Vandaag beloofd een mooie dag te worden. Geen regen en veel zon. We overleggen met de kinderen of we nog een dagje naar Venetië gaan. De gezichten spreken boekdelen. Niet nog een dag dus. Ze trekken allemaal snel de zwembroek aan en gaan gewapend met handdoek naar het strand.

Wij doen eerst de dagelijkse dingetjes: tent aanvegen, bedden opmaken en koffie drinken. Daarna gaan wij dan ook naar het strand. We hebben ondertussen onze vaste plek en de handdoeken van de jongens liggen er al. We gaan nog wel een keer verzitten, omdat een grapjas op 1 meter een strandtentje voor ons zet. Uitzicht op zee is nu uitzicht op tent geworden.

De golven zijn niet meer zo hoog als op één van de eerste dagen. In de verte ontwikkelen zich wel weer donkere luchten, maar het komt nu niet tot regen. De jongens gaan ook nog een keer tussendoor naar het zwembad. Ze nemen de badmuts mee, omdat dat verplicht is tijdens het zwemmen. Zelf heb ik ook al éénmaal een baantje getrokken met de badmuts op. Het stond me goed.

Om 17:15 lopen we naar de pizzaman en bestellen voor 5 personen pizza’s. Achteraf blijft er altijd één pizza over, maar de ogen zijn nu éénmaal groter dan de magen. Floris gaat om zes uur naar bed, maar springt een kwartier later er al weer uit. Hij moet nog naar het ballenbad. Hij vermaakt zich er prima.

Ondertussen zet ik koffie en genieten we nog na van de lekkere zonnige dag. Er staat nog tot ’s avonds een waterig zonnetje te schijnen door de populieren. Morgen de laatste dag. Zo’n vakantie vliegt aan je voorbij. Als het weer het toelaat dan toch nog een keer met de boot naar Venetië.

Een rustige dag. We slapen uit en doen wat boodschappen, kaarten op de bus, e.d. Het is stralend blauw en de zon brandt al goed op mijn rug. Ik begin het wel te voelen. De jongens hebben Duitse jongens ontmoet. Hoe kan het ook anders. Ik denk dat er van de 3000 (misschien zijn er wel meer) mensen die er zijn, er maar 20 Nederlanders zijn. We zien de jongens de hele dag niet weer.

We gaan nog even naar het strand, maar er hangt een grote wolk en na een uurtje valt er ook wat regen uit. We gaan even terug naar de tent, eten een broodje en drinken een kopje thee. Ik voel me niet lekker vandaag en slaap even een uurtje in de tent. Daarna nog wel even naar het strand. Floris heeft last van het zoute water in combinatie met het zand.

Er is ook een groot zwembad. Zijn we nog niet geweest, dus nu er maar even naartoe. Er is een 25 meterbad, een aantal bubbelbaden en een stuk waar het strand is nagemaakt. Een hele grote rubberen vloer, die de suggestie van een zandstrand moet opwekken. Ik vind dat het redelijk gelukt is. Zelf vind ik echt strand leuker. Leuk dat ruisen van de branding en zo.

Om kwart over vijf zijn we weer bij de tent. We eten rijst met een prutje en genieten nog van de lekkere avond. De temperaturen zijn echt veel beter dan in Nederland. Hopelijk zet het broeikas-effect door. Krijgen we in Nederland op termijn hetzelfde klimaat. Scheelt 1350 kilometer rijden en dat is weer beter voor het milieu.

Vanmorgen staan we vroeg op. We doen nog boodschappen en voordat alles gedaan is staan we rond 9 uur bij de bushalte. De bus komt rond 9:15 en in een stief kwartiertje zijn we bij de Punta Sabionni. We kunnen de hele dag in allerlei boten varen. De boot komt en we gaan helemaal vooraan zitten. Het uitzicht is geweldig. Na iets meer dan drie kwartier varen stappen we dan uit bij het San Marcoplein. We lopen iets naar links en dan komen we op het San Marco plein. Wat een schitterende gebouwen en veel mozaiek en veel blad goud. Er staat een erg lange rij voor de San Marco en we besluiten gewoon door de diverse straatjes te lopen.

We stuiten op een heuse ferrari winkel. Een cap is 50 euro en een leuk jasje is 200 euro. Een man in een duur pak koopt een witte cap en krijgt er een allerliefst tasje bij. We staan op de Rialtobrug. Tot de 19e eeuw was dit de enige brug over het Canal Grande. We stappen op een busboot en varen langs leuke plekken. De boot valt tegen. Is eigenlijk net een stadsbus. Aan het einde van de route blijven we zitten, maar iedereen moet er uit.

Dan maar te voet verder. We willen naar het eerste ghetto ter wereld. De joden van Venetië mochten zich alleen vestigen op een eilandje in de Cannaregio. Het gebied werd Ghetto genoemd naar een gieterij die er gevestigd was geweest (het woord geto is Venetiaans voor gieterij). Voordat we erg in hebben zien we winkeltjes met koosjere pizza’s en broodjes. Halverwege is er een monument voor de slachtoffers van de holocaust.

We varen weer en de boot brengt ons naar het dodeneiland San Michele. Het is er erg rustig en het ziet er fleurig uit. Op bijna alle graven staan mooie bossen bloemen, nep weliswaar. Er liggen ook een aantal beroemde mensen.


We stappen weer op de boot. De boot brengt ons nu naar Murano. Murano staat bekend om zijn glasblazerijen. Alle glasblazers uit Venetië moesten zich hier vestigen in verband met brandgevaar in de stad zelf. We gaan naar een glasblazerij toe en zitten op een zeer eenvoudige tribune te kijken naar drie glasblazers. Net als het wat lijkt te worden, klapt een man in zijn handen en moeten we weg. Alle winkeltjes staan vol met glazen voorwerpen. Veel prullaria.

Weer verder naar Burano. Het staat vol gekleurde huizen en een grote hellende toren. Ik denk dat ie net zo scheef staat als de toren van Pisa. Het barst er van de winkeltjes waar kantenkleedjes en linnen verkocht wordt.

Dan terug naar Punta Sabbioni. De boot vertrek rond half zes. Het is schitterend weer en we genieten nog na. We zien een super groot cruiseschip de haven uitvaren. De cirkel is rond. We hebben een rondvaart gemaakt van Punta Sabbioni, Venetië, Murano en Burano.

Dan met de bus terug en gezellig eten met de kinderen in een sjiek restaurant op de camping. Om acht uur zijn we terug bij de tent.

Ik zet koffie en de kinderen gaan rondstruinen op de camping. Er is nog genoeg te doen. Wat is Venetie toch mooi. Ik kijk terug op een schitterende dag plezier.

links: Kunstreizen Italië

We staan rond half negen op. Het is lekker weer en we ontbijten met z`n vieren. Karel slaapt uit. Om half tien informeren we bij het informatiecentrum naar de boot en de bus. Je kunt elk half uur op de bus stappen naar de boot. We hebben een 24 uurs kaartje voor alle eilanden en alle boten en alle richtingen. Niemand kan ons nog vertellen hoe het met de 24 uur zit. Komen we dus vanzelf achter.

We drinken koffie en pakken in voor het strand. De camping is zo groot dat we nog elke dag een andere route over de diverse velden lopen. Het is heerlijk op het strand. Er is weer volop zon en de golven zijn nog een stukje groter dan gisteren. Het waait iets harder. Ik zwem, slaap en zwem en slaap. Tussendoor eet en drinken we nog wat. Lekker niets doen dus.

Om drie uur (net als gisteren) betrekt het en we breken op. Om vier uur lopen we net bij de tent als de eerste druppels en de eerste donderslag weer valt. We eten pannenkoeken. Karel bakt ze en wij eten ze op. Ondertussen regent het tot een uur of half negen. Onder de bomen en in een tent lijkt het of het nog langer regent. We vermaken ons prima. Morgenochtend met de bus/boot naar Venetië. Ik ben benieuwd.

Om half negen aan het ontbijt. Het is bewolkt, maar als de zon er zo nu en dan doorbreekt is het ook direct warm. We gaan naar de zee. Het water is niet koud en er staan tegen mijn verwachting in best redelijke grote golven. Is altijd erg leuk om in de branding te staan en dat de golven dan over je heen spoelen. Het wordt langzaamaan steeds warmer. Het is een strak blauwe lucht met hier en daar een klein wolkje. Om half een gaan we even wat eten en drinken halen.

Op het strand lopen diverse mannen rond met badlakens. De eerste man wimpelen we af en we zien dat de buurvrouw vakkundig afdingt en dan een badlaken koopt. Daarna volgt een tweede man. We willen ook wel een badlaken, maar deze man wil niet echt dat we het badlaken goedkoper krijgen. Dan bemoeit de buurvrouw zich er mee. Ze spreekt Duits, Italiaans en Engels door elkaar en dat maakt indruk. We kopen twee badlakens voor dezelfde prijs als van de buurvrouw. Dan komt de eerste man terug en ziet dat we toch 2 badlakens gekocht hebben. Hij noemt ons “bandietos” en loopt verder. Dan kopen we uiteindelijk nog een derde badlaken bij de eerste man. Hij loopt al 8 jaar op het strand. Ik zeg dat ik er al twee dagen ben. Hij lacht.

Om drie uur trekt het helemaal dicht. Het ziet er dreigend uit. We pakken de spullen in en gaan terug naar de tent. We zetten koffie en het begint zachtjes te regenen. Onze tent maakt veel lawaai alsof het stortregent. We koken eten (aardappelen, boontjes en een lekker stukje vlees).

Het stopt met regenen en we gaan even met de auto naar de boot. We rijden nog even naar het Punta Sabbioni om te kijken hoe laat we morgen met de boot kunnen vertrekken naar Venetië. De kassa is al dicht en de informatie is niet geheel eenduidig. Je hebt kaartjes voor 12 uur, 24 uur, 36 uur en 72 uur. Nu is het handig om te weten hoe die uren bedoeld zijn. Het informatiecentrum van de camping is al gesloten, dus daar kunnen we het ook niet meer vragen. Morgen maar even precies uitzoeken.

We staan weer vroeg op en ook nu rijden we na ons ontbijt rond 8.15 weg richting Venetië. Het begint al redelijk snel druk te worden. Na een half uur staan we in feite al voor de Gottharttunnel in de file. Ik kan zelfs een klein kwartiertje de motor uit doen en even een praatje maken met een Nederlander die voor me staat. Hij gaat al 38 jaar naar het Gardameer en gaat liever over de pas. Hij reed vroeger met een boot en had al een paar bijna-ongelukken meegemaakt. Uiteindelijk staan we voor het verkeerslicht van de tunnel. We duiken de 17 km lange tunnel in. Ik vind het erg ver en met het toegemoet komend verkeer moet je beter opletten. Eénmaal weer buiten rijden we Italië in en dan begint het gezeur met de volgende file. Uiteindelijk blijken we in een 10 km lange file te staan voor een tolpoort, waar we voor 1,20 euro verder mogen rijden. Gewoon belachelijk, maar het is niet anders. Bij Milaan hebben we nog wat oponthoud en dan rijden we de rest van de kilometers gewoon 130 op de snelweg richting Venetië. We moeten naar een schiereiland en moeten dan op zoek naar de camping Union Lido.

We rijden half zes de camping op. We vullen een formulier in en zeggen dat we voor Go4Camp komen. We moeten onze paspoorten afgeven en melden ons bij de tent van Go4Camp. Een mevrouw wijst ons de weg en zetten onze auto naast de tent. We pakken alle koffers uit de auto en geven alles een plekje. We zijn net klaar en er barst een hevige hagelbui los. Alles in de hand behalve het weer. Uiteindelijk wordt het weer droog en staat er overal veel water. We hopen dat het voor de rest van de week beter wordt en we gaan naar bed. Echt moe van de reis val ik als een blok in slaap. Tot morgen.

We staan vroeg op. We eten wat en stappen om klokslag 8 uur rijden we weg. Ik mocht uiteindelijk de TomTom van mijn moeder lenen. Is erg gemakkelijk. Je hoeft veel minder zelf te weten waar je rijdt en welke afslag je uiteindelijk moet hebben. Het is rustig op de weg. Binnen het uur rijden we door Duitsland. Het weer zit mee en we schieten erg op. We rijden tot frankfurt A.M. En gaan dan richting Basel. We rijden voor de verandering eens door Zwitserland en niet door Duitsland richting München.

We overnachten in Luzern, bij een backpakkers hotel. Aan de rand van het meer en mooi goedkoop. Ik geniet altijd in Duitsland. Het prachtige landschap en mooie vergezichten. Zonder oponthoud staat we om 6 uur bij het hostel. Zo’n 790 km achter de rug. We krijgen te sleutels van de kamers, pakken de koffers even uit de auto en krijgen bij de reception een paar leuke restaurantjes aangereikt. Uiteindelijk eten we Elios allemaal een reuze pizza.


Luzern staat bekend om zijn mooie houten brug. Teunie is in haar jeugd (lang geleden dus) er al eens geweest. De brug is al eens helemaal afgebrand en weer helemaal weer opgebouwd. We lopen over de brug en lopen daarna langs het meer terug naar de hostel. Overal zitten stelletjes, bierdrinkende jongeren en we zien de wereld aan waterpijpen. Dus niet alleen drugs in nederland. Om 11 uur lig ik te snurken en na te genieten van een prachtige dag.

RosanderpolderVandaag kijken voor Floris voor een bootje. We denken erover om een optimist te kopen, maar we horen van veel mensen dat je beter een iets grotere boot kunt kopen. Leren ze ook in zeilen en kun je langer met de boot doen. Op marktplaats staat een mooie finnjol. Ik bel en we kunnen langs komen. We moeten naar Arnhem/Oosterbeek naar de Rosandepolder.

Eerst brengen we Karel weg naar Burnside in Deventer. Een overdekte skatehal. Het is prachtig weer dus we rijden via Zutphen naar Arnhem over de oude weg, een zeer toeristische route. Wat is Nederland toch mooi. Om één uur rijden we de parkeerplaats op van het bezoekerscentrum van de Posbank. We eten er een broodje en genieten ondertussen van het zonnetje.

We rijden richting Oosterbeek en het is even zoeken, maar na een tijdje hebben we het gevonden. We moeten bij een woonboot zijn. Het is er prachtig. De woonboten liggen in een grintgat met een open verbinding met de Rijn. Ik zou er zo kunnen wonen. Direct aan het water en de stad op vaarafstand.

finnjol.jpgDe finnjol ligt op een plateau en we halen het dekkleed eraf. Hij ziet er redelijk uit, maar het eerste probleem doet zich al voor. Het roer steekt zo’n 60 cm meter diep en kan niet opgehaald worden. Op het Veluwemeer is het maar 40 cm diep en dus moet het roer vervangen worden door een ander roertje. Daarnaast is er wel wat achterstallig onderhoud. De boot ligt al een jaar onder het kleed en er is nooit mee gezeild. De zeilen zijn prachtig. Mooie kwaliteit. We besluiten de boot even op te tuigen en een stukje te zeilen. Het is een makkelijk op te tuigen boot. De boot heeft één zeil en zonder al te veel poespas heb je het zeil gehesen. Dat is wel anders in de 470.

De boot is onrustig. Hij wil wel en met de wind in de zeilen, moet ik al snel in de banden hangen om de boot in toom te houden. Ik ben zelf erg enthousiast, maar of dit nou de boot voor Floris is, begin ik toch wel te betwijfelen. Terwijl ik zeil, vaart de eigenaar met een schitterende motorboot achter me aan met de kinderen en Teunie aan boord. Coen wil eigenlijk veel liever een motorboot dan een zeilboot, dus het aanbod om mee te varen slaat hij niet af.

We hebben een gezellige middag. De eigenaar is zelf gediplomeerd zeilinstructeur en heeft prachtige verhalen over zeiltochten vanuit de Middelandse Zee over de Golf van Biskaje naar Nederland.

Na de oefening tuigen we de boot weer af. De man kan eventueel de boot morgen wel komen brengen in Elburg. Hij moet voor een vriend in Vollenhove zijn en dan is Elburg in de buurt. We spreken af dat we er nog over nadenken en hem in ieder geval vanavond bellen.

We praten in de auto er over na en rijden weer richting Deventer om Karel op te halen. Na een omzwerving van zo’n 220 km zijn we weer thuis.

’s Avond om 10 uur hak ik de knoop door. We doen het niet. Floris moet toch maar beginnen in een optimist. Ik bel op. De man begrijpt de situatie. Had het al wel gedacht. Hij bedankt ons nog voor de gezellige middag en wenst ons veel succes met de zoektocht naar een bootje voor Floris.

Wat is het toch mooi!

Het alternatief van Microsoft voor de GDrive van Google: Live Folders.

live-folders.png

Windows Live Folders, een zeer beperkte tijd beschikbaar op http://folders.live.com, zal een 500 Mb opslag beschikbaar stellen, waarbij de maximum filesize 50 Mb zal zijn. Er zijn drie voorgebakken folders voor documenten, muziek en afbeeldingen. De rechten kunnen worden gezet op de folder. Rechten: Personal, Shared, Public.

Personal

  • In de Personal folders staan bestanden (backup e.d) die alleen voor jezelf toegankelijk zijn.
  • Toegang via Internet middels Windows Live ID.

Shared

  • In de shared folders kun je anderen toegang geven.
  • Je bepaalt zelf welke rechten je geeft aan gebruikers. De ene persoon kan alleen lezen, terwijl de ander ook bestanden kan toevoegen en/of verwijderen.
  • Iedereen gebruikt zijn eigen Windows Live ID.

Public

  • Iedereen kan de bestanden zien, maar zijn niet te wijzigen.
  • Middels het versturen van een link krijgen anderen toegang tot de bestanden. Elk bestand en folder krijgt zijn eigen URL.