Ganzendiep Vandaag is het echt koud (Foto’s). Het heeft licht gevroren. Ik ga vandaag met mijn buurman Wim de tweede etappe (Kampen – Giethoorn) varen. Om elf uur zijn we weer in Kampen. Dit keer rijdt Teunie ons. De punter ligt er nog. Is altijd maar weer afwachten natuurlijk. Het kleed eraf en de spullen laden. Dan varen we weg. We gaan over het Ganzendiep.

Het Ganzendiep vormt de scheiding tussen de polder Mastenbroek en het Kampereiland. Na een dikke honderd meter komen we al bij de Ganzensluis, een betrekkelijk kleine kolk met een lengte van 32 meter en hefdeuren. Als de hefdeuren omhoog gaan varen we er onderdoor. Het water klettert ons in de nek. Maar goed we zijn geen watjes.

Het is goed koud. Geen wind en een waterig zonnetje zo nu en dan. We hebben de handschoenen aan en een muts op het hoofd. Het lijkt wel winter op de punter.  Het is erg rustig op het water. Langs het eerste deel van het Ganzendiep staan veel caravans, huisjes en er liggen verschillende schitterende woonboten.

PA200112 PA200124

Op een gegeven moment kunnen we linksaf richting het Zwarte Meer en we twijfelen toch even. We gaan toch gewoon verder over het Ganzendiep. Uiteindelijk gaat het Ganzendiep over in de Goot. Het bruggetje over het Ganzendiep heeft een storing en gelukkig zie je dat pas op een matrixbord als je al bij de brug bent. Wij laten makkelijk het mastje van de punter zakken en varen dan weer verder. Bij het begin van de Goot op het Zwarte Meer komen we een zeiljachtje tegen en ik roep tegen de man dat de brug gestremd is. Hij neemt gas terug, maar gaat dan uiteindelijk toch verder. Van mij mag ie, maar hij kan niet zo makkelijk het mastje laten zakken als wij met de punter.

Om één uur varen we het Zwarte Water op. Voor ons vaart een aak met het grootzeil erop en natuurlijk de motor stand-by. Wij gaan even de vluchthaven in. Even de benen strekken, een hapje eten en een plasje doen. Er ligt één bootje en verder is het uitgestorven. Wat is het hier toch mooi.

 PA200160 PA200165

Dan weer verder richting Genemuiden. Het Kabelpont vaart redelijk vaak heen en weer. Er staan toch zo maar weer een aantal auto’s te wachten om overgezet te worden. Het is lelijk aan de kant van het water. Grote fabriekshallen ‘sieren’ de waterlijn. Jammer dat ze er niet meer van gemaakt hebben.

Dan naar Zwartsluis. Bij de sluis liggen divere binnenvaartschepen te genieten van de rust. Wij gaan naar het Meppelerdiep en moeten weer onder een brug door. De drempeldiepte is 2.84 meter dus wij zullen niet met de punter over de drempel struikelen. Onze punter zal zo’n 20 cm diepgang hebben. Dus toch zo’n 2.60 meter water onder ons.

Het Meppelerdiep is een lelijk stukje. Er staan wel veel redelijk nieuwe huizen langs het kanaal, maar echt gezellig is het niet. Dan wachten voor de Beukersluis. Het is er erg stil, dus de gedachte komt bij ons op dat er niemand is. Ik klim op het remwerk en zie dan dat er een boot in de sluis ligt. Ik zie de sluiswachter net het huisje in gaan. De sluis gaat open en we varen naar binnen. We liggen er helemaal alleen in.

 beukerssluis

Na het schutten, we zakken zo’n 40 cm (schat ik) varen we op de Beukersgracht richting de Blauwe Hand. Vorig jaar zat het hier nog vol met vissers. Nu valt ons de afwezigheid van de vissers op. Maar dan lijkt het wel of de viswedstrijd net is afgelopen. Er staan toch heel veel vissers langs de kant. Zo vanaf de punter kun je goed zien dat het professionele amateurs zijn. Het ene leefnet ziet er nog beter uit dan het andere.

Wat is het hier toch prachtig. Aan de andere kant is het natuurlijk ook geen natuur. Bijna alles ontstaan door mensenwerk en omdat dit ongecontroleerd gebeurde in een tijd waarin regelmatig overstromingen e.d plaats vonden, sloegen de legakkers (die dus te smal bleken) weg. En zo ontstonden de meren rondom Giethoorn. Door de turfafgraving ontstond een landschap, met stukjes water (de petgaten) en stukjes land (de legakkers).

Het Gietersemeer is het enige natuurlijke meer. Dit is in de ijstijd ontstaan. De overige meren: het Bovenwiede, Zuideindiger Wiede, Molengat, de Beulaker en de Grote en Stille Belter zijn allemaal ontstaan door de turfwinning. De Beulaker dankt zijn naam aan het dorpje Beulaecke dat in de 18e eeuw in de golven verdween. In totaal hebben de meren een oppervlakte van 5700 ha aan water.

We varen nog even onder de 2e Thijssenbrug door een stukje de Thijssengracht op richting Blokzijl. We denken er aan om volgend voorjaar de punter via Blokzijl terug te varen naar Elburg. Op Google Earth (of Google Maps) maar eens even kijken of dat een goed idee is.

Dan varen we onder de 1e Thijssenbrug door naar Wildeboer. Mijn buurman wil eigenlijk nog wel even door Giethoorn varen en dat doen we dus. Nadat we onder een brug door varen (jaja: alweer) zien we aan de linkerhand een boerderij in aanbouw. Het ziet er prachtig uit.

 Boerderij in aanbouw PA200208

Waarschijnlijk kun je het best de vrouw van de eigenaar zijn. Gezien de grootte van de boerderij moet de man altijd werken. Dan gaan we linksaf de Dorpsgracht in. We varen langs het Noorderpad. Dan zien we de achterkant van de Hotel de Harmonie. Wildeboer ligt daar iets links van. Toch jammer dat je er niet vanuit hier kunt komen. We varen de hele Dorpsgracht uit. We gaan uiteindelijk via een haakse bocht naar links terug naar het kanaal Beukers-Steenwijk. Dan weer onder 1e Thijssenbrug door en dan direct linksaf naar Wildeboer.

We zoeken een mooi plekje bij Wildeboer. We kunnen niet binnen liggen, dus maar even buiten in een haventje. Morgen maar even een mailtje sturen naar Wildeboer. Moet hij de punter maar binnen leggen.

We ruimen op en lopen met onze spullen naar de weg richting Hotel De Harmonie. Teunie en Erna (vrouw van de buurman) komen ons ophalen. We bellen ze op en ze blijken al ergens in Giethoorn te zijn. We wachten en bellen dan nog een keer. Staan ze al bij Wildeboer op ons te wachten.

We laden de spullen in de auto en gaan lekker eten bij de Italiaan Fratelli in Giethoorn. We hebben gereserveerd en dat blijkt niet overbodig. Het is er goed druk. Had ik niet verwacht. Het is erg leuk binnen. Het is gewoon een huisje van vroeger waar een stuk bij aangebouwd is. Eigenlijk zitten we gewoon in de huiskamer te eten. Om half negen zijn we klaar en rekenen we af. We gaan nog even bij grand café “De Fanfare” (waar Bert Haanstra zijn film “De Fanfare” heeft opgenomen) een lekker bakje koffie drinken aan de stamtafel.

PA200222  PA200225

Om kwart voor tien rijden we terug naar huis en praten we nog wat na over de dag. Het was weer een prachtige dag. Hoe mooi kan het leven zijn. Volgend jaar komen we weer terug.

Bron: Picasaweb Hans Bastiaan

PA190069 Vandaag gaan we punter naar Kampen brengen (Foto’s). De punter moet uiteindelijk naar Giethoorn. We varen dus in 2 etappes:

  • Eerste etappe -> Elburg – Kampen.
  • Tweede etappe -> Kampen – Giethoorn.

Ik heb de havenmeester van “de Nieuwe Buitenhaven” in Kampen al gebeld en er is plek (zat).  Mijn vader brengt ons met de auto naar het landje. We hebben van alles en nog wat bij ons. Naast de versnaperingen voor onderweg ook voldoende benzine voor de motor. Je moet er toch niet aan denken dat je met dit koude weer zonder benzine op het water komt te zitten.

Ik haal het dekkleed eraf en hang het roer aan de boot. Ik start de motor. Dit gaat electrisch, dus niets trekken aan een koord, maar gewoon een knopje indrukken. Na meerdere pogingen start de motor. Hij moet even warmlopen.

We varen weg rond half twaalf. Het weer is goed. Zo nu en dan schijnt de zon en er is een beetje wind (windkracht 3), maar zoals vaker hebben we de wind tegen en moeten we dus varen op de motor.

De Hanzelijntunnel vordert gestaag. Ze zijn er maar druk mee. Er ligt een zandschip die al voor een groot deel gelost is. Het achterschip ligt al hoog terwijl de kop van het schip nog behoorlijk laag ligt. Een grappig gezicht zo’n scheef schip.

Om kwart voor één zijn we bij de Roggebotsluis. Het duurt altijd weer een hele tijd voordat je er uiteindelijk door bent, maar we hebben nog de hele dag, dus geen haast. Uit de sluis zet ik de mast er weer op en Teunie geeft gas, maar het gaat bijna fout. Ze realiseert zich niet dat de helmstok gewoon los op het roer ligt en door een verkeerde beweging haalt ze de helmstok van het roer. We varen met een redelijke snelheid richting de dijk. Teunie schrikt en weet even niet meer wat te doen. Ik zet de motor in z’n vrij en stuur even aan het roer van de dijk af. Al met al hebben we het weer overleeft.

PA190079 PA190084

Dan richting Kampen. Op de IJssel zetten we het zeil. De motor uit en even de rust van het zeilen. Na een klein half uurtje zeilen is het weer gedaan met de pret. De wind valt weg achter de bomen en varen we verder op de motor. Het is druk op de IJssel. Veel zandschepen varen ons voorbij. Allemaal zand voor de Hanzelijn.

Om half vier varen we “De Nieuwe Buitenhaven” in. We leggen de punter aan en gaan naar het Havenkantoor om de betaling voor de ligplaats te regelen. We zoeken een mooi plekje en ruimen alles op. Daarna het dekkleed er weer over. Ondertussen is mijn vader gearriveerd om ons op te halen en terug naar huis te brengen.

Morgen verder!

  

Bron: Picasaweb Hans Bastiaan

SPAMOver het algemeen is iedereen wel van mening dat Spam het meest irritante is van het internet. Veel manieren zijn er om het enigszins te bestrijden maar Spammers blijken toch inventief en weten iedere keer weer een nieuwe manier te vinden om het te versturen.

Toen Richard Depew op 31 maart 1993 per ongeluk een bericht veelvuldig op Usenet plaatste werd er fel naar hem uitgehaald waarna hij zich excuseerde voor het “spammen”, hij refereerde daarmee naar een sketch van Monty Python’s Flying Circus over het product Spam waarbij het woord veelvuldig wordt gebruikt in een conversatie.

Velen hebben al wel eens gehoord van de sketch maar ‘m nog nooit gezien:

BiltscheHoek Teunie’s tante (79) en oom (78) uit Utrecht waren op 1 oktober 55 jaar getrouwd. Vandaag dan een feestje in De Biltsche Hoek bij Van der Valk. Echt een prachtige lokatie zo aan de waarschijnlijk zeer drukke Utrechtseweg (N237). Niet op zondag, maar ongetwijfeld door de week wel.

We hebben de kinderen niet meegenomen. Karel (14) blijft thuis, Coen (12) gaat naar een vriend en Floris (8) gaat gezellig bij opa en oma spelen met de pokemon.

Het is prachtig weer. De zon schijnt en we vertrekken rond 10 uur. Het is redelijk druk op de weg, maar zonder oponthoud rijden we rond 11 uur de parkeerplaats op bij de Biltsche Hoek. Van der Valk heeft een eigen afrit op de Utrechtseweg. Wel zo handig.

We vragen bij de receptie waar het feest is en worden naar een zaaltje gestuurd. We zien Teunie’s neef al lopen met een joekel van een camera. We feliciteren het echtpaar en zoeken een plaatsje bij de rest. De familie bestaat uit vijf broers en één zus en alle aanhang (vrouwen en kinderen). Lekker grote familie dus en handig met een feestje. Heb je direct de zaal vol.

Teunie heeft een leuk fotoboekje gemaakt met foto’s van het verleden en heden. Het boekje valt in goede aarde. Er worden herinneringen opgehaald van vervlogen tijden.

We drinken koffie en eten een gebakje (ja ja het mag weer van Sonja). Sommigen mensen hebben we echt lang niet meer gezien. Teunie ging vroeger veel logeren bij haar tante en de neven logeerden dan bij Teunie thuis. We lijken wel bejaarden met verhalen uit de oude doos. Waarschijnlijk wordt het alleen maar erger in de tijd gezien. Steeds meer verhalen van vroeger en steeds minder van vandaag en morgen.

We eten nog een broodje, salade, vis, balletjes gehakt en ijs toe. Het smaakt allemaal even goed. We gaan met het ijs nog even lekker buiten zitten genieten van de zon. Het is bijna windstil en de zon schijnt overheerlijk zo op het terras. Om kwart over drie gaat bijna de hele familie weg als wij nog even gezellig een bakje koffie drinken met een neef van Teunie.

Om kwart voor vier uur nemen we afscheid en rijden we weer richting Wezep. We kijken terug op een leuke en ontspannen zondag. Om half vijf zijn we thuis en gaan we eve Floris ophalen. Die blijkt zich weer goed vermaakt te hebben en ons totaal niet gemist te hebben. Is altijd weer een geruststellende gedachte.