Elburg 9 september 2011. (foto’s) Vandaag stappen we om 8 uur aan boord. We hebben voor het eerst in jaren niet aan boord geslapen. De dochter van mijn zwager ging de dag ervoor trouwen en dan moet je natuurlijk aanwezig zijn. Maar nu zijn we er dan toch. We lopen naar het blinde peerd voor het enorm goed georganiseerde schippersontbijt. Wat dat betreft is het ontbijt alleen al een evenement. Alle schippers en deelnemers in één grote loods bij elkaar.

Bij het palaver krijgen we de baan te horen en dit jaar zeilen we bijna bij Harderwijk. Het is niet echt een mooie baan, maar we zullen zien hoe het gaat. Er is niet veel wind en niet veel zon, maar het is droog. Een leuke dag in het verschiet.

We varen richting de ankerplaats. Dit keer liggen we op een gunstige startplaats. We gooien het anker uit en na enige tijd liggen we stil. De lunch wordt geserveerd en iedereen neemt het ervan. We verdelen de taken en bij het vijf-minuten-sein neemt de spanning toe. Dan het startschot. Iedereen voert zijn haar taak goed uit en we zeilen al direct bij vertrek. Dit was weer één van de betere starts.  We varen nu richting het eiland bij Harderwijk. Gezien de wind moeten we aantal malen overstag. Bij de laatste slag richting het eiland ziet één van de schippers onze boot over het hoofd. Hij moet eigenlijk voor ons wijken, wij hebben de zeilen over bakboord, maar hij doet dat te laat. Hij probeert nog met man en macht onze botter te missen, maar dat gaat helaas niet gebeuren. Hij tikt ons aan bakboord flink aan. Mijn zwager roept de schipper nog het één en ander na en we zeilen weer verder in de wedstrijd. Zo op het eerste oog hebben we geen schade.

De wind is niet best. Na het eiland moeten we een hele lange slag voor de wind maken. We zitten de fok te loevert en we dobberen wat achteraan in het veld. Dit jaar maken we de mooiste foto’s van achteruit het veld. Waar aan ligt weten we niet, maar vooraan zeilen is niet meer aan ons besteed. Uiteindelijk komen we bij de boei aan en we rondom deze over stuurboord. Dan nog een slag naar de finish, maar dat moment gaan we helaas niet meer meemaken. Voor het eerst in onze geschiedenis van deelname aan de wedstrijd van de Elburger botterdagen hebben we achter onze naam DNF staan. Did Not Finish. Echt veel slechter kan het niet.

We varen terug naar Elburg en praten nog na over de baan en hoe verkeerd het dit jaar voor ons nu uitpakte. In de haven aangekomen zoeken we een  mooi plekje en gaan met de hele crew richting het Blinde Peerd voor de uitslag. Volgend jaar beter. Soms zit het mee, soms zit het tegen.

		2011-09-09-BotterdagenElburg Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Harderwijk 27 augustus 2011. (foto’s). Het is al een mooie dag als we rond acht uur wakker worden. Het zonnetje schijnt en het is voor de verandering weer eens droog. De tweede dag in Harderwijk is vrijzeilen. Je krijgt wel een groep aan boord, maar er is geen wedstrijd. Je gaat met de groep gewoon zeilen op het Wolderwijd en vaart dan een eigen parcoursje. Eigenlijk is dat helemaal niet leuk. Het is wel gezellig, maar je mist gewoon de wedstrijdspanning.

We krijgen de Rabobank aan boord en de catering wordt verzorgd door Veluvia. Het ziet er echt goed uit. Er is genoeg te eten en te drinken en we beginnen met een hellingproefje. Wim legt uit wat het idee is, Philip schenkt het drankje in een mooi bekertje met een glaasje en dat toasten we op een goede afloop.

En dan varen we weg. Omdat we gewoon vrij mogen zeilen, varen we eerst een beetje richting Zeewolde. Ondertussen voeren Philip en ik de show van ons leven op. Iedereen geniet en ondanks het feit dat er totaal geen wedstrijdspanning is genieten we met volle teugen. Zo nu en dan dreigt het nog te gaan regenen en dat doet het soms ook een beetje.

Bij terugkomst in de haven van Harderwijk moeten we de admiraal nog de eer brengen. Dit doe je door de fok te hijsen en te laten zakken voor de admiraal, dit keer de burgemeester van Kampen. We zijn echter aan de late kant en als we aankomen vaart de Kamper Kogge al weer achteruit om op zijn plek aan de kade te gaan liggen. Helaas dus geen groet aan de admiraal.

We zoeken weer een plekje tussen alle andere botters en na het succesvol aanleggen krijgen we applaus voor de leuke dag. We wensen iedereen nog een leuke dag toe en nemen afscheid van de groep. We ruimen de boel op.

We nemen nog deel aan het schippersdiner op de “stad Harderwijk”. Er is een koud- en warmbuffet met spekblokjes en bruinen. Een echt schippersmaal.

Volgend jaar  komen we zeker weer. Misschien wordt dan de tweede dag wel met een doel ingevuld. Het zou mooi zijn als het of een wedstrijddag wordt of dat er iets opgehaald moet worden. Er moet iets veranderen aan deze 2e dag. Ik hoorde wel meer botterschippers er over ‘klagen’. We wachten het af.

Harderwijk 26 augustus 2011. (foto’s). Het is al behoorlijk bewolkt als we ‘s ochtends wakker worden. Het is nog wel droog, maar het ziet er naar uit dat het dat niet zal blijven.

Eerst gaan we even boodschappen doen, zodat we wat te eten hebben. We ontbijten, drinken een bakje koffie en lopen dan in rustige pas naar het palaver. We krijgen weer koffie en de wedstrijdleider neemt het woord. Er worden windstoten voorspeld en veel regen. In het verhaal klinkt door dat we ook hadden kunnen horen dat het afgeblazen zou worden. Maar… de wedstrijd gaat door en omdat de veiligheid hoog in het vaandel staat moeten we en het grootzeil en de fok reven. Bij het uitspreken van het woordje fok wordt er hier en daar toch wat gemopperd, maar we schikken ons in het lot.

We vouwen onze fok voor een groot deel op en laten de fok dan over de overloop lopen. Maar dan zien we bij de buurman een veel handiger manier van fokreven. Dus kijken we de kunst af. Wij hadden zelf ook wel een maniertje om dat te doen (eigenlijk kun je onze botterfok gewoon niet reven), maar de buurman-botter-collega heeft toch een handiger en betere manier. Dus vandaag toch weer iets geleerd.

Na de groepsfoto vertrekken we richting het startveld. We varen langs het dolfinarium en door de strekdam het Wolderwijd op. In de verte ligt een dreigende wolkenmassa op ons te wachten. Plotseling neemt de wind toe en ligt die wolkenmassa in een paar seconden boven ons en het water valt met bakken tegelijk uit de hemel en valt er hier en daar een klap onweer. Iedereen stuft naar binnen. Wij hebben gelukkig ons pak aan. Regen vind ik niet erg op, maar ik ben toch niet graag met onweer op het water. Na 10 minuten is het weer droog en is het onweer ons weer gepasseerd.

We zoeken onze ankerplek en dan begint het weer heftig te regenen. We moeten toch vertrekken, dus iedereen in positie en we worden afgeschoten. Anker uit de grond en uit het water, grootzeil omhoog en daarna de fok. Het gaat allemaal zeer voorspoedig en we liggen direct goed op koers. We gaan eerst kruisen naar de eerste boei die voor het eiland van Zeewolde ligt. Het is even dringen, maar het gaat allemaal goed. We moeten voor de wind richting de tweede boei. Het grootzeil helemaal uit en de fok teloevert gezet. (melkmeisje). Het is een tamelijk lang rak en we blijven op dezelfde positie liggen. Bij het ronden van de tweede boei, moet de stok weer uit de fok en trekken we het grootzeil weer strak.

Bij het ronden van de eerste boei liggen we op de 14e plek  in het wedstrijdveld. Op zich niet onverdienstelijk. Na het ronden van de tweede boei hebben heel wat botters ons ingehaald. We snappen er niets van. Maar soms zit het mee en soms zit het tegen. De wind gaat iets liggen en we liggen bijna te dobberen. We winnen wat hoogte en lopen toch weer wat botters in. Op het laatst wisselen we nog een positie met de ZS13 en dan worden we afgeblazen op de 21ste plek. We zijn niet tevreden, maar hebben toch leuk gezeild. Volgende keer beter.

We varen terug naar de haven en zoeken weer een plekje tussen alle botters. We nemen afscheid van het bedrijf, het was een leuke dag, en wij evalueren nog tot laat in de avond. We bespreken waar we de winst hebben laten liggen en waar we de winst weer verloren hebben. Uiteindelijk stappen we rond 12 uur onze slaapzakken in en dromen (en snurken) we nog een tijd van hoe het ook had kunnen zijn. Volgend jaar weer een kans op een hoge positie.

Kampen. 25 juni 2011. Oostwal. (foto’s).  Floris, Henk en ik hebben weer een lekkere nacht achter de rug. We slapen altijd als een roosje in de botter. Het is regenachtig als we wakker worden in de botter. We liggen in de haven van Kampen met een kleine 30 botters, lemsteraken en schouwen. Vandaag de Oostwal. We hebben gisteren in de feesttent gehoord dat we de gemeente Kampen aan boord krijgen, burgemeester en wethouders. Dat beloofd een gezellige dag te worden.

Het weer zit ons niet mee. De wind wel. Het regent elke keer een beetje (en soms iets meer dan een beetje). De wind is goed. Zo rond kracht 4 uit zuidwestelijke richting. Maar eerst het schippersontbijt. Spek met eieren en koffie. Een lekker stevig ontbijt. Een beetje kletsen met de concurrent en een beetje bluffen dat we ook dit jaar weer gaan winnen (nog nooit gebeurd trouwens).

Rond half tien zijn we aan boord en komt ook de groep aan boord. We liggen behoorlijk achterin de haven, dus het duurt tot tien uur voordat we dan ook de haven uitvaren. Op de IJssel richting Ketelmeer. De regen maakt dat we toch allemaal ons zeilpak aan moeten hebben. Niet een dagje om lekker in je korte broek en t-shirt op het dek te liggen. Gelukkig is er wel wind. Sommige botters hijsen op de IJssel al het grootzeil, maar wij varen gewoon rustig door.

Meestal is er een ankerstart, maar vorig jaar hebben ze in Kampen besloten op tijd te varen. Iedereen moet tussen 12:00 en 12:15 door de tijd en dan vaar je gewoon je rondjes. Aan het einde meet je dan de tijd en dat bepaalt je positie op de ranglijst. Wel makkelijker dan een ankerstart, maar veel minder spannend.

We passeren de startlijn net iets over twaalf uur. We varen twee rondjes. Alles over bakboord. Eén rak aan de wind, één voor de wind en één halve wind en dan kan de kluiver erop. Eén keer een mooie gecontroleerde gijp. Het gaat weer magnifiek. Het wordt zowaar een beetje droog. Mijn gevoel zegt dat we best op een redelijk plek in het veld liggen. Bij een ankerstart tel je gewoon het aantal botters dat voor jou de boei rond en dat weet je jouw plek op de ranglijst, Op tijd kan dat niet. Teunie stuurt weer als de beste en dat sturen gaat soms best zwaar. Waar het aan ligt, geen idee, maar dit jaar ligt de botter behoorlijk zwaar op het roer. Soms sta je met drie man aan het roer te trekken om het oploeven tegen te gaan.

Bij het ronden van de eerste boei (we gaan het tweede rondje in) is het behoorlijk dringen. De BU59 (Henk van Halteren) moeten we goed in de gaten houden. Die Spakenburgers die weten wat ze doen en op het moment supreme, dan knijpen ze er gewoon tussen en roepen dan “Ruimte bij de boei” en die ruimte nemen ze dan ook. Maar dit keer gaat het anders. Teunie houdt strak de boei aan en de BU59 kan geen kant meer op. Hij moet ruimen bij de boei. Wij liggen boven hem en nemen hem dus de wind uit de zeilen. Machtig mooi gedaan. (later in de tent spreekt hij ons daar nog op aan. “Toch goed gedaan voor een vrouw aan het roer (haha)).

De burgemeester van Kampen (Bort Koelewijn) doet actief mee. De burgemeester komt oorspronkelijk uit Spakenburg, dus hij kent het klappen van de zweep. Hij helpt Henk met overstag gaan met de fok. Een heftig karweitje. De fok slaat enorm en dan is het altijd nog weer een hele kunst de fok op tijd en zonder kleerscheuren naar de andere kant te krijgen. De burgemeester staat zijn mannetje. Echt mooi om te zien.

Aan boord is het een getwitter van jewelste. Grappig. Dit jaar voor het eerst een groot aantal twitteraars aan boord. Iedereen heeft een iPhone en allemaal aan de twitter. Omdat het kouder is dan normaal is het ijs om de drank te koelen nog steeds niet gesmolten. Dat brengt ons ertoe om uiteindelijk een sneeuwballen (ijsballen)gevecht te houden met de BU9. En dat sneeuwballen gevecht is vastgelegd op de gevoelige filmplaat:
Sneeuwballengevecht met @janitatabak en de Burgemeester vlak voor finish.

De catering is weer net als elk jaar erg goed geregeld. Drinken en eten in overvloed. De paling is dit jaar weer echt lekker. En ondertussen zeilen we gewoon verder. Bij de finish word het nog net even spannend omdat we daar in ‘gevecht’ zijn met de BU9 (Jaap). Uiteindelijk gaat de BU9 één minuut eerder over de finish, maar in de uitslag winnen we toch van hem. Wij eindigen op de 14e plek, de BU9 op de 16e plek. We hebben het weer goed gedaan dit jaar.

We varen terug naar Kampen, genieten nog van de overwinning en leggen dan de botter weer in de haven waar het steeds gezelliger wordt. Uiteindelijk de uitslag in de tent. Jaap geeft ons een hand (en hij heeft toch grote handen) en feliciteert ons met de overwinning. We maken nog wat foto’s van grote en het kleine mannetje en het kleine vrouwtje. Tussen dat soort mannen voel je jezelf toch echt klein.

2011-06-25-Oostwalbotterrace2011 Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Kampen. Zaterdag 26 juni 2010. (foto’s) We worden rond half acht wakker en het is helemaal blauw en bijna geen wind. Maar goed beter een zonnetje en geen wind dan een onweersbui. Om 8 uur is er een schippersontbijt en ik eet een lekker broodje ei met spek. Na de koffie wordt het schipperspalaver gehouden. We krijgen de regels te horen en de wedstrijdbaan en omdat er heel weinig wind is mogen we alle zeilen bijzetten. Dit jaar voor het eerst een startlijn en we varen op tijd.

Rond kwart over negen komt onze groep aan boord. Het zijn een aantal mannen van de Struikfabriek (je weet wel van: t’is struik, t’is struik, t’is struik dat ik gebruik). Om half tien varen we dan richting het startveld. Eerst de IJssel af en dan bij het IJsseloog de zeilen erop en richting de startlijn. Tussen 12:00 en 12:15 moet je over de startlijn zijn en wordt de tijd genoteerd.

Bij de startlijn aangekomen is het een dringen van jewelste. Iedereen moet door een kleine ruimte. We liggen redelijk gunstig als we over de startlijn zeilen. We zeilen naar de eerste boei. Om die te halen moeten we echter nog wel een keer overstag. Nadeel is dat we dan de zeilen over stuurboord hebben en dat we dan aan iedereen voorrang moeten verlenen. We zoeken het juiste moment voor overstag op. We gaan overstag, maar dan gaat de wind nog iets meer liggen en komen we niet meer op snelheid.

Van rechts nadert een botter waar dus voorrang aan moeten verlenen. Eerst proberen we overstag, maar door de geringe snelheid lukt dat niet. Dan er maar achterlangs. Dat gaat maar net en we hebben daardoor onze mooie positie wel verspeelt.

We liggen met de eerste ronde op de 16e plek en daarna moeten we nog een rondje. We zetten alle zeilen bij en halen ook nog een paar con-collega’s in. Uiteindelijk eindigen we op de 13e plek. Het had beter gekund, maar we hebben wel weer een leuke wedstrijd achter de rug. We hebben weer veel plezier gehad met de groep.

We strijken de zeilen, varen richting Kampen en zoeken weer een geschikte plek in de haven op. Op het terrein van de botterwerf staat een grote tent en daar krijgen we lekker nog een chineesje aangeboden. Net als elk jaar staat rond 6 uur de prijsuitreiking op het programma en net als elk jaar wordt die tijd nooit gehaald. Uiteindelijk zitten we om 8 uur aan het eten.

We ruimen de rommel in de botter nog wat op en rijden dan richting Wezep. Maandag gaan we vanuit Kampen naar Ketelhaven, waar we dan met de schoolklas van Teunie een dagje gaan zeilen op het Ketelmeer.

Kampen. Vrijdag 25 juni 2010. Na 1 jaar afwezigheid zijn we dit jaar weer aanwezig bij de Oostwal botterwedstrijd in Kampen. De voorspellingen zijn goed. Vrijdag brengen we in klein gezelschap de botter naar Kampen. Eerst op de motor naar Roggebotsluis. We hebben de wind tegen en dan is zeilen niet echt een optie. Bij Roggebotsluis stapt mijn zwager op en na de sluis hijsen we de zeilen. We zeilen op ons gemak richting het Ketelmeer. Op het Ketelmeer oefenen we, net als vele jaren ervoor, met de bezaan. Na 10 minuten staat het zeil en dat moet toch echt veel sneller kunnen.

Na het zeilen even zwemmen. Sinds een aantal jaren is er een leuk haventje aangelegd op de kop van de IJssel. We gaan het haventje in en merken dat het toch al wel erg dichtgeslibt is. Met elke slag wordt het water steeds troebeler van de bagger.

Ik spring er in en ga even lekker zwemmen.

Na het zwemmen via het Kattediep op de zeilen naar Kampen. Om wat voor reden dan ook zeilen we steeds voor de wind, ondanks het feit dat we met de boot een behoorlijke draaiing maken. Bij Peters ShipYard (de toekomstig werkgever van Karel) laten we de zeilen zakken en varen richting de nieuwe oude buitenhaven. We leggen achteraan vast en dan moeten we terug naar huis. Mijn buurman en ik hebben nog een BBQ bij de andere buurman. Die buurman was 25 jaar getrouwd en vanavond heeft ie alle buren uitgenodigd voor een gezellige BBQ.

Gezellig wordt het zeker en aan het einde van de avond worden we terug gebracht naar Kampen. Mijn zwager zit lekker in een stoeltje achterop en wij komen er nu ook nog even bij zitten. We praten wat bij en rond half één zoeken we de slaapzak op. Welterusten en tot morgen.

Spakenburg. Zaterdag 22 mei 2010. Vandaag naar Spakenburg om mee te helpen aan het onderhoud van de botter. Het is een prachtige dag. Veel zon en beetje wind in de haven van Spakenburg.

Teunie en Floris gaan ook mee en die gaan fietsen in de omgeving van Spakenburg. Ze gaan fietsen naar Eembrugge, Soest, Baarn en dan weer terug naar Spakenburg. Het is prachtig fietsweer.

Als we aankomen bij de werf van Nieuwboer in Spakenburg is het eigenlijk net of je gewoon in een museum aan het werk gaat. De werf zelf is er al sinds 1829. Aan stuurboord zijn een drietal gangen verwijderd. Leuke is dat je nu ziet hoe de botter eigenlijk is opgebouwd. Gelukkig doet de scheepswerf dat werk.

Mijn zwager is al aan het werk. De botter is nu gelakt. De laklagen gaan eraf en de botter wordt nu in de harpuis gezet. Harpuis geeft de botter een ietwat stoerdere uitstraling en het onderhoud ervan is ietwat makkelijker.

Ik help eerst even met het afbranden van de lak van het roer. Mijn zwager doet even voor wat de bedoeling is en daarna ga ik zelf aan slag. Je moet goed opletten voor brand. Omdat je met een brander de oude laklagen verwijderd, heb je daarna een mooi ‘stapeltje’ lakkrullen die dus heel makkelijk vlam vatten. Ik heb een emmer met water klaar staan voor het geval dat. Ze nu en dan even wat water over de krullen.

Tussen de middag eten we een lekker visje (wijting) en gaan daarna weer flink aan het werk. Vanaf de letters van de botter naar achteren tot aan de klamp moet alles eraf . Aan stuurboord gaat het makkelijker dan aan bakboord. En de zon brandt er ook lekker op los. De warmte van de brander en de warmte van de zon. Ideaal.

Om kwart over vier belt Teunie op. Ze staan bij de brug van Eembrugge en Floris is ziek geworden van een slecht gevallen kroket. Of ik ze even op wil halen. Ik klop de rommel van mij af en rij richting Eemsdijk over de dijk naar de brug bij Eemsbrugge. Wat een prachtig tochtje. Leuke huizen langs de rivier de Eem. Ik zet de fietsen achterop de fietsdrager en we rijden terug naar Spakenburg. Ik ga nog even verder met werken, maar Floris wil toch echt  graag naar huis. We drinken nog een bakje koffie en dan gaan we rond kwart voor vijf terug naar Wezep (ook mooi).

Zaterdag 15 mei. Spakenburg. (foto’s). De laatste dag. Vannacht was het minder koud, maar toch nog steeds niet erg warm gehad. Vandaag is het de wedstrijddag van de schippers met eigen bemanning. Er staat een noordwesten windje kracht 3 á 4. Ook nu liggen we weer op de 14e startplek. Weer lekker achteraan dus. Vanaf de EM1 (en boei) mogen we ook de bijzeilen gebruiken. Betekent dat we met kluiver mogen varen.

Aan boord hebben we een leuke bemanning. Naast de vaste bemanning (Wim, Hans, Henk) hebben we ook een aantal gasten (Rob, Rob, John en ???) . We kunnen de taken daardoor goed verdelen. Ook nu weer een paar mooie bakboord-stuurboord-situaties. We communiceren er wat af. Gelukkig is praten mijn hobby en heb ik een harde stem. Bij het ronden van de eerste boei liggen we op plek 25. Toch al zo’n 15 botters ingehaald. Vandaag doen er iets meer botters mee. Na het ronden van de tweede boei zetten we alle zeilen weer voor de wind en halen we de BU210 weer in, net als gisteren. Bij het ronden van de derde boei moet de kluiver en boom weer naar binnen en kruisen we nog een paar keer op voordat we de finish bereiken. Gisteren was Jaap nog een deel van onze bemanning. Vandaag is het onze concurrent. We komen erg dichtbij, maar de BU9 haalt toch een halve meter eerder de finish. Het zei zo. We hebben er weer van genoten.

We leggen de botter met de kop op de wind. Strijken de zeilen en gaan nog even bij alle andere botters voor anker liggen.

We zijn nu allemaal analist geworden en we bespreken met elkaar waar we de winst hebben laten liggen. Na ruim een half uur gaan we dan met alle botters weer de haven van Spakenburg in. We zoeken weer een plekje. Ruimen alles op en rond kwart voor vijf zitten we dan weer in de auto op weg naar huis. Rob en ik worden afgezet op het station van Nijkerk. We kopen een kaartje en om vijf voor half zes komt de trein en dan zijn we om zes uur weer thuis. Mijn vader komt ons ophalen. We zijn moe en voldaan na zo’n heerlijk Hemelvaartweekend zeilen. Hopelijk tot volgende jaar in Spakenburg.

Vrijdag 14 mei. Spakenburg. (foto’s) Het is een behoorlijk frisse nacht. Ik heb het voor het eerst een beetje koud gehad in de botter. De temperatuur is gedaald naar zo’n 3 graden en dat voel je toch  ook wel. Maar goed rond half acht worden we wakker en maken we ons klaar voor het schippersontbijt in de tent bij de jachthaven. We eten ons eitje en drinken ons bakje koffie als er iemand van de organisatie ons aanspreekt. Onze ‘bemanning’ voor vandaag , de politie, heeft het laten afweten, de plicht riep ze en ze hebben afgezegd. Overmacht. Wel jammer. Daarmee lijkt het erop dat we niet mee kunnen doen met de wedstrijd van vandaag. We vinden het niet leuk. Toch kijken we even of er nog andere mensen zijn die met ons mee willen varen. Dat valt nog tegen. De ene schipper doet liever onderhoud, de ander heeft geen zin. Uiteindelijk hebben we alleen Jaap van de BU9 die wel met ons een dagje wil zeilen. Dat lijkt ons goed. We laten alle botters bij het uitvaren voor gaan en dat levert een mooi foto-overzichtje op van alle botters die meedoen.

Wij varen als laatste uit. Buitengaats staat er nog best een leuk windje en wij besluiten ook maar gewoon mee te doen met de wedstrijd. We maken het anker klaar en net als we liggen horen we het startschot. We hijsen de zeilen en weg zijn we. We liggen op startplek 14 (bijna achteraan) en hebben dus weer een hele inhaalslag te gaan. Iets wat ons wel ligt.

Het is een zeer variabel windje. Wij varen eigenlijk de hele wedstrijd aan de wind. Hoe raar dat ook is. De wind draait elke zo dat we eigenlijk alleen voor de jachthaven een paar keer overstag moeten gaan. We hebben onderweg nog een ‘bijna-aanvaring’ met de BU75. De schipper staat er om bekend dat hij de regels aan zijn laars lapt en dat merken we. Wij hebben een bakboord-stuurboord situatie. Wij hebben de zeilen over bakboord en dus voorrang, maar dat maakt deze schipper niets uit. Wij ontwijken hem ternauwernood , schelden nog wat naar hem (communiceren in botterjargon) en varen weer gewoon verder.

Als we bij de tweede boei middels een gijp de zeilen helemaal voor de wind gezet hebben, lijkt de wind toch gewoon weer van voren te komen. We varen volgens de zeilen voor de wind. Volgens de wind varen we gewoon scherp. We halen de boom uit de fok (die stond ondertussen ‘te loevert’) en trekken de zeilen gewoon weer aan. We lopen op die manier nog een botter of 4 in. We worden afgeblazen op plek 10. Een mooie plek. We hebben zo’n 25 botters achter ons gelaten. Een echte inhaalrace dus.

Bij binnenkomst in de haven zoeken we een mooie plek uit. Vanavond is de solexrace en dan moeten we natuurlijk wel een mooie plek hebben.

Rond half acht is de prijsuitreiking. We horen dat we als tiende geëindigd zijn, krijgen het kado (was eigenlijk voor de politie bedoeld) en gaan snel terug om het begin van de solexrace niet te missen. Het muziekkorps opent de wedstrijd. Eerst een ereronde voor alle solexen. Er zijn toch weer een aantal bijzonder uitgedoste mensen bij. Het is een heel leuk spektakel.

Sommige solexen gaan toch echt hard en ze scheuren met een behoorlijke snelheid over de kade. Remmen doe je met je klompen. Na 20 minuten is de race gereden. Echt leuk om te zien.

• Alle botters op een rijtje
• Bedrijvenwedstrijd
• Solexrace

Een heel weekend Spakenburg. De botter gaat de komende week op de helling van Spakenburg en om die reden waren we dit Hemelvaartweekend is Spakenburg. Drie dagen zeilen.

Op Hemelvaartsdag gaan we met Rob en Carine een dagje zeilen op het Eemmeer. Als we aankomen ligt de botter toch wel echt ‘ingebouwd’ en zomaar wegvaren is er niet bij. We willen er toch graag uit en het wordt een mooi puzzel moment. We schuiven wat botters heen en weer om ruimte te maken. De enige spelbreker is de ‘Brontoliet’, een reusachtige botter die bijna dwars in de haven past, waardoor wij er niet meer uit kunnen. We worden geholpen door Henk (van de werf). Hij vaart voor ons de ‘Brontoliet’ even weg naar een andere plek in de haven. Daarna is het nog een kwestie van de botters hier en daar wat schuin leggen. Henk vaart voor ons de botter even achteruit, draait hem in de smalle haven en legt hem netjes voor ons klaar. Wij hoeven alleen maar op te stappen en gas te geven.

Het weer is een beetje somber. Zo nu en dan verschijnt er een waterig zonnetje en ‘s middags wordt het ook nog gewoon weer koud, maar het is al met al een leuk zeiltochtje. Rond half vijf leggen we de botter in de box van HN3. Teunie, Rob en Carine gaan weer naar huis. Karel en ik blijven gezellig achter voor de komende zeildagen.