Vandaag al weer naar huis. We moeten voor tien uur de kamer ontruimen en dat gaat ons lukken. We betalen de drankjes van de kinderen en rijden naar Castricum. Er is daar een prachtig natuurgebied waar we wel eens een kijkje willen nemen. Er is een groot bezoekerscentrum bij waar een tentoonstellingen is over de Oer-IJ. Er zijn allerlei vondsten gedaan in dit gebied. Er is een rondwandeling. Als we de rondwandeling lopen, valt ons op dat er erg veel mensen in dit bos zijn en meer dan de helft van die mensen komt ons joggend voorbij. Ik voel mij bijna schuldig dat wij gewoon wandelen. De rondwandeling valt tegen en we besluiten terug te gaan naar de auto. Nog één keer naar het strand, nu dat van Castricum. Wij zitten lekker in een duinpan en de kinderen graven er nog lustig op los. Het begint iets te motregenen en we breken op.

Terug naar huis. We rijden naar Amsterdam om dan via de A8, de A1 en de A28 weer thuis te belanden. We zijn op half vier thuis en kijken terug op een leuk lang weekend met elkaar. Moeten we vaker doen.

We worden rond acht uur wakker en gaan dan met z’n allen naar het ontbijt. Alles staat weer klaar en we schuiven zo weer aan. Vandaag fietsen in de duinen. Eerst even naar Egmond-Binnen. Daarna de duinen in. We fietsen tegen hellingen op van zo’n 10% en als we eenmaal boven zijn en dat is zonder versnellingen best een prestatie, scheuren we dan ook weer keihard naar beneden. Uiteindelijk komen we aan bij de zee en genieten daar weer van de prachtige uitzichten. In de verte staan windmolens en daarachter nog weer een booreiland. Soms regent het een beetje maar eigenlijk is het de hele dag droog. Als we net het fietspad naar Bergen aan Zee willen oprijden komen we mensen van de jeugdherberg tegen. Het fietspas is maar een klein stukje en daarna fiets je 7 kilometer langs de grote weg. De kinderen zien dat niet zitten en die willen terug naar de jeugdherberg. Dus terug naar de jeugdherberg.

We besluiten met de auto naar het strand te gaan. De jongens willen graag nog met hun bordjes over de golven surfen. Het is wel koud om te gaan zwemmen, maar ze houden vol. Er staan toch veel mensen te kijken dat er twee jongens met dit weer nog gewoon in hun zwembroek in de zee lopen. Daarna aankleden en dan naar een strandtent warm worden. Ondertussen motregent het ook. Als we naar binnen gaan staat het helemaal blauw van de rook en besluiten we met de auto naar Bergen aan Zee te rijden. We rijden over een prachtige weg door prachtige bossen naar Bergen aan Zee. In Bergen aan Zee is het prachtig weer. Zo zie maar weer eens hoe plaatselijk het weer in Nederland is. We gaan hier lekker een kopje choco drinken. We rijden op de terugweg nog even door Bergen. Aan beide zijden van de weg staan enorme villa’s. Echt een deftig dorp. We kijken onze ogen uit. Halverwege staat een nieuw huis in aanbouw met de toepasselijke naam "De Boot". Het dak is inderdaad net een boot op de kop.

We eten om zes uur weer gezellig in de jeugherberg en genieten weer van ons bakje koffie. Ook ik ga dit keer een potje poulen. Ik had kunnen winnen. Morgen revange nemen.

We gaan een paar dagen naar de jeugdherberg in Egmond aan Zee. Jeugdherberg heet tegenwoordig StayOkay. Sluit beter aan bij de internationale naam. We rijden om tien uur weg en besluiten eerst naar de Zaanse Schans (foto-overzicht) te gaan. Een prachtig gebied onder de rook van Amsterdam en waarschijnlijk het eerste industriegebied van Europa. Als we er aankomen valt ons direct de enorme stank van de cacao op. Je zult hier maar wonen. Maar goed, het uitzicht is prachtig. Ongelofelijk mooi die molens aan het water. De zon schijnt en er staat een stevige bries. Mooi weer dus. We lopen langs de kleine huisjes en zien de eerste winkel van Albert Heyn. We lopen langs de Zaan naar de laatste molen. Er wordt een oude molen helemaal weer opgebouwd. We rijden om één uur richting Egmond aan Zee (foto-overzicht). We ontmoeten daar mijn zus met man en kinderen. We lopen lekker over het strand en genieten van het prachtige weer. Er staat een krachtige wind en er zijn veel kite-surfers te zien. Ze maken spectaculaire hoge sprongen. We drinken in een strandtent een lekkere warme chocolademelk met slagroom en rijden dan richting de jeugdherberg. We kunnen we vanaf drie uur terecht. We krijgen een kamer voor vijf personen en brengen alle tassen naar boven. We kijken vanuit onze kamer zo de duinen in. De zee is wel ver weg, maar we wilden deze dagen toch meer door de duinen fietsen. Ik heb de fiets van Karel en Floris meegenomen en wij huren gewoon fietsen. In een schuurtje staan voldoende fietsen. Wel jammer dat er geen fietsen zijn met versnellingen, maar we redden ons ermee. Om zes uur schuiven we aan voor het diner. Het is gezellig druk in de jeugdherberg en de kinderen hebben het poul-biljard al gevonden en kunnen daarom maar weinig eten. Na het eten lekker lui in de bank ploffen en we genieten van een bakje onvervalste cappucino. Na een paar minuten komt er iemand naast ons zitten. De man zit op de praatstoel. Hij gaat hier in het voorjaar van 2007 een conferentie houden voor 150 mensen die willen mediteren. Niet alles er omheen, maar alleen mediteren. Hij heeft al 50 aanmeldingen en als hij er in begin december 100 heeft dan huurt hij de hele jeugdherberg. De avond vliegt voorbij en voordat we het in de gaten hebben is het elf uur. We gaan naar bed. Omdat we allemaal op één kamer slapen gaan we met z’n allen tegelijkertijd naar bed. Eigenlijk heb je ook wel voldoende aan zo’n éénkamer woning.

Het wordt een warme dag en wij gaan zeilen. Ongelofelijk dat het zulk mooi weer is. Het is al 20 graden en het zou nog warmer worden. Om elf uur vertrekken we uit de haven en varen richting de brug van Elburg. Als we aankomen ligt er een schip van rijkswaterstaat voor en krijgen we te horen dat er een storing is. Dit oponthoud gaat minimaal nog 45 minuten duren.

Dan maar richting Roggebotsluis. De wind is erg gunstig en we lopen binnen de korste keren zo’n 6 knopen. Dat is hard voor een botter. Maar het blijkt nog harder te kunnen. Na Roggebotsluis gaan we richting Ketelmeer. Het mooie van dit stuk water is dat je ook al langs de IJssel vaart. Eigenlijk zou er een kanaal moeten komen, waardoor je op zo’n dag als vandaag ook even vanuit Elburg naar Kampen kunt varen. Als we eenmaal achter de bomen weg zijn, waardoor de wind vrij spel krijgt, loopt de botter nog beter. We halen 8 á 9 knopen. We liggen goed op koers en passeren het IJsseloog. Het IJsseloog is een slibdepot. Jammer dat het oog er is. Het zal wel goed voor het milieu.

Om half drie gaan we overstag en beginnen we aan de terugreis. Het gaat nog even hard en dan liggen we al weer achter de bomen waardoor de wind helemaal wegvalt. We laten de zeilen zakken en varen terug op de motor. Om vijf uur liggen we weer op het vertrouwde plekje in de haven van Elburg. Het zal wel het laatste tochtje zijn van 2006. De botter gaat onder zeil en komt volgend jaar weer terug. Tot volgend jaar en ik kijk nu al uit naar de mooie dagen die we dan ook weer zullen hebben.

QUmana is een leuke offline BLOG-editor. Je hoeft dus nu niet meer online te zijn, om je BLOG-berichten te kunnen maken. Handig als je ergens bent, waar je geen online verbinding hebt. Ik vind de editor goed werken en ga hem zeker een periode gebruiken. Op de site staan nog een paar eigenschappen genoemd:

  • offline schrijven
  • in 1 klik publiceren op een blog
  • publiceren op meerdere blogs
  • Technorati tags invoegen
  • eenvoudig afbeeldingen toevoegen
  • oudere berichten bewerken
  • makkelijk advertenties invoegen
  • spellingscontrole
  • DropPad om snel afbeeldingen en tekst te verzamelen
  • Voor PC en Mac

Site: http://www.qumana.com/dutch.htm

kies eruitGisteren at ik een pizza. En toen gebeurde het. Ik hoorde een raar geluid en voelde een scheut door mijn kies gaan. Dat zat niet goed dus. Vanaf dat moment een zeurende kiespijn. Blijkbaar de zenuw geraakt en zo’n ding is snel geïrriteerd. ’s Nachts geen last. Lekker geslapen.

Vandaag naar mijn werk en rond half één komt de zeurende pijn weer op. Ik bel naar mijn tandarts. Ze zijn lunchen en ik kan in geval van een calamiteit bellen na half twee.

Na half twee gebeld. De assistente kijkt in de agenda en noemt 19 december als eerste gelegenheid. Dat lijkt mij niet een geschikte datum. Ze heeft nog maandagochtend om 11 uur. Maar ik wil vandaag er vanaf zijn. Ik zeg dat ik dan wel een andere tandarts bel. Dan vraagt ze mijn telefoonnummer en belt me later terug. Ik kan vanavond komen. Vanavond blijkt 16:55 te zijn. Voor mij is dat nog middag, maar blijkbaar heeft een tandarts een andere tijdsindeling.

Om vijf uur krijg ik een spuitje voor de verdoving. Er wordt een foto gemaakt en ik moet wachten in de wachtkamer. Na 15 minuten (ik lees ondertussen een Kuifje verhaal) komt de assistente mij ophalen en de tandarts zegt dat de kies niet meer te redden is. Hij haalt hem eruit. Het kraakt en knarst en uiteindelijk na veel aandringen geeft de kies zich gewonnen. Hij laat in vier stukken los. Echt verrot was ie dus ondertussen wel. Ik krijg een gaasje op het gapende gat en krijg te horen dat de verdoving na 2 uur uitgewerkt is. Daarna duurt het waarschijnlijk nog een week alvorens je lichaam de strijd heeft opgegeven. Dus tot die tijd gewoon een week lang nog kiespijn van een kies die weg is. Ik zie wel. De rotte kies is in ieder geval eruit. Leve de kies!

Vandaag met de hele familie (en de vriendin van Karel) naar het Scheepvaartmuseum in Amsterdam (foto-overzicht). Er is een expositie over Michiel de Ruyter (“Michiel de Ruyter is terug“). We stappen om negen uur in de trein en we rijden de donkere wolken tegemoet. Het beloofd een natte dag te worden. Maar wij zitten in het museum en hebben er hopelijk geen last van. Om half elf zijn we in Amsterdam en we gaan met de bus (lijn 22), want we willen niet nat worden.

Michiel de RuyterWe gaan met de lift naar boven en krijgen een audio-tour. Er zijn twee smaken: 1 voor kinderen en 1 voor volwassenen. De medewerkster raadt ons de kinder audio-tour aan. Is leuker dan de volwassenen versie. We krijgen 15 verhaaltjes voorgeschoteld en kijken dan naar de bijbehorende zaken. Leuk is het inderdaad. Michiel de Ruyter was een echte held. Dat beeld heeft men tot nog in de jaren dertig van hem willen schetsen. Uiteindelijk was het maar gewoon een admiraal die de vijanden van Nederland in bedwang moest houden en daarvoor geweld niet schuwde.

Naast Michiel de Ruyter is er ook nog een vaste expositie. Je loopt door de verschillende landen waar Nederland in de tijd van de V.O.C. handel mee dreef en om Balkenende maar te citeren, ik ben daar trots op. Als een slaaf wegliep dat hakte je zijn hand af. Hele volksstammen werden uitgemoord omdat wij graag handel wilden drijven. Maar goed het was mooi in beeld gebracht.

voc-schip AmsterdamBuiten ligt het VOC-schip “Amsterdam”. Het water komt nu ondertussen met bakken tegelijk uit de hemel, maar we gaan even aan boord. Zelf vind ik de Batavia in Lelystad mooier. Het VOC-schip is zelf nooit in de Oost geweest, omdat het voor de kust van Engeland al averij kreeg en daar aan de grond liep. Een roemloos einde dus.

Wij gaan ook nog even naar het Rijksmuseum waar het Rembrand jaar nog in volle gang is. We lopen naar een halte voor tramlijn 10 en stappen recht voor het rijksmuseum uit. Het is er redelijk druk. Veel buitenlanders en je hoort vele talen om je heen. Ook hier kunnen we weer een audio-tour krijgen. Er is een tour ingesproken door Tommy, Ini Mini en Meneer Aart van Sesamstraat. We kiezen voor die tour. Echt grappig gedaan. Als we bij de Nachtwacht aankomen, beginnen Tommy, Ini Mini en Meneer Aart een leuk liedje te zingen. Floris zingt het de rest van zijn wandeling in het museum.

Om half vijf stappen we in de trein en om zes uur zijn we thuis. We bestellen nog een pizza bij de pizzaboer in Wezep en we kijken terug op een leuke dag met elkaar.

Vanmiddag is het dan zover. We halen de boot er nu toch maar uit. Het ziet ernaar uit dat we dit vaarseizoen gehad hebben. Ondanks het mooie weer. Het is meestal toch te koud om te zeilen.

Eerst de mast eraf en dan de boot op de trailer. Ik heb een goede kanteltrailer dus in vijf minuten staat de boot op de trailer. Zo’n kanteltrailer heeft halverwege een scharnier waardoor het dus kan kantelen. Op het dode punt kantelt de trailer terug en is de boot uit het water. Scheelt je heel veel trekken en duwen aan de boot.
Daarna op het landje het kleed erover heen. Alles goed vastsjorren en hij kan er weer een winter tegen. Omdat dit een polyester boot is heb je er geen omkijken naar. Volgend jaar het kleed eraf, schoonmaken en varen maar.

Ik laad alle spullen van de boot achterin de auto en we rijden met een volle kofferbak naar huis.

de punter klaar voor vertrekEen kennis van mij heeft in juli een punter gekocht (zie weblog post: Punter) (meer foto’s). Toen hadden we al afgesproken dat we na het vaarseizoen de punter zouden terug varen naar Giethoorn. In plaats van de hele dag bezig te zijn met de punter op de trailer en heel het gedoe wat daarbij hoort, gewoon rustig de hele dag varen naar Giethoorn.

Vandaag is het dan zover. Om acht uur word ik opgehaald en rijden we met de auto naar Elburg waar de punter ligt. Al met al duurt het tot kwart voor tien als we wegvaren van de steiger richting Elburg. We varen zo’n 12 km per uur is onze schatting. We hebben pech. De wind komt uit het oosten en daardoor hebben we tot voorbij Roggebotsluis de wind tegen. Daarna kunnen we ongeveer een uur zeilen. We zetten de spriet in het zeil en voor de wind varen we toch redelijk snel. Het valt mij niet tegen.
IJsselmondWe steken om kwart over twaalf over naar Schokkerhaven, waar we in de geul naar de Ramspolbrug varen. Vroeger kon je rechtstreeks naar de ramspol, maar nu is er die vervelende strekdam. Een erg ongezeillig stuk water. Op diverse kaarten lijkt het alsof je ook binnendoor kunt, maar wij hebben het er niet op gegokt. Volgende keer op de terugweg maar eens nader bekijken. We komen langs de waterkering van Ramspol. De waterkering kan in één uur geheel opgeblazen worden en volgelopen met water dienst doen als kering. Een grappig idee. Er bestaat er maar één in Nederland. Waarschijnlijk zelfs in de hele wereld is dit de enige blaasbalg.

De wind wakkert iets aan en als we op het Zwarte Meer komen hebben we de wind recht op de kop. Er komen kleine kopjes op de golven en er onstaan van die witte strepen op het water. Teken dat het ongeveer windkracht vijf moet zijn. We krijgen heel veel water over ons heen. Zelf heb ik altijd mijn regenkleding bij me, maar mijn metgezel had gerekend op een dag met mooi weer. Ik trouwens ook. Heb zelfs mijn korte broek bij mij. In geen enkele voorspelling was dit weer voorspeld. Maar goed. Je pakt je goed in en zet je schrap bij elke hoge golf die over ons heen komt. Het is grauw en mistig. Het heeft iets onheilsspellends dit weertype. Er is ook bijna niemand op het water. Aan het eind van het Zwarte Meer gaan we het Zwarte Water op. We komen langs Genemuiden en Zwartsluis waar we het Meppelerdiep op gaan.

Beukerssluis Blauwe hand

We gaan onder de Beukersbrug door. We worden geschut in de Beukerssluis en varen dan in de Beukersgracht op weg naar de Blauwe Hand en dan richting Giethoorn. We weten niet precies waar we moeten zijn dus we bellen even met Wildeboer. We moeten twee ophaalbruggen passeren en varen dan onder een betonnen brug door. Na 100 meter gaan we linksaf een sloot in. Om zes uur precies varen we het haventje van Wildeboer in , waar de punter binnen in een schuur komt te liggen. Wachtend op het volgende vaarseizoen.

We eten nog een lekkere zeetong (29 euro) en genieten na van de hele dag op het water. Om half tien ben ik dan na 8 uur varen weer thuis. Volgend jaar de terugreis.

fietsenVandaag gaan we samen fietsen (meer foto’s). Iets wat we in jaren al niet meer gedaan hebben. Het weer is goed en er is bijna geen wind. Lekker fiets weer dus. We gaan richting Hattem om daar langs de IJsseldijk te fietsen. We fietsen het eerste stukje langs het Apeldoorns kanaal. Bij de Hezenberg zijn ze de sluis aan het repareren. Nu is het een bouwval, maar dat moet aan het einde van het jaar weer in volle glorie hersteld zijn. Ze zijn de wanden aan het voegen als wij langs fietsen.

Op de IJsseldijk is het uitzicht geweldig. Omdat het weer een beetje grijs is en er bijna geen wind is lijkt het landschap net als in een schilderij. Het lijkt alsof de tijd even stilstaat. Wat ons opvalt is dat er redelijk veel huizen te koop staan langs de dijk. Waarschijnlijk heeft dat te maken met de water-overloop die er zal komen, waardoor met extreem hoogwater het achterland onderwater gezet kan worden.

Bij de slagerIn Veessen eten we even een broodje bij de slager. Er is een klein terrasje aan de IJssel waar we dan even gezellig onder het genot van een kopje koffie ons broodje eten. We eten een broodje balkenbrij. Erg lekker. We zijn al wel gewend aan de moderne dingen. In Veessen is er nog maar 1 pin-automaat en die zit dan ook nog in een winkeltje. En ja het winkeltje is dicht, omdat het half één is geweest en dan eten de Veessenaren nog lekker thuis. Over stilstaan gesproken.

Het lijkt trouwens wel een kunstenaarsroute. Langs de dijk wonen diverse kunstenaars die dan ook hun huis open stellen voor kijkers. Dus bij het eerste kunstenaarshuis stappen we af, maar er is niemand thuis. De deur is open. Blijkbaar koffie drinken bij de buren. Dan maar even gewoon door de ‘beeldentuin’ wandelen.

Beeld Vogels Beeld

De kunstenares heeft zelfs een echte molen in de tuin staan. Hoe kun je het treffen. Bij een ander huis staan er allemaal leuke vogelbeelden. De kunstenares is zelf niet thuis, maar haar dochter wel. Zij doet alles open en we kijken even naar de diverse beelden. Ook hier weer een ‘beeldentuin’. Dat hoort er blijkbaar bij.

We fietsen verder richting Oene en Epe. We willen over de renderklippen terug naar huis. Een oudere man wijst ons de weg of eigenlijk beveelt ons een route aan, maar we willen toch echt over de hei naar huis terug. Dus gaan we onze eigen weg. We komen uit bij de schaapskooi en het pluizenmeertje.

Pluizenmeertje Pluizenmeertje

Daar gaan we even lekker op een bankje zitten en genieten we van de stilte die er is. Om ons heen fietsen de ouden-van-dagen en scheuren er bejaarden in de scootmobile over de heide. Grappig gezicht. Misschien doen wij dat later ook wel.

Het wordt donderder en er dreigt een wolk boven ons hoofd. Het lijkt of het gaat regenen en we voelen ook een paar druppels. Gelukkig blijft het daarbij. We fietsen langs de stationsweg naar huis. We vertrokken om tien uur en zijn om vier uur thuis. Een gezellige fietsdag gehad.