Vanavond lekker uit eten met ISIT (onze storage leverancier). We hebben nu 2 SAN’s besteld bij Sander en ter gelegenheid van al dat soort dingen en de leuke tijd die we ondertussen als partner gehad hebben, leek het ons leuk om dat te bekronen met een etentje met de hele groep Infrastructuur van de Dienst-ICT van de Hogeschool Windesheim. (IDIHW).

Sander Dekker (ISIT) heeft op advies van Willem een tafel gereserveerd bij het Pestengasthuys (http://www.pestengasthuys.nl/) in Zwolle. We krijgen een viergangenmenu aangeboden. We beginnen met champagne en we toosten op de goede afloop. Het eten is erg lekker. We krijgen vis en kwartelvlees en kwarteleitjes. Ik ben vergeten hoe alles heet, maar lekker is het in ieder geval wel. Het gaat niet om de hoeveelheid, maar om de kwaliteit waarmee alles klaar gemaakt is. Erg veel aandacht voor hoe het er uit ziet en natuurlijk veel aandacht voor hoe het smaakt.

Aan alles is gedacht. Zelfs dat we het eten opgediend krijgen op het logo van Windows. Ze houden zelfs bij het pestengasthuys rekening met het feit dat we willen migreren naar een volledige windows-omgeving.

Na afloop nog even naar de Singel. Een cafe in Zwolle waar ik in vroeger jaren een groot deel van mijn tijd doorbracht. Ik fietste er dagelijks langs en in het cafe stond een flipperkast waar we menig uur aan de knoppen hebben gezeten. Grappig dat het er na 28 (!) jaar nog steeds is.

Om ��n uur naar huis op de fiets. Lekker fris en de wind in de rug. Ik lig om kwart voor twee in bed en val als een blok in slaap. Mijn collega’s blijven achter in de Singel. Ben benieuwd of zij de zon nog zien op komen in het cafe?!

Hieronder een impressie van het etentje. Ik zie uit naar de volgende meeting met Sander. Sander bedankt!

p2234450.JPG p2234452.JPG
p2234453.JPG p2234455.JPG
p2234451.JPG p2234457.JPG
p2234468.JPG p2234465.JPG

lekbakwasmachine.jpgEindelijk dan weer een week vakantie. Onaardige van zo’n week is dat er altijd wel weer klusjes liggen te wachten. De lekbak onder de wasmachine en wasdroger is zo’n klusje. Al een jaar geleden (of langer) aangevraagd door de vrouw des huizes, maar nooit tijd voor gevonden. Altijd drukker met de botter, het landje, enz, enz. Excuses genoeg. Deze week was dat anders.

Handig zou zijn geweest twee lekbakken te kopen bij de formido voor 14 euro per stuk. Je plaatst ze onder de wasmachine en klaar is de klus. Maar zo eenvoudig is het niet. Ik wil graag de wasmachine en wasdroger naast elkaar hebben en dat kan niet met een lekbak. Als je er twee koopt dan krijg je een ruimte tussen de wasmachine en de wasdroger en dat wil ik dus niet. En dan moet je zelf maar een bak maken.

Mijn vader wil wel helpen. Eerst naar de Formido een plaat hout kopen. Die op maat laten zagen en thuis de bak in elkaar zetten. Omdat we vakantie hebben beginnen we pas ’s middags en omdat er aan het einde van de dag Olympisch schaatsen is stoppen we ook vroeg. En zo begint een klus op maandag en ben je woensdag klaar. In de bak moeten nog wat tegels gesneden worden en vastgelijmd met speciale kit. Speciaal is het wel, want na tien minuten is het al uitgehard (bovenlaag) en kun je het niet goed meer verwerken.

Uiteindelijk is ie af en kan de volgende fase beginnen. Het tegelen van de vloer zelf. Ook dit is al een aanvraag van lang geleden. Ik heb alles al in huis. Nu de plannen omzetten in actie. We komen eruit! We beginnen eraan.

Vandaag een Bluetooth Mouse aangesloten op mijn qtek. Met deze kleine muis (niets voor mensen met grote handen) kan ik nu gewoon werken op mijn qtek.

muizen-met-de-qtek.jpg
Erg grappig om op het scherm van de QTek een muispijltje te zien verschijnen waarmee je de pocketPC kunt bedienen. Maar eens kijken of ik hem veel zal gebruiken voor deze functie.

p2114350.JPGOm elf even met Robert aan de MSN. Of we zin hadden om iets te doen? Geen idee. Teunie staat met twee Jehova’s aan de deur en de man begint steeds meer te balen dat hij aangebeld heeft. Zijn vrouw wacht in de auto en hij zou dus zo terug zijn. Dat is dan niet gelukt.

Robert komt met het voorstel om te gaan wandelen in het kabouterbos bij Nunspeet. Robert is daar nog nooit geweest. Lijkt ons een goed idee en om twaalf uur is Robert bij ons thuis. Eerst even gezamenlijk eten en dan naar Nunspeet. We hebben wel zin aan kibbeling en dus op weg naar de vischboer. Het is altijd erg druk op zaterdag en we staan dan ook gewoon een half uur in de vischzaak te wachten op onze bestelling. Ik maak met diverse mensen een praatje (je hebt toch niets te doen) en om half één zitten we aan de vis.

p2110026.JPGNa het eten richting Nunspeet. Het is wat grijs weer en volgens de weesverwachting zou de zon nog doorbreken. We zetten de auto op de parkeerplaats bij de toren (transferium Nunspeet: http://nunspeet.net/webcam.html) en lopen richting de eerste kabouter. Teunie herinnert zich dat je ook opdrachten bij de verschillende kabouters kunt doen en haalt binnen in het bezoekerscentrum een opdrachtenformulier. We lopen langs alle kabouters en Teunie en Tanja doen de verschillende opdrachten met de kinderen. Robert en ik maken de foto’s en de filmpjes (moet ook gebeuren). Aan het einde van de route gaat het dan toch nog regenen. Elke keer als we met Robert wandelen eindigt het met regen.

p2114371.JPGSnel naar het bezoekerscentrum waar nog verschillende dingen te zien en te doen zijn. Binnenin is ook een ‘echt’ kabouterbos. Achter het raam is een bepaalde situatie uitgebeeld en als je op het knopje drukt gaat het licht aan en gaat er iets bewegen. Echt leuk gedaan.

Buiten is het ondertussen gestopt met regenen en we gaan nog even naar boven in het transferium. Ben zelf niet de meest heldhaftigste, maar omdat er bijna geen wind is, ga ik ook mee naar boven. Als we boven zijn beweegt de toren een beetje. Het is een lichte schommeling. Ik ben er ook een keer met windkracht vier opgeklommen, maar dan schommelt de toren toch echt veel. Niet aan mij besteed.

p2110059.JPG p2110065.JPG
Het ziet er goed uit. Er komen nog wat treinen langs. Omdat het toch enigszins bewolkt is kun je nu niet ver vooruit kijken. Ik kijk nog even naar beneden en zie iets achter de ruiterwisser op mijn auto zitten.

Beneden zien we wat het is. De politie heeft gecontroleer op ‘buit in de auto’. Bij Robert is alles OK en bij ons ligt de buit voor het oprapen. CD’s en mijn bril en natuurlijk de radio. Handig voor dieven. Ze kijken op het briefje of het de moeite waard is om in te breken. We zijn gewaarschuwd.

We rijden naar huis en zijn nog net op tijd thuis voor de 5km heren, waar ik Chad Hedrick (6:14.68) het goud zie wegkapen voor Sven Kramer (6:16.40) (01.72 verschil).

In een overleg met de Provincie Gelderland en de gemeente Elburg hoorde ik nog een mooie uitspraak die ik het weblog niet wil onthouden:

"Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid"

Ik zal er aan denken.

Ik heb al jaren een spar in de hoek van mijn landje in Elburg staan. In het begin was het een klein boompje en stond ie er wel gezellig bij. Elke zomer zat er een uil in en diverse duiven (die nou overigens dood zijn). De uil at de duiven op en spuigde de botjes e.d netjes uit in een zgn uilebal. De boom was na een aantal jaren wel aan zijn hoogte en de dikte nam elk jaar nog een beetje toe.

p2034345.JPG p2034344.JPG

Nu moet die dan echt weg. We zaten in de zomer al ruim in de schaduw van de spar en in september had ik er al eens onder gestaan, maar zo naar boven kijkend was het toch wel een joekel van een boom om zelf om te zagen. Dit kijken herhaalde zich elk jaar wel, maar tot nu toe was het er nooit van gekomen.

Woensdag sprak Teunie een ‘mannetje’ die bomen omhakt voor de hobby en voor het hout. Dus Teunie een afspraak gemaakt voor vrijdag, maar zo’n boom mag alleen om als je een kapvergunning hebt. Dus donderdag maar even bellen naar de milieu-ambtenaar van de gemeente Elburg. Hij had tijd en Teunie ook en een uur later stond Teunie met de ambtenaar op het landje. Omhakken mocht gewoon. Het is geen bijzondere boom. Dus ter plekke even de vergunning ingevuld en voorzien van een handtekening. De formuliteiten ook weer gehad.

Vrijdag ochtend was het dan zover. Het ‘mannetje’ had zijn broer bij zich en met trekker en grote kar naar het landje. Teunie en mijn vader kwamen om half twaalf en toen lag de spar al gestrekt op zijn zijde. Na jaren groeien en bloeien was daar nu een einde aangekomen.

In de andere hoek van het landje ook nog maar een grote tak (eigenlijk ook al een boom) weglaten zagen. Veel meer licht en ruimte op het landje en hopelijk in de zomer meer zon dan schaduw.

We wachten het af! In de voorjaarsvakantie maar even de laatste rommel opruimen en het hoekje opnieuw inrichten.

Gaming op het werk wordt vaak verboden. Het hoort niet om op je werk spelletjes te spelen.

Maar dat het ook echt als instrument kan worden ingezet, toont deze cartoon wel aan. Menig directeur komt nooit meer verder dan level 2.

gaming.jpg

Leuk berichtje over de werkplek en de ergenis daarover. Vooral de printer is de boosdoener. Gelukkig kennen wij deze problemen niet.

it-grootste-ergenis.jpg