 Spakenburg. Vrijdag 3 juni 2011. (Foto’s). Ik word wakker om kwart over zeven. Veel te laat. Ik moet Floris naar Barneveld brengen en dan mijn zwager Henk ophalen. Ik zou er kwart over zeven zijn. Dat ga ik dus niet meer halen. Ik schud Floris wakker en we kleden ons snel aan. De tas en de hengel mee en gaan met de banaan. Spakenburg – Barneveld kan in een klein half uurtje. Ik ben dan ook rond kwart voor acht bij mijn zwager. Floris eruit, Henk erin en snel weer terug. Gelukkig hebben heel veel mensen een vrije dag. Het is dus rustig op de snelweg. Normaliter staat het bij Amersfoort op de A1 gewoon helemaal vast, maar vandaag dus niet. Ik ben 10 over acht weer terug in Spakenburg. We melden ons weer bij Teunie die ondertussen alles netjes heeft opgeruimd. We lopen gezamenlijk met vele anderen naar de grote tent, waar we kunnen gaan genieten van het schippersontbijt.
Na het ontbijt een bakje koffie en om half tien is het pallaver. We krijgen de baan te horen, welk bedrijf je hebt en wat er wel of niet aan bijzeilen gezet mag worden. Het is windkracht 3-4, met uitschieters naar 5, dus mag er alleen gevaren worden met het grootzeil en de fok. We krijgen startnummer 14 en het bedrijf “bake five” aan boord. Het blijken allemaal vrienden van elkaar te zijn en ook allemaal uit Spakenburg. Eén van de gasten heeft vroeger heel veel gezeild op van alles en nog wat, dus dat beloofd een leuke dag te worden.
We varen uit de haven richting onze ankerplek. We liggen behoorlijk achteraan in het veld. Er doen zo’n 40 botters mee. De langzaamste ligt op nummer vijftig, de snelste op nummer 1. Ze schatten ons dus hoog in. Nu nog zien dat we het waar maken. We verdelen de taken. Teunie stuurt de wedstrijd, Henk is de fokkemaat en ik ben vliegende keep. Overal waar nodig spring ik bij. De botter ligt zwaar op het roer dus het zal wel veel duwen/trekken worden aan het roer.
Bij de start gaat het direct al mis. Onze fok is verkeerd gehesen en daardoor zit niet helemaal tot bovenaan. Henk klimt in de mast en na enige tijd valt de fok weer naar beneden. Nu het goede touw pakken voor het optrekken en de fok ophijsen. We moeten naar het eiland de Dode Hond, dan gijpen en dan naar de monding van de Eem. We hebben geen kruisrak. Wel jammer omdat je in het kruisen het van iemand kan winnen.
Halverwege komen we in ‘gevecht’ met de BU 59. We proberen over hem heen te lopen, maar daar gaat de BU 59 een stokje voor steken. Hij loeft op en wij moeten mee richting de dijk. Dan maar een andere taktiek. We vallen enorm af en in de snelheid van een aantal windvlagen willen we hem dan aan de lijzijde voorbij lopen. Na een aantal pogingen gaat het ons dan lukken. In een beste windvlaag laten we de zeilen lopen en blazen we echt om de botter heen. We liggen zo maar in eens 2 lengtes voor de botter. Weer een plekje opgeschoven.
Voor ons vaart de HZ101. Ook die gaan we pakken. Zij loeren al naar ons en houden onze bewegingen goed in de gaten. Wij loeven op (dat denken zij) en dan vallen we in een windvlaag weer enorm af. Deze tactiek blijkt ook hier te werken. In een onoplettend moment lopen we ze dan gewoon voorbij.
Bij het eiland gaan we dan gijpen en liggen we even in de luwte van het eiland. Dat doet ons niet goed. We liggen iets meer stil dan de concurrenten om ons heen en ze halen ons dan ook gewoon weer in. Als de wind de zeilen weer vult, varen we richting de monding van de Eem waar we een grote gele boei aan bakboord moeten passeren. Na de boei gaan we overstag en dat gaat niet goed. De botter is niet meer vooruit te branden. Het lijkt wel of we op anker liggen. Na een tijdje begint de botter dan weer te lopen en halen we nog weer een aantal botters in.
Aan het einde van het rak moeten we nog één keer een gele boei ronden over bakboord (weer gijpen) en dan nog een rondje. De wind is dusdanig gunstig dat we nog makkelijk een extra ronde kunnen varen. We halen nog een paar botters in en zij halen ons weer in. Uiteindelijk finishen we als 31ste. We hebben het wel eens beter gedaan. Ondanks dat was het echt een schitterende zeildag. We gaan nog even met alle botters op anker liggen. Het is echt warm geworden en ik trek mijn zwembroek aan en spring lekker in het toch nog redelijk koude water. Wel lekker verfrissend.
We varen in kiellinie met alle botters terug naar de haven. We liggen weer helemaal voor in bij de hondenhemel. Zo wordt de oude havenkom van Spakenburg genoemd. Veel honden kregen hier een baksteen om de nek en werden dan bij het sluisje in het water gegooi op weg naar de hondenhemel.
Het wordt nog heel gezellig op de botter. Het is een komen en gaan van allemaal bekende mensen van de gasten. Ondertussen gaan wij de prijs ophalen in de tent. Iedereen krijgt een leuk sjaal aangeboden. Vandaag het bedrijf, morgen de eigen bemanning krijgen wij te horen. Terug op de botter geven we iedereen een sjaal en genieten nog van de rest van de avond. Straks de solexrace en morgen onze eigen wedstrijd.
Reageren uitgeschakeld
 Elburg. Donderdag 2 juni. (Foto’s). Vandaag gaan we de botter naar Spakenburg varen. Vanuit Elburg doen we er op de motor zo’n 5 uur over. We worden gebracht en laden alles in de botter. Het lijkt wel of we maanden weg gaan zoveel hebben we bij ons. We varen rond 10 uur richting de brug van Elburg en het is windstil. Gelukkig is het wel gewoon warm (21 graden). Dus dat wordt bakken op de botter.
Rond twaalf uur zijn we dan op het Wolderwijd. We zetten gewoon de motor uit en gaan lekker een broodje eten. Ondertussen steekt er een briesje op en besluiten we na de koffie de zeilen te hijsen. Eerst het grootzeil en Floris doet de fok. We varen bijna voor de wind richting Nijkerk. We zetten de boom uit. Het grootzeil aan stuurboord, de fok aan bakboord. We lopen toch nog 2 knopen (echt langzaam dus). Als je de zeilen zo hebt staan wordt dat het melkmeisje genoemd.
Bij Nijkerk moeten we gijpen en dan gaat het niet helemaal goed. Wartan krijgt zijn teen tussen het blok en de geleiderail. Een pijnlijke kwestie, maar het loopt allemaal goed af. Hij heeft wel een enorme blauwe teen, zijn teennagel is helemaal blauw (die zal nagel zal er dan ook wel afvallen) en hij heeft een wat dikke voet. Alles snel gekoeld met water en dat maakt dat het toch meevalt. We doen er een verband omheen. Voor het gemak noemen we Wartan nu even Warteen. Hij kan er in ieder geval nog wel om lachen.
We varen op ons gemak richting de sluis van Nijkerk, waar we eerst een behoorlijke tijd moeten wachten op het openen van de sluis. Daarna is het een dringen om met alle wachtende schepen in de sluis te passen. Het lukt uiteindelijk. Het schutten zelf stelt niets voor. We zakken 1 cm of zo. Dan gaat de brug open en dan de sluis. De buurman naast ons vaart als eerste weg en hebben wij vrij baan om de sluis te verlaten.
Na de sluis moeten we allemaal nog even bijkomen van de schrik en varen we alleen op de fok richting Spakenburg. De wind is ondertussen goed aangetrokken en we varen alleen op de fok toch al tussen de 3 en 4 knopen. Best een lekkere snelheid.
We strijken de fok en varen dan de haven van Spakenburg in. Het is al een drukte van jewelste, maar dat mag de pret niet drukken. We varen tot in de oude haven en liggen gewoon aan de kade naast de werf van Nieboer.Het is vijf uur als we alles opgeruimd hebben.
Om half zeven zoeken we een terrasje op en eten lekker met elkaar. Het is zo druk dat het toch best een hele tijd duurt voordat we ook echt aan het eten zijn. Het smaakt ons allemaal goed en om negen uur lopen we weer terug naar de botter. Teunie wordt samen met Wartan teruggebracht naar Elburg. Daarna gaat ze dan naar Roggebot en dan naar huis. Om elf uur is ze dan weer terug in Spakenburg. Ik heb ondertussen de slaapzakken uitgerold de afwas gedaan, de botter opgeruimd en gezellig met Floris gekletst.
Om twaalf uur liggen we dan eindelijk in ons slaapzakje en wachten we de dag van morgen weer af. Het schijnt een mooie dag te worden. We zullen zien.
Reageren uitgeschakeld
 Zondag 10 april 2011. Waddenzee. Het is zeven uur als ik wakker wordt. Floris wordt ook wakker. We kleden ons aan en lopen even naar het toiletgebouw voor de dagelijkse boodschappen. Dan nog even naar het clubgebouw van de watersportvereniging. Het is erg rustig zo vroeg. Als we terug komen bij de boot is Teunie ondertussen ook wakker geworden. We zetten water op voor een lekker bakje thee en bespreken even met elkaar wat we nu gaan doen.
Vandaag een dagje op de Waddenzee. Dit keer vaar ik de boot bij de steiger weg. We varen de haven uit richting de sluis. De sluis ligt om het hoekje van de haven. Teunie gaat de boot de sluis invaren. De deuren van de sluis gaan open en de zilte zeelucht komt ons al tegemoet. Het gaat niet helemaal goed, maar dat mag de pret niet drukken.
Het is laag water en dus wordt het vloed. Daardoor hebben we stroming tegen. In het getijdenboek hebben we per uur opgezocht wat de stroming zal zijn. Het begint bij een halve knoop en op het hoogtepunt hebben we bijna 2 knopen stroming. We rollen de zeilen uit en ook nu maar even de motor standby. Als blijkt dat we toch nog best zeilen, gaat de motor gewoon uit. We lopen 5 knopen door het water en de stroming houdt ons maar beperkt tegen. Hoe later het wordt hoe meer we de stroming ervaren. Uiteindelijk neemt de wind iets af waardoor we wel 2 knopen door het water gaan, maar met 2 knopen stroming tegen, staan we feitelijk stil.
Om te weten waar we ons bevinden doen we een aantal peilingen. Die peilingen zetten we dan uit op de kaart en daardoor weten we precies waar we zijn. We peilen de vuurtoren van Schiermonnikoog op 50 graden. Als Teunie echter kijkt met haar brilletje ziet zij een peiling van 350 graden. We kunnen het eigenlijk niet geloven, maar als we allemaal zelf de bril van Teunie opzetten zien we het met eigen ogen. Een hele rare gewaarwording. Ik snap echt niet hoe dat nou kan.
 Aan het begin van het Westgat besluiten we terug te gaan naar de haven. We gaan overstag en zeilen nu met 2 knopen extra snelheid in ons voordeel. We varen nu rond de 4 knopen door het water en over de grond zo’n 6 knopen. Dan schiet het weer op. We willen rond een uur of drie bij de sluis zijn. daar gaan we over aanleggen. We moeten even wachten op het draaien van de brug en het openen van de sluis. We liggen een beetje in de luwte en het zonnetje straalt lekker warm op ons af.
Teunie gaat in de herkansing de sluis in. Nu gaat alles volgens het boekje. We houden de lijnen in de slip vast en we zakken snel in de sluis. Sneller dan ik had verwacht. Na het schutten gaan de deuren open en varen we weer het beschutte Lauwersmeer op. We draaien over bakboord richting de haven en ook nu gaat het aanleggen van de boot niet van een leiendakje. Het is toch wel een lastige ligplaats. Maar geholpen door de wind. liggen we uiteindelijk mooi op de plek. Ook nu weer alles netjes opruimen en Floris zet de beschermkapjes weer over de lieren en het stuurwiel.
We evalueren de beide dagen nog even. We kijken terug op een goed oefenweekend. We kijken nog even voorruit. Voor CWO2 ZZ moet je ook een nacht gezeild hebben. Teunie heeft dat al wel gedaan bij de Zeezeilers van Marken, maar ik heb dat nog niet mogen ervaren. Wilko geeft aan dat hij in de eerste week van juli een tocht heeft staan naar Helgoland. Dat lijkt me leuk om te gaan doen. Ik ben dan ook al bezig voor het CWO3 diploma. Het uiteindelijke doel, het worden van zeilinstructeur, komt dan weer een stapje dichterbij. Het is wel een meerjarenplanning, maar een mens heeft een droom nodig om te leven. Ik koester deze droom. Misschien wordt het wat, misschien ook niet. Ook als het niets wordt was het toch een prachtige droom.
We laden alle tassen weer in de auto en rond vijf uur nemen we afscheid van Wilko en de boot. We rijden weer terug door het weergaloze landschap van Groningen om uiteindelijk via Drachten, Heerenveen weer gewoon in Wezep te belanden.
We kijken voldaan terug op een zeer geslaagd weekend zeilen en dit is zeker voor herhaling vatbaar. Tot een volgend keer.
Reageren uitgeschakeld
 Zaterdag 9 april 2011. Lauwersmeer. Na een koude nacht worden we allemaal rond dezelfde tijd wakker. Het zonnetje schijnt volop en de hemel is helemaal blauw. Er staat een mooi windje (rond windkracht 4).
We beginnen met een ontbijtje. Teunie gaat samen met Floris nog even boodschappen doen en Wilko en ik gaan de genua op de rol zetten. Na een half uurtje zijn we daarmee klaar en ondertussen is Teunie terug van het winkelen in de plaatselijke SuperMarket.
Dan bespreken we wat we gaan doen. Vandaag een trainingsdag op het Lauwersmeer. We gaan een aantal oefeningen doen en Teunie begint met het afvaren van de steiger. De achterspring laten we staan. De voor- en achtertros halen we weg en Teunie zet de motor in de achteruit. Het effect is dat de achterspring strak komt te staan en dat de voorkant van de boot daardoor van de steiger afdraait. Als je dan ver genoeg van de steiger gedraaid bent, zet je de motor in zijn vrij. Daardoor komt de spring weer slap te staan waardoor je hem van de bolder kunt halen. Daarna vaar je in de vooruit gewoon heel gemakkelijk bij de steiger weg.
Teunie vaart het schip de haven uit. Wilko en Floris halen de stootwillen binnen en voor we het weten rol ik het grootzeil uit. Daarna de rolgenua uitrollen en we zeilen richting het meer. We houden motor nog even standby, maar na een kleine 10 minuten stoppen we de motor. Een heerlijk gevoel is dat. Rust. Niet dat gebrom van de motor, maar alleen het kabbelen van het water tegen de boot.
 We varen voor de wind. laveren wat, gaan overstag en gijpen een paar keer (gecontroleerd). De eerste ronde is voor Teunie. De tweede ronde is van mij. We oefenen het bijliggen. Tijdens het bijliggen eten we even een broodje en eten we een lekker soepje. Daar waren we even aan toe.
Rond een uur of vijf zijn we weer terug in de haven. Er staat een klein briesje in de haven en het aanleggen aan de steiger is een behoorlijk lastige manoeuvre. Na een paar keer oefenen (was ook de bedoeling), leggen we de boot aan de steiger. We ruimen de lijnen netjes op. Floris zet de kapjes over de lieren en het stuurwiel. We zijn klaar voor het diner.
Wilko adviseert ons voor het diner. Als we gewoon willen eten dan kunnen we naar een visrestaurant op de dijk. Wil je wat beters dan zouden we kunnen eten bij “Het booze wijf”. Daar kiezen we dan maar voor. We drinken eerst aan een tafeltje buiten een lekker bakje koffie en dan gaat we lekker eten. Eerst een visje en dan een lekker ijscoupe na. Als laatste gaan we nog lekker in de ‘bibliotheek’ in een luie stoel zitten. Het smaakt allemaal even verrukkelijk. Na zo’n dagje zeilen ben je daar wel aan toe.
Floris vindt in de bibliotheek nog een heel leuk boek met allemaal raadsels en leuke puzzeltjes. Hij wil het boek eigenlijk wel meenemen naar huis. Dus de stoute schoenen aangetrokken en de vraag gesteld aan het booze wijf. De serveerster vindt het wel goed. Floris helemaal blij. We kletsen lekker over de hele dag en kijken er met plezier op terug. We hebben weer leuk geoefend en weer leuke dingen bijgeleerd. Allemaal goed voor de wereldreis. Dan komt de serveerster zeggen dat ze toch echt wel willen afsluiten. We trekken de jas aan en lopen terug naar de boot.
Teunie brengt Floris naar bed en Wilko en ik plannen nog even de dag van morgen. Morgen gaan we de Waddenzee op. Het getijde is niet met ons en het zal van de windrichting afhangen of er nog gezeild kan worden. De windverwachting voor morgen is windkracht 3, misschien 4 uit noordelijke richting.
We sluiten de boel af en duiken de slaapzak weer in. Het lijkt minder koud en ik ben heel snel vertrokken naar slaapzeilland.Tot morgen.
Reageren uitgeschakeld
 Vrijdag 8 april 2011. Lauwersmeer (Noordergat). We gaan het komende weekend verder oefenen voor het CWO 2 ZZ diploma. Teunie heeft al een groot deel van de oefeningen gedaan en ik wil mijn huidige CWO 2 KJ om zetten naar CWO 2 ZZ (ZeeZeilen). We hebben afgesproken met Wilko Braam van Neptunamor dat we rond negen uur in de jachthaven zullen zijn.
We vertrekken rond half zeven vanuit Wezep richting het Lauwersmeer. Het is net iets meer dan 1,5 uur rijden. Na Drachten moeten we de snelweg af en rijden we door de binnenlanden van Groningen/Friesland. Wat een landschap. Prachtige vergezichten. Er gaat inderdaad niets boven Groningen.
Rond negen uur staan we dan uiteindelijk voor de slagboom en bellen we Wilko dat we er zijn. Wilko opent de slagboom met de druppel en we rijden de auto tot aan de steiger.
We halen alle tassen uit de auto en we lopen de steiger op om helemaal aan het einde de boot van Wilko voor het eerst in het echt te zien. Floris is helemaal onder de indruk. We besluiten in de achterkajuit te gaan slapen. We doen het luik open en brengen alle tassen naar binnen.
Het is lekker koud al. Het beloofd dus een koude nacht te worden. Floris duikt al vroeg onder de wol en uiteindelijk liggen we zelf ook rond half elf allemaal op één oor. We dromen alvast van wat ons allemaal morgen en overmorgen te wachten staat. Tot morgen.
Reageren uitgeschakeld
 Elburg. Zaterdag 26 maart 2011. (Foto’s) Vandaag lijkt de eerste dag van het zeilseizoen en dit soort eerste dagen beginnen met het onderhoud. Henk heeft me gisteren gebeld en ik heb toegezegd wil mee te willen helpen. Omdat Teunie de auto graag wil hebben voor ‘van-alles-en-nog-wat’ besluit ik op de fiets naar Elburg te gaan.
Ik fiets bij Oldebroek achterlangs. Je fiets dan midden in de weilanden. Met als gevolg prachtige vergezichten. Hazen springen lekker weg in de weilanden en ik heb gelukkig de wind in de rug. Mooier kan het eigenlijk niet worden.
Om kwart voor elf ben ik dan in Elburg en drink ik om bij te komen eerst een lekker bakje zwarte koffie. Dat gaat er wel in, net als de Snelle Jelle koek.
Henk legt even uit wat ik kan doen en als eerste gaat de motorkist geschuurd worden. Gelukkig wel met de machine. Dat verlicht het werk enigszins.
Na een klein uurtje schuren is het dan al weer tijd voor de lunch. We lopen gezellig langs de haven naar Van der Heide, de visboer aan de havenkade. Het interieur is stevig verbouwd. Het is nu echt een nette winkel (was het voorheen ook wel). We bestellen een lekkerbekje en eten die buiten op een bankje lekker op. Wat is dat toch heerlijk. Beetje in de zon, genieten van een visje.
We lopen terug naar de botter en gaan ook nog even kijken bij mijn buurman Wim. Die is ook lekker aan het werk op zijn bootje, maar is nu even niet aanwezig. Dan maar weer aan het werk.
De 12 meter lange kluiverboom is aan de beurt. Eerst driekwart schuren en daarna een stukje draaien voor de rest. Dan hoor ik een vertrouwd brommer geluid. Karel kijkt onder het kleed door en stapt op het dek.
Pauze. Dat heb je als er mensen aankomen. Na het fris en weer een Snelle Jelle gaan we als laatste de zwaarden nog schuren. Dit keer alleen de binnenkant, omdat we de buitenkant volledig kaal gaan maken om er harpuis op te smeren. Vorige jaar hebben we de hele botter al in de harpuis gezet en dan nu alleen de zwaarden nog.
Om half vijf ruimen we de boel op en pakken we de boel in en stappen een onderhoudsdagje verder weer van de botter. Op naar de volgende zaterdag. De voorbereiding van het zeilen zijn begonnen.
Reageren uitgeschakeld
Geplaatst door Botterboy in Zeilen
 Vandaag een leuke dag in het verschiet. Teunie en ik gaan naar de Zeezeilers-van-Marken-terugkomdag. Zelf heb ik 1 kennismakingsmoment gehad, maar Teunie heeft echt een volledige week cursus CWO1 achter de rug.
We moeten naar Vinkeveen. Ik ben nog nooit in de buurt van de Vinkeveense plassen geweest. Ook dat is leuk. Na de A28, A27 en dan binnendoor naar Vinkeveen komen we rond 14:00 aan in Vinkeveen. We zoeken een parkeerplaats bij de kerk en lopen dan naar de zeilschool “Vinkeveense Plassen”. Het is behoorlijk druk als we aankomen. We melden ons even, doen de jas uit en pakken een lekker bakje koffie. Ondertussen kijkt Teunie al wat rond of ze nog mede-cursisten ziet van haar week zeilen. Na wat zoeken zien we de instructeur en 2 mede-cursisten. Het is gezellig bijkletsen na zo’n zomer. Iedereen heeft iets gedaan met het zeilen. Wij naar Griekenland, anderen naar Kroatië.
 Op het programma staat het verhaal van Edo Ankum. Edo is advocaat en komt op een dag met het idee om alles achter zich te laten en met zijn jonge gezin een wereldreis te gaan maken. Dat spreekt natuurlijk tot de verbeelding. Wie wil dat niet. Het verhaal bestaat uit twee delen. Het eerste deel beschrijft vooral de reis en alles wat hij rond Afrika allemaal tegenkomt. Het tweede deel gaat over de bijkomende zaken als de gevaren (piraten bijvoorbeeld) en hoe gaat dat nu met 2 kleine kinderen.
Tijdens het verhaal wordt aan ons een powerpoint gepresenteerd met de prachtigste foto’s, adembenemende vergezichten en mensen uit een dorpje aan de rivier die massaal uitlopen om zo’n heel modern schip eens te aanschouwen. Je kunt bijna niet geloven dat die mensen daar nog zo leven. Het lijkt wel 500 jaar geleden. Niet te geloven hoe primitief dat nog is.
Het is een prachtig verhaal. Ook de manier waarop Edo het vertelt. Het is muisstil in de zaal. Iedereen luister met volle aandacht.
De reis duurt in totaal bijna 5 jaar. Uiteindelijk wordt de boot verkocht in Kaapstad en vaart Edo met 2 vrienden de boot terug naar Nederland. Zijn vrouw en kinderen gaan gewoon lekker met het vliegtuig naar huis. Edo en zijn vrienden maken het rondje Afrika nog even af.
Na de presentatie praten we allemaal over de eigen ‘wereldreis’ en waarom je er eigenlijk nooit aan gaat beginnen. We eten en drinken nog wat en rond een uur of zes worden we getrakteerd op een overweldigende maaltijd. Het ziet er goed uit en het smaakt ook zo.
Na afloop lopen we nog met Edo mee naar de auto waar hij zijn laatste boek (vast niet het echte laatste boek) aan ons geeft. We rijden in het pikkedonker terug naar Wezep. Onze eigen kleine haven in onze wereldreis. Volgend jaar maar weer naar de terugkomdag. Het is een geslaagde dag.
Reageren uitgeschakeld
 Elburg, 3 oktober 2010. Ook dit jaar brengen we de punter weer naar Wildeboer in Giethoorn. Ik had al even contact gehad met mijn buurman, maar door alle drukke agenda’s is het toch niet makkelijk een afspraak te maken.
Zondag 11 uur komt Wim even buurten met de vraag of we toch niet de punter weg kunnen brengen. Het is schitterend weer en er staat een geweldig mooie wind. Na een paar minuten praten, trekken we de stoute schoenen aan en vertrekken richting Elburg. We nemen onze zeilpakken mee, want we zullen het wel niet droog houden.
Teunie brengt ons naar Elburg. We pakken alles uit de auto. Het kleed van de punter, roer er achterhangen, accu aansluiten, benzinetankje aansluiten en dan starten maar. De motor doet het na enkele startpogingen. We starten electrisch. Dus na 3x drukken is het raak.
Om half één zwaaien we Teunie uit en varen richting de brug van Elburg. We gaan er zo’n 7 uur over doen is de inschatting. Met een beetje mazzel zijn we net voor donker in Giethoorn. Voor de zekerheid wel een zaklamp meegenomen. Kun je toch nog een beetje in het donker de weg vinden.
Het is prachtig weer. Vanaf de eerste minuut genieten we van het varen. Bij Roggebotsluis aangekomen moeten we wachten. We leggen de punter vast en na een kwartiertje kunnen we dan eindelijk de sluis invaren. Omdat we de mast plat hebben liggen, kunnen we bij het openen van de sluisdeuren al gas geven richting het Ketelmeer. We hebben de wind bijna van achteren en we hijsen lekker het fokje. Het waait denk ik zo’n windkracht 4 met uitschieters naar 5. De punter loopt goed.
Op het Ketelmeer aangekomen steken we de spriet in het grootzeil erbij en gaan we lekker halve wind richting het Zwarte Meer. Na de balgstuw bij de ramspol moet de mast weer naar beneden. Na de brug gewoon weer lekker verder zeilen. We zeilen samen met een andere boot (een oude saffier). De zeiler ziet zo’n klein puntertje gewoon zijn boot inhalen en dat zal hem toch niet gebeuren. Hij vaart eerst alleen met een gereefd grootzeil, maar als we dan bij hem weglopen rolt hij de fok ook maar uit en dan loopt hij ons weer voorbij. Een leuk kat en muis spelletje.
Op het Zwarte Water kijken we maar eens even in de benzinetank en de bodem is al behoorlijk in zicht. Onder het varen vullen we de benzinetank met de benzine uit het reservetankje. We hadden niet tien minuten later moeten kijken. Soms zit het mee. Om half zes komen we dan aan bij de Arembergersluis. Deze sluis geeft ons toegang tot het mooie achterland van Zwartsluis. Het blijft elk jaar weer een machtige verrassing. Als de deuren van de sluis dan open gaan, kom je in een heel andere wereld terecht. Echt geweldig.
 Op de Arembergergracht kom je dan langs Belt-Schulsloot en vaar je uiteindelijk richting Ronduite. Daar is dan een erg lage brug en als wij er dan zo rond zes uur aankomen staan de lichten nog wel op rood. Volgens het bord zou de brug nog open moeten gaan, maar wij merken daar niets van. Dan op goed geluk er maar onder door. Voor de zekerheid had ik Teunie nog even gebeld en gevraagd of ze even op dit weblog kon kijken. Ik heb tenslotte al eens eerder iets geschreven over deze lage brug. Na enig zoekwerk staat er ergens op dit weblog dat we gewoon onder de brug door kunnen.
Na de brug komen we dan op de Beulakerwijde. We steken de spriet weer in het zeil, hijsen de fok en zetten de motor uit. Wat een rust en wat zeilen we lekker voor de wind richting de sloot naar Jonen. Tot ver in de sloot kunnen we zeilen. Als de wind echt achter de rietvelden zit halen we de spriet uit het grootzeil en laten we de fok zakken. De motor gaat weer aan en we koersen richting het Giethoornsche Meer. In de verte zien we nog een punter zeilen. Langzaamaan wordt het schemerig. De zon begint te zakken en dat levert de meest prachtige luchten op. Wat is dit toch genieten.
We varen rond half zeven de Cornelisgracht in en dan zijn we al bijna bij het eindpunt aangekomen. Nog drie bruggen te gaan en dan richting Wildeboer. We varen door de smalle sloot. Als we in het haventje aankomen worden we door een booteigenaar gewezen op het feit dat er alarm is aangelegd op de ingang van de loods. Dat we het weten. Anders slaat de schrik je om het hart. En inderdaad, als de boeg door de open deur vaart, dan gaat er een oorverdovend lawaai af. Gelukkig gaat het ook gewoon weer uit. Het is half acht en al echt aardedonker in de loods. We pakken de hoofdlamp erbij en vinden dan een leuk plekje om te liggen.
We hebben Teunie al gebeld. We halen alles weer uit de punter (benzinetankje, accu, reservetankje) en ik leg het dekkleed los over de spriet. Kan het mooi drogen. We lopen met onze tassen naar de weg en na een kleine tien minuten wachten komt Teunie dan de dam opgereden. We pakken alles in de auto en rijden dan terug naar Wezep.
Ook dit jaar kijken we weer met veel plezier terug op een schitterende zeildag. Volgend jaar varen we hem weer terug naar Elburg. Ik zie er nu al naar uit.
Reageren uitgeschakeld
 Floris heeft een aantal vriendjes uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeestje. We gaan met de botter richting vogeleiland. De kinderen hebben allemaal hun vishengels en spullen bij zich. Het wordt een echt visfeestje.
We halen de jongens van school op en rijden dan naar Elburg. Om kwart voor vier stappen we op de botter. Het zonnetje schijnt en er staat een beetje wind. Echt mooi visweer.
We vertrekken en de plecht ligt vol met hengels. Aan het einde van het kanaal, nog bij de strekdam, gooien de jongens de hengels al uit. We varen echt langzaam, omdat anders de haakjes niet ver genoeg zakken.
Om vijf uur komen we dan aan bij het vogeleiland. We leggen de botter aan de kant en de jongens springen met de hengels van boord. Ze zoeken een leuke plek om te vissen. Ondertussen maken we de worstjes warm zodat de jongens nog even snel een warme hap krijgen.
De jongens staan na het eten nog even met elkaar op de plecht. De één na de ander gooit nog even de hengel uit, totdat we een enorme schreeuw horen. Eerst denken we nog aan dat ze een enorme vis gevangen hebben, maar niets is minder waar. Eén van de jongens heeft een haakje in z’n oor. Het oor bloedt behoorlijk en de jongeman begint nu ook echt te huilen.
We knippen het haakje doormidden, halen de rest door het oor en plakken het oor met een pleistertje af. Eind goed al goed, zullen we maar zeggen.
We varen terug naar Elburg en rond een uur of zeven ligt de botter weer op zijn eigen vertrouwde plekje.
Reageren uitgeschakeld
Elburg. 10 september 2010. Ook dit jaar zijn we in Elburg weer van de partij bij de bedrijvenwedstrijd. Het beloofd een mooi weekend te worden.
 Rond half acht worden we wakker. Het zonnetje schijnt een beetje zwak, maar het is in ieder geval droog. Om acht uur kunnen we terecht in het blinde peerd voor het schippersontbijt. Dit jaar is het anders dan andere jaren. Dit jaar gaat mijn vrouw ook mee.
Na het ontbijt lopen we teug naar de botter. De catering is al aan boord. Het bedrijf meldt zich ook al en we maken kennis.
We maken klaar om te vertrekken richting het wedstrijdveld. Dit jaar voor het eerst een hele mooie baan. De wind is gunstig en we hebben het gevoel dat we een leuke wedstrijd gaan krijgen.
Na ruim een uur varen zoeken we dan ons plekje in het ankerveld. De wind is behoorlijk gedraaid ten opzichte van de ankerposities. Oorspronkelijk lagen we op de tweede rij. Door het draaien van de wind liggen bijna op de achterste rij. Maar dat mag de pret niet drukken.
Om vijf voor half één gaat het vijf minutensein. Tenminste dat zou de bedoeling moeten zijn. We horen en zien niets. Dus blijkbaar is er iets aan de hand. Dan klinkt om half één een signaal. Heel veel mensen om ons heen zien dat als het startschat, maar omdat er geen vijf-minuten-sein is geweest, aarzelen wij. We kijken om ons heen en meer dan de helft van de schippers heeft de zeilen al gehesen. Wij dus ook maar. We vertrekken over bakboord en Teunie is vandaag dus de schipper/stuurvrouw.
We liggen goed in het veld. We laveren richting Harderwijk en ronden het eiland. Dan voor de wind terug naar Bremerberg. Het wordt druk bij de boei. We laten ons erg naar buiten duwen en daardoor verspelen we een beetje onze gunstige positie. In het tweede rondje maken we dat behoorlijk weer goed. Teunie stuurt strak en we halen menig botter in. We lopen zelfs uit op de EB65. Als we kunnen winnen van de EB65 dan doen we het toch echt goed. En dit jaar gaat er op lijken dat we het gaan redden.
Langzaamaan begint het er ook op te lijken dat er toch een beste bui gaat losbarsten. Voor de zekerheid het zeilpak maar vast aangetrokken. Net voor de finish valt de regen met bakken uit de hemel. Over de finish tellen we even snel en we zijn zo rond de 10e plek geëindigd. Best een redelijke plek in een veld van 55 botters en aken.
We zeilen terug richting Elburg. We genieten met elkaar nog na van de wedstrijd. We hebben natuurlijk weer het hoogste woord als het gaat om het ronden van de 2e boei. We hadden dit en we hadden dat… Allemaal niet gedaan. Volgende keer beter.
We zetten de mannen of bij hun eigen steiger en varen dan de haven van Elburg in. We ruimen de boel op en gaan dan naar het blinde peerd voor de uitslag.
De wedstrijdleiding kijkt ook terug op een leuke dag en geeft aan dat er bij de start toch wel veel problemen waren. Door omstandigheden was het vijf-minuten-sein pas om half één gegeven. Het resultaat was dat de helft van de botters eigenlijk gediskwalificeerd hadden moeten worden en dat vond de leiding te gek. Dus de wedstrijd ging gewoon door.
Bij het uitreiken van de eerste prijs ontstaat er dan een opstootje. Een schipper van een wieringeraak is het er niet mee eens. Door de verkeerde start had hij zijn kans gemist. Er wordt getrokken en geduwd op het podium. De wedstrijdleiding schort de zitting even voor vijf minuten. De woordenwisseling en geduwd en getrek gaat buiten het podium nog even verder. Na een kwartier blijft de uitslag zoals ze was. De schipper is weer bedaard. De rust is weer gekeerd.
We gaan terug naar de botter en praten nog even na over het tumult. Geeft wel rürig, zoals ze tegenwoordig zo mooi zeggen. Volgend jaar zijn we weer van de partij.
Reageren uitgeschakeld
|
Artikelen (RSS)
Powerd by FireStats