We worden rond half acht wakker en het weer is slecht. Het heeft de hele nacht geregend en nu is het erg druilerig. Maar goed, de wind is goed. Ik denk zelf een kleine windkracht 5 dus net mooi genoeg voor een wedstrijd.

We melden ons voor het schippersontbijt in de grote feesttent en daar zie ik de vrouw (Tanja) van mijn collega (Robert). Zij werkt bij "de krant" en ze maakt een sfeerverslag van de dag. Wij proberen nog iets aan beïnvloeding te doen. We zullen zien of dat zo zijn vruchten heeft afgeworpen.

Dan gaan we naar de botter en maken we kennis met de mannen van het Kamper Sigarengenootschap. De mensen blijken uit heel Nederland te komen, van Limburg tot Groningen. De Limburger is al om half zes vertrokken. Dan wil je er dus wel erg graag bij zijn.

wedstrijdbaan2008 Om half elf vertrekken we richting het Ketelmeer waar we precies om twaalf uur moeten starten. Het regent af en toe en de wind wakkert wat aan. We zijn tien voor twaalf bij ons startboeitje aangekomen. We liggen op de 25ste positie. Niet erg gunstig. Bijna achteraan. Onze kansen op een goede classering zijn daarmee tot nul gereduceerd. De mannen roken ondertussen gewoon door (moet toch gebeuren). Op de motorkist ligt een grote kist van "De Olifant". “De Olifant” is een beroemd sigarenmerk uit Kampen.

We maken alles klaar en na een paar minuten worden we afgeschoten. Iedereen voert zijn taak uit en na enkele minuten zeilen we al richting de derde boei. We hebben wel eens een betere start meegemaakt, maar we zijn weg. We varen twee ronden en gezien de windkracht zal het dit jaar wel lukken.

Het is heel gezellig aan boord. Menig sigaar wordt een kopje kleiner gemaakt en uiteindelijk gaat alles op in rook. De sfeer is uitstekend. Het wordt alleen nog maar gezelliger, ondanks het worstelen achterin het wedstrijdveld. De mannen wisselen verhalen uit en soms is het even moppentijd. De limburger weet de sfeer er ook goed in te krijgen, maar dat mag je van een Limburger ook wel verwachten. Eén van de mannen (Arjen Hendriks) blijkt in een grijs verleden nog les gehad van mij te hebben. Dat schept een band. Het gehalte ICT-ers is weer groot. Toch een vakgebied waar je al makkelijk veel verstand van kunt hebben. Het blijkt ook dat deze bottertocht dan ook gesponsord wordt door Elwin van Klikk-IT. Handig hoor van dat soort leden. We hebben in jaren niet zo’n gezellige groep aan boord gehad, iets wat we natuurlijk elk jaar tegen elke groep zeggen.

Het zit ons vandaag gewoon niet helemaal mee, met als klap op de vuurpijl dat we de tweede keer bij de derde boei tien minuten nodig hebben om hem te ronden. Halen we de boei wel of halen we de boei niet. Wel of niet afvallen. Wel of niet oploeven. Zeg maar miscommunicatie. We halen de boei dus net niet. Wel knap dat je op zo’n redelijk groot water als het Ketelmeer een boei dan weet te raken. Iets wat je vooraf niet kunt bedenken. Ondanks de tien minuten hebben we er geen plek aan verloren. We eindigen toch nog als 21ste in een veld van 37 botters. Volgend jaar weer voor een top tien notering. Ook na de finish gaat het roken gewoon door en zelfs Wim (buurman) en Henk (zwager) slaan aan het roken.

IMG_0762 IMG_0764

We komen half zes weer terug in de haven. We zoeken een plekje en als we éénmaal liggen komen er nog verschillende familieleden van het Kamper Sigarengenootschap aan boord. We wisselen sterke verhalen uit, herhalen de grappen en grollen en daarna vertrekken we dan richting tent waar, net als elk jaar, met veel bombarie de uitslag bekend wordt gemaakt.

IMG_0811 IMG_0812 IMG_0813
IMG_0814 IMG_0815

Ook wij worden naar voren geroepen. Het Kamper Sigaren Genootschap krijgt een blijvende herinnering in de vorm van een foto en wij krijgen als schippers een herinneringsplaatje. Wim krijgt voor zijn verjaardag morgen (hij wordt dan veertig) nog twee fijne sigaren mee en dan gaan we gezellig eten. Elk jaar wordt dat verzorgd door de plaatselijke chinees en ook dit jaar is het weer uitstekend te eten (hoe kan het ook anders).

Dan varen we om half negen af richting Elburg. Het is nog een prachtige avond. De zon schijnt als goud op  het water en het water is als een spiegel.

IMAG0161 IMAG0162

Dit terugvaren is echt het sluitstuk van een echt goede en gezellige dag. Om half twaalf komen we dan aan in Elburg. We laden alles uit en nemen afscheid van elkaar en dus tot volgend jaar op de 15e Oostwal van Kampen.

IMAG0150 Vandaag op pad voor de Oostwal 2008, het botterevenement van Kampen en dit jaar voor de 14e keer gehouden. We varen vandaag van Elburg naar Kampen. Het is goed weer. De zon schijnt en de wind is meer dan goed.

We maken de botter klaar voor afvaart en dan duwen we de botter om half twee van de wal af. Omdat de wind redelijk gunstig is hijsen we de fok. Grootzeil heeft meestal weinig zin, omdat er al heel snel grote bomen in de weg gaan staan. Wij denken al jaren, kap die bomen nou eens om, maar blijkbaar denken anderen daar al jaren anders over.

Na Roggebotsluis en de draai bij de Ketel varen we de IJssel op. Voor en achter ons varen al meerdere botters ook allemaal richting Kampen. Elk jaar komen er weer meer botters naar Kampen. We varen dan om half zeven uur de Nieuwe Buitenhaven van Kampen in. We worden welkom geheten en we krijgen instructie voor het admiraalzeilen, die tradatiegetrouw nooit op tijd begint. Om zeven varen we weer af en we krijgen nog een opstapper (Gerard Vos) aan boord.

Als alles goed gaat moeten we op volgorde van nummer langs de admiraal varen. De Kogge ligt dan in het midden van de IJssel en de burgemeester van Kampen en Wubbo Ockels nemen dan de vlootschouw af. Wij varen dan langs met gehesen fok en laten die dan zakken en groeten dan de schouwen. Er is toch weer veel belangstelling op de kade van Kampen voor dit onderdeel.

IMAG0156 IMAG0157

We zoeken weer een plekje in de haven en gaan dan naar de feesttent. Van alle evenementen waar we aan mee doen, kijken we altijd uit naar de Oostwal. Het is altijd beregezellig in de grote feesttent. Om 9 uur is de zogenaamde schippersmeeting. Middels verloting worden de bedrijven gekoppeld aan een botter en dan bestaat er de mogelijkheid om kennis te maken met het bedrijf. Wij worden gekoppeld aan het Kamper Sigaren Genootschap. Dit genootschap vierde eind mei nog zijn eerste lustrum. Bij ons dringt het beeld zich op van de oude mannen met sigaren, maar we krijgen te horen dat het allemaal jonge mannen zijn. We zullen zien.

Het blijft fascinerend om naar andere mensen te kijken en te zien hoe iedereen zich weer uitstekend vermaakt. Er zijn ook een aantal smurfen aanwezig. Helemaal in blauw/wit en na een tijdje niet alleen blauw van de schmink. Ik zie een muzieksmurf, een knutselsmurf, een luilaksmurf (ik herken deze extra goed haha) en smurfin mag er ook zijn.

’s Avonds treedt er een live-band op in de tent. We herkennen de liedjes van vorig jaar, zingen luidkeels mee en vermaken ons tot de kleine uurtjes.Om kwart voor één zingt de band zijn laatste liedje (voor ons dan) en duiken we ons bed in. Morgen weer een drukke dag,

VisserijdagenUrk Ik ben op het landje in Elburg aan het grasmaaien als de telefoon gaat. Het is Teunie. Ze heeft haar broer gebeld en we gaan vanavond slapen op de botter. Morgen is de laatste dag van de Visserijdagen op Urk. Ik zeg dat ik net klaar ben en dat het mij een goed idee lijkt.

Daarna gaat de telefoon nog een paar keer. Eerst Teunie’s broer en dan Teunie om te zeggen dat ze Coen niet te pakken kan krijgen en dat er een vriendje blijft slapen. Slapen op de botter komt er dus niet van. Dan maar ‘s morgens vroeg weg richting Ketelhaven en dan naar Urk.

Ik breng de grasmachine naar huis en Floris en ga dan nog even terug naar Elburg om in ieder geval diesel te kopen en alsvast af te tanken. Hoeft dat morgenochtend in ieder geval niet.

Om kwart voor zes gaat de wekker. We staan op, doen de gebruikelijke handelingen en vertrekken kwart voor zeven richting Elburg. Eigenlijk net iets te laat, maar goed. De zon schijnt al volop, alleen de wind is nog weg. Die moet er natuurlijk wel komen. Maar dat is afwachten.

We zijn om zeven uur bij de botter en vijf minuten later maken we los en vertrekken we richting Ketelhaven waar we rond half tien de anderen op pikken. Het is ontzettend mooi op het water. De rust (afgezien dan dat wij lawaai maken met onze motor) en het zonlicht wat zo prachtig op het water schijnt. Dit is pas genieten.

Om acht uur varen we door de sluis bij Roggebot en daarna is het nog net iets meer dan een uur varen. We komen niemand tegen. Wat een rust. Om kwart over negen zijn we dan bij Ketelhaven. Onze ‘opstappers’ zijn er al. Ook nu snel inpakken en wegwezen.

We varen richting de Ketelbrug en de wind neemt steeds meer af. Het is half elf als we onder de brug doorvaren. Iets voorbij de brug toch maar even de zeilen erop. In eerste instantie lijkt het nog wel ietwat te waaien, maar het zeilen lijkt toch meer op dobberen. Ook een leuke bezigheid, maar in dit tempo zijn we rond vijf uur op Urk en dat is dus ook weer niet te bedoeling. De zeilen maar weer weg en de motor maar weer aan.

Als we aankomen op Urk is het er tamelijk druk. We zoeken een plaatsje bij de andere botters, maar dat is nog een hele klus. We laveren tussen allerlei boten door in het nu veel te smalle vaarwater. Uiteindelijk liggen we tegen de EB58 aan. Er is van alles te doen. Er staat een springkussen, je kunt “kratstapelen”, op een klimwand naar boven klimmen en goedkoop vis eten.

IMAG0093 IMAG0094

In de visafslag liggen meer dan honderd soorten vis tentoongesteld. Van het lekkerbekje tot aan een haai. Een paar rivierkreeftjes leven nog en zorgen bij de kinderen nog even voor spektakel.

IMAG0080 IMAG0089 IMAG0083

Dan gaan we in de lange rij staan voor de goedkope scholfilet. Het duurt even voor we aan de beurt zijn. We lopen terug naar de botter waar onze ‘buurman’ ondertussen vertrokken is en we liggen nu dus direct aan de kade. Vlakbij ons staat een man op de kade die zalm verkoopt. We lopen er heen en kopen een lekker groot stuk warme zalm. De zalm smaakt heerlijk. Wat is het toch genieten. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

De wind trekt iets aan en we besluiten om te vertrekken. We hebben het wel gezien. We moeten omdraaien en dat is best een heel karwei. Vooruit, achteruit, vooruit, achteruit en ondertussen spelen met het roer. Het is net bochtje achteruit met de auto, maar dan anders. Maar na wat gedraai lukt het uiteindelijk om weg te varen. We worden nog bijna achterop gevaren door de UK12. Teunie schrikt, maar niets aan de hand.

Buitengaats hijsen we de zeilen en varen richting Ketelbrug. Tenminste daar gaan we vanuit. We zien door de mist (of wat het ook mag zijn) helemaal niets. We zeilen op gevoel de goede kant op. We varen halve wind en dat is goed te merken. De botter rolt van de ene golf naar de andere golf. Dan doemt de Ketelbrug op en moeten we wachten op het draaien van de brug. Dat wachten is en blijft vervelend, maar we oefenen ondertussen het stilliggen op de golven maar weer eens.

Nadat we onder de brug door zijn, hijsen we de zeilen nogmaals en varen richting Schokkerhaven. We varen nu bijna voor de wind en we moeten zelfs een keer gijpen. Dan betrekt het toch behoorlijk en de eerste regeldruppels vallen op de botter. Snel de boot tegen de wind in, zeilen naar beneden, huiken over de zeilen en alle spullen naar binnen.

Het wordt behoorlijk donker richting Zwolle en omstreken en het lijkt of er onweer op komst is. Toch regent het bij ons maar een paar minuten en dan besluiten we nog maar even te gaan zwemmen. We gooien een touw met boei uit en zetten de motor uit. We drijven gewoon op de wind richting Ketelhaven. Zelf spring ik er ook maar even in. Het water is echt lekker. Ik was er aan toe.

In Ketelhaven zetten we onze ‘gasten’ weer af en varen dan weer terug naar Elburg waar we om acht uur afmeren. Wat een lekkere dag. Toch leuk zo’n onverwacht uitje. Moeten we gewoon vaker doen spreken we af (goed voornemen).