Oostwal 2018Kampen. Zaterdag 30 juni 2018. We doen met de EB46 mee met de Oostwal botterwedstrijd. Het is de 24ste race en we gaan er van genieten. Meestal hebben we vrijdagavond onweer en is het op zaterdag onstuimig en regenachtig weer. Maar nu is het anders. Er is een windje 2/3 voorspeld, maar het waait zo op het gevoel al wel tegen windkracht 4. De zon schijnt volop en de lucht is blauw. Geen wolkje te bekennen. Het beloofd mooi zeilweer te worden.

We beginnen met het schippersontbijt. Een broodje met spek en ei. Het gaat er in als zoete koek. Nog een kopje koffie en we zijn klaar voor het palaver. We krijgen te horen dat het verschrikkelijk mooi weer en dat het dus waarschijnlijk een verschrikkelijk mooie dag gaat worden. Verschrikkelijker kan het niet worden. We varen een zgn olympische baan met alles er op en eraan. Een rack voor de wind. aan de wind en opkruisen tegen de wind. Starten moet je tussen 12:00 en 12:15 en we varen dus op tijd. Begrijpelijk vanuit de organisatie, maar ik vind een ankerstart toch veel mooier. Dan weet te tijdens de wedstrijd tenminste waar jouw positie is ten opzichte van het veld. Als je dan iemand inhaalt, dan lig je ook 1 plaats hoger op de ranglijst. Nu weet je dat niet, maar ondanks dat is de wedstrijd uiteindelijk net zo spannend.

We krijgen Velthuis adviesgroep aan boord. Tot mijn verrassing is mijn buurvrouw ook uitgenodigd. Door alle handjes geverij herken ik haar eerst niet, maar dan dringt het tot mij door. De mannen en vrouwen van Velthuis willen graag meehelpen. We houden ze aan die afspraak. 

Oostwal 2018We varen af richting Ketelmeer naar de startplek en door de noord-oosten wind kunnen we zeilen op de IJssel. We varen met een gangetje van 5 knopen de IJssel af geholpen door de stroming van 1 knoop. Om 12:05 schieten we door de startlijn en we liggen direct goed voor de bovenste boei. Met 1 slag te gaan, halen we de boei makkelijk. Dan voor de wind. Fok te loevert zetten met de stok (melkmeisje in scherpe jachten taal). Vlak bij boei drie halen we stok uit de fok en loeven we op richting de  derde boei. Na het ronden zien we dat de vierde boei best hoog ligt en we kunnen hem niet in één keer aanzeilen. Voor ons liggen een aantal lemmeraken en die varen de boei gewoon aan. Zo’n lemmeraak kan toch echt hoog varen. Wij niet. Wij varen door tot aan de loswal (Waar de ark van Noach ligt) en gaan dan overstag richting de vierde boei. Alle boeien moeten aan BB gerond worden. We kruisen tegen de wind in naar de 2e boei. We verlijeren te veel en moeten nog een klap maken voordat we 2e boei kunnen ronden. Na de tweede boei terug naar boei 4 en dan weer terug naar boei 2. Als we dan uiteindelijk van boei 4 naar boei 2 terug zeilen, gaan we nog een keer het rondje maken van boei 3 en boei 4. Nu doen we het bij naderen van boei 3 iets anders. We gijpen eerst en halen daarna de stok uit de fok. Dat haalt de druk wat uit de fok, de fok zit dan achter het grootzeil en dat maakt het iets makkelijker de stok uit de fok te krijgen. Na het ronden van boei 3, weer op weg naar boei 4, die nog steeds niet goed aan te zeilen is. Na het ronden van boei 4 zijn we op weg naar de finish. We juichen, maar hebben geen idee van onze positie in het veld. We nemen even aan dat we eerste zijn geworden. Slechter kan altijd nog. 

We zeilen terug naar Kampen. Bij het Kattegat de zeilen eraf en dan op de motor terug naar de buitenhaven in Kampen. We kijken achteraf gezien terug op de allermooiste verschrikkelijkste dag van de Oostwal. Nog nooit was het zulk mooi weer en wind. We hebben genoten. Volgens programma is de prijsuitreiking rond een uur of zes, maar traditie getrouw lukt het niet. Dus rond een uur of zeven horen we dat er een computerstoring was en dat het daarom zo lang duurde. We krijgen een schilderijtje voor de Velthuis adviesgroep. We gaan naar huis, Ik rij mee met de buurvrouw. Afgezet voor de deur. Volgend jaar de 25ste editie. Ik kijk er nu al naar uit. Tot volgend jaar.

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”3″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”20″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Diavoorstelling tonen]” template=”default” order_by=”imagedate” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

Juni 2018. De WHARS groep neemt deel aan de wedstrijd “Ronde om Noord-Holland”. De Ronde om Noor-Holland is een toertocht met wedstrijdelementen (of andersom) die jaarlijks gezeild wordt over Markermeer, IJsselmeer, Westelijke Wadden en Noordzee. Gestart wordt vanuit Muiden en de route loopt via Enkhuizen, Kornwerderzand en Den Helder waarna in IJmuiden wordt gefinisht. De wedstrijd start in Muiden op vrijdag om 10:00 (onze klasse) en we moeten voor zaterdag 17:00u aangekomen zijn in IJmuiden. Het is een rondje van zo rond de 130 Nm. 

De samenstelling van de WHARS groep is anders dan andere jaren. We waren met vijf en zijn nu met vier, waarvan 2 nieuwe deelnemers. Wim, Alef en Stan (WHARS) zijn afgevallen en Toon en Arnold zijn daarvoor in de plaats gekomen. De WHARS groep getransformeerd naar HART (Hans, Arnold, Richard, Toon).

Terschelling. 5 november 2017. 5:30u. De wekker houdt woord. Hij wekt ons netjes om 5 uur en we draaien ons nog 1x om. Ik sta op en langzaam komt er leven in de brouwerij, wel veel te langzaam volgens de schipper.  We moeten bellen met de wedstrijdleiding dat we weer verder gaan en dat de rusttijd er op zit. 

We starten de motor, gooien de trossen los en hijsen de zeilen. Buiten de haven de motor uit en we zijn onderweg naar Harlingen, maar schijn bedriegt. Er is zo weinig wind, dan we ondanks onze goede bedoelingen gewoon met 2 knoop stroom tegen achteruit geduwd en dus feitelijk achteruit zeilen in plaats van  vooruit. Het blijft een fascinerend gezicht. Een schip met volle zeilen die gewoon achteruit zeilt. Maar gelukkig komt de wind terug. en zeilen we gewoon met een gangetje van 5 knopen door de Slenk. Uit de Slenk gaan we via de Noord en West Meep naar de Blauwe Slenk. We hebben de zeilen over bakboord staan, maar als we richting Harlingen gaan varen dan moeten we gijpen, maar dat is toch wel onverstandig. Dus gaan we gewoon overstag en vallen dan flink af.

Het is ondertussen weer licht geworden en zien we de meest prachtige luchten. Ook zien we in de verte de regen met bakken tegelijkertijd uit de hemel vallen. 

De pollendam is in beeld en we varen nu recht op Harlingen af. Als we bij Harlingen aankomen begint het dan nog even te hagelen. Daar zaten we natuurlijk met z’n alleen op te wachten. Maar ja, we hebben het weer (gelukkig) ook niet zelf in de hand. Als we met de Kaat Mossel over de finishlijn zijn, dan moet er via de marifoon geroepen worden: “Kaat Mossel NU” en aan Wim de eer ons af te blazen.

We finishen om 12:30 met hagel in de boot. Nederland op zijn smalst. We zijn allemaal erg gelukkig. We zijn nog nooit zo vroeg gefinisht. Uiteindelijk finishen we als laatste met 24 gezeilde uren (28 uur en 7 seconden inclusief 4 uur verplichte rust).

Vlieland. 4 november 2017. 23:35u.  We hijsen de zeilen en vertrekken naar Terschelling. De golven komen dwars in waardoor het schip behoorlijk schommelt en dat maakt het binnen allemaal niet comfortabeler. Met een koers van 60 graden lopen we richting het Schuitegat.

In het Schuidegat is het schommelen voorbij, maar moeten we wel dicht bij de rode boeienlijn blijven. De groene tonnen staan voor een deel op een plaat en als we daar nu te dicht bijkomen lopen we vast en dat risico willen we niet lopen. 

Voor de haven van Terschelling de zeilen laten zakken en varen we zonder problemen de haven in. We gaan achter de grote veerboot liggen op advies van de havendienst. Het duurt best lang voordat we echt liggen, maar dan nemen we ook onze 4 uur verplichte rust. Het is nu half twee zondagmorgen en om half zes gaan we dan uiteindelijk terug naar Harlingen. We zijn nu ruim 17 uur onderweg en hebben zo’n 82 Nm afgelegd. We hebben de rust wel verdiend.

Nu eerst naar bed en lekker slapen. De wekker houdt de tijd bij en maakt ons vast op tijd wakker. Welterusten.

 

Oudeschild. 4 november 2017. 15:20u. Nog steeds is de wind ons gunstig gezind. We gaan richting Vlieland. Met een snelheid van 6 knopen over het scheurrak en de omdraai naar het Inschot. Alles verloopt vlekkeloos, maar richting het Schuitegat gaat het toch minder goed. De wind is gedraaid en we hebben de stroom behoorlijk van opzij waardoor we enorm weggezet worden. We gaan laveren, maar bij het overstag gaan worden we gewoon teruggezet naar onze vorige positie en zeilen we dus een paar keer zonder het echt te willen over hetzelfde stukje water en zien we bij elke overstag dezelfde boei. Op de navigatie tracking lijkt het er zelfs op dat we gijpen in plaats van overstag gaan. De stroming neemt langzaam af en uiteindelijk maken we winst met de slagen.

Het is langzaam aan donker geworden. We varen op zicht en op de verlichte boeien. Het was vanochtend volle maan en het levert hele mooie foto’s op. De maan schittert op het water. 

We hadden onderweg besloten naar Terschelling te gaan en daarna naar Vlieland, maar dat blijkt echt onverstandig. Als we eerst naar Terschelling gaan, dan komen we gezien de wind en de stroming niet meer in Vlieland. We draaien het besluit terug en we gaan toch naar Vlieland. Ruim voor de haven van Vlieland laten we de zeilen al zakken. Niemand begrijpt waarom we dat nu al doen, maar helaas kunnen we niet meer terug. De motor aan en dan richting de haven. We moeten echter wachten, want de Dageraad ligt binnen en dan kunnen wij er niet bij. Als de Dageraad buiten is, dan maken wij vaart en varen we naar binnen. We liggen daardoor best wel laat in de haven, zodat de loper de selfie kan gaan maken. Uiteindelijk is het 23:35 als we vastliggen aan de kade. 

Den Oever. 4 november 2017. 13:20u. We hijsen de zeilen en binnen 1 kabel (185,2 m)  is de motor uit en zijn we onderweg naar Oudeschild (Texel). Met een snelheid van bijna 9 knopen ‘knallen’ we richting Oudeschild. We moeten gijpen en dan moet iedereen aan de bak (hens aan dek). Maar iedereen “Hens aan dek” is best een dingetje. Niet iedereen is er, maar het komt uiteindelijk goed.

Nog een gijpje en dan liggen we voor de rede van Oudeschild. We hebben 1,5 knopen stroom tegen, maar met deze snelheid hebben we daar geen last van. Voor de haven de zeilen naar beneden en dan op de motor de haven in. Het is kwart over drie. Het aanleggen gaat niet helemaal goed. We knallen met het boegbeeld op de kant en het kraakt een beetje. Gelukkig is ze (het beeld) sterk en is er niets kapot. De loper is weer onderweg. Hij maakt een selfie van hem en het wachtwoord en voor we het weten is hij weer aan boord. We gooien los en we zijn onderweg naar Vlieland.

Harlingen. 4 november 2017.  Vanuit Harlingen vertrekken we om 8 uur, maar helaas blijkt dat anders uit te pakken. De veerboot en een zeeschip komen de haven in waardoor wij weer terug moeten en achteraan aan moeten sluiten. Onze vertrektijd is meer dan en half uur later 8:35. We gaan het Molengat in net als iedereen. Door de windrichting is er eigenlijk geen andere route mogelijk.

We zijn nog maar net weg en we hebben al discussie over de gekozen route. Als de Breezand overstag gaat om al laverend bij Kornwerderzand uit te komen, gaan wij dat ook doen. Na een aantal slagen laveren gaan we in 1 streep naar Den Oever met zo’n 7 knopen snelheid op de teller. Voor we het weten zijn we bij Den Oever, maar we lopen wel bijna vast. We lijken wel een tractor met een ploeg. We woelen veel zand omhoog. Het is prachtig om te zien, maar minder goed voor de hydrauliek van het roer.

Klokslag 1 uur liggen we in Den Oever in de Waddenhaven aan de steiger. De loper gaat van het schip en Bart gaat de mast in om de beide lampjes in de mast te vervangen. Ondertussen kijken anderen naar de hydrauliek. De loper komt terug met het wachtwoord en een selfie. Bart komt weer naar beneden en de hydrauliek is bijgesteld en kunnen we een kwartier later  (13:20) de trossen weer los maken en varen we richting Oudeschild.

Gegevens Harlingen – Den Oever

Enkhuizen. Vrijdag 3 november 2017. We vertrekken rond 10 uur vanuit Enkhuizen naar Harlingen. Er is nauwelijks wind en dus varen we tot zeker een uur of 1 op de motor richting de sluis van kornwerderzand. Rond een uur of 1 zetten we het zgn stagzeil tussen het schoenerzeil en het grootzeil. Het is een zeil van ruwweg 35 m2 en we krijgen een beetje vaart. We krijgen de smaak te pakken en hijsen ook de halfwinder. We varen voor de wind en varen met een reuze melkmeisje naar de sluis. Ondanks de weinige wind lopen we toch nog een 3 knopen. Best een mooi resultaat. 

Na de sluis zitten we op de Waddenzee en varen we richting Harlingen met een gangetje van 5 knopen. Langzaam aan wordt het donker. Rond 17:45u leggen we dan aan. 

Ik ben vandaag de kok van dienst en maak een lekkere macaroni schotel voor een man of 18. Ik kook thuis wel eens voor 10 mensen, maar 18 personen is toch wel een uitdaging. Ik bereid alles voor en kook uiteindelijk meer dan 2 kg macaroni en dat is toch wel goed opletten. Ik vraag Rene om even te blijven roeren zodat de macaroni niet aankoekt en 1 hele grote klont wordt. We eten tussen zes en half zeven en iedereen (echt waar) zit te genieten van de lekkere macaroni. 

Om zeven uur start het palaver en horen de schipper en 2 bemanningsleden de wedstrijdcommissie aan. We krijgen de regels uitgelegd en er wordt nog even wat aandacht besteed aan de kabellengte met het invaren in de haven. We krijgen de wedstrijdregels mee en het logboek die we moeten invullen.

Dit jaar gaan we gebruik maken van navigatiesoftware van winGPS PRO. We krijgen een korte cursus van Rene en dan begint de planning. Wat is de beste route voor morgen? We maken routes en discussiëren over allerlei varianten op hetzelfde thema. De wind schommelt tussen ZZO en ZZW, waarbij we dus met halve wind heel mooi naar Oudeschild kunnen zeilen. Vanuit Oudeschild  gaan we dan naar Den Oever, omdat volgens voorspelling de wind ondertussen gedraaid zou zijn naar ZW of W en dat is een mooie richting voor Den Oever. Ook is het gunstig voor wat het tij betreft. Vanuit Den Oever naar Vlieland en dan naar Terschelling door het Schuitegat. We rusten dan verplicht 4 uur op Terschelling en daarna terug naar Harlingen. Als alles uitkomt wat we gepland hebben dan zijn we rond 10 uur zondagochtend terug in Harlingen. Nog nooit hebben we de planning zo goed voorbereid en moe en voldaan gaan we dan rond half twaalf naar bed. Welterusten en tot morgen.

 

Woudrichem, Zaterdag 4 februari 2017. (foto’s bekijken). We stappen rond half negen in de auto en gaan dan richting Woudrichem. Wij zijn er nog nooit geweest. We gaan er heen in het kader van de winterreünie van de Vereniging Botterbehoud.

Woudrichem is een middeleeuws vesting- en vissersstadje op de grens van Brabant, Zuid-Holland en Gelderland. Daar vloeien de rivieren Maas en Waal samen in de Merwede. Als zuidelijkste punt van de Hollandse Waterlinie is Woudrichem versterkt met de vestingen Gorinchem en Loevestein. Er zijn veel oude gebouwen zoals het Oude Raedthuys, de Hervormde kerk met Martinustoren, genaamd de Mosterdpot, het Katholieke kerkje gewijd aan Johannes Nepomucenus, het Huis van Jacoba van Beieren, de Gevangenpoort, renaissancehuizen, militaire gebouwen en de Leugenbank. Het Visserijmuseum en de Historische Haven laten veel fraais en wetenswaardigs zien, uit de tijd dat een groot deel van de bevolking zich met visserij en scheepvaart bezig hield.

Na anderhalf uur rijden (geen files) komen we aan in Woudrichem. We parkeren de auto en lopen dan naar de teerkamer, waar we worden verwacht. We hangen onze jas op, ik ga naar het toilet en Teunie meldt zich bij het bestuur. We staan op lijst. We bestellen een kopje koffie en zoeken dan een plekje tussen de andere donateurs. Het is gezellig druk. We maken kennis met onze buurmannen en buurvrouwen.

Dan begint het officiële deel. We worden welkom geheten namens het bestuur en er wordt al even gesproken over het mooie Woudrichem. Na de introductie komt de burgemeester aan het woord. Hij is blij dat wij er zijn. Hij houdt het (gelukkig) kort en daarna nog even de wethouder. De wethouder is een vrouw, maar het blijft toch wethouder en niet wethoudster. Zij maakt nog even reclame voor de zalmvisserij en voor een maasschokker. Veel roest, maar toch wil de gemeente hem graag restaureren. Daar is veel geld voor nodig. De raad besluit dinsdag 7 februari 2017 of de schokker gesloopt wordt of gerestaureerd. Dan komt de oud-burgemeester. Hij houdt een vurig betoog en wil alles op alles zetten om de schokker te laten restaureren. De vereniging wil wel een deftige brief schrijven en/of en bezoekje brengen. De oud-burgemeester vindt het goede ideeën. Hij hoopt op een goede afloop.

Wij gaan eerst door de stad wandelen, daarna naar het visserijmuseum en dan nog naar de visserij haven.

We wandelen onder leiding van een gids door de stad. Het is een leuk stadje en bij veel huizen valt wel iets te vertellen. Ook zijn er toch wel veel nieuwe huizen. De meeste in stijl. We lopen ook langs het huis van Jacoba van Beieren. Ze is ooit 2 weken in Woudrichem geweest. Woudrichem is altijd al verbonden geweest met de zalmvisserij en we zien op veel huizen daar ook verwijzingen naar. We komen nog even langs het huis van dokter Tinus (een tv-serie die opgenomen is in Woudrichem).

Het visserijmuseum herbergt een mooie collectie oude ambachten. Van de smid naar de timmerman naar de visser. We ‘slaan’ nog een touwtje en we lopen nog langs de want met twee duimen. Hoef je in het donker niet te zoeken hoe je de handschoen met aantrekken. We beginnen met een video over Woudrichem en de visserij en daarna gaan we in twee groepen door het museum. We horen allemaal oude verhalen over oude ambachten.

Als laatste onderdeel van het bezoek aan Woudrichem gaan we naar de oude haven. Een lange tijd gewoon een parkeerplaats, maar nu weer in alle glorie in ere hersteld. Er ligt een drijvend loods en op de kade veel zalmschouwen, de traditionele boot waarmee op de rivier gevist werd. Er was ruimte voor drie personen op te slapen en er werd veel geroeid en om terug naar huis te komen, werden de zeilen gehesen.

waalschokkerOok de roestige waalschokker staat hier. Roestig is misschien wel een understatement. Volgens mij is het een hele grote roestbak. Nauwelijks de moeite waard om te restaureren, als het überhaupt nog kan. Hij staat om balken waar hij al bijna overheen gezakt is. Nu snap ik de argwaan van het gemeentebestuur. Aan de andere kant is dit wel de laatste waalschokker die er is. Breng je hem naar de sloop, dan gooi je ook veel historie weg. De raad heeft veel wijsheid nodig voor een goed besluit.

Jammer genoeg gaat het nu langzaam regenen en wordt het guur om buiten te zijn. We gaan nog even binnen in een drijvend restaurant een kopje koffie drinken. Op het plafond nog een mooie roos. Na de koffie zijn we weer warm en lopen dan nog even in de regen door het stadje op zoek naar een paar gallerietjes. Als we ze gevonden hebben, blijken ze allemaal al gesloten te zijn. Daar maar terug naar de Teerkamer, waar we een drankje nemen en wachten op het buffet. Het bestuur roept op om donateurs te zoeken in de familiekring en een molenaar uit de Zaanse Schans komt met de slogan: “De Vereniging BotterBehoud (VBB) komt naar je toe deze zomer”.

Dan in de rij voor het buffet. Je kunt kiezen uit hutspot of zuurkoolstampot (of beide). Veel of weinig en een worst gehaktbal en een plakje vlees. Het ziet er lekker uit en zo smaakt het ook. Je hoort alleen nog maar vorken en messen rammelen op de borden. Iedereen geniet va de maaltijd. De kok roept zelfs mensen op een tweede keer langs te komen, maar ik zit helemaal vol. Het heeft mij goed gesmaakt.

We krijgen te horen dat we aan het einde gekomen zijn van een geslaagde dag, dat het bestuur ons een goed terugreis wenst en hopelijk tot volgend jaar. Volgend jaar bestaat de vereniging 50 jaar en wordt er dus grootst uitgehaald. We zien er naar uit.

Moe en voldaan rijden we weer richting ons eigen Veluwse dorpje.

Foto’s bekijken

Harlingen, 5 en 6 november 2016. Het is vrijdagavond. Samen met Wim (mijn buurman) rijden we naar vanuit Wezep naar Harlingen. Vorig jaar reden we gezellig samen en mistten we de afslag bij Heerenveen. Dit jaar letten we iets beter op. We kletsen gezellig en in eens blijken we bij Meppel de afslag gemist te hebben. We hebben weinig marge, omdat we voor acht uur de parkeerplek bereikt moeten hebben. Ondanks de gemiste afslag rijden we tien voor acht het hek door. Het is droog en we lopen in 10 minuten naar de boot. We varen op de Kaat Mossel. Er zijn al veel oude bekenden. We krijgen een slaapplaats toegewezen en maken het nog gezellig. We hebben een mooie discussie over de route en waar we het beste als eerste naartoe kunnen varen. Na veel discussie komen we gezien de wind en de verwachtingen uit op Harlingen – Den Oever, Den Oever – Oude Schild, Oude Schild – Terschelling, Terschelling – Vlieland en dan weer terug naar Harlingen. Als eindtijd komen we eerst uit op 11 uur, dan om 14:00 zondagmiddag. Wim en ik zijn dit verantwoordelijk voor de navigatie.

Harlingen - Den OeverZaterdagmorgen is het half zeven als ik wakker word. Onze vertrektijd is half acht en het lukt iedereen dan ook aan dek te staan. Er wordt rond acht gestart en wij zeilen zeven minuten later over de startlijn. De wind en de stroming vallen tegen. In onze eerste berekeningen komen we rond 15:00 uur aan in Den Oever. We komen moeizaam op gang. Harlingen blijft een lange tijd in beeld, maar na verloop van tijd maken we dan toch een behoorlijke slag naar de Afsluitdijk richting Kornwerderzand. Dan een paar grote slagen richting Den Oever.  Voor de kust van Den Oever wordt het nog spannend. We varen over een ondiepte heen. Volgens berekening moet dan makkelijk kunnen, maar dat blijkt in de praktijk iets anders uit te pakken. Om vastlopen te voorkomen, moet iedereen naar de voorkant van de boot. We komen daardoor van achteren iets hoger te liggen en al schuivelend en zandwolkend trekkend komen we dan in dieper gelegen water. In Den Oever moet Wam van boord en een selfie maken met het codewoord en zichzelf erop. Na 10 minuten varen we weer er uit richting Oude Schild.

20161105-02-denoever-oudeschildVoor de kust van Den Oever gaat het toch nog mis. We lopen aan de grond en moeten we wachten op hoog water. Wim en Goof stappen in een pak met laarzen en moeten het anker verleggen. Best een zwaar klusje. Nu maar wachten tot we weer loskomen. Na drie uur op het zand gelegen te hebben, komen we weer los van de grond. De boot ligt met de kop op de wind en we hijsen de zeilen. Nu verder richting Oude Schild. We moeten laveren tussen Boereplaat en Middelplaat en bij het Visjagersgaatje en Lutjeswaard kunnen we een lange klap naar boven maken richting Oude Schild. Om 1 uur ’s nachts komen we aan in Oude Schild en herhaalt zich het verhaal met de selfie. Rene, onze stuurman voor de nacht, vaart de Kaat Mossel mooi langszij en kunnen we binnen een paar minuten weer vertrekken.

20161106-03-oudeschild-terschellingWe gaan nu richting Terschelling. We hebben nu eindelijk de wind mee en in een mooie slag onder het Scheurrak door, nog 1x overstag en dan komen we bij het Inschot waar we een aantal keren moeten laveren. Voorheen ging je dan de West Meep, door de Slenk naar Terschelling, maar tegenwoordig kun je langs het Schuitegat.Ondertussen regent het hard. We komen bij het Schuitegat en varen dan richting Terschelling. Het aanleggen gaat ons steeds beter af en ook bij Terschelling zijn we weer snel op weg naar Vlieland.
20161106-04-terschelling-vlielandWe hebben richting Vlieland de stroom behoorlijk tegen en je merkt het ook direct aan de golven. Grote steile golven maken het ons niet makkelijk Vlieland te bereiken, maar zoals altijd: De aanhouder wint. We varen op ons gemakkie de haven van Vlieland in. Wam rent weer en maakt weer een Selfie en dan nu op weg naar Harlingen. Het is al weer een tijdje droog en de zon schijnt mooi over de Waddenzee, toch wel de mooiste zee van de wereld en dat zo dichtbij.

20161106-05-vlieland-harlingenVan Vlieland naar Harlingen bijna in een rechte streep. We varen via de Vlielanderbalg over het Fransche gaatje en snijden daarmee en behoorlijk stuk af. Door de Blauwe Slenk varen we richting Harlingen. Het is mooi weer en langzaamaan neemt de wind af en wordt het steeds lastiger om op tijd Harlingen te bereiken. We starten de motor en varen over de eindstreep. We zijn voor vijf uur binnen, maar of we het gehaald hebben, is de maar de vraag.

We maken ons logboek af en lopen naar de wedstrijdleiding om te horen op welke plek we geëindigd zijn. Helaas voor ons zijn we gediskwalificeerd (DSQ). Het reglement schrijft voor dat je zeilend over de finishlijn gaat en helaas hebben wij dat niet gedaan. Jammer, jammer jammer. Ook onze verplichte rusttijd van 4 uur was niet helemaal reglementair. Volgend jaar toch beter de wedstrijdregels lezen.

Ondanks onze DSQ was het toch weer een prachtig weekend en heb ik weer volop genoten van mijn rol als navigator. Onze voorspelde route kwam uit. De 1/12 regel kwam goed van pas en mijn iPhone Navionics (navigatie software) heeft zijn diensten weer bewezen in het donker. Met de iPhone zagen we precies wanneer we weer overstag moesten en zijn we daardoor niet meer vastgelopen op het wad. Volgend jaar de getijden afdrukken op basis van LAT en niet NAP maakt het leven ook echt gemakkelijker aan boord. Hoef je de hele tijd de boel om te rekenen.

Al met al een geslaagde Waddenrace 2016. Volgend jaar doen we weer mee en dan komen we wel voor in de uitslag.