P9169975 Plotseling is het dan zover. De boot gaat eruit en dat voelt als het einde van het zeilseizoen. Vroeger haalden we de boot er pas op het allerlaatste moment eruit. Nadeel van dat idee is dan het vaak erg slecht weer was en erg koud.

Nu is het prachtig weer. Het waait wel behoorlijk, maar de zon schijnt volop. Eerst alles maar eens uit de boot halen. Ik leg een kleed op de grond en leg daar alles op. In het verleden ben ik wel eens wat kwijt geraakt, omdat je dan alles gewoon in het hoge gras legt en dan iets over het hoofd ziet als je alles weer bij elkaar pakt. Zo ben ik een keer een dekkleed vergeten mee te nemen. Nadat het de hele winter in weer en wind had gelegen, kun je je voorstellen dat er in het voorjaar niet veel meer van het kleed over was.

Dan samen even de mast eraf halen. Voorstag los maken en de mast kantelt vanzelf. We varen/duwen de boot naar de trailer. Ik heb dit jaar eerst de rolbandjes maar weer eens opgepompt. De rolbandjes zijn de achterste bandjes.

P9169977 P9239984

Omdat ik een kanteltrailer heb, draai je de boot met het grootste gemak op de trailer. Ik rij de trailer uit het water en ‘parkeer’ de boot op het landje voor de komende winter. Nog even het kleed over de boot en wat touwen onder en over het kleed om de boel strak te trekken en de boot is weer gestald voor de winter.

DE_utrecht_ingang Vandaag is de Douwe Egberts fabriek in Utrecht open. De fabriek is één keer per jaar open voor publiek. Eerst gaan we naar een tante (79) en oom (78) van Teunie. Op kwart voor elf zitten we aan de koffie. Het weer is goed. De zon is volop aanwezig. Om twaalf uur vertrekken we richting de fabriek van Douwe Egberts. Het is 10 minuten rijden. Als we er zijn, dan is het wel erg stil voor een open dag. Als we een parkeerplaats zoeken, zien we op het Amsterdam-Rijn kanaal een ponton met daarop een nieuwe brug. Ze zijn vannacht begonnen en zondag moet de brug in het Merwede kanaal liggen. Tot die tijd is het Amsterdam-Rijnkanaal gestremd. Als we met één van de toeschouwers in gesprek komen en we zeggen dat we voor de open dag komen, weet die mevrouw ons te vertellen dat het dit jaar niet doorgaat. De fabriek wordt verbouwd en er is geen parkeerruimte in verband met de nieuwe brug. Daar sta je dan.

 P9159922 P9159923

Maar Teunie zou Teunie niet zijn als ze niet gedacht had aan een alternatief. We gaan naar fort Lunetten.

Er zijn vele forten gebouwd in het begin en midden van de 19e eeuw, als onderdeel van de zgn. Hollandse Waterlinie. Deze forten moesten Nederland beschermen.

De vier Lunetten op de Houtense Vlakte (ten zuidoosten van de stad Utrecht) zijn aangelegd tussen 1822 en 1828. Omdat de Houtense Vlakte hoger ligt dan de omgeving kan het gebied niet onder water gezet worden. Op deze van nature zwakke plek in de Waterlinie worden daarom op korte afstand van elkaar vier gelijkvormige verdedigingswerken gebouwd. In de jaren 60 van de negentiende eeuw werden ze doorsneden door twee spoorlijnen, zodoende bestreken de Lunetten direct de spooraccessen. Het woord lunet is afkomstig van het Franse ‘lune’ dat maan betekent. In de plattegrond van de Lunetten valt dan ook een halve maanvorm te herkennen.

Treuriger was wel dat de wapens steeds beter werden en dus de forten steeds aangepast moesten worden met als klap op de vuurpijl de komst van het vliegtuig. Daardoor werden de forten op slag nutteloos. De vijand vloog per slot van rekening nu gewoon over je heen. Het onderwater zetten van half Nederland en de bescherming door de soldaten in de forten heeft natuurlijk geen zin met een vliegtuig hoog in de lucht.

P9159927 P9159929  

We zetten onze auto bij de voetbalvelden van FC Utreg. We lopen een stuk langs de Kromme Rijn op het oude jaagpad. Aan het einde wacht ons een verrassing. Er wordt aan de weg gewerkt en we lopen dus tegen de hekken aan. Maar inventief als we zijn lopen we door de struiken langs de hekken naar de ingang van het fort.

We krijgen een rondleiding en je ziet in het fort de verschillende bouwfases en aanpassingen aan de nieuwste wapentechnieken. Uiteindelijk komen we in een atoombunker, waar er voor geval van nood zelf door de manschappen gezorgd moest worden voor frisse lucht en electriciteit. Middels 4 vaste fietsen werd er dan een generator aangedreven. De generator zorgde voor ervoor dat de lampen weer geingen branden en dat de luchtcirculatie weer op gang kwam.

P9159945 P9159957 

Om half twee is er een theatervoorstellen op één van de wallen. Om half drie drinken we koffie. Daarna lopen we terug naar de auto. Ondanks het niet-bezichtigen van de DE-fabriek, was het toch weer een leuke dag uit met de kinderen.

P9139843 Vandaag met Infrastructuur op pad. We krijgen een dagje zeilen aangeboden van ISIT, onze storageleverancier. We worden opgehaald met een zeer luxe bus van Van der Pol uit Nunspeet. Om kwart over acht rijden we richting Stavoren waar we om kwart voor tien aankomen. Jappie is er en de “Brandende Liefde” ook. De “Brandende Liefde” is een lemsteraak van zo’n 18 meter in vissermansuitvoering. Dat wil zeggen dat het geen kajuit heeft maar een onderkomen in het voorschip vanaf de mast.

We vertrekken rond kwart over tien richting de sluis en om half elf hijsen we de zeilen en varen we richting Medenblik. Er is niet veel wind, ik schat zo 2/3 beaufort. Het weer is bewolkt, maar uiteindelijk verdwijnen de wolken en maken ze plaats voor de zon. In de buurt van Medenblik is de wind wel weg en drijven we gewoon. We zetten de motor aan en varen uiteindelijk zo rond één uur de Oosterlijke haven van Medenblik in. We zitten gezellig aan de tafel voor de lunch. Geeft wel een bepaalde sfeer. Moeten we eigenlijk op Windesheim ook maar eens gaan doen. Gewoon brood en boter, kaas, ham en sla en melk en karnemelk. Net alsof je thuis een lunch gebruikt.

We mogen even door Medenblik lopen en moeten rond half drie terug zijn. Medenblik is een leuke plaats. We lopen door de hoofdstraat (denk ik tenminste) richting de dijk. Het stoomtreintje is er niet. Dat is wel jammer. We steken het spoor over en lopen de dijk op. Het uitzicht zo op de dijk is echt fantastisch.

 P9139869 P9139886 

Om half drie zijn we weer terug op de “Brandende Liefde”. Er is iets meer wind en we varen met de zeilen gehesen de haven uit op weg naar Stavoren. Het is gezellig aan boord. We krijgen op tijd ons natje en droogje. De lemsteraak zeilt fantastisch. Ondanks de weinige wind, varen we toch gewoon nog een knoop of 3/4. Een hele prestatie als je bedenkt dat deze aak 30 ton weegt. Alle zeilen worden bijgezet (Grootzeil, Fok en Kluiver) om de weinige wind die er is te kunnen pakken.

Om vijf uur zijn we weer terug in de haven van Stavoren. Wat een timing. De man van de BBQ staat er al en maakt alles nog even klaar. Er is salade en vlees. Ook aan onze niet-vlees eter komt aan zijn trekken. Het is nog erg lekker weer en we zitten zeer gezellig met elkaar op het grasveldje voor de lemsteraak.

Om half zeven komt de bus. We nemen afscheid van ISIT (Sander Dekker en collega’s) en stappen in de bus. Ik word nog ziek in de bus. Ik denk dat de BBQ niet helemaal goed gevallen is. Ben natuurlijk ook niets meer gewend na zo’n 9 weken Sonja Bakker. Om acht uur zijn we weer terug op Windesheim. Ik breng mijn collega nog naar huis en stap om half negen thuis de garage in. Het was weer gezellig. Wie weet volgend jaar weer een dagje zeilen met Jappie en zijn “Brandende Liefde”?

webalbum: Brandende Liefde Stavoren

Vandaag varen met groepen. Het weer is minder dan gisteren en alles komt langzaam op gang. Vorig jaar was het prachtig weer en toen waren er om tien uur al duizenden mensen. Nu is het beduidend minder.

P9089835 P9089837

We hebben ons gemeld bij de kaartverkoop dat wij ook mee willen draaien in het varen met mensen. Het is altijd maar weer afwachten hoeveel ‘vrachtjes’ we krijgen. Uiteindelijk wordt de spoeling steeds dunner door het toenemende aantal botters. Ik denk dat er nu zo’n 30 á 40 botters mee doen aan de rondvaarten.

Om één uur krijgen we onze eerste groep. Er komen 18 personen aan boord. Blijkt dat de HK172 al weg is en die mensen komen dan bij ons aan boord. Het is de bedoeling dat je het havenkanaal uitvaart en dan richting einde van de strekdam. Daar draai je dan weer terug naar de haven. Om de terugweg hijsen we de fok. De wind is erg gunstig. Het is nog steeds windkracht 3/4 waaiend uit het noordwesten. De mensen vinden het leuk op zo’n oude botter een tocht te maken. Voor de meeste mensen is het de eerste en waarschijnlijk de laatste keer. Alhoewel ik wel denk dat ze er volgend jaar weer zijn.

Het tweede rondje is vooral met familie. Dat is ook (bijna) traditie. De zon breekt door en het wordt aangenaam warm. En dan zo’n lekker windje erbij. Het is weer genieten.

P9089833Het derde en laatste rondje is rond kwart voor vijf. Om vijf uur is het afgelopen, dus het kan nog net. Dan meren we voor de laatste keer af. Ook nu ruimen we weer op en brengen de spullen naar de auto.

De EB18 is in de loop van de middag op de helling bij Balk getrokken en wordt nu met veel belangstelling weer te water gelaten. Het gaat met veel geweld en de botter schiet met een vaart achteruit het water in. Dat is echt leuk om te zien. In de toekomst wil de botterstichting op de plek van Balk een echte oude botterwerf gerealiseerd hebben. Ze hebben er behoorlijk veel geld voor nodig.

We gaan nog met alle schippers eten in restaurant “De Haas”. Het is heel gezellig. We zitten naast de schipper (en zijn vrouw) van de HK3. Ze komen uit Harderwijk en we kennen ze al heel lang. Dan is het om 9 uur afgelopen. We hebben weer lekker gegeten, soep, scholletje, ijs en natuurlijk rauwkost (moet van Sonja). De botterdagen van Elburg sluiten voor ons ook min of meer het seizoen af. Dit is de laatste wedstrijd van het jaar. We kijken met plezier terug op het afgelopen jaar. We hebben weer veel plezier gehad met de botter. Dat het nog maar jaren door mag gaan!

luchtfoto-bedrijvenwedstrijd

Vandaag mooi op tijd wakker. Het weer ziet er goed uit. Er is wind, rond 3/4 beaufort, precies genoeg voor een gezelschap niet-zeilers. Het is vandaag de bedrijvenwedstrijd. Er doen zo’n 60 botters mee en naar laten blijkt moeten er dan 20 bedrijven op de wachtlijst gezet worden. Er is dus behoorlijk veel belangstelling. Een bedrijf sponsort dan de botterstichting en als tegenprestatie biedt de botterstichting deze bedrijvenwedstrijd aan. Volgend jaar komt er een extra wedstrijddag. Betekent dus dat we een extra dag vrij moeten houden. We zullen zien hoe het uitpakt.

De catering wordt al vroeg gebracht. We krijgen altijd een mand met daarin een behoorlijke hoeveelheid proviant. Veel broodjes, redelijk wat drinken, paling en haring. Eerst gaan we naar het schippersontbijt. Om kwart over negen is het pallaver (uitleg van de wedstrijd). We krijgen te horen welke baan we varen en dat we alleen met fok en grootzeil mogen varen.

We lopen naar de botter rond half tien. De mensen staan al te wachten. Er volgt een voorstelrondje en dan maken we los om richting het startveld te vertrekken. We gaan in twee groepen ‘door de brug’. Er moeten per brugopening 30 botters door de brug. Er is een afspraak gemaakt met de brugwachter om de overlast tot een minimum te beperken. Omdat de wind gunstig is hijsen we na de brug de zeilen. We kunnen geheel op de zeilen richting het startveld. Het is een prachtig gezicht. 60 botters met de zeilen erop. Wat een uniek gezicht. Vroeger was dit de gewoonste zaak van de wereld, maar nu is het een uniek plaatje.

de-wedstrijdbaan Er staat een mooie Noordwesten wind. Daardoor kunnen we mooi zeilen bij Nunspeet voor de deur. We eten rond kwart voor twaalf. Hebben we er geen last van tijdens de start of daarna met het zeilen. Om kwart over twaalf komen we aan in het startveld. We zoeken onze startplek en laten het anker zakken. We hebben altijd een ankerstart. Het is toch nog redelijk lastig. Het anker pakt niet. Het lijkt in eerste instantie wel dat we op anker liggen, maar we drijven toch steeds weg van onze startpositie. Om vijf voor half één horen we het vijf-minuten-signaal. We maken klaar voor de start en dan klink het startschot. We halen het anker uit het water, hijsen het grootzeil, daarna de fok en we zijn onderweg naar de eerste boei. We liggen redelijk goed in het veld. Bij de eerste boei is het druk. We moeten gijpen. Voor, naast en achter ons liggen botters. Het is dus oppassen geblazen.

We varen tussen de eilanden “De Ral” en “De Snip” door. We nemen een ruime bocht, zodat we zo min mogelijk last hebben van het wegvallen van de wind achter het eiland. Dan naar de tweede boei. Er zit echter tussen het eiland en de tweede boei een kleine ondiepte, aangegeven met de ‘rood-witte’ staken. Deze staken geven de diepte aan van 1,5 meter. Daar achter is het dus rap ondieper. Onze botter steekt zo’n 90 cm. We loeven op, maar we zitten midden in het veld. We kunnen geen kant op en gaan onbedoeld overstag. Aan stuurboord komt er dan een botter op ons af. We starten de motor en zetten deze vol in de achteruit. We draaien over stuurboord langs de botter. Niets aan de hand dus. We hebben wel een plaats of 15 verspeeld in het wedstrijdveld. We liggen nu echt in de middenmoot. Maar het mag de pret niet drukken. We hebben nog een hele ronde om het weer goed te maken.  

We passeren start-finish en beginnen aan het tweede rondje. Nu hoeven we niet naar de eerste boei, maar kunnen rechtstreeks het eiland ronden. Ook nu weer ruim om het eiland heen. Dat is tenminste de bedoeling. Naast ons is een botter druk aan het oploeven. Wij hebben geen keus en gaan mee waardoor we volledig stil komen te liggen in de luwte van het eiland. Dan naar de finish. Tenminste dat is de bedoeling, maar we hebben totaal geen idee waar nu precies de finish is, dus we zeilen maar zolang mogelijk door naar de Bremerbergerse hoek. Later horen we dat we niet de enigen waren die de finish ‘gemist’ hebben.

P9079817 P9079828P9079819

Dan terug naar Elburg. Ook nu kunnen we nog een heel eind zeilen. Pas bij restaurant “De Klink” gaan de zeilen naar beneden. Bij de brug is het een drukte van jewelste. Er gaan per opening maar een paar botters door de brug en de rest moet weer netjes blijven liggen. Is toch redelijk lastig met deze wind. Het lukt uiteindelijk in de één na laatste groep door de brug te komen. We krijgen een plekje aan de loswal. Minder leuk, maar wel rustiger dan in de haven zelf.

We ruimen de botter op en brengen de mand terug naar “het Blinde Peerd”. Daar horen we ook de uitslag. We zijn 24ste geworden. Er deden uiteindelijk 56 botters mee in de wedstrijd, dus staan we in het linker-rijtje. Niet slecht gedaan dus.

Aan het roer Het programma voor Donderdagavond 6 september ziet er als volgt uit:

18.30 uur Vertrek van de vloot uit Elburg naar havenkanaal

19.30 uur Muzikale binnenkomst van de vloot in kiellinie

19.45 uur Afmeren van de vloot met de ‘kop naar de wal’

21.00 uur Schippersbijeenkomst in loods “Het Blinde Peerd” bij havenkanaal

21.30 uur Live muziek in “Het Blinde Peerd”

01.00 uur Sluiting

Elk jaar begint de Botterdagen Elburg met de kiellinie van de 60 deelnemende botters. Ook wij doen daar aan mee. Grappig is dat we elk jaar met dezelfde mensen de kiellinie houden. We zien die mensen dus maar één keer per jaar. Elk jaar worden de kinderen groter. Vandaag valt dat weer extra op. We hebben zo’n 12 kinderen aan boord. En ze zijn goed gemutst.

Op sommige botters worden hele muziekcorpsen geladen en wij hebben 12 kinderen. We varen het havenkanaal uit en we hijsen de fok. Is toch altijd veel beter dan het motorgeluid. Aan het einde van de strekdam keren we en varen we terug. Als we het havenkanaal weer in varen, beginnen de meisjes te zingen. Het is aanstekelijk voor de mensen op de wal. Soms zingen ze mee met “Piet Piraat” en alle andere liedjes.

Het weer is goed. In de polder hangt wel een dreigende band met bewolking, maar we houden het droog. Er is een mooie Noordwesten wind, windkracht 3/4. Net mooi genoeg voor zo’n grote groep mensen op een botter.

Nadat iedereen weer vertrokken is gaan wij lekker even een bakje cappucino drinken in de stad. Om elf uur gaan we naar de botter en kruipen onder de wol. Morgen de wedstrijd dus we moeten goed uitgerust zijn.