Al weken over gesproken. We gaan in de laatste week van mei naar Venetië. Het lekkere weer tegemoet. We gaan op een camping staan en vanaf die camping ben je dan in 10 minuten met de boot in hartje Venetië.

Maar helaas. Het mocht allemaal niet zo zijn. Drie weken voor vertrek krijg ik een oorontsteking en wel gewoon in beide oren. De eerste week is mijn gehoor zo goed als niets.

Naar de dokter. Het kuurtje van de dokter mag niet baten. In de tweede week gaat het nog steeds slecht. Ik ben snel vermoeid en het luisteren (eigenlijk horen) naar andere mensen kost erg veel inspanning.

Nog maar eens naar de dokter. Nog maar eens een kuurtje. Het gaat beter, maar ….

Nog maar eens naar de dokter. Deze dokter constateert wel vooruitgang, maar vooral het rechteroor is nog lang niet goed. Reken maar op twee weken. Daar gaat de vakantie.

Het wordt dus Ve nee tië.

afzwemmen b-diplomaEen tijdje gelden heeft Floris zijn A-diploma gehaald. We hebben hem toen direct door laten gaan voor zijn B-diploma. Het is meestal zo, dat als je het éénmaal te pakken hebt, je in een paar weken je B-diploma erbij hebt.

Vorige week mocht Floris proefzwemmen. Haal je het proefzwemmen dan heb je eigenlijk je B-diploma al binnen. Na het proefzwemmen blijkt dat Floris moet afzwemmen op de dag dat hij ook op schoolreisje is. Even een belletje naar het zwembad en het afzwemmen mag ook wel een dagje later.
Vandaag is het dus zover. Om vier uur staat Floris met zijn kleren aan op de rand van het zwembad. Eerst een minuutje watertrappelen met je kleren aan en dan twee baantjes zwemmen.

afzwemmen b-diploma afzwemmen b-diploma

Daarna door het gat zwemmen en drie banen schoolslag en drie banen op de rug. Het gaat goed tot nu toe. Dan moeten ze allerlei kleine dingetjes doen. 15 tellen drijven op je buik en 15 tellen drijven op je rug. Dit gaat Floris minder goed af. Hij is te onrustig om 15 tellen even niets te doen. De badmeester is niet tevreden en laat het hem nog een keer doen. De andere kinderen doen gewoon nog een keer mee. Dan nog watertrappelen en tijdens het watertrappelen rondjes draaien. Uiteindelijk is het dan zover. De badmeester vraagt, zoals dat gaat in modern onderwijs, hoe ze zelf vinden dat het is gegaan. Alle kinderen zijn tevreden en de badmeester blijkt ook tevreden. Floris heeft zijn B-diploma. Een applaus van alle aanwezigen ouders en opa’s en oma’s en de badmeester haalt dan de diploma’s op.

Op naar het C-diploma. We geven Floris op voor C-zwemmen en ergens in september gaan we dan weer verder.

de bootVandaag is het dan weer zover. De boot gaat er in. Het is altijd weer een heel werkje, maar al veel minder werk dan eerst met mijn houten boot. Die moest altijd eerst geschuurd en geschilderd worden. Daarna het dek schuren het aflekken. Al met al toch een paar zaterdagen achter elkaar veel plezier.

Nu haal ik de boot onder het kleed vandaan, ga even met een spons over het dek en langs de boot. Alle dode vliegjes en muggen eraf wassen en dan kan ie er in principe al in. Nog even de mast erop en dan de zeilen hijsen en weg ben je.

Al met al kost het ook nog wel een middag, maar die valt toch in het niet bij de vele zaterdagen. Aan het einde van de dag nog even een uurtje gezeild en dan voel je toch weer waarom je eigenlijk een boot hebt. De wind door je haren en de zon op je kop. Wat een leven.

TrouwdagVandaag zijn we 21 jaar getrouwd. Dat is toch een enorm eind al hoewel ik dat zelf niet zo ervaar. Om 11 uur komen mijn vader en moeder even koffie drinken en ’s middags willen we weg. Ik wil wel naar de zee bij Scheveningen en om twaalf uur vertrekken we. Het is altijd een hele toestand om de kinderen zover te krijgen. Ze hebben natuurlijk zo hun eigen bezigheden en willen dus niet door ons gestoord worden.

Om half twee zijn we in Scheveningen. Het is rustig op de weg, dus we konden goed doorrijden. Alleen in Den Haag zelf is het druk. Deels omdat de route naar het strand ook is opgebroken. Maar dat lijkt tegenwoordig meer regel dan uitzondering. Als een stad niet een bouwput is tel je blijkbaar niet meer mee.

Het is lekker weer. Er waait een lekker briesje en de zon schijnt lekker door de dunne sluierbewolking. Wij gaat zitten op een terrasje en bestellen koffie en de kinderen rennen door naar de zee. Ze beginnen direct te graven en ze vermaken zich nu al prima.

TrouwdagTrouwdag

Er worden diverse zandsculpturen gebouwd rondom het thema Mozart. Het zijn stuk voor stuk kunstwerken en dat van zand. Ongelofelijk mooi en heel veel werk.

TrouwdagTrouwdag

Er liggen enorme blokken beton tegen de kade muur van de haven en de kinderen spelen er met plezier op. Het blijkt dat je tussen de betonblokken en onder blokken door kunt. Erg spannend. Coen vraagt voor de zekerheid nog wel even of zo’n blok wel stevig ligt en na een veilig antwoord van onze zijde krijpt hij van het ene blok naar het andere blok.

We gaan ook nog even naar Sealife. Tien jaar geleden zijn we er ook geweest, maar toen hadden we Floris nog niet en die wil natuurlijk ook Sealife wel eens meemaken. We melden ons om vijf uur bij de kassa. Het is erg rustig binnen. Wel fijn. Kun je overal gewoon lekker rustig kijken. Sealife is slim opgezet. Je kronkelt als het ware door een gebouw en aan het einde is er een winkel met veel snoep en allerlei plushje beesten. Echt slim bedacht. Elk kind, en dus onze zeker, zeuren dan toch weer om een leuk beestje, waar ze uiteindelijk 1 dag aandacht voor hebben. Ze mogen allemaal iets uitzoeken voor 1 euro en alleen Coen en Floris weten iets te bemachtigen. Karel weet niets te vinden.

We gaan bij het terrasje waar we koffie gedronken hebben ook eten. Teunie en ik bestellen een lekkere slibtong en de kinderen willen natuurlijk patat met ….

TrouwdagTrouwdag

Om half negen stappen we in de auto en kijken terug op een lekkere dag aan het strand. We spreken af dat we dit elk trouwjaar gaan doen. Afspraak is afspraak (echt niet).

Om tien uur zijn we thuis en gaan de kinderen direct naar bed. Teunie en ik kletsen nog wat na. Op naar de volgende 20 jaar!