Spakenburg. 4 juni 2011. (Foto’s). Vandaag weer op tijd wakker. Eerst maar eens even douchen. Gisteravond in de tent toch behoorlijk bezweet geraakt en soms hier en daar wat bier over me heen gekregen. Daarna gezellig aan het schippersontbijt. Sonja Bakker was er vandaag ook weer niet bij.

Vandaag varen we met onze eigen bemanning. Nu moeten we het zelf allemaal doen. En dat gaat ons best lukken. We starten weer op dezelfde plek en dit keer weer het probleem met de fok. 2x is scheepsrecht denk ik dan maar. Het lukt ons niet echt om de vaart er in te krijgen. Geen idee waar het aan ligt, maar na een half rondje liggen we al dapper op de laatste plaats. Dat is toch wel een behoorlijke teleurstelling.

We spreken elkaar moed in en dan gaan we er voor. Na het eiland zetten we ook de kluiver erbij en de botter krijgt er weer zin aan. De baan is vandaag iets anders dan gisteren. Nu zit er wel een kruisrak in. De wind trekt ondertussen mooi aan naar ruim windkracht 4. Het gaat nu echt mooi. De botter ligt mooi op zijn kant en op sommige plekken stuift het water echt om ons heen. Het water komt gewoon los.

We merken wel dat vandaag onze eerste wedstrijd is. We moeten weer goed aan elkaar wennen. Maar ondanks dat eindigen we vandaag gewoon op plaats 28. Beter  dus dan gisteren. We finishen en laten dan de zeilen zakken. We gaan nog even met alle botters weer bij elkaar liggen. Nu gaan er meer mensen zwemmen. Het is toch wel lekker zo’n verkoelend bad.

Al met al kijken we terug op drie dagen lekker zeilen. Een mooi begin van het zeilseizoen. De volgende wedstrijd is in Kampen met de Oostwal ergens in juni.

4 juni 2011 Zuidwal Spakenburg Eigen Bemanning Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Spakenburg. 3 juni 2011. (Foto’s). Vanavond de solexrace. Iets waar ik elk jaar toch weer naar uit kijk. Meer dan 10 jaar geleden werd door een aantal lokale, enthousiaste Solexbezitters het plan uitgewerkt om met hun gemotoriseerde vehikels een race te houden rond de Oude Haven. Deze ludieke actie is inmiddels uitgegroeid tot een traditie, waarvoor deelnemers uit heel Nederland zich aanmelden. Het simpele begrip ‘Solexrace’ is dan ook vervangen door de naam ‘Nationaal Solextreffen’ en de wedstrijd is een niet meer weg te denken onderdeel geworden van ‘De Zuidwal’, het grootse zeilevenement rond Hemelvaartsdag.

De grap zit vooral in de originele manier waarop de deelnemers worden geacht zich uit te dossen en verder doet ieder op zijn of haar manier een gooi naar de prijzen. De hoofdprijs is een wisseltrofee, maar er is ook een originaliteitprijs en een pechprijs en last but not least een Miss Solexverkiezing!

Dit jaar weer een paar leuke verschijningen. Zo zag ik roodkapje, een neaderthaler en Mario en zijn broer voorbij komen. Ook Assepoester met 1 muiltje kwam voorbij. Echt lachen hoe mensen zich verkleden. Later op de avond is er in de tent nog een live-band en zelfs daar kom je onder het publiek nog gewoon de verkleedpartijen van de solexrace tegen. Het is toch een magnifiek gezicht als je dan roodkapje ziet dansen.

3 juni 2011 Spakenburg Solexrace Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Spakenburg. Vrijdag 3 juni 2011. (Foto’s). Ik word wakker om kwart over zeven. Veel te laat. Ik moet Floris naar Barneveld brengen en dan mijn zwager Henk ophalen. Ik zou er kwart over zeven zijn. Dat ga ik dus niet meer halen. Ik schud Floris wakker en we kleden ons snel aan. De tas en de hengel mee en gaan met de banaan. Spakenburg – Barneveld kan in een klein half uurtje. Ik ben dan ook rond kwart voor acht bij mijn zwager. Floris eruit, Henk erin en snel weer terug. Gelukkig hebben heel veel mensen een vrije dag. Het is dus rustig op de snelweg. Normaliter staat het bij Amersfoort op de A1 gewoon helemaal vast, maar vandaag dus niet. Ik ben 10 over acht weer terug in Spakenburg. We melden ons weer bij Teunie die ondertussen alles netjes heeft opgeruimd. We lopen gezamenlijk met vele anderen naar de grote tent, waar we kunnen gaan genieten van het schippersontbijt.

Na het ontbijt een bakje koffie en om half tien is het pallaver. We krijgen de baan te horen, welk bedrijf je hebt en wat er wel of niet aan bijzeilen gezet mag worden. Het is windkracht 3-4, met uitschieters naar 5, dus mag er alleen gevaren worden met het grootzeil en de fok. We krijgen startnummer 14 en het bedrijf “bake five” aan boord. Het blijken allemaal vrienden van elkaar te zijn en ook allemaal uit Spakenburg. Eén van de gasten heeft vroeger heel veel gezeild op van alles en nog wat, dus dat beloofd een leuke dag te worden.

We varen uit de haven richting onze ankerplek. We liggen behoorlijk achteraan in het veld. Er doen zo’n 40 botters mee. De langzaamste ligt op nummer vijftig, de snelste op nummer 1. Ze schatten ons dus hoog in. Nu nog zien dat we het waar maken. We verdelen de taken. Teunie stuurt de wedstrijd, Henk is de fokkemaat en ik ben vliegende keep. Overal waar nodig spring ik bij. De botter ligt zwaar op het roer dus het zal wel veel duwen/trekken worden aan het roer.

Bij de start gaat het direct al mis. Onze fok is verkeerd gehesen en daardoor zit niet helemaal tot bovenaan. Henk klimt in de mast en na enige tijd valt de fok weer naar beneden. Nu het goede touw pakken voor het optrekken en de fok ophijsen. We moeten naar het eiland de Dode Hond, dan gijpen en dan naar de monding van de Eem. We hebben geen kruisrak. Wel jammer omdat je in het kruisen het van iemand kan winnen.

Halverwege komen we in ‘gevecht’ met de BU 59. We proberen over hem heen te lopen, maar daar gaat de BU 59 een stokje voor steken. Hij loeft op en wij moeten mee richting de dijk. Dan maar een andere taktiek. We vallen enorm af en in de snelheid van een aantal windvlagen willen we hem dan aan de lijzijde voorbij lopen. Na een aantal pogingen gaat het ons dan lukken. In een beste windvlaag laten we de zeilen lopen en blazen we echt om de botter heen. We liggen zo maar in eens 2 lengtes voor de botter. Weer een plekje opgeschoven.

Voor ons vaart de HZ101. Ook die gaan we pakken. Zij loeren al naar ons en houden onze bewegingen goed in de gaten. Wij loeven op (dat denken zij) en dan vallen we in een windvlaag weer enorm af. Deze tactiek blijkt ook hier te werken. In een onoplettend moment lopen we ze dan gewoon voorbij.

Bij het eiland gaan we dan gijpen en liggen we even in de luwte van het eiland. Dat doet ons niet goed. We liggen iets meer stil dan de concurrenten om ons heen en ze halen ons dan ook gewoon weer in. Als de wind de zeilen weer vult, varen we richting de monding van de Eem waar we een grote gele boei aan bakboord moeten passeren. Na de boei gaan we overstag en dat gaat niet goed. De botter is niet meer vooruit te branden. Het lijkt wel of we op anker liggen. Na een tijdje begint de botter dan weer te lopen en halen we nog weer een aantal botters in.

Aan het einde van het rak moeten we nog één keer een gele boei ronden over bakboord (weer gijpen) en dan nog een rondje. De wind is dusdanig gunstig dat we nog makkelijk een extra ronde kunnen varen. We halen nog een paar botters in en zij halen ons weer in. Uiteindelijk finishen we als 31ste. We hebben het wel eens beter gedaan. Ondanks dat was het echt een schitterende zeildag. We gaan nog even met alle botters op anker liggen. Het is echt warm geworden en ik trek mijn zwembroek aan en spring lekker in het toch nog redelijk koude water. Wel lekker verfrissend.

We varen in kiellinie met alle botters terug naar de haven. We liggen weer helemaal voor in bij de hondenhemel. Zo wordt de oude havenkom van Spakenburg genoemd. Veel honden kregen hier een baksteen om de nek en werden dan bij het sluisje in het water gegooi op weg naar de hondenhemel.

Het wordt nog heel gezellig op de botter. Het is een komen en gaan van allemaal bekende mensen van de gasten. Ondertussen gaan wij de prijs ophalen in de tent. Iedereen krijgt een leuk sjaal aangeboden. Vandaag het bedrijf, morgen de eigen bemanning krijgen wij te horen. Terug op de botter geven we iedereen een sjaal en genieten nog van de rest van de avond. Straks de solexrace en morgen onze eigen wedstrijd.

3 juni 2011 Zuidwal Spakenburg Bedrijvenwedstrijd Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Elburg. Donderdag 2 juni. (Foto’s). Vandaag gaan we de botter naar Spakenburg varen. Vanuit Elburg doen we er op de motor zo’n 5 uur over. We worden gebracht en laden alles in de botter. Het lijkt wel of we maanden weg gaan zoveel hebben we bij ons. We varen rond 10 uur richting de brug van Elburg en het is windstil. Gelukkig is het wel gewoon warm (21 graden). Dus dat wordt bakken op de botter.

Rond twaalf uur zijn we dan op het Wolderwijd. We zetten gewoon de motor uit en gaan lekker een broodje eten. Ondertussen steekt er een briesje op en besluiten we na de koffie de zeilen te hijsen. Eerst het grootzeil en Floris doet de fok. We varen bijna voor de wind richting Nijkerk. We zetten de boom uit. Het grootzeil aan stuurboord, de fok aan bakboord. We lopen toch nog 2 knopen (echt langzaam dus). Als je de zeilen zo hebt staan wordt dat het melkmeisje genoemd.

Bij Nijkerk moeten we gijpen en dan gaat het niet helemaal goed. Wartan krijgt zijn teen tussen het blok en de geleiderail. Een pijnlijke kwestie, maar het loopt allemaal goed af. Hij heeft wel een enorme blauwe teen, zijn teennagel is helemaal blauw (die zal nagel zal er dan ook wel afvallen) en hij heeft een wat dikke voet. Alles snel gekoeld met water en dat maakt dat het toch meevalt. We doen er een verband omheen. Voor het gemak noemen we Wartan nu even Warteen. Hij kan er in ieder geval nog wel om lachen.

We varen op ons gemak richting de sluis van Nijkerk, waar we eerst een behoorlijke tijd moeten wachten op het openen van de sluis. Daarna is het een dringen om met alle wachtende schepen in de sluis te passen. Het lukt uiteindelijk. Het schutten zelf stelt niets voor. We zakken 1 cm of zo. Dan gaat de brug open en dan de sluis. De buurman naast ons vaart als eerste weg en hebben wij vrij baan om de sluis te verlaten.

Na de sluis moeten we allemaal nog even bijkomen van de schrik en varen we alleen op de fok richting Spakenburg. De wind is ondertussen goed aangetrokken en we varen alleen op de fok toch al tussen de 3 en 4 knopen. Best een lekkere snelheid.

We strijken de fok en varen dan de haven van Spakenburg in. Het is al een drukte van jewelste, maar dat mag de pret niet drukken. We varen tot in de oude haven en liggen gewoon aan de kade naast de werf van Nieboer.Het is vijf uur als we alles opgeruimd hebben.

Om half zeven zoeken we een terrasje op en eten lekker met elkaar. Het is zo druk dat het toch best een hele tijd duurt voordat we ook echt aan het eten zijn. Het smaakt ons allemaal goed en om negen uur lopen we weer terug naar de botter. Teunie wordt samen met Wartan teruggebracht naar Elburg. Daarna gaat ze dan naar Roggebot en dan naar huis. Om elf uur is ze dan weer terug in Spakenburg. Ik heb ondertussen de slaapzakken uitgerold de afwas gedaan, de botter opgeruimd en gezellig met Floris gekletst.

Om twaalf uur liggen we dan eindelijk in ons slaapzakje en wachten we de dag van morgen weer af. Het schijnt een mooie dag te worden. We zullen zien.

2 juni 2011-Hemelvaart-Elburg-Spakenburg Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Zaterdag 15 mei. Spakenburg. (foto’s). De laatste dag. Vannacht was het minder koud, maar toch nog steeds niet erg warm gehad. Vandaag is het de wedstrijddag van de schippers met eigen bemanning. Er staat een noordwesten windje kracht 3 á 4. Ook nu liggen we weer op de 14e startplek. Weer lekker achteraan dus. Vanaf de EM1 (en boei) mogen we ook de bijzeilen gebruiken. Betekent dat we met kluiver mogen varen.

Aan boord hebben we een leuke bemanning. Naast de vaste bemanning (Wim, Hans, Henk) hebben we ook een aantal gasten (Rob, Rob, John en ???) . We kunnen de taken daardoor goed verdelen. Ook nu weer een paar mooie bakboord-stuurboord-situaties. We communiceren er wat af. Gelukkig is praten mijn hobby en heb ik een harde stem. Bij het ronden van de eerste boei liggen we op plek 25. Toch al zo’n 15 botters ingehaald. Vandaag doen er iets meer botters mee. Na het ronden van de tweede boei zetten we alle zeilen weer voor de wind en halen we de BU210 weer in, net als gisteren. Bij het ronden van de derde boei moet de kluiver en boom weer naar binnen en kruisen we nog een paar keer op voordat we de finish bereiken. Gisteren was Jaap nog een deel van onze bemanning. Vandaag is het onze concurrent. We komen erg dichtbij, maar de BU9 haalt toch een halve meter eerder de finish. Het zei zo. We hebben er weer van genoten.

We leggen de botter met de kop op de wind. Strijken de zeilen en gaan nog even bij alle andere botters voor anker liggen.

We zijn nu allemaal analist geworden en we bespreken met elkaar waar we de winst hebben laten liggen. Na ruim een half uur gaan we dan met alle botters weer de haven van Spakenburg in. We zoeken weer een plekje. Ruimen alles op en rond kwart voor vijf zitten we dan weer in de auto op weg naar huis. Rob en ik worden afgezet op het station van Nijkerk. We kopen een kaartje en om vijf voor half zes komt de trein en dan zijn we om zes uur weer thuis. Mijn vader komt ons ophalen. We zijn moe en voldaan na zo’n heerlijk Hemelvaartweekend zeilen. Hopelijk tot volgende jaar in Spakenburg.

Vrijdag 14 mei. Spakenburg. (foto’s) Het is een behoorlijk frisse nacht. Ik heb het voor het eerst een beetje koud gehad in de botter. De temperatuur is gedaald naar zo’n 3 graden en dat voel je toch  ook wel. Maar goed rond half acht worden we wakker en maken we ons klaar voor het schippersontbijt in de tent bij de jachthaven. We eten ons eitje en drinken ons bakje koffie als er iemand van de organisatie ons aanspreekt. Onze ‘bemanning’ voor vandaag , de politie, heeft het laten afweten, de plicht riep ze en ze hebben afgezegd. Overmacht. Wel jammer. Daarmee lijkt het erop dat we niet mee kunnen doen met de wedstrijd van vandaag. We vinden het niet leuk. Toch kijken we even of er nog andere mensen zijn die met ons mee willen varen. Dat valt nog tegen. De ene schipper doet liever onderhoud, de ander heeft geen zin. Uiteindelijk hebben we alleen Jaap van de BU9 die wel met ons een dagje wil zeilen. Dat lijkt ons goed. We laten alle botters bij het uitvaren voor gaan en dat levert een mooi foto-overzichtje op van alle botters die meedoen.

Wij varen als laatste uit. Buitengaats staat er nog best een leuk windje en wij besluiten ook maar gewoon mee te doen met de wedstrijd. We maken het anker klaar en net als we liggen horen we het startschot. We hijsen de zeilen en weg zijn we. We liggen op startplek 14 (bijna achteraan) en hebben dus weer een hele inhaalslag te gaan. Iets wat ons wel ligt.

Het is een zeer variabel windje. Wij varen eigenlijk de hele wedstrijd aan de wind. Hoe raar dat ook is. De wind draait elke zo dat we eigenlijk alleen voor de jachthaven een paar keer overstag moeten gaan. We hebben onderweg nog een ‘bijna-aanvaring’ met de BU75. De schipper staat er om bekend dat hij de regels aan zijn laars lapt en dat merken we. Wij hebben een bakboord-stuurboord situatie. Wij hebben de zeilen over bakboord en dus voorrang, maar dat maakt deze schipper niets uit. Wij ontwijken hem ternauwernood , schelden nog wat naar hem (communiceren in botterjargon) en varen weer gewoon verder.

Als we bij de tweede boei middels een gijp de zeilen helemaal voor de wind gezet hebben, lijkt de wind toch gewoon weer van voren te komen. We varen volgens de zeilen voor de wind. Volgens de wind varen we gewoon scherp. We halen de boom uit de fok (die stond ondertussen ‘te loevert’) en trekken de zeilen gewoon weer aan. We lopen op die manier nog een botter of 4 in. We worden afgeblazen op plek 10. Een mooie plek. We hebben zo’n 25 botters achter ons gelaten. Een echte inhaalrace dus.

Bij binnenkomst in de haven zoeken we een mooie plek uit. Vanavond is de solexrace en dan moeten we natuurlijk wel een mooie plek hebben.

Rond half acht is de prijsuitreiking. We horen dat we als tiende geëindigd zijn, krijgen het kado (was eigenlijk voor de politie bedoeld) en gaan snel terug om het begin van de solexrace niet te missen. Het muziekkorps opent de wedstrijd. Eerst een ereronde voor alle solexen. Er zijn toch weer een aantal bijzonder uitgedoste mensen bij. Het is een heel leuk spektakel.

Sommige solexen gaan toch echt hard en ze scheuren met een behoorlijke snelheid over de kade. Remmen doe je met je klompen. Na 20 minuten is de race gereden. Echt leuk om te zien.

• Alle botters op een rijtje
• Bedrijvenwedstrijd
• Solexrace

Een heel weekend Spakenburg. De botter gaat de komende week op de helling van Spakenburg en om die reden waren we dit Hemelvaartweekend is Spakenburg. Drie dagen zeilen.

Op Hemelvaartsdag gaan we met Rob en Carine een dagje zeilen op het Eemmeer. Als we aankomen ligt de botter toch wel echt ‘ingebouwd’ en zomaar wegvaren is er niet bij. We willen er toch graag uit en het wordt een mooi puzzel moment. We schuiven wat botters heen en weer om ruimte te maken. De enige spelbreker is de ‘Brontoliet’, een reusachtige botter die bijna dwars in de haven past, waardoor wij er niet meer uit kunnen. We worden geholpen door Henk (van de werf). Hij vaart voor ons de ‘Brontoliet’ even weg naar een andere plek in de haven. Daarna is het nog een kwestie van de botters hier en daar wat schuin leggen. Henk vaart voor ons de botter even achteruit, draait hem in de smalle haven en legt hem netjes voor ons klaar. Wij hoeven alleen maar op te stappen en gas te geven.

Het weer is een beetje somber. Zo nu en dan verschijnt er een waterig zonnetje en ‘s middags wordt het ook nog gewoon weer koud, maar het is al met al een leuk zeiltochtje. Rond half vijf leggen we de botter in de box van HN3. Teunie, Rob en Carine gaan weer naar huis. Karel en ik blijven gezellig achter voor de komende zeildagen.