4, 5 en 6 november. Harlingen, Terschelling-West, Vlieland, Oudeschild, Den Oever en Harlingen. Het is kwart voor zes als ik op de trein stap naar Harlingen. Na een uurtje ben ik dan in Leeuwarden waar ik dan moet overstappen op de sneltrein naar Harlingen. Een tocht naar het hoge noorden van Friesland met als eindbestemming Harlingen-Haven.

Het is half acht als ik de trap afdaal op de Anna Trijntje, het schip waar ik de komende 33 uur op zal vertoeven. De mannen en 2 vrouwen zitten nog lekker aan het avondeten en iIk word welkom geheten door Friso. Ik stel mij zelf voor aan een paar mannen en van de rest van crew krijg ik vast later de namen nog wel te horen. Het is in ieder geval direct gezellig. Mijn slaapplaats is helemaal voorin op het bovenste stapelbedje.

Ik breng mijn rugzak naar de hut en rol lekker mijn slaapzak al uit. Ik ga vroeg slapen.

Zaterdagochtend rond een uur of zeven ben ik dan weer wakker. Na een goede nachtrust, ga ik eens even polshoogte nemen van de stand van zaken. Een aantal anderen is ook al wakker en zo rond kwart voor acht hoor ik de schipper de motor starten. We varen af van onze plek en alle zeilen worden voor de eerste keer gehesen. De Anna Trijntje is een tweemaster, dus na het grootzeil, de fok, genua is het de tijd voor de bezaan. Alles staat dan ook binnen tien minuten. Om acht uur precies varen we dan over de start-tijdlijn. De wedstrijd is begonnen.

Er is niet veel wind, maar het beetje wind wat er is komt wel uit de goede hoek (Noord-Oost). We gaan eerst naar Terschelling. We worden al direct door een aantal schepen ingehaald. Dat levert voor ons al direct een aantal mooie foto’s op. Van achter uit het veld maak je de mooiste foto’s. Na een tijdje liggen er nog twee schepen achter ons.

De wind is ondertussen ook wakker en het lijkt een beetje windkracht 3-4. Best een lekker zeilwindje. We lopen toch gewoon zo’n 6,5 knoop op de teller van de gps. We varen halve wind, ruime wind en bij de slenk aangekomen moeten we een paar keer kruisen. In het schuitengat worden we ingehaald door twee hele snelle schepen.

Ze scheuren ons echt voorbij. Niet te geloven hoe hard dat gaat. Echt spectaculair om dat mee te maken vanaf een ons schip. Uiteindelijk laten ze ons achter en richten wij ons weer op onze eigen wedstrijd. Rond een uur of één in de middag strijken we de zeilen voor de haven van Terschelling. We varen naar binnen. De schipper draait het schip bij de grote steiger. Het gaat nog bijna mis. We hebben nog iets te veel voorwaartse snelheid terwijl we al in de draai naar achteren gaan. Bijna rammen we de grote steigerpalen, maar gelukkig gaat het allemaal net goed. Na het aanmeren springt Bam van boord en rent naar het havenkantoor. Daar hangt een wachtwoord en moet hij zichzelf met het wachtwoord op de foto zetten. Als Bam terug is, gooien we de trossen los en in de haven van Terschelling hijsen we alle zeilen weer op. Even is er wat commotie. Het topzeil is eraf gehaald en dat had niet gemogen. In vakjargon is dat een OEI-moment. Ongewenst Eigen Initiatief. De schipper geeft commando’s en alleen daarop mag gereageerd worden. Nadat alles weer hersteld is, varen we al zeilend de haven uit richting Vlieland.

We gaan over de ondiepte. Er staat, als we het goed hebben uitgerekend, voldoende water om Vlieland te bereiken.

Het zal er om spannen. Op het laagst ligt dit deel van de Waddenzee 80 centimeter boven het water. Met de verhoging die er nu is, staat er net iets meer dan 1,30m. Genoeg voor de Anna Trijntje die met een diepgang van 1 meter en dus ‘makkelijk’ over heen moet kunnen. Uiteindelijk lukt dat ook en komen we gewoon netjes aan in de Vliestroom. We steken de Vliestroom over en bereiken op die manier de haven van Vlieland rond kwart voor vier. Ook hier rent Bam de longen weer uit zijn lijf voor de foto van het jaar.

We hijsen de zeilen en vertrekken nu richting of Den Oever of Oudeschild. We weten het niet precies. Ook nu varen we weer over een ondiep deel van de Waddenzee. Een scherpjacht kan hier echt niet komen. Dat maakt het ook zo bijzonder. Op een bepaald moment kijk ik overboord en ik zie tot mijn verbazing gewoon de bodem van de Waddenzee. Na een peiling ook hier weer rond de 1.30m water. Net genoeg, maar soms voel je licht dat we toch een beetje vastlopen. We besluiten de boot een beetje te helpen. De wind is ook wat ingekakt. Dat wordt bomen. We hebben een beetje stroom tegen, maar we lopen toch met een zo’n halve knoop extra te bomen. Het werkt dus wel. We steken over naar het Inschot. Het begint langzaamaan al wat donkerder te worden en voor ons zien we een aantal boten met hetzelfde worstelen. Het gaat op een bepaald moment zo langzaam dat we uitrekenen dat we over de halve mijl die we nog te gaan hebben voor we bij het Inschot zijn nog een uur gaan doen. We blijven er toch de moed in houden. Uiteindelijk bereiken we het Inschot , het diepe water waar we weer gewoon kunnen zeilen, als er wind was geweest. Als een duveltje uit een doosje komt er zo maar wind op zetten. We lopen nog best redelijk, maar op een gegeven moment hebben we zoveel stroom tegen dat we eigenlijk achteruit aan het zeilen zijn. Onze snelheid over de grond is negatief. Voor je gevoel en als je de boot door het water ziet glijden dan zeil je nog, maar schijn bedriegt.

Bij het gasplatform gaan we uiteindelijk voor anker. Ik stap, net als een aantal anderen, rond een uur of acht mijn kooi in. Om twaalf uur middernacht gaan we verder. Ik wordt rond kwart over twee gewekt. We gaan weer verder. De wind is wat toegenomen en de stroom is ook minder. Ik heb dus mooi 6 uur geslapen. Ik ben weer helemaal fit. Mijn wacht loopt nog tot 4 uur ‘s nachts. Daarna zou ik weer tot acht uur naar bed kunnen, maar ik besluit gewoon de hele nacht verder mee te draaien en op rustige momenten me even terug te trekken voor een quick-nap. Om een uur of zes in de ochtend zien we dan de haven van Oudeschild opdoemen. Er is een zee van lichten en ergens in die brei staan dat de havenhoofden waar we tussendoor moeten.

Zeilen strijken, aanleggen, rennen voor je leven en hup weer verder en dus de zeilen weer hijsen. We gaan richting Den Oever. Het is ondertussen NNO als windrichting en we zeilen dus met behoorlijk ruime wind richting Den Oever. We lopen dan toch nog een knoop of 5 á 6. We mogen dus niet klagen (dat mag dan niet zou Theo Maasse zeggen in het Henk van der Tillaert sketsje). Langzaam wordt het lichter en zien we dat het behoorlijk mistig is, We liggen in een dichte wolk en in de verte doemt dan Den Oever op. We beginnen er ondertussen ook in te geloven dat we dit jaar wel binnen de tijd zullen finishen. Iets wat de afgelopen twee jaren niet meer gebeurd is. Mijn aanwezigheid doet wonderen.

We leggen in Den Oever aan in de nieuwe haven naast een heel groot visserschip uit Yerseke. Bam moet nu wel erg ver rennen, maar hij doet het goed. Dit is de laatste foto van de serie. Nu naar Harlingen, maar door de NNO wind moeten we kruisend naar Harlingen. Onder de dijk maken we korte slagen en dat betekent dat we aan de bak moeten. De kluiver los, dan fok los, dan grootzeil en bezaanzeil aanhalen en dan overstag. Bakstagen ruilen (de een los de ander strak) en dat met slagen van een minuut of tien en dan ook nog de zwaarden inhalen. Het zweet staat me ondertussen wel op de rug. En het ziet er ook steeds meer echt naar uit dat we het gaan halen. Zelfs de schipper gaat er in geloven en dat wil wat zeggen.

De wind wakkert ook gewoon aan en we lopen tegen de acht knopen aan. Langzaamaan doemt dan ook Harlingen op uit de mist. De twee kerktorens zijn steeds beter te zien. Uiteindelijk lopen we al zeilend de haven van Harlingen binnen op 16:34, ruim binnen de tijd. Je moest voor vijf uur binnen zijn. We juichen en we zijn blij dat we het gehaald hebben. In totaal deden er 17 schepen mee. Wij eindigen op de 15e plek met een totale zeiltijd van 32:43:12.  Er zijn 2 schepen uitgevallen. Het ene schip brak de giek en de ander gaf de strijd op omdat er geen wind was.

Wat een unieke ervaring. 33 uur aan één stuk door zeilen met een kleine pauze van 6 uur slaap. Geweldig. Ik hoop volgend jaar ook weer mee te kunnen doen. Ik heb genoten van de Waddenzee en de rust en de vergezichten die dat allemaal weer heeft opgeleverd. Naast de 250 foto’s, ook weer een berg herinneringen. Ook de drooggevallen banken waar dan Aalscholver gebroederlijk naast de zeehonden zitten.

Na het aanlegbiertje (voor mij dan bitter lemon) pak ik mijn rugzak weer in. In neem afscheid van de mannen en stap dan op 18:04 in de trein naar Leeuwarden. Vanaf Leeuwarden is het dan nog een uur en dan ben ik weer thuis. Het zeilseizoen is nu wel echt afgesloten.

2011-11-05-Waddenrace2011-Zaterdag Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

2011-11-06-Waddenrace2011-Zondag Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Waddenrace website

Harlingen 15 en 16 Oktober (foto’s). Het is vrijdagavond laat als we met z’n drieën aankomen in Harlingen. Het is donker, maar een heldere nacht. Titia belt met Friso waar de Lytse Hylke nu precies ligt. Na wat rondrijden vinden we de boot. We parkeren onze auto langs de kant, maken een afspraak met de beheerder van de parkeerloods voor morgenochtend en pakken onze spullen uit de auto.

In ben voor de eerste keer mee en maak met de hele bemanning kennis. We wisselen namen uit. Ik onthou Teunie (er is nog een Teunie aan boord) en Ria. De rest van de namen van de mensen zal ik wel leren in de komende 2 dagen.

Het is gezellig tot in de kleine uurtjes en om half twee lig ik dan op bed. Mooie tijd. Ik duik de kooi in en wordt gewoon om half zeven weer wakker. Mooi in het ritme van elke dag.

Ik kleed me aan en loop rond acht uur naar de auto, De beheerder van de parkeerloods is er al en hij heeft de deur al geopend. Ik rij de auto naar binnen en geef de beheerder de autosleutel. Kan hij hem naar hartelust verplaatsen.

Om half negen zit iedereen aan het ontbijt en het is erg gezellig. De maat (Feike) maakt voor iedereen eieren met spek. Een echt schippersontbijt. Na een tijdje komt de schipper (Age) ons vertellen wat de bedoeling is. We gaan iets nieuws proberen. Omdat er niet al te veel wind is, heeft hij een Halfwinder geleend van een Lemsteraak. We moeten er voorzichtig mee omgaan, want Age heeft beloofd de halfwinder heel weer terug te brengen. We gaan ons best doen.

De motor wordt gestart en we varen redelijk massaal met veel schepen tegelijkertijd de haven van Harlingen uit. De veerboot naar Terschelling trekt flink aan de fluit, want we liggen natuurlijk allemaal in de weg.

We starten op tijd en we varen wat rond om de tijd wat te doden. Ondertussen kijken we ook even hoe de halfwinder vastgezet moet worden. Daardoor raken we iets te ver van de startlijn met als resultaat dat we 10 minuten te laat starten. De zeilen staan er ondertussen allemaal op en de motor gaat uit. Wat een heerlijke rust. Schitterend weer en een mooi briesje. Ik schat iets tegen windkracht 4 aan. Na een tijdje laten we de fok zakken en hijsen we de halfwinder. Wat een enorme lap zeil, maar we gaan wel iets harder. Ik vraag of we niet nog een paar zeiltjes bij kunnen zetten en Feike vindt in het vooronder nog een fok en een spinaker van een klein bootje. De spinaker hijsen we tussen de twee masten. De fok hangen we onder de halfwinder. Allen kleine beetjes helpen. Al met al zeilen we één knoop meer.

Ondertussen gijpen we een keer of drie. We hoeven nergens overstag. We genieten van het weer en van de vergezichten. In de verte ligt Vlieland en voor ons ligt Terschelling. Het lijkt of de wind iets aantrekt en de halfwinder moet eraf. Dat gaat echter niet helemaal goed. De halfwinder hapt plotseling water en daardoor verdwijnt hij helemaal in het water. Alle mannen helpen met het binnen halen van de halfwinder. Alle hens aan dek, zeg maar. Gelukkig is er niets aan de hand met de halfwinder. Hij is wel erg nat , maar niet kapot. Kan Age zijn woord houden.

Voor de haven van Terschelling laten we alle zeilen zakken en varen heel rustig de haven van Terschelling in. We gaan naast de “Zwarte Valk” liggen. Age draait de boot over bakboord en trekt dan de boot achteruit. Maar dan gaat het toch bijna mis. De mannen van de “Zwarte Valk” beginnen te schreeuwen dat we hun mast gaan raken. Ze maken hier en daar wat lijnen los. Op een paar centimeter missen we de boot. Iedereen is opgelucht. Age echter vertrekt geen spier. Hij wist echt wel dat het goed zou gaan.

Nadat we goed liggen, gaan we even een luchtje scheppen en lopen we met een aantal mensen over het Groene Strandje en door de duinen. We klimmen op de hoogste duin van Terschelling en kijken dan mooi over het dorpje en de haven uit. We lopen terug naar de boot. We gaan om 7 uur eten. We eten couscous met een vulling van kip en champignons. Ik ben niet echt een fan van couscous, maar na zo’n dagje op het water, lust je alles om de honger te stillen.

Na het eten een afwas. Twintig mannen en vrouwen maken veel afwas. Het kost dan ook een paar theedoeken alvorens we alles weggewerkt hebben. Ondertussen wordt er koffie gezet en kunnen we na die mega afwas genieten van de koffie. Een deel van de mensen kletst de hele avond weg, een ander deel doet één of andere kaart spel die in een gemeenschapsruimte van een bejaardentehuis niet zou misstaan. Het wordt weer een gezellige avond. Feike heeft leuke verhalen en iedereen geniet met volle teugen (ook voor wat betreft de drank). In één of ander gelegenheid op Terschelling wordt de uitslag bekend gemaakt. Wij hebben uiteindelijk in het overall klassement de 14e plek behaald. Toch best een goede prestatie. Er deden zo’n 80 schepen mee.

Het was een inspannend dagje en rond half één zit ik al behoorlijk te knikkebollen. Ik volg niet alle gesprekken meer even goed en ben soms ook gewoon even weg. Een heerlijke eigenschap zal ik maar zeggen, zittend slapen in gezelschap. Ik duik uiteindelijk om 1 uur de kooi in. Voordat ik het weet ben ik vertrokken naar dromenland. Morgen terug zeilen naar Harlingen.

Zondag 10 april 2011. Waddenzee. Het is zeven uur als ik wakker wordt. Floris wordt ook wakker. We kleden ons aan en lopen even naar het toiletgebouw voor de dagelijkse boodschappen. Dan nog even naar het clubgebouw van de watersportvereniging. Het is erg rustig zo vroeg. Als we terug komen bij de boot is Teunie ondertussen ook wakker geworden. We zetten water op voor een lekker bakje thee en bespreken even met elkaar wat we nu gaan doen.

Vandaag een dagje op de Waddenzee. Dit keer vaar ik de boot bij de steiger weg. We varen de haven uit richting de sluis. De sluis ligt om het hoekje van de haven. Teunie gaat de boot de sluis invaren. De deuren van de sluis gaan open en de zilte zeelucht komt ons al tegemoet. Het gaat niet helemaal goed, maar dat mag de pret niet drukken.

Het is laag water en dus wordt het vloed. Daardoor hebben we stroming tegen. In het getijdenboek hebben we per uur opgezocht wat de stroming zal zijn. Het begint bij een halve knoop en op het hoogtepunt hebben we bijna 2 knopen stroming. We rollen de zeilen uit en ook nu maar even de motor standby. Als blijkt dat we toch nog best zeilen, gaat de motor gewoon uit. We lopen 5 knopen door het water en de stroming houdt ons maar beperkt tegen. Hoe later het wordt hoe meer we de stroming ervaren. Uiteindelijk neemt de wind iets af waardoor we wel 2 knopen door  het water gaan, maar met 2 knopen stroming tegen, staan we feitelijk stil.

Om te weten waar we ons bevinden doen we een aantal peilingen. Die peilingen zetten we dan uit op de kaart en daardoor weten we precies waar we zijn. We peilen de vuurtoren van Schiermonnikoog op 50 graden. Als Teunie echter kijkt met haar brilletje ziet zij een peiling van 350 graden. We kunnen het eigenlijk niet geloven, maar als we allemaal zelf de bril van Teunie opzetten zien we het met eigen ogen. Een hele rare gewaarwording. Ik snap echt niet hoe dat nou kan.

Aan het begin van het Westgat besluiten we terug te gaan naar de haven. We gaan overstag en zeilen nu met 2 knopen extra snelheid in ons voordeel. We varen nu rond de 4 knopen door het water en over de grond zo’n 6 knopen. Dan schiet het weer op. We willen rond een uur of drie bij de sluis zijn. daar gaan we over aanleggen. We moeten even wachten op het draaien van de brug en het openen van de sluis. We liggen een beetje in de luwte en het zonnetje straalt lekker warm op ons af.

Teunie gaat in de herkansing de sluis in. Nu gaat alles volgens het boekje. We houden de lijnen in de slip vast en we zakken snel in de sluis. Sneller dan ik had verwacht. Na het schutten gaan de deuren open en varen we weer het beschutte Lauwersmeer op. We draaien over bakboord richting de haven en ook nu gaat het aanleggen van de boot niet van een leiendakje. Het is toch wel een lastige ligplaats. Maar geholpen door de wind. liggen we uiteindelijk mooi op de plek. Ook nu weer alles netjes opruimen en Floris zet de beschermkapjes weer over de lieren en het stuurwiel.

We evalueren de beide dagen nog even. We kijken terug op een goed oefenweekend. We kijken nog even voorruit. Voor CWO2 ZZ moet je ook een nacht gezeild hebben. Teunie heeft dat al wel gedaan bij de Zeezeilers van Marken, maar ik heb dat nog niet mogen ervaren. Wilko geeft aan dat hij in de eerste week van juli een tocht heeft staan naar Helgoland. Dat lijkt me leuk om te gaan doen. Ik ben dan ook al bezig voor het CWO3 diploma. Het uiteindelijke doel, het worden van zeilinstructeur, komt dan weer een stapje dichterbij. Het is wel een meerjarenplanning, maar een mens heeft een droom nodig om te leven. Ik koester deze droom. Misschien wordt het wat, misschien ook niet. Ook als het niets wordt was het toch een prachtige droom.

We laden alle tassen weer in de auto en rond vijf uur nemen we afscheid van Wilko en de boot. We rijden weer terug door het weergaloze landschap van Groningen om uiteindelijk via Drachten, Heerenveen weer gewoon in Wezep te belanden.

We kijken voldaan terug op een zeer geslaagd weekend zeilen en dit is zeker voor herhaling vatbaar. Tot een volgend keer.

2011-04-09-WeekendLauwersoog Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Zaterdag 9 april 2011. Lauwersmeer. Na een koude nacht worden we allemaal rond dezelfde tijd wakker. Het zonnetje schijnt volop en de hemel is helemaal blauw. Er staat een mooi windje (rond windkracht 4).

We beginnen met een ontbijtje. Teunie gaat samen met Floris nog even boodschappen doen en Wilko en ik gaan de genua op de rol zetten. Na een half uurtje zijn we daarmee klaar en ondertussen is Teunie terug van het winkelen in de plaatselijke SuperMarket.

Dan bespreken we wat we gaan doen. Vandaag een trainingsdag op het Lauwersmeer. We gaan een aantal oefeningen doen en Teunie begint met het afvaren van de steiger. De achterspring laten we staan. De voor- en achtertros halen we weg en Teunie zet de motor in de achteruit. Het effect is dat de achterspring strak komt te staan en dat de voorkant van de boot daardoor van de steiger afdraait. Als je dan ver genoeg van de steiger gedraaid bent, zet je de motor in zijn vrij. Daardoor komt de spring weer slap te staan waardoor je hem van de bolder kunt halen. Daarna vaar je in de vooruit gewoon heel gemakkelijk bij de steiger weg.

Teunie vaart het schip de haven uit. Wilko en Floris halen de stootwillen binnen en voor we het weten rol ik het grootzeil uit. Daarna de rolgenua uitrollen en we zeilen richting het meer. We houden motor nog even standby, maar na een kleine 10 minuten stoppen we de motor. Een heerlijk gevoel is dat. Rust. Niet dat gebrom van de motor, maar alleen het kabbelen van het water tegen de boot.

We varen voor de wind. laveren wat, gaan overstag en gijpen een paar keer (gecontroleerd). De eerste ronde is voor Teunie. De tweede ronde is van mij. We oefenen het bijliggen. Tijdens het bijliggen eten we even een broodje en eten we een lekker soepje. Daar waren we even aan toe.

Rond een uur of vijf zijn we weer terug in de haven. Er staat een klein briesje in de haven en het aanleggen aan de steiger is een behoorlijk lastige manoeuvre. Na een paar keer oefenen (was ook de bedoeling), leggen we de boot aan de steiger. We ruimen de lijnen netjes op. Floris zet de kapjes over de lieren en het stuurwiel. We zijn klaar voor het diner.

Wilko adviseert ons voor het diner. Als we gewoon willen eten dan kunnen we naar een visrestaurant op de dijk. Wil je wat beters dan zouden we kunnen eten bij “Het booze wijf”. Daar kiezen we dan maar voor. We drinken eerst aan een tafeltje buiten een lekker bakje koffie en dan gaat we lekker eten. Eerst een visje en dan een lekker ijscoupe na. Als laatste gaan we nog lekker in de ‘bibliotheek’ in een luie stoel zitten. Het smaakt allemaal even verrukkelijk. Na zo’n dagje zeilen ben je daar wel aan toe.

2011-04-09-WeekendLauwersoog Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Ik ben om zeven uur wakker. De zon schijnt al volop. Ik ga even lekker douchen (met Teunie) en daarna lopen we door de gezellige straatjes van Harlingen. We gaan even wat boodschappen doen bij de Albert Heyn en halen daar ook even lekkere warme bolletjes voor het ontbijt.

De schipper (Bas) heeft zijn vriendin gevraagd, omdat ie niet weet dat wij eigenlijk best zelf wel kunnen zeilen. Om half tien gooien we de touwen los en varen we richting de brug. Na een paar minuten wachten gaat de eerste brug open en daarna moeten we nog een keer door een brug. Er is weinig wind, maar dat mag de pret niet drukken. Floris hijst het grootzeil en daarna de fok.

We varen echt ons gemakje richting Vlieland. Op een bepaald moment horen we via de marifoon dat de jachthaven van Vlieland al vol is. Dan maar richting Terschelling. Is tenslotte ook dichtbij. Maar dan wil Teunie toch erg graag naar Vlieland. Ze is er nog nooit geweest en het is toch leuk als we daar dan naar toe gaan. Dus toch maar naar Vlieland.

We strijken de zeilen en we varen de zeer smalle haveningang in. De havenmeester vaart ons tegemoet en wijst ons een leuke plek aan. We liggen direct aan de kade. Om vier uur precies hebben we de boot netjes langs de kade liggen en hebben we de boot op de walstroom. Lekker handig voor de opladers van de diverse telefoons aan boord.

Ik ga met Teunie naar het dorpje om inkopen te doen. We lopen langs de haven en komen in het gezellige dorpsstraatje. We lopen helemaal naar het einde van het dorp en gaan dan even op de dijk staan. Het is eb en we zien een aantal boten die drooggevallen zijn en waar de eigenaren lekker de boot aan het schoonmaken zijn.

Teunie en Carine maken het eten klaar en zetten lekkere koffie. Na de koffie nog even naar het strandje van Vlieland. We zijn getuige van een oefening van de brandweer en de reddingboot. Echt leuk om te zien.

De jongens gaan rond een uur of tien met Carine nog even naar het dorp. We gaan rond twaalf uur naar bed en gaan morgen naar Terschelling of Schiermonnikoog.

De komende week gaat een wens van Teunie in vervulling. Lekker zeilen op de Waddenzee. Ik heb een oude Noordzeeschokker gehuurd, “De wylde Wytse”. Zondagavond om acht uur ‘s avonds mogen we er op. We gaan met ons gezin en met Rob en Carine, onze oude buren.

Zondag half zeven vertrekken we richting Harlingen. Het is lekker rustig op de weg. We rijden het mooie weer tegemoet. Om 10 voor acht zijn we in Harlingen. We parkeren de auto voor de boot en pakken alles uit. Daarna alles in 2 etappes over van de ene boot naar de ander boot. Daarna brengen we de auto naar een beveiligde parkeerplek. Erg handig, omdat er volgens de eigenaar flink in auto’s wordt ingebroken.

We maken kennis met de schipper en pakken alles in. Wat een enorm leuk schip. Echt lekker ouderwets. Effe wennen na zo’n luxe dufour 40, maar dit heeft ook wel wat.

Door de grote tafel in het midden lijkt het net of we met z’n allen aan de bar van een cafe zitten. Er zijn voldoende slaapplaatsen en één van de plaatsen gebruiken we als opslagplaats voor alle boodschappen. We slapen met z’n allen in het vooronder. De schipper slaapt achterin de boot. Om half twaalf gaan we naar bed. Onze buren lopen na een tijdje nog luidruchtig over het dek, maar daarna vallen ik dan echt in slaap. De weersverwachtingen zijn goed, dus we gaan voor een leuke week zeilen op de Waddenzee.