Wezep. Zaterdag 14 augustus 2010. Teunie is niet thuis. Teunie is een weekend zeilen met de Zeezeilers van Marken voor het CWO1 Zeezeilen. We hebben de smaak te pakken. Er staat weinig wind en het is zonnig weer. Een leuk fietsweertje. Na enig aandringen wil Floris toch wel een stukje fietsen.

We fietsen eerst naar de Wezepsche Heide, waar we na 6 km het eerste bankje aandoen. Dan gaat het mis. Floris springt op zijn fiets en komt daar met zijn linker been tegen de trappers aan. De trappers zijn voorzien van die lelijke scherpe karteltjes. Floris heeft een behoorlijke kras op zijn been en er komt ook bloed uit. We fietsen verder en spreken af dat bij de stationsweg we nog even kijken of we verder fietsen of toch maar terug naar huis gaan.

Bij de stationsweg is het weer helemaal goed. We fietsen lekker verder richting de Schaapskooi en het pluizenmeertje. Bij het pluizenmeertje gaan we nog even lekker op een bankje zitten en genieten van het zonnige weer en het uitzicht. De heide staat in bloei en dat levert naast een mooie paarse heide ook een lekker zoetige geur op.

We fietsen verder richting Heerde. Bij Heerde naar het Apeldoorns kanaal en dan richting Wapenveld. Bij Wapenveld gaan we verder op het Apeldoorns spoorlijntje van vroeger. Bij Hattem fietsen we het stadje in en gaan midden in de stad een lekker bakje koffie drinken. Floris neemt een lekker koud colaatje.

In de hoofdstraat nog een ijsje en dan naar huis. Het was weer een leuke middag. Lekker fietsen.

Het zeilseizoen komt er weer aan en daarmee gaan de zaterdagen ook in ras tempo van vrij naar bezet. Ook vandaag. Het winterkleed moet van de botter en de zeilen (grootzeil, fok) er op gezet worden. Meestal een werkje van een hele dag. Het tempo ligt niet hoog, want het is onze vrije zaterdag.

Het is een prachtige dag, Lekker zonnetje, mooi briesje, dus ik heb het plan om met Floris naar Elburg te fietsen. Floris vindt het een goed idee. Hij heeft net een nieuwe fiets. Hij wil er wel kilometers mee maken. We vertrekken rond 9 uur richting Elburg en we gaan achterlangs, zoals dat bij ons heet. We gaat niet over de Zuiderzeestraatweg, maar via het Jan Boersweggetje , Wittensteinse Allee en Oostendorperstraatweg naar Elburg. Een prachtige tocht door de weilanden en het polderlandschap van Oosterwolde (Gelderland). We hebben de wind in de rug en dat maakt het allemaal erg makkelijk. Het is iets drukker op de weg dan gedacht. Er blijkt een trekker-trek te zijn in Zuid-Einde. Veel lawaai en gezelligheid. Om tien uur zetten we de fiets onder de vernieuwde botterwerf in Elburg. Mijn zwager is al op de botter en we beginnen met een bakje koffie. Daar ben ik wel aan toe.

Het wordt steeds mooier weer. Het zonnetje steekt al behoorlijk en in de haven in het nagenoeg windstil. We beginnen met het winterkleed eraf te halen. Een superzwaar en dik kleed (goed voor de winter, maar slecht voor je rug als je het er af haalt ). Na een klein halfuurtje trekken en slepen liggen de beide delen van het winterkleed op de kade. Nu nog even netjes opvouwen en klaar is de klus.

Dan gaan we de zeilen ophalen bij de schoonmoeder van mijn zwager (de eigenaresse van de botter). Eerst nog even naar Loederman Watersport voor anti-fooling. Mijn buurman Wim werkt daar ook aan zijn boot en dus ook daar maar even een praatje maken. We rijden naar Doornspijk. Krijgen een plakje cake en rond één uur rijden we met de zeilen weer richting de botter.

Ondertussen hebben we ook honger, voor zover dat mogelijk is in een land als Nederland. We stappen uit om bij van der Heide een visje te gaan kopen. IK bestel een lekkerbekje, 2 zoute haringen en een bakje kibbeling en wat er bij een viswinkel bij  hoort: lang wachten: eerst wachten tot je aan de beurt bent en dan lang wachten voordat het klaar is. Maar dan smaakt de vis daarna dan ook erg goed.

We plaatsen de gaffel, dan het grootzeil er aan en langzaam aan wordt het zeil vastgemaakt aan de mast. Het zeil staat er weer goed bij. Dan de fok. We maken de fok vast aan de fokkestag. Daarna de huiken erop en we liggen er weer zeilklaar bij.

Om half vijf lijkt het een goede tijd om weer naar huis te gaan. Ik ga eerst nog even met Floris een ijsje eten in Elburg. Dan fietsen we helaas tegen de wind weer naar huis. We fietsen over de dijk naar Noord-Einde, Oosterwolde, Zuid-Einde om dan rond half zeven weer thuis te zijn. Iets langer gefietst dan gedacht, maar door de polder van Oosterwolde fietsen is toch ook gewoon mooi. Al die kleuren en het frisse gras zo in het voorjaar.

In Noord-Einde maakt Floris nog een paar foto’s van een aantal huisjes die helemaal vol staan met poppen. Echt lelijk vindt Floris dat en daarom de foto’s

Foto’s:

Werken aan de botter

Fietsen door de polder

Floris is met Rob en Carine naar de dierentuin, Karel moet werken en Coen is thuis met zijn vriendin. Dus Teunie en ik kunnen gaan waar we willen. Vandaag een dagje fietsen in de Ooijpolder bij Nijmegen. Deze polder moet uitzonderlijk mooi zijn.

Fietsen achterop, benzine tanken en dan richting Nijmegen. Na een klein uurtje over de snelweg komen we aan in Nijmegen. We parkeren de auto bij het Valkhof en dan fietsen we richting de Ooijpolder. Het is redelijk bewolkt weer en matig windje. Dus wel lekker fietsweer. We hebben een fietsroute van het internet geplukt. Handig hoor dat internet. We gaan bij het Hollandsch-Duitsch gemaal rechtsaf. We fietsen langs een stukje kanaal. Dit kanaal wordt door veel mannen gebruikt om te vissen. Auto aan de kant, hengeltje uitgooien en maar rustig op je stoeltje afwachten tot er een vis aan de haak komt. Wat een leven.

Dan fietsen we richting het plaatsje Ooij en gaan we in het plaatselijke café “De Vink” een kopje koffie drinken. Ook bestellen we een overheerlijke tosti. Dan weer verder. Na fietsen we richting de Waal. We zien grote zandgaten en zandbergen en zandzuigers. Bovenop de dijk zien we de Waal. Wat een drukke rivier. De schepen die stroomafwaarts varen gaam echt hard. De schepen die stroomopwaarts varen gaan echt langzaam.

De omgeving wordt steeds mooier. De uitwaarden, de wielen, de oude Waal. Er is ook een enorm scala aan bloemen en planten. Wat een overweldigend aanbod van kleuren. En ondertussen wordt het ook steeds mooier weer. Wat een prachtige wolkenpartijen.  We fietsen eigenlijk een beetje rondom het plaatsje Ooij. Overal zien we het bord van café “De Vink” en overal zien we het bord begin/einde Ooij. Erg grappig,

Ergens halverwege staat een bord over de IJssellinie. Tijdens de Koude Oorlog werd de IJssellinie gebouwd om een deel van Nederland onder water te laten lopen bij een Russische invasie. Ook de Ooijpolder was onderdeel van deze linie. Gelukkig is deze linie nooit gebruikt.

Dan zien we de contouren van Nijmegen al weer opdoemen. Het einde van de fietstocht is in zicht. We gaan nog even lekker op een terrasje in Nijmegen zitten, waar we genieten van een lekker kopje thee (Teunie) en een lekker kopje dubbele cappucino (Hans) en een groot appelgebakje (in verband met Sonja samen 1 gebakje).

We rijden naar huis. Net als altijd moeten we dit vaker doen. Wie weet gaat dat ooit nog eens gebeuren.