Kampen. Zaterdag 26 juni 2010. (foto’s) We worden rond half acht wakker en het is helemaal blauw en bijna geen wind. Maar goed beter een zonnetje en geen wind dan een onweersbui. Om 8 uur is er een schippersontbijt en ik eet een lekker broodje ei met spek. Na de koffie wordt het schipperspalaver gehouden. We krijgen de regels te horen en de wedstrijdbaan en omdat er heel weinig wind is mogen we alle zeilen bijzetten. Dit jaar voor het eerst een startlijn en we varen op tijd.

Rond kwart over negen komt onze groep aan boord. Het zijn een aantal mannen van de Struikfabriek (je weet wel van: t’is struik, t’is struik, t’is struik dat ik gebruik). Om half tien varen we dan richting het startveld. Eerst de IJssel af en dan bij het IJsseloog de zeilen erop en richting de startlijn. Tussen 12:00 en 12:15 moet je over de startlijn zijn en wordt de tijd genoteerd.

Bij de startlijn aangekomen is het een dringen van jewelste. Iedereen moet door een kleine ruimte. We liggen redelijk gunstig als we over de startlijn zeilen. We zeilen naar de eerste boei. Om die te halen moeten we echter nog wel een keer overstag. Nadeel is dat we dan de zeilen over stuurboord hebben en dat we dan aan iedereen voorrang moeten verlenen. We zoeken het juiste moment voor overstag op. We gaan overstag, maar dan gaat de wind nog iets meer liggen en komen we niet meer op snelheid.

Van rechts nadert een botter waar dus voorrang aan moeten verlenen. Eerst proberen we overstag, maar door de geringe snelheid lukt dat niet. Dan er maar achterlangs. Dat gaat maar net en we hebben daardoor onze mooie positie wel verspeelt.

We liggen met de eerste ronde op de 16e plek en daarna moeten we nog een rondje. We zetten alle zeilen bij en halen ook nog een paar con-collega’s in. Uiteindelijk eindigen we op de 13e plek. Het had beter gekund, maar we hebben wel weer een leuke wedstrijd achter de rug. We hebben weer veel plezier gehad met de groep.

We strijken de zeilen, varen richting Kampen en zoeken weer een geschikte plek in de haven op. Op het terrein van de botterwerf staat een grote tent en daar krijgen we lekker nog een chineesje aangeboden. Net als elk jaar staat rond 6 uur de prijsuitreiking op het programma en net als elk jaar wordt die tijd nooit gehaald. Uiteindelijk zitten we om 8 uur aan het eten.

We ruimen de rommel in de botter nog wat op en rijden dan richting Wezep. Maandag gaan we vanuit Kampen naar Ketelhaven, waar we dan met de schoolklas van Teunie een dagje gaan zeilen op het Ketelmeer.

Kampen. Vrijdag 25 juni 2010. Na 1 jaar afwezigheid zijn we dit jaar weer aanwezig bij de Oostwal botterwedstrijd in Kampen. De voorspellingen zijn goed. Vrijdag brengen we in klein gezelschap de botter naar Kampen. Eerst op de motor naar Roggebotsluis. We hebben de wind tegen en dan is zeilen niet echt een optie. Bij Roggebotsluis stapt mijn zwager op en na de sluis hijsen we de zeilen. We zeilen op ons gemak richting het Ketelmeer. Op het Ketelmeer oefenen we, net als vele jaren ervoor, met de bezaan. Na 10 minuten staat het zeil en dat moet toch echt veel sneller kunnen.

Na het zeilen even zwemmen. Sinds een aantal jaren is er een leuk haventje aangelegd op de kop van de IJssel. We gaan het haventje in en merken dat het toch al wel erg dichtgeslibt is. Met elke slag wordt het water steeds troebeler van de bagger.

Ik spring er in en ga even lekker zwemmen.

Na het zwemmen via het Kattediep op de zeilen naar Kampen. Om wat voor reden dan ook zeilen we steeds voor de wind, ondanks het feit dat we met de boot een behoorlijke draaiing maken. Bij Peters ShipYard (de toekomstig werkgever van Karel) laten we de zeilen zakken en varen richting de nieuwe oude buitenhaven. We leggen achteraan vast en dan moeten we terug naar huis. Mijn buurman en ik hebben nog een BBQ bij de andere buurman. Die buurman was 25 jaar getrouwd en vanavond heeft ie alle buren uitgenodigd voor een gezellige BBQ.

Gezellig wordt het zeker en aan het einde van de avond worden we terug gebracht naar Kampen. Mijn zwager zit lekker in een stoeltje achterop en wij komen er nu ook nog even bij zitten. We praten wat bij en rond half één zoeken we de slaapzak op. Welterusten en tot morgen.

Spakenburg. Zaterdag 22 mei 2010. Vandaag naar Spakenburg om mee te helpen aan het onderhoud van de botter. Het is een prachtige dag. Veel zon en beetje wind in de haven van Spakenburg.

Teunie en Floris gaan ook mee en die gaan fietsen in de omgeving van Spakenburg. Ze gaan fietsen naar Eembrugge, Soest, Baarn en dan weer terug naar Spakenburg. Het is prachtig fietsweer.

Als we aankomen bij de werf van Nieuwboer in Spakenburg is het eigenlijk net of je gewoon in een museum aan het werk gaat. De werf zelf is er al sinds 1829. Aan stuurboord zijn een drietal gangen verwijderd. Leuke is dat je nu ziet hoe de botter eigenlijk is opgebouwd. Gelukkig doet de scheepswerf dat werk.

Mijn zwager is al aan het werk. De botter is nu gelakt. De laklagen gaan eraf en de botter wordt nu in de harpuis gezet. Harpuis geeft de botter een ietwat stoerdere uitstraling en het onderhoud ervan is ietwat makkelijker.

Ik help eerst even met het afbranden van de lak van het roer. Mijn zwager doet even voor wat de bedoeling is en daarna ga ik zelf aan slag. Je moet goed opletten voor brand. Omdat je met een brander de oude laklagen verwijderd, heb je daarna een mooi ‘stapeltje’ lakkrullen die dus heel makkelijk vlam vatten. Ik heb een emmer met water klaar staan voor het geval dat. Ze nu en dan even wat water over de krullen.

Tussen de middag eten we een lekker visje (wijting) en gaan daarna weer flink aan het werk. Vanaf de letters van de botter naar achteren tot aan de klamp moet alles eraf . Aan stuurboord gaat het makkelijker dan aan bakboord. En de zon brandt er ook lekker op los. De warmte van de brander en de warmte van de zon. Ideaal.

Om kwart over vier belt Teunie op. Ze staan bij de brug van Eembrugge en Floris is ziek geworden van een slecht gevallen kroket. Of ik ze even op wil halen. Ik klop de rommel van mij af en rij richting Eemsdijk over de dijk naar de brug bij Eemsbrugge. Wat een prachtig tochtje. Leuke huizen langs de rivier de Eem. Ik zet de fietsen achterop de fietsdrager en we rijden terug naar Spakenburg. Ik ga nog even verder met werken, maar Floris wil toch echt  graag naar huis. We drinken nog een bakje koffie en dan gaan we rond kwart voor vijf terug naar Wezep (ook mooi).

Zaterdag 15 mei. Spakenburg. (foto’s). De laatste dag. Vannacht was het minder koud, maar toch nog steeds niet erg warm gehad. Vandaag is het de wedstrijddag van de schippers met eigen bemanning. Er staat een noordwesten windje kracht 3 á 4. Ook nu liggen we weer op de 14e startplek. Weer lekker achteraan dus. Vanaf de EM1 (en boei) mogen we ook de bijzeilen gebruiken. Betekent dat we met kluiver mogen varen.

Aan boord hebben we een leuke bemanning. Naast de vaste bemanning (Wim, Hans, Henk) hebben we ook een aantal gasten (Rob, Rob, John en ???) . We kunnen de taken daardoor goed verdelen. Ook nu weer een paar mooie bakboord-stuurboord-situaties. We communiceren er wat af. Gelukkig is praten mijn hobby en heb ik een harde stem. Bij het ronden van de eerste boei liggen we op plek 25. Toch al zo’n 15 botters ingehaald. Vandaag doen er iets meer botters mee. Na het ronden van de tweede boei zetten we alle zeilen weer voor de wind en halen we de BU210 weer in, net als gisteren. Bij het ronden van de derde boei moet de kluiver en boom weer naar binnen en kruisen we nog een paar keer op voordat we de finish bereiken. Gisteren was Jaap nog een deel van onze bemanning. Vandaag is het onze concurrent. We komen erg dichtbij, maar de BU9 haalt toch een halve meter eerder de finish. Het zei zo. We hebben er weer van genoten.

We leggen de botter met de kop op de wind. Strijken de zeilen en gaan nog even bij alle andere botters voor anker liggen.

We zijn nu allemaal analist geworden en we bespreken met elkaar waar we de winst hebben laten liggen. Na ruim een half uur gaan we dan met alle botters weer de haven van Spakenburg in. We zoeken weer een plekje. Ruimen alles op en rond kwart voor vijf zitten we dan weer in de auto op weg naar huis. Rob en ik worden afgezet op het station van Nijkerk. We kopen een kaartje en om vijf voor half zes komt de trein en dan zijn we om zes uur weer thuis. Mijn vader komt ons ophalen. We zijn moe en voldaan na zo’n heerlijk Hemelvaartweekend zeilen. Hopelijk tot volgende jaar in Spakenburg.

Vrijdag 14 mei. Spakenburg. (foto’s) Het is een behoorlijk frisse nacht. Ik heb het voor het eerst een beetje koud gehad in de botter. De temperatuur is gedaald naar zo’n 3 graden en dat voel je toch  ook wel. Maar goed rond half acht worden we wakker en maken we ons klaar voor het schippersontbijt in de tent bij de jachthaven. We eten ons eitje en drinken ons bakje koffie als er iemand van de organisatie ons aanspreekt. Onze ‘bemanning’ voor vandaag , de politie, heeft het laten afweten, de plicht riep ze en ze hebben afgezegd. Overmacht. Wel jammer. Daarmee lijkt het erop dat we niet mee kunnen doen met de wedstrijd van vandaag. We vinden het niet leuk. Toch kijken we even of er nog andere mensen zijn die met ons mee willen varen. Dat valt nog tegen. De ene schipper doet liever onderhoud, de ander heeft geen zin. Uiteindelijk hebben we alleen Jaap van de BU9 die wel met ons een dagje wil zeilen. Dat lijkt ons goed. We laten alle botters bij het uitvaren voor gaan en dat levert een mooi foto-overzichtje op van alle botters die meedoen.

Wij varen als laatste uit. Buitengaats staat er nog best een leuk windje en wij besluiten ook maar gewoon mee te doen met de wedstrijd. We maken het anker klaar en net als we liggen horen we het startschot. We hijsen de zeilen en weg zijn we. We liggen op startplek 14 (bijna achteraan) en hebben dus weer een hele inhaalslag te gaan. Iets wat ons wel ligt.

Het is een zeer variabel windje. Wij varen eigenlijk de hele wedstrijd aan de wind. Hoe raar dat ook is. De wind draait elke zo dat we eigenlijk alleen voor de jachthaven een paar keer overstag moeten gaan. We hebben onderweg nog een ‘bijna-aanvaring’ met de BU75. De schipper staat er om bekend dat hij de regels aan zijn laars lapt en dat merken we. Wij hebben een bakboord-stuurboord situatie. Wij hebben de zeilen over bakboord en dus voorrang, maar dat maakt deze schipper niets uit. Wij ontwijken hem ternauwernood , schelden nog wat naar hem (communiceren in botterjargon) en varen weer gewoon verder.

Als we bij de tweede boei middels een gijp de zeilen helemaal voor de wind gezet hebben, lijkt de wind toch gewoon weer van voren te komen. We varen volgens de zeilen voor de wind. Volgens de wind varen we gewoon scherp. We halen de boom uit de fok (die stond ondertussen ‘te loevert’) en trekken de zeilen gewoon weer aan. We lopen op die manier nog een botter of 4 in. We worden afgeblazen op plek 10. Een mooie plek. We hebben zo’n 25 botters achter ons gelaten. Een echte inhaalrace dus.

Bij binnenkomst in de haven zoeken we een mooie plek uit. Vanavond is de solexrace en dan moeten we natuurlijk wel een mooie plek hebben.

Rond half acht is de prijsuitreiking. We horen dat we als tiende geëindigd zijn, krijgen het kado (was eigenlijk voor de politie bedoeld) en gaan snel terug om het begin van de solexrace niet te missen. Het muziekkorps opent de wedstrijd. Eerst een ereronde voor alle solexen. Er zijn toch weer een aantal bijzonder uitgedoste mensen bij. Het is een heel leuk spektakel.

Sommige solexen gaan toch echt hard en ze scheuren met een behoorlijke snelheid over de kade. Remmen doe je met je klompen. Na 20 minuten is de race gereden. Echt leuk om te zien.

• Alle botters op een rijtje
• Bedrijvenwedstrijd
• Solexrace

Een heel weekend Spakenburg. De botter gaat de komende week op de helling van Spakenburg en om die reden waren we dit Hemelvaartweekend is Spakenburg. Drie dagen zeilen.

Op Hemelvaartsdag gaan we met Rob en Carine een dagje zeilen op het Eemmeer. Als we aankomen ligt de botter toch wel echt ‘ingebouwd’ en zomaar wegvaren is er niet bij. We willen er toch graag uit en het wordt een mooi puzzel moment. We schuiven wat botters heen en weer om ruimte te maken. De enige spelbreker is de ‘Brontoliet’, een reusachtige botter die bijna dwars in de haven past, waardoor wij er niet meer uit kunnen. We worden geholpen door Henk (van de werf). Hij vaart voor ons de ‘Brontoliet’ even weg naar een andere plek in de haven. Daarna is het nog een kwestie van de botters hier en daar wat schuin leggen. Henk vaart voor ons de botter even achteruit, draait hem in de smalle haven en legt hem netjes voor ons klaar. Wij hoeven alleen maar op te stappen en gas te geven.

Het weer is een beetje somber. Zo nu en dan verschijnt er een waterig zonnetje en ‘s middags wordt het ook nog gewoon weer koud, maar het is al met al een leuk zeiltochtje. Rond half vijf leggen we de botter in de box van HN3. Teunie, Rob en Carine gaan weer naar huis. Karel en ik blijven gezellig achter voor de komende zeildagen.

Het zeilseizoen komt er weer aan en daarmee gaan de zaterdagen ook in ras tempo van vrij naar bezet. Ook vandaag. Het winterkleed moet van de botter en de zeilen (grootzeil, fok) er op gezet worden. Meestal een werkje van een hele dag. Het tempo ligt niet hoog, want het is onze vrije zaterdag.

Het is een prachtige dag, Lekker zonnetje, mooi briesje, dus ik heb het plan om met Floris naar Elburg te fietsen. Floris vindt het een goed idee. Hij heeft net een nieuwe fiets. Hij wil er wel kilometers mee maken. We vertrekken rond 9 uur richting Elburg en we gaan achterlangs, zoals dat bij ons heet. We gaat niet over de Zuiderzeestraatweg, maar via het Jan Boersweggetje , Wittensteinse Allee en Oostendorperstraatweg naar Elburg. Een prachtige tocht door de weilanden en het polderlandschap van Oosterwolde (Gelderland). We hebben de wind in de rug en dat maakt het allemaal erg makkelijk. Het is iets drukker op de weg dan gedacht. Er blijkt een trekker-trek te zijn in Zuid-Einde. Veel lawaai en gezelligheid. Om tien uur zetten we de fiets onder de vernieuwde botterwerf in Elburg. Mijn zwager is al op de botter en we beginnen met een bakje koffie. Daar ben ik wel aan toe.

Het wordt steeds mooier weer. Het zonnetje steekt al behoorlijk en in de haven in het nagenoeg windstil. We beginnen met het winterkleed eraf te halen. Een superzwaar en dik kleed (goed voor de winter, maar slecht voor je rug als je het er af haalt ). Na een klein halfuurtje trekken en slepen liggen de beide delen van het winterkleed op de kade. Nu nog even netjes opvouwen en klaar is de klus.

Dan gaan we de zeilen ophalen bij de schoonmoeder van mijn zwager (de eigenaresse van de botter). Eerst nog even naar Loederman Watersport voor anti-fooling. Mijn buurman Wim werkt daar ook aan zijn boot en dus ook daar maar even een praatje maken. We rijden naar Doornspijk. Krijgen een plakje cake en rond één uur rijden we met de zeilen weer richting de botter.

Ondertussen hebben we ook honger, voor zover dat mogelijk is in een land als Nederland. We stappen uit om bij van der Heide een visje te gaan kopen. IK bestel een lekkerbekje, 2 zoute haringen en een bakje kibbeling en wat er bij een viswinkel bij  hoort: lang wachten: eerst wachten tot je aan de beurt bent en dan lang wachten voordat het klaar is. Maar dan smaakt de vis daarna dan ook erg goed.

We plaatsen de gaffel, dan het grootzeil er aan en langzaam aan wordt het zeil vastgemaakt aan de mast. Het zeil staat er weer goed bij. Dan de fok. We maken de fok vast aan de fokkestag. Daarna de huiken erop en we liggen er weer zeilklaar bij.

Om half vijf lijkt het een goede tijd om weer naar huis te gaan. Ik ga eerst nog even met Floris een ijsje eten in Elburg. Dan fietsen we helaas tegen de wind weer naar huis. We fietsen over de dijk naar Noord-Einde, Oosterwolde, Zuid-Einde om dan rond half zeven weer thuis te zijn. Iets langer gefietst dan gedacht, maar door de polder van Oosterwolde fietsen is toch ook gewoon mooi. Al die kleuren en het frisse gras zo in het voorjaar.

In Noord-Einde maakt Floris nog een paar foto’s van een aantal huisjes die helemaal vol staan met poppen. Echt lelijk vindt Floris dat en daarom de foto’s

Foto’s:

Werken aan de botter

Fietsen door de polder

(Elburg 16 januari 2010). Voor het derde jaar op rij een bezoekje gebracht aan de Ruilbeurs van de Elburger Botterstichting. Dit is de eerste activiteit in het nieuwe botterseizoen. Deze beurs, of eigenlijk gewoon een nieuwsjaarsbijeenkomst is mijn indruk, wordt gehouden op de oude werf. Maar …, de nieuwe werf is in aanbouw en daar mocht je nu ook even een kijkje nemen. Ik ben al een paar maanden niet meer in Elburg geweest en ik was dus aangenaam verrast hoe ver de bouw van de nieuwe werf al is. Vele handen maken licht werk, maar ik denk eerder met vele handen kun je veel werk aan.

We nemen een kijkje in het toekomstig museum van de botterstichting en ja hoor Teunie stelt de meest ultieme vraag: hebben jullie ook restjes hout? Kan ze weer handig gebruiken in de klas. De kinderen timmeren er dan weer van alles van. Hans van der Pol geeft zijn kaartje en zal tegen de jongens zeggen dat ze het bewaren en dan mag Teunie het wel een keer komen ophalen. Zo ook dat weer geregeld.

Dan even naar de werf. We eten een lekker visje (gerookte rode poon) en maken een praatje hier en daar. Ook nog even in de werkplaats en daar is het een gezellige drukte. De plaatselijke band speelt nog een paar liedjes op de trompetten. Teunie drinkt nog een kopje echt hete chocolademelk en dan gaan we er al weer van tussen.

Het stelt eigenlijk niet echt iets voor die ruilbeurs, maar het is toch elk jaar weer gezellig om er even naar toe te gaan. Tot volgend jaar.

Een paar foto’s

Botter onder kleed. Voor de winter hebben we een heel mooi dik en erg zwaar winterkleed voor over de gehele botter. Is echt een behoud voor de botter. De botter blijft tenslotte de hele winter in het water en er zal weer veel water en als het meezit sneeuw uit de lucht vallen. Nu blijft dat lekker allemaal buiten. Ander voordeel is dat er nu een mooie werkruimte ontstaat waar we nog wat aan het onderhoud van de botter kunnen doen. Klein kacheltje onder het kleed en voordat je het weet heb je het weer warm.

De botter ligt voor een kleine reparatie in Spakenburg. Vandaag moet hij weer terug naar Elburg en dat zal ook direct de laatste keer zijn van dit zeilseizoen. Karel en ik gaan eerst met de trein naar Nijkerk. Daar worden we opgehaald.

Het weer is goed. Er staat een mooi windje. Tot aan de sluis van Nijkerk moeten we helaas varen op de motor, omdat we de wind pal tegen hebben.

Na de sluis de zeilen erop en de motor lekker uit. We lopen zo’n 6 á 7 knopen met halve wind. Rond een uur of twee passeren we het aquaduct van Harderwijk. Dan verder richting Elburg. Ook nu zit ons het nog qua wind er mee. De wind wordt iets wisselvalliger, maar het blijft toch lekker gaan.

Bij de eilandjes bij Nunspeet moeten we een keer of twee overstag. We hebben dan toch een beetje last van die eilandjes. Maar dat is niet anders. Uiteindelijk zeilen we tot bijna aan de brug bij Elburg. Omdat dit toch het laatste tochtje is met de botter halen we de zeilen er nu ook echt af. De motor aan en Karel stuurt de botter onder de brug door en richting de ligplaats bij de nieuwe botterwerf in aanbouw.