p7292008.jpgVandaag een dagje zeilen. De weersverwachting is niet erg gunstig (80% kans op regen), maar meestal valt het erg mee en het is altijd lekker op het water.

Om 11 uur vertrekken we uit de haven van Elburg richting Harderwijk. Er staat een matig windje (windkracht 4) en we varen op de motor richting de eilandjes bij Nunspeet. Hoe dichter we bijkomen, hoe minder de wind en als we bij de eilandjes zijn, is de wind volledig weg. Dan maar even bij een eilandje aanleggen en even eten. Het haventje is vorig jaar aangelegd en ziet er erg kaal en nieuw uit. We eten gezellig met zijn allen op de kant.

p7292016.jpgNa het eten vertrekken we richting Elburg. De lucht is erg dreigend en de kinderen willen graag nog even zwemmen. Het is erg rustig en we doen gewoon de motor uit en we zwemmen wat rond de boot. Floris doet de bandjes om de armen en wil dan dat ik ook ga zwemmen. Het water lijkt mij niet al te warm. Ik spring er toch in en na een tijdje voelt het water toch wel lekker aan. Er hangen twee stootwillen aan een touw buiten, dus als je niet meer kunt, kun je even aan het touw vastpakken. Na een kwartiertje is iedereen uitgezwommen en varen we verder.

Het begint dan toch te regenen. Ik sta nog in mijn zwembroek (het ultieme regenpak) en ik stuur in de regen verder. De anderen trekken een regenpak aan en komen dan weer gewoon naar buiten.

p7292032.jpg p7292040.jpg
De kinderen willen nog even vuurtje stoken op één van de eilandjes. Op dat eiland staat een achthoekig dak. Wij zitten eerst nog gezellig op de boot als er plotseling uit de bomen een enorme rookwolk komt. Het hele haventje is gehuld in een dikke mist en omdat er nauwelijks wind is blijft het lekker lang hangen. Floris komt nog even melden dat het vuur aan is en ik ga maar eens even kijken. Het vuur is goed aan en de rook blijft hangen onder het dak. De rook krult langs de onderkant van het dak naar buiten. Het lijkt net of het dak rookt.

p7292044.JPGIedereen gaat na het vuurtje stoken nog even zwemmen en daarna varen we terug naar Elburg. We zijn half zes bij de haven. Iedereen wil graag nog wat patat eten. De lucht is erg dreigend, dus op de botter patat eten is geen goed idee. Gerrie Plakke stelt voor bij hen op de deel te eten. Teunie haalt patat en Gerrie haalt vis. Om half zeven zitten we lekker op de deel patat met vis te eten. Buiten regent het echt keihard. Om half acht doeken we de boel op en gaan naar huis. We kijken terug op een leuk dagje botter varen.

Vanavond gewokt in Hattem met mijn collega Robert (met vrouw en tweeling). We bestellen een drankje en na een tijdje komt de serveerster het brengen. Ze is erg onzeker met zo’n dienblad vol met glazen. Teunie zegt dat het een beter idee is om het dienblad op tafel te zetten en dan de glazen uit te delen. Ze doet het. Dan moet ze nog bij mij en Robert een glas brengen. Ze pakt het glas cola voor Robert (hij is de BOB) en hoe dat ook het valt over mij heen. Ik zit er goed onder. Gelukkig zegt de serveerster er nog wel bij: ik had het wel gedacht. Dat is altijd een gelukje dan. De rest van de avond zonder noemenswaardige incidenten. Het was een gezellig avondje wokken. Voor herhaling vatbaar (maar dan zonder cola over mij heen).

p7282000.JPGVandaag het nachthok opgehaald. Het is redelijk warm weer en erg drukkend, dus het tempo is laag. Ik zet samen met mijn vader het hok in het karretje en rijden naar mijn huis. Het zal er om spannen of het nachthok langs het huis wil, maar met beleid past het net. We stellen het hok waterpas en ik leg de stenen voor en achter. De poten liggen nu lekker opgesloten en kunnen geen kant meer op.

Vanmiddag begonnen met de ren, het buitenverblijf van de kippen. Mijn vader zaagt het hout op maat en ik zet de ren in elkaar. Het is nog een heel gepas en gemeet, maar de ren krijgt steeds meer gestalte. Eerst maar even om half zes warm eten en daarna nog even naar de Formido. Ik heb nog wat hoekjes nodig en nog wat latjes. De latjes die ik wil zijn er en de hoeken die ik nodig heb zijn er gelukkig ook. Een uizondering bij onze Formido. Meestal is het net op en moet er bij besteld worden of er ligt nog één exemplaar en heb je er twee nodig. Maar vandaag dus geluk.

p7292003.JPG p7292004.JPG
Om kwart voor negen de ren naar huis gebracht. De lucht wordt als maar donkerder en het ziet er naar uit dat het flink zal gaan onweren.

Teunie is met de kinderen de 6 kuikens halen. We weten niet of het kippen of hanen zijn, maar onze buurman weet raad. Hij zal wel naar de kuikens kijken. Ik ben benieuwd of ze het een leuk hok vinden?

p7271996.JPGVandaag de eerste stap gezet voor het kippenhok. Er is een tegenvloertje gemaakt met daarop een laagje zand van zo’n tien centimeter. Voldoende voor de kippen om lekker in te wroeten. Het tegenvloertje is tegen het ongedierte. Het schijnt dat kippen daar slecht tegen kunnen. Ik heb hulp van Floris en die vraagt me de oren van het hoofd over de vloer en hoe de kippen daar mee omgaan. Morgen het nachthok ophalen en op de plek zetten. Ben benieuwd!

We willen vroeg weg, dus zitten we al om kwart over acht aan het ontbijt. De koffers zijn gepakt en in de auto geladen. We rijden de auto om kwart voor negen naar de receptie. Het meisje bij de receptie scheurt nog even op haar brommertje naar de caravan om te kijken of we alles netjes hebben achtergelaten. Ondertussen nemen wij afscheid van de mensen uit Veenendaal. Het meisje kijkt niet erg blij. Het blijkt dat we de caravan voor hun doen niet netjes hebben achtergelaten. We vragen nog even wat ze bedoelt en ruimen dan de caravan nog iets beter op. Uiteindelijk vertrekken we om kwart over negen.

We moeten nog even langs de supermarkt voor drinken en ik gan nog even tanken. De diesel is hier mooi goedkoop. We rijden om vijf voor tien st. Mere Eglise uit. 5 minuten eerder dan gepland.

We stoppen na twee uur rijden en genieten even van de frisse lucht. Het is een mooie parkeerplaats, maar het stikt er van de vieze zeer kleine vliegjes. We rijden snel weer verder. De kilometers razen aan ons voorbij. We hebben geluk bij de tolpoortjes. Bij één moeten we een kleine 20 minuten wachten. We rijden een andere route dan heen. Zou korter zijn en dat is prettig voor de thuisreis. Als we Belgie binnen rijden wanen we ons al bijna thuis. Uiteindelijk rijden we om half zeven Nederland weer binnen.

We gaan nog even iets eten. De jongens willen graag bij McDonalds, maar wij niet. Toevallig ligt er naast de McDonalds ook een AC-restaurant en daar gaat we uiteindelijk, na veel gepraat, even eten. We zitten gezellig aan een tafeltje voor vijf en Floris geniet van het feit dat de serveerster (niet een ober, want dat is een man) alles komt brengen en dat je niets hoeft op te halen. Hij is ook altijd onder de indruk van hoe de ober de borden draagt. Ook nu weer.

We moeten nog zo’n 160 km (en wat lijkt dat nu weinig) alvorens we thuis zijn. We rijden rustig met een gangetje van 120 km naar Utrecht en van Utrecht naar Wezep. We komen om kwart voor negen aan en hebben dan op 100 meter na precies 850 km gereden. Uiteindelijk zo’n 60 km minder dan op de heenweg. We pakken alles uit en zitten met z’n allen lekker weer op de bank. Zonder problemen en ongelukken weer thuis. Is toch altijd een lekker gevoel!

p7221961.JPGVandaag de laatste dag. De jongens spelen met veel kinderen. Ze vermaken zich prima. Om kwart over één gaan we even naar de supermarkt. Alleen floris is mee. De jongens blijven op de camping en als er wat is, kunnen ze even naar Anton en Mery, mensen uit Veenendaal. Om kwart voor twee zijn we in st. Mere Eglise en de supermarkt is dicht tot half drie. Dan maar even naar de slager. Duurt Teunie een hele tijd om aan de slager uit te leggen dat ze gehakt wil. Uiteindelijk lukt het. Coen wil graag spaghetti eten en zonder vlees vinden we dat echt niet lekker. We gaan terug naar de camping. Er wordt voorgesteld om naar het strand van Utah-beach te rijden, een klein kwartiertje rijden.

p7221955.JPGHet is erg lekker op het strand. Het is eb. Floris bouwt samen met mij een redelijk zandkasteel. Het ontwerp is geheel van Floris en als aannemer doe ik gewoon wat hij zegt. Het water trekt zich terug en aan de horizon verschijnen paaltjes. Er komen steeds meer trekkers op het strand en die doen iets bij die palen. We lopen er maar eens heen. Onderweg steken diverse mensen naar kokkels. Dichterbij gekomen veranderen de paaltjes in oesterbedden en de vissers (of zijn het gewoon boeren) draaien al oesterbedden om.

p7221964.jpgOp lege tafel zitten op veel hoekpunten mosselen. Een man en een vrouw halen de mosselen eraf. Voor het avondeten. Het is ondertussen half zes en we gaan naar huis. We maken spaghetti. Na het eten afwassen en afdrogen. We ruimen de rommel op en pakken één koffer al in. We beginnen naar huis te gaan. Het afscheid is nabij.

Morgen in één keer naar huis (850km). Moet te doen zijn. We zullen zien.

p7211928.JPGVandaag dan naar Cherbourg. We rijden toeristisch langs de kustlijn, waar we weer van de prachtige vergezichten op zee genieten. In een havenstadje Barfleur een pannenkoek gegeten. Elke booteigenaar heeft daar tenminste twee boten. Alle boten liggen aan ankers in de haven en met een bijbootje moet je de boot bereiken. We zien het een visser doen. Barfleur is ook de plaats waar Willem de Veroveraar in 1066 overstak naar Engeland en als Engelse koning terugkeerde.

p7211931.JPGWe rijden door naar Cherbourg. In Cherbourg een parkeerplaats gezocht en even de winkelstraten in. Niets bijzonders. De kinderen schieten een speelgoedwinkel in om daar een half uur later weer uit te komen met een handvol ridders en paarden. Ondertussen zit ik lekker buiten op een stoepje voor een etalage. Na 20 minuten word ik aangesproken door de man uit de winkel. Hij spreekt geen Engels en ik geen Frans. Hij wil mij iets duidelijk maken en ik vraag in het Engels wat er aan de hand is. Hij spreekt geen Engels zegt hij voor de tweede keer. Hij denkt dat ik een zwerver ben die voor zijn etalage de mensen wegjaag. Ik sta op geef hem een hand, zeg nog met een lach in Nederlands: leer toch eens Engels. Hij antwoord: Thank you. (op zijn frans). We eten weer een pannenkoek (op elk hoek en in elke straat worden ze aangeboden) en lopen terug naar de auto. Onderweg zien we nog een standbeeld van Napoleon op een paard.

p7211951.JPGWe rijden via een klein weggetje naar de zee. Dit is een grindstrand en bij eb een zandstrand. Het is nog eb, maar het wordt weer vloed en nog sneller dan bij Barneville. Het water voelt erg warm aan en zelfs Teunie gaat zwemmen. De laatste keer in zee was erg lang geleden met een vakantie in Polen. De golven breken geweldig en het is een sport om er overheen te duiken. Ook nu moeten we bijtijds de kleren verleggen. De golven worden hoger en ze breken ook heftiger. Karel geniet en gaat als laatste uit het water. We rijden weer naar huis.

p7211953.jpgWe rijden op een erg steile weg met een spectaculair uitzicht. Ik geniet van mijn hoogtevrees. Bij een uitkijkpunt stappen we nog even uit en overzien tot in de verte het prachtige duinenlandschap. We zoeken een beetje naar de goede weg. We hebben geen TomTom en geen echt gedetailleerde landkaart bij ons, maar door een geluk, zien we een bord richting Cherbourg. Niet helemaal de route die we dachten, maar dan weten we tenminste weer waar we zijn op de kaart. Dan staat er Valognes op een bord en dat is de richting die we moeten hebben. Uiteindelijk belanden we op de snelweg en zijn we weer rond 20:45 thuis. Teunie en ik eten een pizza en de jongens eten vissticks en een eitje. Floris slaapt al. Die was erg uitgeput. De jongens zoeken alle vriendjes van de camping weer op. Elf uur liggen ze op bed en morgen helemaal niets doen. Uitrusten en inpakken.

p7201890.JPG’s Morgens niets gedaan. De jongens gaan boogschieten om 11 uur. Het duurt een uurtje. Floris is kleiner dan de boog, dus die mag niet mee doen. Tussen de middag even met mensen op de camping gesproken. Zij dachten er over om even naar Jersey of Geurnesey te gaan. Vanaf Barneville-Carteret ongeveer 1 uur varen. Omdat wij ook gekeken hadden naar een vakantie op Geurnesey leek ons dat ook wel leuk. Even naar Barneville-Carteret waar de boot vertrekt. Ongeveer 30 km hier vandaan. Zwembroeken mee, want er moet ook een heel mooi strand bij zijn. Onderweg weer schitterende landschappen gezien. Erg heuvelachtig. In Barneville-Cartetet op zoek naar de boot. De boot vertrekt alleen ’s ochtends, dus hij zal er wel liggen. We hebben de boot niet gevonden. Dus op naar het mooie strand.

p7201893.jpgEcht een prachtig gezicht. Een enorme drooggevallen zandbank en de zee 5 minuten lopen. Het wordt hier snel vloed, dus Karel en ik duiken maar eens in de grote rollende golven. Het water is lekker. Ik denk zo’n graad of 20. Ondertussen komt het water steeds hoger en moeten we onze kleren verplaatsen naar een betere lokatie. Uiteindelijk eindigen we vlakbij de rotsen. De jongens bouwen een groot rond gat met een wal er omheen. Als de zee dan komt dan blijft het tenminste staan. Als de zee er éénmaal is, wordt alles in één golfbeweging weggespoeld. Karel zit er midden in. Daarna gaat Karel nog even andere jongens helpen met het verstevigen van hun bouwwerk. Ook daar slaat na vijf minuten het noodlot toe.

p7201918.jpgWe kleden ons aan en eten nog een pannenkoek met suiker. Daarna rijden we weer toeristisch naar huis. Iedereen onder de douche en om elf uur is de gehele familie weer ter ruste en dromen we over de afgelopen dag.

Weer een leuke vakantiedag voorbij.

p7191815.jpgNaar Bayeux. Daar hangt een beroemd wandkleed waar Teunie altijd al eens naar toe wilde. Op dat kleed staat een verslag van een strijd ergens rond 1000 n/chr. Een soort D-Day maar dan richting Engeland. Het eerste deel van het museum legt het wandkleed uit en je ziet een film en daarna krijg je een audio-apparaat om langs het kleed zelf te lopen. Er staat een enorme rij en het duurt zo’n 20 minuten voordat wij naar binnen kunnen. Dan loop je met je apparaat langs 70 meter doek. Het is een indrukwekkend verhaal over William the Concurror.

p7191857.jpgDaarna een speciale toeristische route (D-Day-Le Choc) gereden. Deze route leid je langs diverse interessante punten. Om een uur of vier zijn bij the american cemetery, waar zo’n tienduizend kruizen staan. De begraafplaats ligt langs de zee en levert prachtige plaatjes op. We maken nog een foto van een Bastian uit Amerika.

Daarna doorgereden naar Pointe-Du-Hoc. Een indrukwekkend uitkijkpunt. Vanuit dat punt kun je een heel groot deel van de kust en de zee overzien. Prima punt om de indringers in de gaten te houden.

p7191879.jpg p7191880.jpg
Toch was het al in de morgen van 6 juni in handen van de geallieerden na een echt heftige strijd. We rijden naar huis tenminste daar lijkt het op. We hebben steeds meer het gevoel dat we verder van huis af gaan dan we willen, maar volgens Teunie volgen we nog gewoon de route langs de snelweg. We komen steeds dichter bij Saint-Le en dat ligt toch echt niet in onze buurt. We volgen dan maar weer de borden van Cherbourg. Uiteindelijk komen we toch weer uit waar we wilden. We rijden langs Utah-beach richting de camping. We bestellen 2 pizza’s en liggen op half elf weer uitgeput (moe maar voldaan) op bed. Wat gaan we morgen doen?

p7181744.jpgVandaag is het museumdag. We gaan eerst naar st. Mere Eglise, waar de parachutist aan de toren hangt. Een mooi museum in de vorm van twee parachutes. In de ene parachute staat een hangglider (zweefvliegtuig) en in de andere parachute een DC8 die de hanggliders trok. Ook was er een film. Mooi om te zien. Het museum ziet er mooi en overzichtelijk uit. Veel spullen in vitrines.

Eerst terug naar de caravan voor een broodje en dan naar Quinneville. In dat museum hebben ze een aantal straatjes nagemaakt en kun je in een echte bunker naar buiten kijken. Veel voertuigen. Een leuke volkswagen (swimmwagen) gezien. Een amfibi-voertuig compleet met roeispanen en peddel.

Daarna naar een uitkijkplek geweest. Op die plek staat een monument en kun je langs een paar bunkers lopen. Aan bunkers geen gebrek trouwens. Even verder op ligt het volgende museum. Ook daar weer leuke dingen gezien.