Het hardlopen is nu aanbeland in zijn finale fase. Ik loop nu stukken van 15 minuten achtereen met een rustpauze van 2 minuten. Ik vind het heftig. Na twee weken rust hebben gehad, ben ik weer begonnen aan het hardlopen.

De eerste week pauze lag vooral aan het feit dat ik de trainingsmaandag in Kopenhagen (foto’s) zat en op mijn looptijd gezellig deel nam aan een diner in een luxe hotel. De woensdag was ik heel laat thuis en had ik een optreden verzorgd op de Sharepoint Onderwijsdag van Microsoft SamSam2009.

De tweede week pauze was ik gewoon ziek. Ik had last van verkoudheid en ik was daardoor zeer kortademig. Ik kon nauwelijks een stukje fietsen.

Vandaag einde week 7 van het hardlopen. Ik loop op maandag, woensdag en vrijdag en dan weer 2 dagen rust. Woensdag liep ik 4x 8 minuten hard, met als laatste zin: vrijdag gaan we 12 minuten hardlopen.

Het is dus nu zover. Ik wil eigenlijk wel eens kijken of ik de IJsselbrug al in zicht heb en daarom loop ik langs de Zuiderzeestraatweg richting de IJsselbrug. Ik fiets dat stuk al bijna 30 jaar en dan nu voor het eerst ook hardlopend. Heel Heel lang geleden heb ik het wel eens in een opwelling samen met mijn broer gelopen. Gingen we naar Zwolle lopen. Leek ons leuk.

In loop eerst 10 minuten hard en dan even 1 minuut wandelen. Daarna de loop er weer goed in en ik zie inderdaad de IJsselbrug al. Ik loop tot aan de Peppelhof en dan zegt de POPcast dat we ons opmaken voor de laatste 12 minuten. Heb ik mij toch gewoon vergist. Ik was natuurlijk zo gefocusd op 4x 8 minuten waardoor je precies op de helft om kunt keren. Nu kan dat dus niet. Dan nog maar een keer 10 minuten extra hardlopen.

Ik loop de 12 minuten nog redelijk soepel. Ik ben toch wel enigszins verbaasd ove rmijzelf. Een paar weken geleden wasik bij 4 minuten al helemaal achter adem en nu loop ik er met enig gemaak gewoon 12. Mijn conditie is toch wel verbeterd. Ik kijk even op Google Earth naar de gelopen afstand en kom ik uit op 4 km richting de Peppelhof en dus 8 km totaal hardlopen. Ben ik toch wel een beetje trots op.

Vandaag loop ik de laatste les van week 5 en daarmee ben ik op de helft van het programma, 5 km hardlopen in een half uur.

Ik begin met 2 minuten hardlopen en eigenlijk vind ik dat de lastigste 2 minuten. Je voelt je nog wat stram en je spieren zijn nog niet echt los en omdat ik ‘s avonds loop is het al best koud. Dat valt me nooit op, omdat ik eerst natuurlijk gewoon achter mijn laptopje zat. Ik had vorige keer al handschoenen aangedaan, maar na een tijdje lopen krijg je dan wel erg warme handen en dan zit je weer met die dingen. Dus nu maar even koude handen.

Ik denk trouwens wel dat het de laatste keer in het donker lopen is. Ik loop meestal rond half negen en door de zomertijd is het dan nu nog gewoon licht. Voor het eerst zichtbaar in mijn strakke pakje. Zal wel even wennen zijn. In het donker loop je toch in zekere zin anoniem.

Ik ben trots op mijzelf. Ik loop nu al met gemak 7 minuten achtereen hard. Wie had dat gedacht? Ik niet in ieder geval.

Nu ik vandaag (zondag) en niet vrijdag of zaterdag gelopen heb moet ik morgen al weer aan de bak. Het zal wel goed komen.

Nu 1 week verder en het hardlopen bevalt goed. Ik heb een leuk relaxed schema en het is goed gezellig met de buurman. Om de dag nu van 19:45 tot 20:15 hardlopen afgewisseld met wandelen. Is goed te doen. Ik heb nauwelijks spierpijn wat me dan weer verbaasd, omdat ik nog nooit iets aan sport gedaan heb. Ik fiets ‘s ochtend 8 km heen naar mijn werk en dan ‘s avonds dezelfde 8 km weer terug. Daarnaast loop ik zo nu en dan een rondje over de dijk bij mijn werk. In schat ook ongeveer 5 km. Dus helemaal stil zit ik nou ook weer niet.

Vandaag en morgen zijn 2 rustdagen. Maandag dan weer verder en zo nog negen weken te gaan. 1 mei moet ik er klaar mee zijn en dan de 10 km en dan zoals mijn buurman zo mooi als zei": “De halve marathon komt dan ook al in beeld”. We zullen zien.

Vandaag dan de eerste keer hardlopen. Ik loop samen met mijn buurman. Is gezelliger dan alleen en dan heb je ook een stok achter de deur.

Om 7 uur (‘s avonds) is het dan zover. Ik heb mijn hardlooppak aan (lekker strak broekje) en mijn telefoon doet dienst als MP3-speler. De lessen bouwen op van 0 naar 5 kilometer hardlopen. Ze worden aan elkaar gepraat door de Vlaamse presentratrice Evy Gruyaert en na een korte introductie zet ze een leuk uptime muziekje aan en spoort ze me aan voor de eerste minuut hardlopen. Daarna 1 minuut wandelen en dan weer hardlopen. Uiteindelijk loop ik 3 minuten hard en dan zitten de 18 minuten er weer op.

In mijn agenda heb ik de 10 weken ingepland en als alles volgens schema gaat ben ik vanaf 1 mei in staat om vijf kilometer hard te lopen. Ik ben benieuwd. De eerste les is in ieder geval goed bevallen. (nog geen spierpijn, maar dat zal morgen wel komen).

Zijn hardlopers doodlopers? Het antwoord was tot voor kort: Ja. Ik aan het hardlopen? Nooit. Is slecht voor je knieen en je verveelt je, enz enz enz.. Het ene excuus na het andere excuus.

Totdat een collega vorige week aan kwam zetten met een PodCast voor hardlopen. De Podcast is een serie MP3-tjes met in totaal 27 lessen. Na 10 weken kun je dan 5 kilometer hardlopen. Gewoon je MP3 speler aanzetten en je wordt door het schema van wandelen en hardlopen heengeleid. Echt iets voor de luie hardloper.

Nu ik die serie MP3-tjes heb, moet ik ook aan de volgende stap zetten. Ik moet hardloopschoenen hebben en een lekker hardlooppakje. Zo’n lekker strak pakje, waar mijn figuur goed in uitkomt.

Vandaag met Teunie een aantal winkel afgelopen en een aantal schoenen gepast en natuurlijk van die strakke pakjes. Het resultaat is dat ik nu zo’n setje heb en dus maandag kan beginnen aan de eerste les hardlopen. De verkoopster in de winkel kwam na veel vragen tot de conclusie dat het hardlopen wel spierpijn zal gaan opleveren. Een mooiere motivatie kan ik mij niet voorstellen.

En uiteindelijk zit je dan op de bank een hardlooptijdschrift te lezen. Na de watersport een nieuwe sport.