StervendeZee Vandaag op mijn verjaardag (Hiep Hiep Hoera) kreeg ik een leuk boek van mijn zwager. Het boek heet “Stervende zee” van Jos Lossenburg en K. Boonenburg. Dit oude boekje herbergt een aantal prachtige schilderijen van Jos Lussenburg en daarnaast een serie heerlijke verhalen over oude tijden en de zuiderzee. Naast algemene historische informatie ook een aantal schippersverhalen. Echt een leuk boek om te krijgen.

Het boekje behandeld een aantal onderwerpen:

  • Het ontstaan van de zuiderzee
  • Visserij en Schepen
  • Leven en Streven
  • Handel en bedrijf
  • Biografie van Jos Lussenburg
  • Bij de Drommedaris
  • De gouden teelt
  • Zeedoop
  • Rooie Jaap
  • De dingen lopen wonderlijk

StervendeZee-blz2-700px

StervendeZee-blz9-700px

StervendeZee-blz25-700px

StervendeZee-einde-700px

Vandaag gaan we de punter terugbrengen naar Giethoorn. Het hele zomerseizoen heeft de punter in mijn haven gelegen en nu moet hij weer terug. Het is prachtig weer, maar bijna geen wind. Dus varen op de motor. Als we rond acht uur op de steiger staan, kun je de overkant niet zien, zo mistig is het. Dat maakt het erg mysterieus.

P9202585 P9202588

We maken de punter vaarklaar en vertrekken dan rond 9 uur richting de brug van Elburg. Bij Roggebotsluis moeten we erg lang wachten. In de verte vaart nog een boot en de sluiswachter besluit te wachten. Om 11 uur varen we dan de sluis uit en varen we richting het Ketelmeer. We worden ‘achtervolgd’ door een redelijk grote boot met daarop 7 mannen met dikke jassen aan en dikke mutsen op. Ze verwachten blijkbaar erg koud weer.

Er is zo weinig wind dat zelfs het Ketelmeer helemaal ‘blak’ is. We varen langs de 1.50m staken richting de Balgstuw van de Ramspol. De boot blijft ons achtervolgen. We laten de mast zakken en varen onder het vaste deel van de ramspolbrug door. We beginnen ons toch af te vragen of de ‘achtervolgers’ ook onder de brug door willen. Wij denken eerlijk gezegd dat de boot er niet onder door kan, maar de 7 mannen denken daar blijkbaar anders over. Ze varen gestaag door. We nemen wat gas terug. We willen toch zien of de boot eronder door kan. Het blijkt te kunnen. Eerst zien we de boeg van de boot in de schaduw terecht komen van de brug. Uiteindelijk komt de boot uit de schaduw waardoor we zeker weten dat het toch kon.

2008-09-20-BootOnderBrug1 2008-09-20-BootOnderBrug2 2008-09-20-BootOnderBrug3
 

Er is nog steeds geen wind en het Zwarte Meer is dan toch wel groot. Ook hier varen we langs de staken. Rond twee uur varen we dan het Zwarte Water op richting een vluchthaven. Daar kunnen we even de benen strekken en eten we ons broodje op. We vullen de tank weer met benzine en vertrekken dan richting Zwartsluis. We willen over de Arembergergracht richting de Beulakerwijde varen. We liggen in de sluis en als de deur open gaat komen we in een heel andere wereld. We varen nu in het prachtige landschap van de Wieden. Als ik hier zo vaar, dan vraag ik mij af waarom ik nog steeds in dat lelijke Wezep woon. Om kwart over drie gaat de brug Ronduite open en varen we de Beulakerwijde op. Er lijkt wat wind te staan en we hijsen de zeilen. Het gaat inderdaad een beetje en even de rust van het water in plaats van de bromtoon van de motor. Als de sloot richting het Gieterse Meer invaren is de wind weer weg.

P9202618 P9202646 P9202655

We varen de Thijssengracht in en beginnen aan het laatste deel van de reis richting Giethoorn. Om vijf uur zijn we er dan. Na een kleine acht uur varen zijn we op onze bestemming aangekomen. Omdat het nog zulk lekker weer is varen we richting het Molengat en dan nog even een stukje op de Bovenwijde. We komen om zes uur aan bij Wildeboer en varen de punter op zijn eigen plek. We pakken alles uit, leggen het dekkleed over de punter en gaan lopend naar de Harmonie. Daar worden we opgehaald en rond acht uur zijn we dan weer thuis.

Foto’s op Picasaweb
2008-09-20-PunternaarGiethoorn

Het is rond acht uur dat we wakker worden. Ik heb weer als altijd lekker geslapen op de botter. We gaan naar het schippersontbijt. Wim belt dat ie onderweg is en wij gaan vast naar het “Blinde Peerd”, een enorme loods die ingericht is met tafels waarop de deelnemende bedrijven gekoppeld zijn aan een botter.

Ik sta in de rij voor mij boterham met ei en spek en mijn glaasje jus. We zitten helemaal achterin. Ik spreek met alle deelnemers en drink een lekker bakje koffie.

Om 9 uur is dan het palaver. We krijgen uitleg over de wedstrijdbaan, of je bijzeilen mag voeren of niet (mag niet) en wie je kunt bellen in geval van nood. Dan lopen we richting de botter. Als iedereen aan boord is vertrekken we richting het wedstrijdveld. Eerst met veel botters tegelijkertijd onder de brug door. Beetje dringen is dat wel maar het is ook een geweldig beeld.

Omdat de wind uit het zuiden komt kunnen we zeilen op de vaargeul en er is een windkracht 3 á 4 en dus hijsen we het grootzeil en de fok en doen dan de motor uit. We lopen in op al onze voorliggers. Eén van de deelnemers denkt dat we al begonnen zijn en hij is al helemaal enthousiast over onze positie. We helpen hem uit de droom.

Om twaalf uur zijn we op de startplek aangekomen. Zoals gewoonlijk hebben we een ankerstart. Om 12:25 klinkt het vijf-minuten-sein, dus nog vijf minuten voor het startschot. Klaarmaken dus. Dat is altijd een spannend moment die vijf minuten. Dan klinkt het startschot en we halen het anker uit de grond, hijsen het grootzeil en dan de fok en we zijn weg, maar het gaat toch minder goed dan verwacht. Het anker heeft zich toch behoorlijk ingegraven en we krijgen het met moeite uit de grond. Daardoor zijn we ondertussen de verkeerde kant opgedreven. We hebben de zeilen over bakboord staan, maar zeilen nu over stuurboord. Dus snel de fok naar de andere kant en snelheid maken. Op zich liggen we nu erg gunstig. We gaan overstag en we kunnen in een paar slagen de eerste boei ronden over stuurboord. We liggen op de 4e plek in het wedstrijdveld. Er doen 56 botters mee. dus wij doen het uitstekend.

We varen achter het eiland richting de tweede boei. We liggen nog steeds op de vierde plek als we bij de tweede boei komen, maar dan gebeurt er toch iets vreemds. De wind is volkomen weg. We liggen zo van de één op de andere seconde echt helemaal stil. Een beetje te dobbelen. Om ons heen beginnen sommige ‘hun’ botter te bomen. Sommige roeien zelfs de botter vooruit. Daardoor ‘zeilen’ ze ons toch nog voorbij. We horen ook zo nu en dan een motor aanslaan, de botter krijgt dan een zetje en dan gaat de motor weer uit. Ook die botters halen ons in.

We worden uiteindelijk afgeblazen op de 9e plek. Wij zijn het er niet mee eens, maar goed het was een leuke dag. Ondertussen begint het ook lekker te regenen. Omdat er dus geen wind is blijft de regen ook lekker hangen. Het is geen keiharde regen , maar van die druilregen. Na een tijdje ben je toch gewoon helemaal nat. Voor mij geen probleem. Ik heb mijn zeilpak aan, maar de gasten worden toch steeds natter.

Om half vijf leggen we aan in de haven van Elburg en nemen afscheid van de gasten. Ze hebben, ondanks de regen, toch ontzettend genoten en dat doet ons dan weer goed.

Het is een mooi weer als we ‘s middags aankomen bij de botter. We liggen in de haven van Elburg en niet op onze eigen plek. Vanaf half zeven is het de bedoeling dat we met alle aanwezige botters uitvaren richting de strekdam en dan met z’n allen weer naar binnen varen. Het is rustiger dan andere jaren op de botter. Sommige mensen ontmoeten we éénmaal per jaar. Er zitten weer muziekkorpsen op sommige Elburger botters. Het is erg gezellig.

Om acht uur zijn we dan weer binnen en we genieten nog tot de kleine uurtjes van de lekkere avond. Om 12 uur schuif ik mijn slaapzak in en verheug me op de dag van morgen. Welterusten.