Elburg 9 september 2011. (foto’s) Vandaag stappen we om 8 uur aan boord. We hebben voor het eerst in jaren niet aan boord geslapen. De dochter van mijn zwager ging de dag ervoor trouwen en dan moet je natuurlijk aanwezig zijn. Maar nu zijn we er dan toch. We lopen naar het blinde peerd voor het enorm goed georganiseerde schippersontbijt. Wat dat betreft is het ontbijt alleen al een evenement. Alle schippers en deelnemers in één grote loods bij elkaar.

Bij het palaver krijgen we de baan te horen en dit jaar zeilen we bijna bij Harderwijk. Het is niet echt een mooie baan, maar we zullen zien hoe het gaat. Er is niet veel wind en niet veel zon, maar het is droog. Een leuke dag in het verschiet.

We varen richting de ankerplaats. Dit keer liggen we op een gunstige startplaats. We gooien het anker uit en na enige tijd liggen we stil. De lunch wordt geserveerd en iedereen neemt het ervan. We verdelen de taken en bij het vijf-minuten-sein neemt de spanning toe. Dan het startschot. Iedereen voert zijn haar taak goed uit en we zeilen al direct bij vertrek. Dit was weer één van de betere starts.  We varen nu richting het eiland bij Harderwijk. Gezien de wind moeten we aantal malen overstag. Bij de laatste slag richting het eiland ziet één van de schippers onze boot over het hoofd. Hij moet eigenlijk voor ons wijken, wij hebben de zeilen over bakboord, maar hij doet dat te laat. Hij probeert nog met man en macht onze botter te missen, maar dat gaat helaas niet gebeuren. Hij tikt ons aan bakboord flink aan. Mijn zwager roept de schipper nog het één en ander na en we zeilen weer verder in de wedstrijd. Zo op het eerste oog hebben we geen schade.

De wind is niet best. Na het eiland moeten we een hele lange slag voor de wind maken. We zitten de fok te loevert en we dobberen wat achteraan in het veld. Dit jaar maken we de mooiste foto’s van achteruit het veld. Waar aan ligt weten we niet, maar vooraan zeilen is niet meer aan ons besteed. Uiteindelijk komen we bij de boei aan en we rondom deze over stuurboord. Dan nog een slag naar de finish, maar dat moment gaan we helaas niet meer meemaken. Voor het eerst in onze geschiedenis van deelname aan de wedstrijd van de Elburger botterdagen hebben we achter onze naam DNF staan. Did Not Finish. Echt veel slechter kan het niet.

We varen terug naar Elburg en praten nog na over de baan en hoe verkeerd het dit jaar voor ons nu uitpakte. In de haven aangekomen zoeken we een  mooi plekje en gaan met de hele crew richting het Blinde Peerd voor de uitslag. Volgend jaar beter. Soms zit het mee, soms zit het tegen.

		2011-09-09-BotterdagenElburg Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Elburg. 10 september 2010. Ook dit jaar zijn we in Elburg weer van de partij bij de bedrijvenwedstrijd. Het beloofd een mooi weekend te worden.

Rond half acht worden we wakker. Het zonnetje schijnt een beetje zwak, maar het is in ieder geval droog. Om acht uur kunnen we terecht in het blinde peerd voor het schippersontbijt. Dit jaar is het anders dan andere jaren. Dit jaar gaat mijn vrouw ook mee.

Na het ontbijt lopen we teug naar de botter. De catering is al aan boord. Het bedrijf meldt zich ook al en we maken kennis.

We maken klaar om te vertrekken richting het wedstrijdveld. Dit jaar voor het eerst een hele mooie baan. De wind is gunstig en we hebben het gevoel dat we een leuke wedstrijd gaan krijgen.

Na ruim een uur varen zoeken we dan ons plekje in het ankerveld. De wind is behoorlijk gedraaid ten opzichte van de ankerposities. Oorspronkelijk lagen we op de tweede rij. Door het draaien van de wind liggen bijna op de achterste rij. Maar dat mag de pret niet drukken.

Om vijf voor half één gaat het vijf minutensein. Tenminste dat zou de bedoeling moeten zijn. We horen en zien niets. Dus blijkbaar is er iets aan de hand. Dan klinkt om half één een signaal. Heel veel mensen om ons heen zien dat als het startschat, maar omdat er geen vijf-minuten-sein is geweest, aarzelen wij. We kijken om ons heen en meer dan de helft van de schippers heeft de zeilen al gehesen. Wij dus ook maar. We vertrekken over bakboord en Teunie is vandaag dus de schipper/stuurvrouw.

We liggen goed in het veld. We laveren richting Harderwijk en ronden het eiland. Dan voor de wind terug naar Bremerberg. Het wordt druk bij de boei. We laten ons erg naar buiten duwen en daardoor verspelen we een beetje onze gunstige positie. In het tweede rondje maken we dat behoorlijk weer goed. Teunie stuurt strak en we halen menig botter in. We lopen zelfs uit op de EB65. Als we kunnen winnen van de EB65 dan doen we het toch echt goed. En dit jaar gaat er op lijken dat we het gaan redden.

Langzaamaan begint het er ook op te lijken dat er toch een beste bui gaat losbarsten. Voor de zekerheid het zeilpak maar vast aangetrokken. Net voor de finish valt de regen met bakken uit de hemel. Over de finish tellen we even snel en we zijn zo rond de 10e plek geëindigd. Best een redelijke plek in een veld van 55 botters en aken.

We zeilen terug richting Elburg. We genieten met elkaar nog na van de wedstrijd. We hebben natuurlijk weer het hoogste woord als het gaat om het ronden van de 2e boei. We hadden dit en we hadden dat… Allemaal niet gedaan. Volgende keer beter.

We zetten de mannen of bij hun eigen steiger en varen dan de haven van Elburg in. We ruimen de boel op en gaan dan naar het blinde peerd voor de uitslag.

De wedstrijdleiding kijkt ook terug op een leuke dag en geeft aan dat er bij de start toch wel veel problemen waren. Door omstandigheden was het vijf-minuten-sein pas om half één gegeven. Het resultaat was dat de helft van de botters eigenlijk gediskwalificeerd hadden moeten worden en dat vond de leiding te gek. Dus de wedstrijd ging gewoon door.

Bij het uitreiken van de eerste prijs ontstaat er dan een opstootje. Een schipper van een wieringeraak is het er niet mee eens. Door de verkeerde start had hij zijn kans gemist. Er wordt getrokken en geduwd op het podium. De wedstrijdleiding schort de zitting even voor vijf minuten. De woordenwisseling en geduwd en getrek gaat buiten het podium nog even verder. Na een kwartier blijft de uitslag zoals ze was. De schipper is weer bedaard. De rust is weer gekeerd.

We gaan terug naar de botter en praten nog even na over het tumult. Geeft wel rürig, zoals ze tegenwoordig zo mooi zeggen. Volgend jaar zijn we weer van de partij.

Vandaag word ik om kwart over zeven wakker. Het regent een beetje. Een kleine teleurstelling maakt zich van mij meester. Er was eigenlijk geen regen voorspeld, maar goed het is niet anders. ik moet even naar het toiletgebouw en als ik terugkom duik ik nog even lekker de slaapzak in. Om negen word ik dan voor de tweede keer wakker. De regen is ondertussen weggetrokken en er schijnt een mooi zonnetje. Dat is precies wat we nodig hebben.

We genieten van ons ontbijt en drinken dan lekker een bakje koffie. Vanaf een uur of tien begint het dan langzaamaan drukker te worden in en rond de haven. De eerste botters varen al weg met de gaste. We varen met maximaal 12 mensen een tochtje van iets minder dan een uur. We gaan de haven uit, varen dan naar het einde van de strekdam, draaien dan om en varen dan op de fok richting Elburg terug. Zo varen we in totaal met 2 betaalde groepen en 2 keer met familie en bekenden.

Om zeven uur melden we ons bij “De Haas” voor het schipperdiner. Ook een traditie ondertussen. We krijgen weer een overheerlijk soepje en een lekker visje met groente, aardappeltjes, patat, rauwkost en appelmoes (jaja) en als toetje een bakje met ijs. Wat een luxe. Na wat toespraakjes, het ophalen van het geld, gaan we weer terug naar huis en zijn de drie botterdagen in Elburg weer voorbij. Elburg is voor ons de afsluiting van het seizoen.

Vrijdag 11 september. Vroeger een gewone dag. Nu toch een dag met een randje. Ik ben om half acht wakker en we gaan om acht uur naar “Het Blinde Peerd” voor het schippersontbijt. In de enorme hal komen alle deelnemende bedrijven en de schippers bij elkaar.

Ik eet een dubbele boterham spek met ei en drink een lekker vers kopje jus-de-orange. Daarna een lekker bakje koffie. We zoeken onze tafel op en komen dan tot de ontdekking dat er zometeen 19 mensen op de botter komen. Dat vinden we toch echt wel veel en geven dat aan bij de ‘baas’ van ons bedrijf. Hij zegt dat hij iets zal regelen en dat doet ie dan ook.

Om half tien is iedereen aan boord en vaar ik de haven van Elburg uit. Het is natuurlijk echt druk en we doen dan ook behoorlijk voorzichtig. Als de brug van Elburg open gaat, gaan er zo’n 25 botters achter elkaar aan onder de brug door. Er is afgesproken met de brugwachter dat we in 2 groepen van 25 botters door de brug gaan. Dan heeft het verkeer er zo min mogelijk last van.

Er staat een leuk windje uit het noorden en dat betekent dat we op het zeil richting het startveld kunnen varen. We hijsen de zeilen (fok en grootzeil) en dan de motor uit. Ook nu weer, net als elk jaar, valt het iemand op hoe rustig het zeilen dan is.

Om half twaalf komen we in het startveld aan en zoeken ons plekje op. We hebben startnummer 46 ergens middenin het veld. Niet een supergoede plek, maar ook niet slecht. Als alles meezit zeilen we zo de eerste boei bij Bremerberg aan. We gooien het anker uit. Het gaat niet helemaal goed. Het anker pakt niet en dus drijven we langzaam weg van ons startnummer. Maar omdat het niet hard waait is dat niet echt een probleem.

Dan valt het startschot. We hijsen in een moordend tempo het grootzeil en daarna de fok en we zijn onderweg. We liggen goed. We hebben direct de vaart er in. Boven piereiland ligt een ondiep deel. Wij moeten overstag en varen richting de dijk van de polder. We hebben de zeilen over bakboord waardoor er toch een aantal botters voor ons moeten wijken. Voor de dijk overstag en dan kunnen we richting de eerste boei varen. We halen al een paar botters in. We hebben het gevoel dat we behoorlijk achterin het veld liggen. Er doen zo’n 57 botters mee. Voor ons gevoel liggen we ergens tussen de 20ste en 30ste plek. Nadat we de eerste boei over stuurboord gerond hebben gaan we voor de wind richting het eiland. We varen tussen de eilanden door en achter het eiland valt de wind een beetje weg. Toch komen we er goed achter weg. Dan richting de tweede boei. We halen nog een aantal botters in en bij de tweede boei liggen we toch echt beter in het veld. Bij de derde boei liggen we weer beter en we krijgen helemaal het gevoel dat we aan een inhaalrace begonnen zijn. Ook nu halen we weer een paar botters in maar jammer genoeg de EB65 niet. Die finisht 2 plaatsen boven ons. Wij eindigen op de 21ste plek, de EB65 op de 19e plek. Had de finishlijn iets verderop gelegen, dan hadden we hem ingehaald. Maar goed, gezien de slechte start toch nog 21ste. We zijn tevreden. De groep aan boord vond het leuk en daar gaat het toch om. Het gaat erom dat je met de groep een leuke dag hebt.

Bij Bremerberg strijken we de zeilen en varen op de motor terug naar Elburg, waar we rond vijf uur aankomen. Om half zes is de prijsuitreiking in "Het Blinde Peerd”. We halen onze herinneringsmedaille op en dan terug naar de botter. We ruimen nog wat op. Kletsen nog wat na en daarmee kijken we terug op een leuke bedrijvenwedstrijddag.

Traditiegetrouw varen we op donderdagavond met zo’n 50 botters en aken in kiellinie de haven van Elburg in. Op de botter heel veel familie en bekenden en daar weer bekenden van. Het is gezellig. Iedereen neemt wat mee.

De één koffie, de ander taart en weer een ander een hele doos met koeken. Ook zingen de meisjes (ook bijna traditie) het lied “Piet Piraat” en “Berend Botje” en de daarbij behorende dansjes.

Elk jaar proberen we de mensen op de kant enthousiast te maken voor ons zang- en danstalent en soms lukt het dat mensen gaan klappen en sommigen zingen zelfs mee. Ook dit jaar lukt ons dat weer. Echt leuk.

Na het invaren zoeken we een plekje in de haven van Elburg. Als we vastliggen neemt iedereen weer afscheid en spreken we af voor volgend jaar. Wij blijven achter en genieten nog van de avond en van de live muziek in “Het Blinde Peerd”. Om half één stap ik de slaapzak in en droom ik alvast over de wedstrijd van morgen.