In de haven van KampenVandaag is het dan weer zover. De 12e Kamper Oostwal gaat van start. Er liggen zo’n kleine 30 botters in de haven van Kampen. De bedrijven en de boten zijn gisteren al aan elkaar gekoppeld. We vertrekken om 10 uur uit de haven en dat is altijd een drukte van jewelste. Alle botters starten de motoren en varen langzaam en zonder problemen de haven uit. We varen richting de brug van Kampen en hijsen het grootzeil. Als een soort eerbetoon aan Kampen en dat alle mensen op de kade de botters goed kunnen zien. Het is indrukwekkend om 30 botters zo te zien vertrekken.

Het weer is goed, zo’n 25 graden, de wind is minder dan windkracht 3 en uit variabele richtingen.

Naar de startplaatsWe varen de IJssel af en gaan onder de Eilandbrug door. De doorvaarthoogte is 16 meter. We passen er goed onderdoor. We drinken een bakje koffie en maken kennis met het bedrijf dat aan boord is. Het is al snel gezellig. Om kwart voor twaalf bereiken wij de anker plaats.We liggen ergens achteraan en met zo weinig wind is dat niet goed. Daarmee is de wedstrijd of eigenlijk de drijfstrijd al gelopen. Om tien voor twaalf het tien-minuten-sein. We maken het anker klaar en verdelen de taken. Drie personen bij de zwaarden (1 op het zwaard te laten ‘vallen’ en 2 om het zwaard op te trekken). Zelf sta ik achter het roer. Als het startschot valt, begint het drijven. We komen maar langzaam op gang en soms liggen we gewoon stil. We varen ondanks alles toch nog tweemaal het parcours en worden uiteindelijk afgeblazen. We juichen met z’n allen voor de ‘overwinning’.

BU9 KP41

We laten de zeilen zakken en varen in alle rust terug naar de haven van Kampen. Om vijf uur zijn we in de haven en nemen afscheid van het bedrijf. Wim en ik gaan nog even naar de tent voor de uitslag en het wel verdiende plaatje voor in de botter. We bellen Teunie en die komt ons rond half zeven ophalen. We halen de spullen van de botter en gaan richting Wezep. Net als we bijna Kampen uit zijn, bedenkt Wim dat hij de mobiele telefoon in de botter heeft liggen. Dus terug naar de botter. We stappen uit en bespreken de mogelijkheid om de botter nu terug te brengen naar Elburg. Het weer is nu echt geweldig en volgens de weersverwachting is het maandag slecht weer.

De GT13 ligt precies voor de uitgang van de haven en zo komen we er niet langs. Ik loop naar de tent en vraag Roy of hij de botter weg wil leggen, omdat wij weg willen. Hij zit net te eten en vraagt nog tien minuten geduld. Dat geduld kunnen wij opbrengen. We doen nog wat diesel in de tank en dan is Roy er ook al. Het is half acht en ik start de motor en off-we-go.

Ondergaande zon bij Ketel Ondergaande zon Roggebot

Er is niemand meer op het water. De zon gaat prachtig onder en we genieten erg van het tochtje. Eerst naar de Ketel, dan naar Roggebot en dan naar Elburg.

Ondergaande zon Ondergaande zon

Het is half elf als we er zijn. Teunie komt aanrijden net als wij aanleggen. Ik sluit af en we rijden naar Wezep. We kijken terug op een lekker dagje botteren.

Invoegen bijna klaarVandaag het laatste loodje. De tegels invoegen. Voordat ik kan beginnen met invoegen moeten alle losse kruisjes weg gehaald worden. Bij sommige tegels moeten de overbodige lijmresten nog verwijderd worden. Achteraf gaat het niet om sommige tegels maar om bijna alle tegels. Ik begin om 9 uur en diverse bakjes koffie later, ben ik om twaalf uur klaar met het klusje. Dan even iets eten en twee aspirines opeten. Door al die inspanning toch iets te veel druk op het hoofd. Even op de bank liggen.

Om één uur begin ik dan met invoegen. Het is even wennen. Je moet even de slag te pakken krijgen, maar dan gaat het ook redelijk goed. Na enkele banen, met een spons op een plankje (geen idee hoe zo’n ding echt heet), de voegen even nastrijken. Daardoor ziet het er direct al beter uit. Zo gaat het maar door. Ik voel mijn rug en knieen weer goed. Ik ben wel blij dat ik dit werk niet elke dag hoef te doen.
Eindresultaat invoegen

Om half vijf ben ik dan bijna klaar. Ik moet nog een beetje voegsel aanmaken voor een randje en dan nog even met een spons de grijssluier van de tegels af wassen. Omdat de voeg nog niet helemaal droog is, veeg je toch elke keer weer wat voegsel over de tegel.

Morgen dan maar de tegels echt schoonmaken. Kan alles er weer in en heb ik de werkweek succesvol afgesloten.

Gelukkig zit het werk erop. Ledigheid is des duivels oorkussen. Dit spreekwoord gaat deze week aan mij voorbij. Volgende week maar weer eens ledig zijn!

Een andere werkje is een tegelvloer in het washok. We hebben de tegels al twee jaar in de garage staan, maar het is er nog nooit van gekomen. Mijn buurman Wim komt nu helpen, maar we gaan toch liever met de botter zeilen, dan kruipend op de vloer werken aan een tegelvloertje.

Teunie heeft aan Wim gevraagd of hij zaterdag kan en ik hoor vrijdagmiddag dat we ook nog een tegelvloertje gaan leggen. Ik kijk even met Wim hou het uitkomt met de tegels en we lezen hoe we de tegellijm moeten aanmaken. Het gaat er dus nu echt van komen.

Vandaag om kwart voor acht even naar mijn vader om de metselbak op te halen. Om half tien komt Wim relaxed aangelopen en we drinken eerst een bakje koffie.

Eerste rijIk meng de lijm en om tien uur beginnen we dan echt. De eerste rij ligt er snel in. Het begin is er. Het gaat lekker snel en om half elf hebben we de eerste vijf rijen er in liggen. De lijm is op en het is dus tijd voor ee volgend bakje koffie.

Ik breng ondertussen nog wat tegels naar boven en meng alvast de lijm voor de volgende ronde. De eerste tegenslag. De voeg wordt steeds kleiner en dat is natuurlijk niet de bedoeling. We schuiven de tegels nog wat heen en weer en het sjoemelen is begonnen. Na vijf nieuwe rijen zijn we bijna weer goed met de voeg. Een derde bakje koffie en tijd om te eten. Teunie heeft vis gehaald en we genieten van ons lekkerbekje.

Op de helftWe gaan weer verder om half twee. Langzaam verandert de betonvloer in een mooie tegelvloer. Zo nu en dan krijgen we bezoek van de kinderen. Floris en Ilse (buurmeisje) komen kijken en willen graag helpen. Bij de deur naar het dak moeten we wat stukje knippen. Alle afvoeren van de badkamer en wasmachines liggen daar. Ook alle aansluitingen voor de CV lopen hier. Een rommelstukje dus.

Om drie uur weer een bakje koffie. Ik ben ondertussen al mijn eelt al kwijt van mijn handen (voor zover ik dat heb) en mijn rug en knieen voel ik ook wel goed. De laatste loodjes. Op half vijf leggen we de laatste tegel erin en zijn we klaar. We ruimen de rommel op en brengen de overgebleven tegels naar beneden.

Het resultaat mag er zijn. Een prachtig tegenvloertje. Maandag invoegen.

Laatste tegel Hans Laatste tegel Wim

eindresultaat1 Rommelhoekje

ResultaatNu we niet op vakantie gaan en ik toch gewoon thuis blijf, moet er natuurlijk wel gewerkt worden. We gaan een kastenwand maken in de garage. Een wens van Teunie voor zo’n 4 jaar. Eigenlijk iets wat we vanaf dag 1 in het nieuwe huis al wilden en we wonen er nu 6 jaar. Het moet er van komen.

Vrijdagavond beginnen we met uitpakken. Alles wat nu in kasten zit gaat eruit en wordt aan de andere kant van de garage neergezet. Het is verbazend wat er allemaal uit zo’n kast komt. Samen met Karel slopen we de oude kasten en alle legplanken zetten we apart. Misschien kunnen we die nog ergens voor gebruiken.

Ik maak een schets en reken uit welke materialen ik nodig heb. Ik bel mijn vader op. Die heeft vast wel zin om mij te helpen. Ik haal het karretje op bij mijn broer en we gaan naar de Formido. Daar zijn ze net bezig alle meubelpanelen te verwijderen. Ze krijgen een nieuwe houtleverancier. Er is een aantal meubelplaten in de aanbieding en die kopen we dan maar. Net als de rail voor aan het plafond, de geleiders op de vloer enz enz.

OpbouwenWe bouwen elke dag een stukje van de kast op. Maandag is zaagdag. We zagen alles op maat. Dinsdag is opbouwdag. We zetten alle gemaakte staanders en legplanken in elkaar. Woensdag is pechdag. We moeten de deuren hebben, maar de Formido heeft er geen zes. We kunnen ze bestellen maar dat duurt meer dan een week voordat ze er zijn. Dus naar een plaatselijke houtboer. Daar bestellen we vurenpanellen en donderdag kunnen ze er zijn. Donderdag dus deurendag. We zagen de deuren op maat en hangen ze in de rail. Al met al krijgen we steeds meer zicht op de nieuwe kast.

Vrijdag is inpakdag.We besluiten alles wat we niet meer nodig hebben weg te gooien. Alles in de kast aan de rechterkant van de garage gaat weg en alles wat we verzameld hebben onder de garagevloer gaat weg. Teunie belt een ‘mannetje’ en die nemen alles mee. Een buurjongetje komt vragen of we gaan verhuizen. Het lijkt wel een rommelmarkt. Overal hebben we spullen bewaard die we misschien nog wel eens nodig hebben. (nooit dus). Aan het einde van de vrijdag hebben we alles netjes ingepakt en krijgen we zelfs het gevoel dat de auto weer in de garage zou kunnen.

Zaterdag lakt Karel samen het Teunie de kast en deuren en is de kast definitief klaar. Nu maar hopen dat de garage niet weer een opslagplaats wordt voor een rommelmarkt. Maar nu zijn we alert.