17 september – 24 september 2016. Warnemünde (Duitsland). Met de WHARS (Wim, Hans, Alef, Richard, Stan) Sailing naar de Oostzee geweest. We hebben een mooie zeiltocht gemaakt van Duitsland naar Denemarken en weer terug. Het waren weer mooie zeildagen met 1 motordag, omdat er totaal geen wind stond.

In totaal weer 245,3 Nm gezeild.

Botters in Elburg9 en 10 september. Elburg. We beginnen traditiegetrouw met het schippersontbijt. Dit jaar voor het eerst in een tent en niet in de op instorten staande loods “Het Blinde Peerd”.

Na het ontbijt is er het palaver. De zeilbaan wordt uitgelegd en de bijbehorende regels, geen bijzeilen en dat soort zaken. We mogen weer door de ski-baan zeilen. De botterstichting heeft weer een vergunning gekregen. Dat is wel eens anders geweest.

haarmode-klazienWe krijgen een groep aan boord. Dit jaar is dat Haarmode Klazien uit Elburg. We vertrekken als iedereen aan boord. Aan de zijkant van de botter worden 2 grote reclamezeilen vastgemaakt. Meestal krijgen we een vlag in de dirk, maar dat is nu niet meer nodig.

We varen onder de brug door richting het startveld. Het is ruim een uur varen in de motor. We komen rond 12 uur aan in het startveld. We gooien het anker in het water en wonder boven wonder houdt het anker ook nog. We eten een broodje met zalm en/of paling.

Om 12:25 het vijf minuten sein. We verdelen de taken en de spanning stijgt. 12:30 en de wedstrijd gaat beginnen. Er staat niet veel wind, maar net genoeg om toch nog een beetje vooruit te komen. We varen een mooie wedstrijd baan. Het eerst rack is voor de wind richting 2 boeien. Je mag zelf weten welke boei je rondt en over welke boeg, bakboord of stuurboord. Het is dringen bij de boei. We liggen met drie botters bij elkaar en de binnenste botter drukt ons helemaal naar buiten. We maken daarom een enorme zwaai om de boei en raken onze plek in de rij een beetje kwijt.

Laverend over bakboord en stuurboord gaan we richting de tweede boei. We liggen op een mooie plek in het veld en hebben overal voorrang op de andere schepen. Bij de tweede boei beginnen we aan ons tweede rondje. De wind neemt een beetje toe en het wordt al met al een mooie zeildag.

We ronden weer de twee boeien en weer laveren we naar de tweede boei. Zo nu en dan halen we iemand in. Bij de tweede boei wordt het wel weer knijpen, maar het loopt goed af. De finish is nog spannend. Het schip voor ons ligt een paar meter voor ons en het schip achter ons ligt een paar meter achter ons. En wij lopen een beetje in op onze voorbuurman en de achterbuurman loopt een beetje op ons in.

Terug naar Elburg evalueren we de wedstrijd. We hebben het goed gedaan en we denken rond de 10e plek te zijn gefinisht en in het veld met 43 botters is dat wel een mooie plek.

Na aankomst in de haven zoeken we een plekje en we liggen mooi tegenover de Vischpoort. We nemen afscheid van de groep en wij gaan naar de tent voor de uitslag. Om 6 uur is de uitslag, maar het duurt toch veel langer dan anders.

Wat blijkt. Er zijn schepen die niet 2 rondjes hebben gevaren, maar wel afgeblazen zijn en daardoor dus veel hoger op de lijst staan dan wij gedacht hadden. Aan het einde van de prijsuitreiking krijgen wij de poedelprijs, omdat wij van die reclame zeilen aan de botter hadden vastgemaakt. Dat riekt naar sponsering en daar is men niet van gediend. Volgend jaar niet nog een keer doen is de tip. Een vlag in de dirk is toch ook reclame. Beetje typische redenering. Maar ons maakt het niet uit. Wij krijgen een doos met Elburger Botjes en ze smaken weer goed.

We kijken weer terug op een mooie en geslaagde botterdag

Harderwijk - BotterloodsHarderwijk. 10 juni 2016. Dit jaar doen we mee aan de Aaltjesdag in Harderwijk. Het is een paar jaar weggeweest, maar nu is het er dan weer. Donderdagavond van Elburg naar Harderwijk op de motor en het laatste deel op het zeil. Rond een uur of 12 naar bed en voordat ik het weet ben ik vertrokken en word ik rond 7 uur de volgende morgen weer wakker.

We lopen een rondje en Harderwijk is onherkenbaar geworden. De haven is gedempt, er is een nieuwe jachthaven aangelegd, er staan huizen en nog ruimte voor meer huizen. De botterstichting heeft een nieuw onderkomen met een botterloods en een visafslag. Om acht uur begint het schippersontbijt met traditioneel een broodje met ei en spek. Om de dag mee door te komen.

Het weer valt mee. Droog, maar weinig wind en dus wordt het weer drijven. We krijgen de groep aan boord en na de foto vertrekken we direct richting het startveld. We hijsen op het Wolderwijd de zeilen nog wel, maar zin heeft het niet. Op de startplaats aangekomen laten we het anker vallen en spreken met de groep de werkzaamheden door. Daarna de lunch. Het is goed verzorgd.

Startveld Startveld

Om 12:25 het vijf-minuten-sein. We maken klaar en de spanning neemt toe.  Om 12:30 het startschot. We hijsen de zeilen, maar door het ontbreken van wind en we liggen in een groot wierveld, drijven we al direct de verkeerde kant en dat geldt ook voor de buurman. We starten de motor, geven een flinke klap vooruit, aanvaring voorkomen en we liggen richting het eerste eiland. Motor uit. De wind trekt een beetje aan.

We liggen over bakboord en we hebben voorrang op een groot aantal andere botters. Dan valt de wind weg en gaan we overstag en nog een keer en nog een keer en nog een keer. We liggen nu onder de dijk bij het eiland en zowaar de wind is terug. We krijgen een goede vlaag en we zeilen de EB39 voorbij. Het is helaas van korte duur. Na die windvlaag liggen we weer zo goed als stil.

Naar ZeewoldeNu richting Zeewolde. In Zeewolde moeten we een tas met vis ophalen. Een leuke onderbreking van de zeiltocht. Na anderhalf uur laten we de zeilen zakken en varen op de motor de haven in, waar een koortje ons staat op te wachten. Eén en al gezelligheid. We pakken de zak met vis aan en varen weer richting het Wolderwijd, waar we nu een rack krijgen richting de finish. Ook hier weer wind en geen wind. Soms liggen we op de koers van het finish schip, soms moeten we toch even overstag om weer goed te kunnen zeilen. We varen naast de EB52. We wisselen stuivertje. Uiteindelijk bij de finish is de EB52 ons toch te snel af. We worden afgeblazen en we juichen. We hebben het ondanks het ontbreken van de wind toch nog goed gedaan. We zijn trots op ons zelf ;). Volgend jaar doen we weer mee

Vinkeveen, 31 oktober 2015. Zaterdag 31 oktober de jaarlijks terugkerende terugkomdag van de Zeezeilers van Marken. Het begint traditiegetrouw met een leuk verhaal van Rob zelf. Deels reclame, deels mooi tips en onthullingen over het nieuwe programma van 2016. Een dit jaar de onthulling dat de Westwind naar de Carieb gaat (dat wisten we al), maar dat de Westwind nu ook een rolfok heeft dat wisten we nog niet.

De zaal vindt het geweldig. Rob was/is altijd tegen de rolfok, maar in de Carieb met de vele zonne-uren heeft zo’n fok op het dek toch veel te lijden. Rolfok met UV bescherming gaat veel langer mee.

Na Rob de sprekers. Het eerst verhaal gaat over een ontzettend goed voorbereide zeiltocht naar de Azoren met een Swan 48 ft. Mooie beelden van een mooie reis. Veel groen op de Azoren, niet al te warm (in de buurt van de 25 graden) en nog niet super toeristisch. Aanrader om naar toe te gaan.

Daarna een mooi verhaal van Ben Rutte met  het mooiste email adres van de wereld: ben@zeilen.nl. Leuker kan het niet worden. ;). Drie jaar lang om de wereld zeilen met een beperkt budget (100.000 euro) en een klein bootje (34 Ft.) en je vrouw. Valt dus allemaal best mee. Bij IJmuiden links af en dan begint de wereld. Mooie avonturen met veel humor gebracht en ook hier weer schitterende foto’s. Aan het einde van het verhaal een lang applaus en als toegift kun je dan zijn boek nog kopen.

Ben Rutte - Dat Nemen Ze Je Nooit Meer Af

Dat nemen ze je nooit meer af

BenRutte-DatNemenZeJeNooitMeerAf-2

Dat nemen ze je nooit meer af

In de mast

In de mast

Enkhuizen – Lelystad. 7 augustus 2015. Het is mooi blauw weer als we wakker worden. Het ontbijt staat weer netjes op ons te wachten. Na 7 dagen goed ontbijten, lunchen en dineren ben je er bijna aan gewend. Straks is het thuis weer wennen.

Er wacht Sjak nog een klusje. Ze moet de mast in. De harp die aan de val zit waarmee de wishbone omhoog getrokken wordt, is gisteren geknapt. Waarschijnlijk met de lier iets te veel spanning gezet. We maken alles voor elkaar en hebben een dubbele lijn en dan hijsen we Sjak langzaamaan naar boven. Na 15 minuten is de klus geklaard en komt Sjak weer langzaam naar beneden.

We maken klaar voor vertrek. Voor ons breekt de laatste dag aan. We moeten eerst door de sluis van Enkhuizen om op het Markermeer te komen.

In de sluis zien we toch weer een paar mooie schepen. Zowel kwa uiterlijk als ook de naam.

Gerrigje

Gerrigje

Jemoeder

Jemoeder

Na de sluis de zeilen erop en in één streep naar Lelystad. De wind is iets minder dan drie, maar met alle zeilen erop maken we toch nog een beetje vaart. Langzaamaan komt Lelystad in zicht. De grote zendmast in natuurlijk al vanaf grote afstand te zien.

Lelystad

Lelystad

Bataviahaven

Bataviahaven

Alles voor de laatste keer: Kluiverboom omhoog. Huikje om de fok. Huik om het grootzeil en dan is het voorbij. Nog een laatste groepsfoto. Als mooie herinnering aan een week zeilen met de Kaat Mossel.

We zijn verwend. We mochten sturen, navigeren, zeilen hijsen, kluiverboom laten zakken en ophalen, maar het hoefde niet. Er was geen verplichting. En zo voelde het ook. We hebben het graag gedaan. Wij kijken terug op een leuke week zeilen. Mooi weer en mooie wind. Ik zie de Kaat Mossel terug op de Waddenrace.

De crew van de Kaat Mossel

De crew van de Kaat Mossel

Het Texelse schaap

Het Texelse schaap

Oude Schild – Enkhuizen. 6 augustus 2015. Na het ontbijt even ‘shoppen’ op Oude Schild. Er is een watersport winkel waar je van alles en nog wat kunt kopen. Niets bijzonders zou je zeggen, maar er liggen ook hele grote dingen. Harpen van een paar kilo. Heel veel laarzen, Heel veel jassen. Slangen waar je bijna zelf doorheen kunt.

Na deze winkel ook nog even in een winkel met allemaal prullaria. Alles over het Texelse schaap. Naar nu blijkt mag je niet op een Texels schaap gaan zitten, want dan breekt ie.

Om half elf verlaten we de haven en hijsen we de zeilen. Er is bijna geen wind (bijna blak) en dat levert de meest prachtige vergezichten op. Nu is de Waddenzee toch echt wel op z’n mooist (of is het haar mooist).

De Waddenzee

De Waddenzee

Dan zien we aan bakboord twee bruinvissen zwemmen. In een mooi tempo komen ze naar boven en verdwijnen dan weer onder water. Het lijkt een moeder met haar jong.

Omdat er toch geen wind is gaan we bij Den Oever gezellig een visje eten. Naast de overdadige lunch kan een visje er altijd nog wel bij.

Na een uurtje gaan we weer verder. De wind is ondertussen aangetrokken tot een kleine windkracht 4 en ook nu hebben we weer halve wind in de zeilen. We hebben alle zeilen gehesen en zelfs nog een extra zeil tussen de twee masten. We lopen toch zo maar een knoop of 6. We willen naar Medemblik, maar daar blijkt de haven in verband met een groot feest al helemaal vol te liggen. Dus dan maar door naar Enkhuizen.

 

Lekker zeilen

Lekker zeilen

P1030596

De wind is gunstig en we gaan in een bijna rechte lijn van Den Oever naar Enkhuizen. Voordat we het weten liggen we al voor Enkhuizen. We zoeken een mooi plekje aan de Gependam. Dan gaan Floris en ik nog even zwemmen.

Zwemmen bij de Gependam

Zwemmen bij de Gependam

Zwemmen bij de Gependam

Zwemmen bij de Gependam

Het water is minder koud dan in de haven van Schiermonnikoog, maar warm is het toch nog steeds niet.

Teunie komt ook nog een dagje meezeilen. Net als we liggen komt Teunie met Safa aangelopen. Safa heeft Teunie gebracht met de auto. We gaan net dineren. Vanavond is het wrap-diner. Veel lekkers met wrap.

Blijkbaar is er een feest op komst in Enkhuizen. Ze zijn een enorm podium aan het inrichten en zo nu en dan genieten we van de mooie harde klanken uit de enorme boxen. Het is weer een heldere nacht als we onze kooi induiken. Morgen de laatste dag. Wel jammer, maar aan alle leuke dingen komt een einde.

Op weg naar Texel

Op weg naar Texel

Harlingen – Oude Schild. 5 augustus 2015. Rond acht uur zitten we eer gezellig met elkaar aan het ontbijt. We nemen de dag even door en gezien de windrichting kunnen we heel mooi zeilen naar Texel. Het is nog bewolkt, maar de temperatuur is goed. Rond een uur of 11 varen we op de motor richting Kornwerderzand. We hebben de wind tegen. Halverwege zien we bij het begin van de Boontjes een snel zeiljacht aankomen. Een man en vrouw die scherp zeilend in de geul meters maken en gestaag dichterbij komen. Na een aantal slagen zitten ze ons op de hielen en in 2 slagen ‘scheuren’ ze ons voorbij. Een mooi gezicht. Snel overstag en direct de zeilen weer straks voor het komende rack. Ondertussen bereiden wij onze zeiltocht naar Texel voor. Alle huiken er weer af. Bakstagen goed zetten en voor Kornwerderzand de zeilen erop.

We lopen een knoop of zeven met halve wind. Langzaam aan komt het zonnetje te voorschijn en is dit toch weer een ultieme zeildag op de Waddenzee.

Oude Schild

Oude Schild

Rond een uur of half vijf zien we dan Oude Schild. We varen nog over een zandbankje. Het zwaard rammelt over de bank, maar gelukkig staat er net voldoende water om er over heen te ‘dansen’ Vijftien minuten later en we hadden lekker gelegen voor de kust van Texel.

In de haven van Oude Schild moeten we helemaal aan het einde van de haven tegen de “Wilhelmina” aan liggen. Daarnaast ligt de “Broedertrouw”. Mooi Schip, maar minder leuke schipper. Hij is nogal precies en wil eigenlijk niet dat er mensen over zijn boot naar de kant gaan. Helaas kan dat niet anders, dus negeren wij het gedoe.

De vriendin van Floris is ook op Texel. Zij zit in “De Cocksdorp“, iets van 15 kilometer van Oude Schild. De fiets gaat naar de kant en we zwaaien Floris vrolijk uit. Net als we zitten, komt Floris al weer terug. Lekke band. Beste spijker in de band. Gelukkig heeft de buurvrouw ook nog een fiets achterop. Schippers lenen niet makkelijk de spullen uit, maar als Floris het goede doel beschrijft, krijgt hij de fiets mee. De vriendin is erg blij Floris te zien. Rond half twaalf is Floris terug. Zonder licht op de fiets is het best wel donker op zo’n eiland. Maar hij is geweest.

 

Bewolkt

Bewolkt

Dokkum – Harlingen. 4 augustus 2015. We worden wakker met de regen op het dak. Jammer genoeg. Voor het eerst het zeilpak dan maar aan. Het regent niet hard, maar van die fijne dunne natte regen. Gelukkig is het niet koud. We vertrekken richting de eerste brug bij Dokkum en zijn op weg naar Harlingen.

Dokkum ligt er nog vredig bij. We zien het mooie stadje en varen langs de molen. Bij het pannekoekenschip hangt een pop in de dirk. Op afstand lijkt het net een echte man.

Na Dokkum varen we verder over de Dokkumer Ee. We varen door de weilanden van Friesland met zo nu en dan schitterende huizen aan het water. Als het werken afgelopen is, kun je daar toch best je laatste jaren/dagen slijten.

Rond 12 uur komen we dan langs Bartlehiem. Wie kent het niet van de Elfstedentocht. Het lijkt heel wat, maar de werkelijkheid is toch anders. Gewoon een sloot en een bruggetje. Veel meer is het dus niet. Toch leuk dat ik er nu langs vaar.

Bartlehiem

Bartlehiem

Bartlehiem

Bartlehiem

We varen gewoon door richting Leeuwarden. De regen regent gewoon door. Ondertussen is mijn zeiljas echt wel nat en ik voel dat ook. Eigenlijk is mijn zeiljas dus lek. Mijn jasje onder de zeiljas is ook nat.

Rond half twee zien we dan de eerste brug van Leeuwarden. Sjak stuurt ons door de grachten van Leeuwarden, waar we toch regelmatig even geduld moeten hebben voor de diverse bruggen.

Net buiten Leeuwarden komen de Slauwerhoffbrug tegen. Niets bijzonders zou je zeggen, totdat je ziet hoe hij omhoog gaat. Heel bijzonder.

Slauerhoffbrug

Slauerhoffbrug

Slauerhoffbrug

Slauerhoffbrug

Na Leeuwarden knapt het weer op. De regen stopt. Ik kan weer zonder zeiljas op het dek lopen. Ik hang mijn zeiljas te drogen in de machinekamer, waar het toch behoorlijk warm is.

Dronryp

Dronryp

Onderweg stoppen we nog even bij Dronryp. Een mooi klein dorpje. Als ik vanuit Leeuwarden met de trein naar Harlingen ga, kom je ook langs Dronryp. Dan denk je: dat daar nog mensen wonen, maar nu ziet het er toch heel anders uit.

Terwijl iedereen boodschappen doet, kijk ik met vreugde weer naar een mooi aanleg tafereel. Een klein bootje met buitenboordmotor. Eerst aan de overkant. Motor uit en nergens iets waar je aan kunt liggen. Als het bootje dan midden in het kanaal ligt, start de motor. Gelukkig. Nog even wachten op de opening van de brug. Hij komt aan onze kant liggen. Zijn zoontje springt van de boot. Best een eind, maar gelukkig net op de rand van het kanaal. Ondertussen steekt de vader de pikhaak onder het dak richting de kant. De pikhaak kan net een laatste plankje te pakken krijgen. Dan het  geluid van de slagbomen. Boot los en motor starten, maar helaas geen geluid. De vader roept tegen de jongen dat ie toch weer van boord moet. De afstand is groter dan de vorige keer, maar ook nu redt de jongen het net. De pikhaak is te kort en de boot drijft. Dan gelukkig. De motor doet het. De man kijkt achteruit. Ziet mij staan en zegt: “Ik doe dit niet zo vaak, sorry”. Ik lach en zeg dat ik wel genoten heb en ja je ziet wel dat ie het niet zo vaak doet.

Iedereen is weer aan boord en we gaan weer verder. Na de brug moeten we iets naar links en gelukkig ziet Sjak het net op tijd. We draaien bij en laten Dronryp achter ons liggen.

Dronryp

Dronryp

IJsbreker

IJsbreker

We komen langs diverse scheepswerven en ook weer leuke droomhuizen. Ergens bij een van de werfjes ligt een bijzonder apparaat. Het blijkt een ijsbreker voorzetstuk te zijn. Het ziet er zo apart uit. Handig apparaat, maar vandaag niet nodig.

Stootwil

Stootwil

Floris en Martin laten hun creativiteit zien. Ze hebben met een watervaste stift een stootwil van een eigen gezicht voorzien. Gelukkig willen ze wel met z’n drieën op de foto.

Dan zien we Harlingen. De zon staat ondertussen weer lekker te branden. De regen hebben we achter ons gelaten.

Rond acht uur liggen we dan in de Zuiderhaven van Harlingen.

Het diner staat klaar en we genieten nog van de fijnen zonnige avond. Morgen naar Texel.

 

Aan de afwas

Aan de afwas

Schiermonnikoog – Dokkum. 3 augustus 2015. We kunnen pas rond 11 uur vertrekken. Eerder staat er niet voldoende water in de haven en de geul. Ondertussen staat Floris met Martin de afwas te doen. Mooie taak. Moet toch gebeuren.

We willen naar Ameland. Om Ameland te halen moeten we over het wantij met hoogwater. Er staat dan 1.35m water. Genoeg voor de Kaat Mossel. Dan luisteren we nog even naar de waterstanden op de marifoon. Er blijkt extreem grote verlaging te zijn. Er is 55 cm (later 45cm) verlaging. Dan blijft er op de hoogste waterstand nog maar 80 cm over. Dat is echt te weinig. We kijken even naar een alternatieve route, maar die is er niet echt. Over zee, maar daar mag de Kaat Mossel niet komen.

Aan het werk

Aan het werk

We varen naar buiten en dan slaat het noodlot toe. We lopen een beetje aan de grond en plotseling is de watertoevoer voor de motor verstopt. Er komt een heftig signaal uit de motorruimte. Dus snel anker uit en motor uit. En dan begint het zoeken. Eerst de wierpot in de roef. Niets, dan de toevoer zelf. Alles los maken en schoonmaken. Na 2 uur hard werken door Sjak (haar opleiding bij de Zeevaartschool komt nu echt van pas) doet de motor het weer. Alles weer aansluiten en dan de motor starten en kijken of er water uit de uitlaat komt en dat is zo. Anker omhoog en zeilen hijsen. Daar gaan we.

Dokkumer Ee

Dokkumer Ee

De wind is gunstig en de zon schijnt volop. Het is echt een prachtige zeildag. We kunnen mooi zeilen op de Waddenzee en het Lauwersmeer. De wind draait elke keer in ons voordeel en we hoeven steeds minder vaak overstag. Uiteindelijk zeilen we halve wind gewoon richting het begin (of einde) van de Dokkumer Ee. Bij de Dokkumer Ee aangekomen de zeilen opruimen en op de motor naar Dokkum. We varen door het mooie Friese landschap. De wind neemt een beetje toen en het weer veranderd. Het wordt wat onstuimiger en als de weerberichten kloppen gaat het morgen regenen. Eerst maar afwachten.

Vlak voor Dokkum gaan we bij een aantal boten liggen. Er is weinig ruimte en niet iedereen staat direct te springen dat wij daar aanleggen. Maar na enig aandringen gaan mensen hun boot verleggen en ontstaat er ruimte voor de Kaat Mossel.

Ook nu weer een drie-gangen-diner. We eten onze buiken weer rond en alles smaakt even goed.

En omdat het niet koud is zitten we lekker buiten te genieten van de mooie luchten. Avondrood geeft water in de sloot. Voor nu geldt dat zeker niet.

Rode luchten

Rode luchten

Vissen

Vissen

De haven van Schier

De haven van Schier

Lauwersoog – Schiermonnikoog. 2 augustus 2015. De zon schijnt al volop als we ’s ochtends om 8 uur weer aan het luxe ontbijt zitten. Zelfs Floris is op tijd wakker. Wel pas 5 minuten, maar hij zit aan tafel.

Na de lunch de hond uitlaten en klaar maken voor vertrek. Er is niet veel wind en qua stroming zit het ons ook niet mee. We hijsen buitengaats de zeilen en gaan met een slakkegangetje richting Schiermonnikoog of Ameland. Bedoeling is Ameland, maar dat moet kwa wantij ook maar lukken. Willen we naar Schiermonnikoog dan moeten we rond 13:00 (hoogwater) er in de buurt zijn. Daarna is er te weinig water om de haven nog te bereiken.

Op het keerpunt in de geul, zeg je gaat dan door naar Ameland of je slaat of naar Schier, besluiten wij af te slaan naar Schiermonnikoog. Ik ben nog nooit met de boot op Schier geweest. Met de meeste scherpe jachten kun je Schier niet bereiken.

Als je zo richting de haven vaart, dan zie je al wel het probleem. Er wordt sinds jaren nie meer gebaggerd in de haven en de geul. Daarmee verzand de haven steeds meer en is er eigenlijk alleen maar plaats voor droogvallende schepen. We komen in de haven naast een andere grote aak te liggen. Langzaamaan loopt de haven leeg en rond een uur of drie liggen we al op de blubber. Rondom nog wel een beetje water.

Zwemmen

Zwemmen

Floris en ik gaan lekker zwemmen. We maken de trap klaar en hangen die aan de reling. De trap drijft, dus een extra band ter verzwaring er aan gebonden. Dat helpt. De trap zinkt. Zwembroek aan en langs de trap naar beneden. Het water is erg koud. Alles word klein ;). en na een paar minuten zwemmen tintelen mijn voeten al helemaal. Bloed zit er volgens mij niet meer in. Nog even de tijd nemen voor de foto en dan eruit. Even opwarmen in de zon en dan douchen.

Het dorpje

Het dorpje

Ondertussen wordt er bedacht dat we boodschappen moeten doen op Schier. Het is een eindje lopen naar het dorp. De eerste herinneringen komen boven. Ik ben heel heel heel lang geleden wel op Schier geweest. Ik was toen met Teunie (toen mijn vriendin, nu mijn vrouw) een dagje met de veerboot naar Schier afgereisd. Ook toen lopend over het klinkerpad richting het dorp. Voor mijn gevoel is er niets veranderd. Tot we dan in het dorp aankomen. Het is een drukte van jewelste en de bussen (meestal leeg) rijden af en aan.Het lijkt wel een wereld stad.

We gaan boodschappen doen in de Spar. kopen een kaartje voor thuis (groeten van Schier) en kopen nog een speciale beerenburg (Ik ben de naam ondertussen vergeten). Erg aardig worden we niet geholpen, maar goed we hebben de drank en daar gaat het om.

Kaken

Kaken

Nog even poseren voor de kaken van een walvis die rechtop staan. Deze kaken staan hier als herinnering aan de vroegere walvisvaart. We gaan even wat drinken. Voor het hotel Van der Werff is het een drukte van bussen. Daar is het dus niet zo gezellig zitten. Bij Hotel Graaf Berstorff is het wel gezellig zitten.

We drinken ons drankje en na enige tijd lopen we gezellig weer terug naar de Kaat Mossel. De haven is nu echt zonder water net als de Wadden rondom het eiland. Zover als je kunt kijken zie je zand ipv water. De geul waar we door aankwamen is echt maar iets dieper dan de Wadden er om heen.

eb

De geul

De haven

De haven

Je ziet nu ook goed dat baggeren best een goed idee zou zijn. 😉

Ook nu weer een driegangen diner. Honger gaan we hier niet krijgen. Na het diner uitbuiken en genieten van de mooie avond met de ondergaande zon en de opkomende maan aan de andere kant. Nog even de poolster opgezocht en dan is het weer tijd voor onze welverdiende nachtrust.

Ondergaande zon

Ondergaande zon

opkomende maan

Opkomende maan