam echt hard. De schepen die stroomopwaarts varen gaan echt langzaam.

De omgeving wordt steeds mooier. De uitwaarden, de wielen, de oude Waal. Er is ook een enorm scala aan bloemen en planten. Wat een overweldigend aanbod van kleuren. En ondertussen wordt het ook steeds mooier weer. Wat een prachtige wolkenpartijen.  We fietsen eigenlijk een beetje rondom het plaatsje Ooij. Overal zien we het bord van café “De Vink” en overal zien we het bord begin/einde Ooij. Erg grappig,

Ergens halverwege staat een bord over de IJssellinie. Tijdens de Koude Oorlog werd de IJssellinie gebouwd om een deel van Nederland onder water te laten lopen bij een Russische invasie. Ook de Ooijpolder was onderdeel van deze linie. Gelukkig is deze linie nooit gebruikt.

Dan zien we de contouren van Nijmegen al weer opdoemen. Het einde van de fietstocht is in zicht. We gaan nog even lekker op een terrasje in Nijmegen zitten, waar we genieten van een lekker kopje thee (Teunie) en een lekker kopje dubbele cappucino (Hans) en een groot appelgebakje (in verband met Sonja samen 1 gebakje).

We rijden naar huis. Net als altijd moeten we dit vaker doen. Wie weet gaat dat ooit nog eens gebeuren.

Ook deze vakantie weer veel foto’s gemaakt. Veel zeilboten, tjalken, lemsteraken en klippers op de foto gezet. Ook zien we een aantal botters aan ons voorbij trekken. We komen zelfs Peter Dorleijn nog tegen met de MK63. Bas kent hem nog van vroeger.

Vandaag de laatste dag. Ik moet om 6 uur even naar het toilet als ik zie dat Teunie zich al aan het aankleden is. Ze wil even langs het strand wandelen. Ik ga ook mee. Het is tamelijk rustig, maar de eerste auto’s staan al in de rij voor de boot naar Harlingen. Lekker vroeg en dan al in de rij.

We wandelen richting het groene strandje. Op een bepaald moment komt de zon over de bomen heen en het strand krijgt dan wel een heel speciale kleur. Echt mooi om te zien.

Om vijf voor acht zijn we weer op de boot en Coen en Jack gaan samen broodjes halen. Als ze terug zijn, komt een buurman zeiler aan ons vragen of wij ook willen vertrekken. Hij moet er tussenuit en wij liggen in de weg. We willen dat wel doen. Bas gaat nog even naar de havenmeester het havengeld betalen en dan gooien we de trossen los en varen we de haven uit. Iets eerder dan verwacht, maar dat is niet erg.

We varen eerst een stukje op de motor. We moeten even precies de geul volgen en dan gaat niet makkelijk op zeil. Ondertussen maak ik de zeilen klaar voor hijsen. Als we goed en wel uit de geul zijn hijsen we het grootzeil en de fok bijna tegelijkertijd. Er staat een matig windje, iets meer dan drie, maar het gaat lekker.

Gedurende de dag wordt de wind steeds minder en uiteindelijk is de stroom sterker dan de wind. We hebben stroom tegen, dus we drijven weer gewoon terug. De GPS geeft aan dan we –0,2 knopen gaan. We varen dus letterlijk achteruit. Dus de motor erbij. Jammer maar we moeten toch echt naar Harlingen vandaag.

Ergens rond twee uur steekt er een klein briesje op. We varen behoorlijk voor de wind en ik zet de fok met de stok “te loeverd”.We hebben nu het grootzeil, de fok en de kluiver op de boot staan. Ziet er indrukwekkend uit. We varen 2 knopen. Niet hard, maar we gaan weer vooruit.

In het zicht van de haven halen we de kluiver naar binnen. We vouwen hem netjes op en leggen hem weer op zijn plekje (onder de trap in het vooronder). Dan de fok weer netjes en het huikje erop en dan het grootzeil. Het zeil gaat al iets beter naar beneden, maar het gaat nog steeds niet gemakkelijk. Nog steeds moet je aan de zeilen trekken. Moet de eigenaar maar eens echt iets aan gaan doen.

We leggen op een ietwat omslachtige manier de schokker op zijn plekje en dan begint het grote uitpakken. Alle spullen moeten weer van de boot op de kade gezet worden. Als alles op de kade staat lijkt het wel een halve vuilnisbelt. Al die tassen en zakken en slaapzakken en kistjes met schelpen.

Teunie en Carine gaan de auto even ophalen bij Appie. Daar heeft de auto de hele week gestaan. Als Teunie dan de auto voorrijdt en ik de achterklep open doe, ligt er achterin mijn kofferbak een haspel. Niet van mij, dus waarschijnlijk van Appie. Straks maar even bellen.

We drinken met elkaar nog een gezellig bakkie koffie en de jongens eten een patatje. Dan is het echt zover. Het onvermijdelijke afscheid is gekomen. Er wordt gekust en hier en daar wordt een traan weggepinkt. We kijken terug op een leuke week zeilen met elkaar. We hebben echt genoten. Het is allemaal zeer goed gegaan. Jammer dat het voorbij is, maar gelukkig hebben we de foto’s nog.

Ik bel nog even met Appie en zeg dat ik zijn haspel in de auto heb liggen en dat ik hem nog even wil brengen. Dan rijden we naar huis en rond acht uur zijn we thuis, Rob en Carine komen nog even een bakje koffie drinken. We wisselen nog even de foto’s uit en dan gaan ze naar huis. Het is nu echt voorbij.

We worden om zeven uur gewekt door onze buurman. We moeten de boot verleggen, omdat hij weg wil. Dat had hij gisteren al met ons afgesproken. We hebben ondertussen ook nog iemand bij ons op de boot erbij gekregen en die nemen we dan maar mee op sleeptouw. Als iedereen weg is lekker wij onze Schokker weer terug aan de kade.

Nu we toch wakker zijn, dan ook direct maar even douchen in het sobere douchegebouw van Ameland. Als we terug komen heeft Carine ondertussen al koffie gezet. We smeren een broodje en drinken lekker ons bakkie leut op. Dan komt er een oud mannetje aangefietst. Hij vindt maar dat we een stoer schip hebben. Zijn vrouw zit te roken bij het leugenbankje, doet ze elke dag even, en hij gaat dan even bij de bootjes kijken. Zijn hele levensverhaal wordt aan ons verteld. Holland-Amerika-lijn, varen naar Londen en dat ie matroos was en dan zijn zoon nu de auto mee had naar huis (zoon had teveel bagage bij zich en hij gaat over 2 weken wel met de bus naar huis. Als hij ziet dat wij klaarmaken voor vertrek wenst hij ons een goede reis en fietst hij naar zijn vrouw. Gezellig die aanspraak.

Maar voordat we weggaan, moet Bas nog even in de mast gehesen worden. Gisteren konden we met heel veel moeite het grootzeil naar beneden krijgen en Bas gaat even kijken waar dat nu aan ligt. Boven in de mast verhelpt hij het euvel en Rob en ik laten hem weer zakken. Dit gaat niet van harte. Het lijkt nu wel of nu ook dit blok vast zit. Zit Bas mooi hoog en droog in de mast.Maar ook hier komt het uiteindelijk goed. Bas komt weer heel beneden.

We varen eerst even een stukje op de motor tegen de wind in. Dat geeft ons de gelegenheid de fok en kluiver hijsklaar op het dek te leggen. We hijsen het grootzeil, fok en kluiver en dat alles als een geöliede machine. We varen 4 knopen richting Friesland. We gaan onderdoor over het wantij en proberen Vlieland te halen. Het wordt echter steeds warmer en de wind neemt steeds meer in kracht af. Uiteindelijk stromen we richting Terschelling. Er is zo weinig wind dat we alleen nog vooruitkomen omdat we de stroom mee hebben.

Achter ons vaart een botter. Op die botter zitten 6 jongens. Het lijken wel studenten.Ze weten niet helemaal precies de weg over het wad, want regelmatig zie je ze met z’n allen met een stok peilen hoe diep het is. Ze varen een beetje van de ene boei naar de andere boei en soms liggen ze door de stroming helemaal verkeerd. Na een tijdje halen ze ons in en dan zien we dat één van die jongens even in de mast klimt. Hij staat op de gaffel en wij vragen ons af wat de bedoeling is. Dan blijkt dat hij even een paar foto’s wilde maken. Heb je wel foto’s met een vergezicht.

Dan maar de motor aan. Na een tijdje kan de motor uit en vaar ik over het wantij. Je moet dan goed op de boeien letten want voor je het weet zit je vast en dan willen we vandaag niet. En voordat je het dan weet zit je inderdaad vast. We zetten de motor aan en slaan flink achteruit. Acheruit is het handigst, omdat je weet dat er daar in ieder geval nog voldoende water is. Het is mijn eerste vastloper van de vakantie en ik krijg natuurlijk direct heel veel, en dan ook ook heel veel commentaar. Hoe kan dat nou en ik ben toch zo goed, mij overkomt dat niet enz enz.  Ik heb mijn woordje wel weer klaar en uiteindelijk lachen we er met elkaar om.

We varen nu echt richting Terschelling. We strijken de fok en volgens Bas kunnen we bij een bepaalde boei wel iets afsnijden. Toch niet. We lopen ook hier weer vast. Nu liggen we toch serieuzer vast dan de eerste keer. Gelukkig staat Rob nu de sturen. Dus ik heb het niet gedaan. Na een klein kwartiertje ploeteren varen we dan toch echt naar Terschelling. We strijken nu ook het grootzeil, wijken nog even uit voor de veerboot en gaan dan aanmeren naast de Maxima.

Na de gebruikelijke rituelen, stelt Rob voor om naar de Chinees de gaan en hij trakteert. Dat aanbod nemen we natuurlijk direct aan en we gaan met z’n allen gezellig naar de Chinees op Terschelling. Het eten smaakt ons goed en we genieten nog na met een kopje koffie. Rob en Carine gaan met Bas naar de Lieman en Teunie, Floris en Jack gaan naar de boot. De jongens gaan ook naar de Lieman of misschien naar de walvis.

Ik zit gezellig in mijn uppie op het acherdek te genieten van de frissen wind en de mooie heldere maan, terwijl ik dit verhaaltje typ. Wat is het toch jammer dat het al bijna weer de laatste dag is van de vakantie op de Waddenzee. Morgen terug naar Harlingen.