Harderwijk 27 augustus 2011. (foto’s). Het is al een mooie dag als we rond acht uur wakker worden. Het zonnetje schijnt en het is voor de verandering weer eens droog. De tweede dag in Harderwijk is vrijzeilen. Je krijgt wel een groep aan boord, maar er is geen wedstrijd. Je gaat met de groep gewoon zeilen op het Wolderwijd en vaart dan een eigen parcoursje. Eigenlijk is dat helemaal niet leuk. Het is wel gezellig, maar je mist gewoon de wedstrijdspanning.

We krijgen de Rabobank aan boord en de catering wordt verzorgd door Veluvia. Het ziet er echt goed uit. Er is genoeg te eten en te drinken en we beginnen met een hellingproefje. Wim legt uit wat het idee is, Philip schenkt het drankje in een mooi bekertje met een glaasje en dat toasten we op een goede afloop.

En dan varen we weg. Omdat we gewoon vrij mogen zeilen, varen we eerst een beetje richting Zeewolde. Ondertussen voeren Philip en ik de show van ons leven op. Iedereen geniet en ondanks het feit dat er totaal geen wedstrijdspanning is genieten we met volle teugen. Zo nu en dan dreigt het nog te gaan regenen en dat doet het soms ook een beetje.

Bij terugkomst in de haven van Harderwijk moeten we de admiraal nog de eer brengen. Dit doe je door de fok te hijsen en te laten zakken voor de admiraal, dit keer de burgemeester van Kampen. We zijn echter aan de late kant en als we aankomen vaart de Kamper Kogge al weer achteruit om op zijn plek aan de kade te gaan liggen. Helaas dus geen groet aan de admiraal.

We zoeken weer een plekje tussen alle andere botters en na het succesvol aanleggen krijgen we applaus voor de leuke dag. We wensen iedereen nog een leuke dag toe en nemen afscheid van de groep. We ruimen de boel op.

We nemen nog deel aan het schippersdiner op de “stad Harderwijk”. Er is een koud- en warmbuffet met spekblokjes en bruinen. Een echt schippersmaal.

Volgend jaar  komen we zeker weer. Misschien wordt dan de tweede dag wel met een doel ingevuld. Het zou mooi zijn als het of een wedstrijddag wordt of dat er iets opgehaald moet worden. Er moet iets veranderen aan deze 2e dag. Ik hoorde wel meer botterschippers er over ‘klagen’. We wachten het af.

Harderwijk 26 augustus 2011. (foto’s). Het is al behoorlijk bewolkt als we ‘s ochtends wakker worden. Het is nog wel droog, maar het ziet er naar uit dat het dat niet zal blijven.

Eerst gaan we even boodschappen doen, zodat we wat te eten hebben. We ontbijten, drinken een bakje koffie en lopen dan in rustige pas naar het palaver. We krijgen weer koffie en de wedstrijdleider neemt het woord. Er worden windstoten voorspeld en veel regen. In het verhaal klinkt door dat we ook hadden kunnen horen dat het afgeblazen zou worden. Maar… de wedstrijd gaat door en omdat de veiligheid hoog in het vaandel staat moeten we en het grootzeil en de fok reven. Bij het uitspreken van het woordje fok wordt er hier en daar toch wat gemopperd, maar we schikken ons in het lot.

We vouwen onze fok voor een groot deel op en laten de fok dan over de overloop lopen. Maar dan zien we bij de buurman een veel handiger manier van fokreven. Dus kijken we de kunst af. Wij hadden zelf ook wel een maniertje om dat te doen (eigenlijk kun je onze botterfok gewoon niet reven), maar de buurman-botter-collega heeft toch een handiger en betere manier. Dus vandaag toch weer iets geleerd.

Na de groepsfoto vertrekken we richting het startveld. We varen langs het dolfinarium en door de strekdam het Wolderwijd op. In de verte ligt een dreigende wolkenmassa op ons te wachten. Plotseling neemt de wind toe en ligt die wolkenmassa in een paar seconden boven ons en het water valt met bakken tegelijk uit de hemel en valt er hier en daar een klap onweer. Iedereen stuft naar binnen. Wij hebben gelukkig ons pak aan. Regen vind ik niet erg op, maar ik ben toch niet graag met onweer op het water. Na 10 minuten is het weer droog en is het onweer ons weer gepasseerd.

We zoeken onze ankerplek en dan begint het weer heftig te regenen. We moeten toch vertrekken, dus iedereen in positie en we worden afgeschoten. Anker uit de grond en uit het water, grootzeil omhoog en daarna de fok. Het gaat allemaal zeer voorspoedig en we liggen direct goed op koers. We gaan eerst kruisen naar de eerste boei die voor het eiland van Zeewolde ligt. Het is even dringen, maar het gaat allemaal goed. We moeten voor de wind richting de tweede boei. Het grootzeil helemaal uit en de fok teloevert gezet. (melkmeisje). Het is een tamelijk lang rak en we blijven op dezelfde positie liggen. Bij het ronden van de tweede boei, moet de stok weer uit de fok en trekken we het grootzeil weer strak.

Bij het ronden van de eerste boei liggen we op de 14e plek  in het wedstrijdveld. Op zich niet onverdienstelijk. Na het ronden van de tweede boei hebben heel wat botters ons ingehaald. We snappen er niets van. Maar soms zit het mee en soms zit het tegen. De wind gaat iets liggen en we liggen bijna te dobberen. We winnen wat hoogte en lopen toch weer wat botters in. Op het laatst wisselen we nog een positie met de ZS13 en dan worden we afgeblazen op de 21ste plek. We zijn niet tevreden, maar hebben toch leuk gezeild. Volgende keer beter.

We varen terug naar de haven en zoeken weer een plekje tussen alle botters. We nemen afscheid van het bedrijf, het was een leuke dag, en wij evalueren nog tot laat in de avond. We bespreken waar we de winst hebben laten liggen en waar we de winst weer verloren hebben. Uiteindelijk stappen we rond 12 uur onze slaapzakken in en dromen (en snurken) we nog een tijd van hoe het ook had kunnen zijn. Volgend jaar weer een kans op een hoge positie.

Harderwijk 27 augustus 2010. Wat een weer Het regent nu al 2 dagen achter elkaar en het is als we rond half acht wakker worden nog steeds niet droog. We vinden dat niet zo’n probleem, maar de mensen die we aan boord krijgen, daar is het niet leuk voor. Wij hebben ons zeilpak.

Om tien uur melden we ons bij het palaver en we krijgen te horen hoe we moeten varen. De baan is erg makkelijk dit jaar. We hoeven niet meer achter het eiland langs. De wind is noordelijk en volgens de berichten neemt de wind in de middag af naar kracht drie. We zullen zien. De meeste voorspellingen zijn toch niet waar.

‘Ons’ bedrijf is erg laat en een groot aantal mensen laat het afweten vanwege het slechte weer. We hebben uiteindelijk 6 mensen aan boord, maar dat mag de pret niet drukken. Ze hebben er alle zes zin aan. Mijn zwager deelt de regenbroeken uit.. Dan de verplichte foto. Daarna de trossen los en richting het startveld. We hebben startnummer 17 en dat is gezien het veld niet een hele slechte positie.

We gaan voor anker. We liggen in één keer goed en dat overkomt ons niet vaak. Meestal krabt het anker nog wel een beetje. Komt door al dat kranswier op de bodem. We eten al vast even een broodje, een paling en een makreel en dan horen we het vijf minuten sein. We hebben de taken goed verdeeld onder de aanwezigen en na het startsignaal vertrekken we over stuurboord richting de eerste boei.

We liggen goed in het veld. We gaan bij de eerste boei overstag en varen ruim aan de wind richting de tweede boei. We worden op de hielen gezeten door de EB65 en het lukt hen ons voorbij te lopen. Ook de KP118 doet goed mee en het is stuivertje wisselen. En het gaat om de derde plek. Een echte strijd. Bij de derde boei gaat het voor ons een beetje mis. We nemen de bocht iets te ruim, we steken het zwaard niet diep genoeg en de KP118 en de EB65 lopen ons gewoon voorbij. We liggen gewoon op de zesde plek. Voor ons zeilt de BU210, maar om de één of andere reden gaat de BU210 helemaal de andere kant op. Die hebben we dus al heel snel weer te pakken.

We hebben de eerste ronde goed doorstaan. We liggen op de vijfde plek in een veld van 28 botters. Toch niet onverdienstelijk. We ronden de eerste boei weer en dan doet de HK89 ons een pleziertje. Zij nemen de EB65 de wind uit de zeilen en daardoor lopen wij de EB65 echt helemaal voorbij. Dat is dus de vierde plek. Na het ronden van de tweede boei gaan we helemaal voor de wind richting de derde boei. We lopen nu ook weg bij de KP118 en liggen dus nu echt op de derde plek. Dit moeten we niet meer weggeven. We ronden nu erg strak de derde boei en gaan scherp aan de wind richting de finish. De EB65 ligt op geruime afstand, maar komt langzaam aan steeds dichterbij. Zij hebben een loefbijter en kunnen dus behoorlijk scherper aan de wind varen. We halen alles uit de kast. We spannen het grootzeil, trekken de giek naar het midden van de boot. We zien de EB65 dichterbij kruipen en zien de finish al voor ons. Het zal ons toch niet  gebeuren. Op de finishlijn geklopt worden door de mannen. Je ziet aan de mannen op de EB65 dat zij ook erg fanatiek zijn en er alles aan doen om ons toch te kloppen. En toch finishen wij als derde. Iedereen aan boord vindt het echt leuk en we krijgen de felicitaties van de EB65. We hebben er om gestreden en eerlijk gewonnen.

We laten de zeilen zakken en gaan naast de EB65 liggen. Het is gezellig zo met alle botters op een rij. Roy (GT13) maakt een soort ererondje en zingt de longen uit zijn lijf, maar hij heeft dan ook een boot vol met vrouwen.

Dan richting de haven van Harderwijk waar wij uiteindelijk de prijs, een grote beker, in ontvangst mogen nemen. De beker is voor het bedrijf. Wij houden aan deze dag de herinnering over en een foto van onze crew aan het begin van de dag. We drinken nog gezellig wat met elkaar en dan gaan we weer terug naar de botter en genieten we nog een tijdje van onze derde plek. In de haven liggen we naast de EB65 en dus komen er allerlei excuses voorbij waarom de EB65 niet gewonnen heeft. Uiteindelijk lachen we er met elkaar om en kijken we terug op een leuke en vooral gezellige zeilwedstrijd. Volgend jaar zijn we er weer.

We worden rond half acht wakker en we zien een redelijk blauwe lucht door het deurtje. Ik heb goed geslapen. Als ik buiten kom, staat er een behoorlijke straffe wind. Dat gaat een mooie dag worden. We denken we er aan om de fok te reven. Dat hebben we nog nooit gedaan. Henk van Halteren doet het even aan ons voor. De fok is behoorlijk veel kleiner en kan nu gewoon over de overloop. Scheelt dus heel veel gezeur met overstag gaan.

We krijgen “Boer speeltoestellen” aan boord. Het is een groep die we een paar jaar geleden ook al aan boord hadden. Toen was het heel leuk en dat zal het nu ook wel weer worden. Nadat we als team op de foto zijn gezet, vertrekken we richting het wedstrijdveld. We liggen op de derde startboei. Er staat best veel wind. Ik schat in dat het rond kracht 6 met uitschieters naar zeven. Het is erg vlagerig. We zien dat er al iemand op ons plekje ligt dus wij gaan er maar gewoon naast liggen. We liggen goed op anker.Is wel eens anders geweest.

Bij het startschot trekken we het anker uit de grond, hijsen het grootzeil en daarna de fok. Het gaat alleen iets minder gladjes dan we gedacht hebben. De botter ligt voordat we het grootzeil gehesen hebben al dwars op de golven. Daardoor hijst het toch allemaal ietwat moeilijk. Uiteindelijk lukt het ons en varen we over stuurboord richting het eiland in het Wolderwijd. We liggen op een slechte plek in het wedstrijdveld en het lijkt erop dat we nooit vooraan zullen eindigen.

Het nadeel van de kleine fok doet zich ook direct aan. Het roer is erg wreed. Het schip is erg loefgierig. Als je niet met man en macht aan het roer trekt om het te corrigeren, gaan we steeds tegen de wind in. Dat maakt het zeilen er niet beter op. Bij het eiland maken we een klapje en uiteindelijk liggen we in de luwte van het eiland. Daarna nogmaals overstag, maar het ziet er naar uit dat we het eiland niet goed kunnen ronden. We moeten nog een keer overstag. Wij hebben de zeilen over stuurboord en we zien de WK1 behoorlijk op ons afkomen. Het lijkt erop dat we er niet voorlangs kunnen, maar afvallen zodat we achter hem langs kunnen, lukt ook niet meer, omdat het roer erg wreed is. Voor ons ligt de WR12 en als we nu niet overstag gaan dan liggen we op ramkoers.

We gaan overstag en de schipper van de WK1 vindt dat niet leuk. HIj schreeuwt dat hij de zeilen over bakboord heeft en dus voorrang heeft. Snappen wij ook wel, maar we hadden geen andere keus. Hij zou gewoon iets kunnen oploeven en dan over ons heen zeilen of gewoon iets afvallen en dan onder ons doorgaan. Hij kiest er voor om overstag te gaan. Is ook een mogelijkheid.

Na het eiland varen we richting de tweede boei die bij het eiland van Zeewolde ligt. We varen rond de zeven knopen.Voor een botter best hard. Bij het rondom van de boei, moeten we voor de wind naar de eerste boei terug. De snelheid loopt nog iets op. De botter gaat uiteindelijk iets harder dan 9 knopen. Zo hard heb ik nog nooit gevaren met de botter. Het geeft wel een enorme kick. We ronden de eerste boei en loeven weer op naar het eiland. We rondom het eiland nogmaals en dan is de wedstrijd wat ons betreft afgelopen. We hebben geen idee op welke plek we liggen en hoe we geëindigd zijn, maar het is niet best. Hoe dan ook, het was een geweldige zeildag en de groep aan boord heeft ook geweldig geholpen. Het was gezellig.

Bij aankomst in de haven van Harderwijk horen we dat er behoorlijk veel schade is gevaren. Een aantal botters heeft schade aan één van de zwaarden. Eén botter heeft zelfs een gescheurde mast opgelopen en de botter naast ons heeft het grootzeil gescheurd. Het was best een heftige wind, maar dat we zoveel schade was, was ons echt ontgaan. Het blijft natuurlijk jammer dat er schade is.

Wij nemen afscheid van de mensen van “Boer speeltoestellen” en genieten nog even na van de heerlijke dag zeilen. Hopelijk is er morgen ook nog zo’n wind. We zullen zien.

Na bij veel mensen gekletst te hebben over de schade aan de diverse botters gaan we nog een pizza eten bij Di Mama in Harderwijk. Als we daar zitten barst e  een flink onweer los. Het regent echt keihard. Gelukkig hadden we dit weer niet vandaag. Om half twaalf is onze dag dan voorbij. De slaapzak in en tot morgen. Welterusten.