Ik ben als zeiler toch ook wel gecharmeerd van ijszeilen. Heb jaren geleden al eens de tekeningen opgevraagd en als ik een ijszeiler zie dan probeer ik toch altijd wel een praatje te maken met de zeilers.

Nu we helemaal in de ban zijn van de vorst en we dus kunnen schaatsen gaan we zo veel mogelijk naar ons landje in Elburg. Lekker makkelijk. Vandaag maakt ik ook weer leuke schaatsfoto’s. In de verte staan een viertal ijszeilers op het ijs en ik zoom eens flink in met mijn camera. Leuk plaatje zo op het eerste oog.

Thuis aangekomen download ik de foto’s naar de computer en dan kun je ze veel beter bekijken. Dan kom ik er ook achter dat de ijszeilers niet bij elkaar staan voor de gezelligheid, maar één van de ijszeilers is door het ijs gezakt. Eén van de minder prettige kanten van ijszeilen.

Ook vandaag weer schaatsen. De jongens hebben geen zin, dus met Floris en Teunie naar Elburg. We hebben warme chocolademelk bij ons. Het is minder mooi weer dan gisteren en als we bij Elburg aankomen is het er al behoorlijk mistig. De zon schijnt een beetje wateriger en het voelt veel kouder aan dan gisteren.

Als we aankomen staat er een stuk of vier ijszeilers in onze haventjes. Ik bel nog even snel met Wim (buurman) om te vragen of hij Karel toch nog even mee wil nemen. Dat zal hij doen. 15 minuten later is hij met Ilse en Karel ook in Elburg.

We maken een praatje met de ijszeilers. Eén van de ijszeilers is door het ijs gezakt. Hij heeft zich net omgekleed en staat al weer klaar voor het volgende tochtje. Je ziet het niet goed, maar er blijkt toch nog best een redelijk windje te staan. Zo op het oog lijkt het dus windstil, maar schijn bedriegt. Dan zegt iemand dat er nog een ijszeiler te koop is bij iemand die wij kennen. Het lijkt me wel wat, zo’n ijszeiler. Jaren geleden heb ik al eens de tekeningen besteld van een ijszeiler. Nu staat dat gewoon op internet, toen moest je nog een briefje schrijven.

Marnix (buurman op het landje) maakt nog een paar leuke foto’s van mij en Karel. Karel wil wel schaatsen, maar eerst nog even wat vuurwerk gooien. Floris heeft geen stoel meer nodig. Het ijs is nog iets dikker geworden en Karel, Wim en ik schaatsen nog even naar de plek waar we gisteren nog door het ijs zakten. Nu is die plek al weer dicht gevroren en Karel schaatst als bewijs dat het dik genoeg is ook nog maar even een rondje om het rieteilandje.

2008-12-31 Schaatsen op het Veluwemeer bij Elburg

Volledig album bekijken

Vandaag in jaren weer eens lekker schaatsen (Fotoalbum). Onze buurman heeft alle schaatsen weer lekker scherp geslepen. We rijden naar het landje in Elburg. Langs het weggetje (fietspad) staat een enorme lange rij met auto’s en nu maar hopen dat er geen auto voor ons hek staat. We doen het hek van het slot en rijden naar de voorkant. Er staan al een aantal mensen op het ijs.

Dan gaat de telefoon. Mijn andere buurman wil ook komen schaatsen met de familie en of we het hek even open willen doen. Het begint behoorlijk gezellig te worden. Ik doe mijn schaatsen onder en schaats in jaren weer eens lekker op natuurijs.

Voor Floris is het ook één van de weinige keren dat hij op de schaats staat. Hij heeft de noren geleend van mijn buurman en gewapend met een stoel doet hij zijn eerste schaatspogingen. Het is een grappig gezicht. Na een tijdje kan hij het ook wel zonder stoel.

We hebben koek en chocolademelk en na een tijdje schaatsen heb je ook wel zin aan iets warms. Er staat een beetje wind en de zon schijnt volop. Dat maakt het nog net een beetje aangenaam.

Karel en Coen hebben nog niet veel zin aan schaatsen. Die hebben het hoofd bij het vuurwerk. Ze hebben vuurwerk meegenomen en de één na de andere knal krijgen we om ons heen. Ze hebben van die baby-pijltjes en die leggen ze op het ijs, aansteken en dan als een raket vliegt het pijltje met een behoorlijk gil over het ijs. Fantastisch vinden ze het.

Ik ga nog even samen met Wim en Rick richting Elburg. Er zijn hele mooie stukken ijs bij en soms lijkt het wel erg dun. Ergens halverwege komen we op een stuk ijs waar de scheuren in schieten als wij er op schaatsen. We gaan terug naar een veiliger stuk ijs. Maar goed we kunnen het niet laten. Toch nog maar eens verder schaatsen. Het is erg ondiep water. Ik schat zo’n 10 cm water nog onder het ijs en wat kan ons gebeuren. We staan nog even stil en zeggen dat het dus wel meevalt met de dikte van het ijs. Wim schaatst iets bij ons weg en zakt dan ineens door het ijs. HIj valt helemaal voorover op het brekende ijs in het water. Rick schiet in de lach en zakt er dan zelf ook doorheen. Ik heb nog geluk. Ik schaats snel naar een stuk dikker ijs en dan snel naar huis.

Wim trekt snel alle natte kleren uit en krijgt van een ieder van ons wel iets warms. Loopt het allemaal toch nog weer goed af. We rijden naar huis en dan rijdt er nog een oude man mijn zijspiegel van de auto af. Dus al met al een geslaagde middag schaatsen. Morgen nog maar weer eens schaatsen.

2008-12-30-Schaatsen op het Veluwemeer bij Elburg