Aankomst Spakenburg. Zaterdag 22 mei 2010. Vandaag naar Spakenburg om mee te helpen aan het onderhoud van de botter. Het is een prachtige dag. Veel zon en beetje wind in de haven van Spakenburg.

Teunie en Floris gaan ook mee en die gaan fietsen in de omgeving van Spakenburg. Ze gaan fietsen naar Eembrugge, Soest, Baarn en dan weer terug naar Spakenburg. Het is prachtig fietsweer.

Als we aankomen bij de werf van Nieuwboer in Spakenburg is het eigenlijk net of je gewoon in een museum aan het werk gaat. De werf zelf is er al sinds 1829. Aan stuurboord zijn een drietal gangen verwijderd. Leuke is dat je nu ziet hoe de botter eigenlijk is opgebouwd. Gelukkig doet de scheepswerf dat werk.

Mijn zwager is al aan het werk. De botter is nu gelakt. De laklagen gaan eraf en de botter wordt nu in de harpuis gezet. Harpuis geeft de botter een ietwat stoerdere uitstraling en het onderhoud ervan is ietwat makkelijker.

Ik help eerst even met het afbranden van de lak van het roer. Mijn zwager doet even voor wat de bedoeling is en daarna ga ik zelf aan slag. Je moet goed opletten voor brand. Omdat je met een brander de oude laklagen verwijderd, heb je daarna een mooi ‘stapeltje’ lakkrullen die dus heel makkelijk vlam vatten. Ik heb een emmer met water klaar staan voor het geval dat. Ze nu en dan even wat water over de krullen.

Tussen de middag eten we een lekker visje (wijting) en gaan daarna weer flink aan het werk. Vanaf de letters van de botter naar achteren tot aan de klamp moet alles eraf . Aan stuurboord gaat het makkelijker dan aan bakboord. En de zon brandt er ook lekker op los. De warmte van de brander en de warmte van de zon. Ideaal.

Om kwart over vier belt Teunie op. Ze staan bij de brug van Eembrugge en Floris is ziek geworden van een slecht gevallen kroket. Of ik ze even op wil halen. Ik klop de rommel van mij af en rij richting Eemsdijk over de dijk naar de brug bij Eemsbrugge. Wat een prachtig tochtje. Leuke huizen langs de rivier de Eem. Ik zet de fietsen achterop de fietsdrager en we rijden terug naar Spakenburg. Ik ga nog even verder met werken, maar Floris wil toch echt  graag naar huis. We drinken nog een bakje koffie en dan gaan we rond kwart voor vijf terug naar Wezep (ook mooi).

P1060837 Zaterdag 15 mei. Spakenburg. (foto’s). De laatste dag. Vannacht was het minder koud, maar toch nog steeds niet erg warm gehad. Vandaag is het de wedstrijddag van de schippers met eigen bemanning. Er staat een noordwesten windje kracht 3 á 4. Ook nu liggen we weer op de 14e startplek. Weer lekker achteraan dus. Vanaf de EM1 (en boei) mogen we ook de bijzeilen gebruiken. Betekent dat we met kluiver mogen varen.

Aan boord hebben we een leuke bemanning. Naast de vaste bemanning (Wim, Hans, Henk) hebben we ook een aantal gasten (Rob, Rob, John en ???) . We kunnen de taken daardoor goed verdelen. Ook nu weer een paar mooie bakboord-stuurboord-situaties. We communiceren er wat af. Gelukkig is praten mijn hobby en heb ik een harde stem. Bij het ronden van de eerste boei liggen we op plek 25. Toch al zo’n 15 botters ingehaald. Vandaag doen er iets meer botters mee. Na het ronden van de tweede boei zetten we alle zeilen weer voor de wind en halen we de BU210 weer in, net als gisteren. Bij het ronden van de derde boei moet de kluiver en boom weer naar binnen en kruisen we nog een paar keer op voordat we de finish bereiken. Gisteren was Jaap nog een deel van onze bemanning. Vandaag is het onze concurrent. We komen erg dichtbij, maar de BU9 haalt toch een halve meter eerder de finish. Het zei zo. We hebben er weer van genoten.

We leggen de botter met de kop op de wind. Strijken de zeilen en gaan nog even bij alle andere botters voor anker liggen.

Voor anker De analyse

We zijn nu allemaal analist geworden en we bespreken met elkaar waar we de winst hebben laten liggen. Na ruim een half uur gaan we dan met alle botters weer de haven van Spakenburg in. We zoeken weer een plekje. Ruimen alles op en rond kwart voor vijf zitten we dan weer in de auto op weg naar huis. Rob en ik worden afgezet op het station van Nijkerk. We kopen een kaartje en om vijf voor half zes komt de trein en dan zijn we om zes uur weer thuis. Mijn vader komt ons ophalen. We zijn moe en voldaan na zo’n heerlijk Hemelvaartweekend zeilen. Hopelijk tot volgende jaar in Spakenburg.

De botters in de wedstrijdVrijdag 14 mei. Spakenburg. (foto’s) Het is een behoorlijk frisse nacht. Ik heb het voor het eerst een beetje koud gehad in de botter. De temperatuur is gedaald naar zo’n 3 graden en dat voel je toch  ook wel. Maar goed rond half acht worden we wakker en maken we ons klaar voor het schippersontbijt in de tent bij de jachthaven. We eten ons eitje en drinken ons bakje koffie als er iemand van de organisatie ons aanspreekt. Onze ‘bemanning’ voor vandaag , de politie, heeft het laten afweten, de plicht riep ze en ze hebben afgezegd. Overmacht. Wel jammer. Daarmee lijkt het erop dat we niet mee kunnen doen met de wedstrijd van vandaag. We vinden het niet leuk. Toch kijken we even of er nog andere mensen zijn die met ons mee willen varen. Dat valt nog tegen. De ene schipper doet liever onderhoud, de ander heeft geen zin. Uiteindelijk hebben we alleen Jaap van de BU9 die wel met ons een dagje wil zeilen. Dat lijkt ons goed. We laten alle botters bij het uitvaren voor gaan en dat levert een mooi foto-overzichtje op van alle botters die meedoen.

Wij varen als laatste uit. Buitengaats staat er nog best een leuk windje en wij besluiten ook maar gewoon mee te doen met de wedstrijd. We maken het anker klaar en net als we liggen horen we het startschot. We hijsen de zeilen en weg zijn we. We liggen op startplek 14 (bijna achteraan) en hebben dus weer een hele inhaalslag te gaan. Iets wat ons wel ligt.

Het is een zeer variabel windje. Wij varen eigenlijk de hele wedstrijd aan de wind. Hoe raar dat ook is. De wind draait elke zo dat we eigenlijk alleen voor de jachthaven een paar keer overstag moeten gaan. We hebben onderweg nog een ‘bijna-aanvaring’ met de BU75. De schipper staat er om bekend dat hij de regels aan zijn laars lapt en dat merken we. Wij hebben een bakboord-stuurboord situatie. Wij hebben de zeilen over bakboord en dus voorrang, maar dat maakt deze schipper niets uit. Wij ontwijken hem ternauwernood , schelden nog wat naar hem (communiceren in botterjargon) en varen weer gewoon verder.

In de wedstrijd In de wedstrijd

Als we bij de tweede boei middels een gijp de zeilen helemaal voor de wind gezet hebben, lijkt de wind toch gewoon weer van voren te komen. We varen volgens de zeilen voor de wind. Volgens de wind varen we gewoon scherp. We halen de boom uit de fok (die stond ondertussen ‘te loevert’) en trekken de zeilen gewoon weer aan. We lopen op die manier nog een botter of 4 in. We worden afgeblazen op plek 10. Een mooie plek. We hebben zo’n 25 botters achter ons gelaten. Een echte inhaalrace dus.

Bij binnenkomst in de haven zoeken we een mooie plek uit. Vanavond is de solexrace en dan moeten we natuurlijk wel een mooie plek hebben.

Rond half acht is de prijsuitreiking. We horen dat we als tiende geëindigd zijn, krijgen het kado (was eigenlijk voor de politie bedoeld) en gaan snel terug om het begin van de solexrace niet te missen. Het muziekkorps opent de wedstrijd. Eerst een ereronde voor alle solexen. Er zijn toch weer een aantal bijzonder uitgedoste mensen bij. Het is een heel leuk spektakel.

Solexrace Solexrace

Sommige solexen gaan toch echt hard en ze scheuren met een behoorlijke snelheid over de kade. Remmen doe je met je klompen. Na 20 minuten is de race gereden. Echt leuk om te zien.

Een heel weekend Spakenburg. De botter gaat de komende week op de helling van Spakenburg en om die reden waren we dit Hemelvaartweekend is Spakenburg. Drie dagen zeilen.

Botters in de haven Donkere wolken boven Spakenburg

Op Hemelvaartsdag gaan we met Rob en Carine een dagje zeilen op het Eemmeer. Als we aankomen ligt de botter toch wel echt ‘ingebouwd’ en zomaar wegvaren is er niet bij. We willen er toch graag uit en het wordt een mooi puzzel moment. We schuiven wat botters heen en weer om ruimte te maken. De enige spelbreker is de ‘Brontoliet’, een reusachtige botter die bijna dwars in de haven past, waardoor wij er niet meer uit kunnen. We worden geholpen door Henk (van de werf). Hij vaart voor ons de ‘Brontoliet’ even weg naar een andere plek in de haven. Daarna is het nog een kwestie van de botters hier en daar wat schuin leggen. Henk vaart voor ons de botter even achteruit, draait hem in de smalle haven en legt hem netjes voor ons klaar. Wij hoeven alleen maar op te stappen en gas te geven.

Het weer is een beetje somber. Zo nu en dan verschijnt er een waterig zonnetje en ‘s middags wordt het ook nog gewoon weer koud, maar het is al met al een leuk zeiltochtje. Rond half vijf leggen we de botter in de box van HN3. Teunie, Rob en Carine gaan weer naar huis. Karel en ik blijven gezellig achter voor de komende zeildagen.

Mars Zondag was het dan 25 jaar geleden dat ik in het huwelijksbootje ben gestapt en tegenwoordig is 25 jaar best een hele prestatie. Om het te vieren wilden we eerst een leuk warm-koud-buffet doen, maar na wat discussie kwamen we uit bij een zeilweekend met de hele familie. Na een kleine zoektocht kwamen we via de schipper (zeilen op de waddenzee vorig jaar) op de Mars, een mooi groot zeilschip van 34 meter en 360 m2 zeil en wat natuurlijk belangrijk is voor een groot gezelschap slaapplaatsen.

In eerste instantie zouden we alleen de zaterdag zeilen, maar naar wat overleg met een aantal mensen leek het ons leuk om al op vrijdagavond aan te monsteren en dan zondag nog een dag te zeilen op de Waddenzee. Zo is het dan ook gegaan.

Er kunnen in totaal 34 personen slapen op de MARS. Van vrijdag op zaterdag sliepen er zo’n 30 personen op de boot. Rond 8 uur kwamen we met elkaar aan bij de Nieuwe Willemskade. Naast de slaapzakken hadden we ook voor 40 man eten en drinken meegenomen. Met z’n allen in een rijtje staan en dan alles overhevelen van de auto via een ander schip op de MARS. Na een klein kwartier staat alles op het dek. Na weer een klein kwartier stond ook alles op zijn plek binnen. De slaapzakken in de kooien. Het eten en drinken in de keuken.

’s Avonds gaan Teunie en ik even een leuke wandeling maken door Harlingen. Na terugkomst is de hele boot versierd met slingers en veel ballonnen in de vorm van hartjes en veel roze. Ook in de ‘bruidssuite’ liggen de ballonnen overal. Na een hele gezellige avond duiken we rond 1 uur de kooien in. De vooruitzichten zijn voor de ochtend niet zo goed, maar we zullen we zien. Erwin Krol heeft het nog nooit bij het goede eind gehad.

Als we ’s ochtends wakker worden is het behoorlijk bewolkt. Het regent nog net niet, maar het houdt niet over. Zo nu en dan schittert er een mager zonnestraaltje door de wolken en daar moeten we het dan mee doen. Na het ontbijt vertrekken we dan. Het vertrek is nog een hele toestand. We liggen aan lager wal. De wind is kracht 4 à 5 en de schipper krijgt het schip niet echt van zijn plaats. Na hulp van de voorliggende schepen (zij zetten gewoon hun schroeven in de vooruit waardoor het schip weggeduwd wordt) vertrekken we dan richting de haven. We varen even langs het afgebrande VOC-schip uit Den Helder en langs de Lady B (45 meter lang, 9 meter breed en een diepgang van 4 tot 6 meter) een megajacht gebouwd in Zwartsluis.

P1060508 P1060511

Daarna de Waddenzee op. We krijgen instructie hoe de zeilen te hijsen en dan begint de klus. In totaal trekken er 15 mensen aan de verschillende touwen en na een tijdje staat het grootzeil er dan goed bij. Daarna de fok en dat gaat een stuk gemakkelijker. Ondanks het gewicht van 290 ton loopt het schip toch nog een kleine 5 knopen. Het is bewolkt en zo nu en dan regent het een beetje. Maar niet getreurd. De echte zeilers aan boord hebben hun eigen zeilpak meegenomen en dan blijf je toch gewoon droog. ’s Middags klaart het behoorlijk op en komt zelf zo nu en dan de zon te voorschijn.

P1060553 P1060554

We hebben een hele lekkere middag en rond vijf uur zijn we weer terug in de haven van Harlingen. We eten allemaal nog een broodje hamburger en dan vertrekken er zo’n 20 personen. We blijven met 13 mensen achter. Wij slapen nog een nachtje op de MARS.

Zondagochtend hebben we rond 8 uur het ontbijt. Het is een stuk rustiger zo met 13 personen. Ook nu is het behoorlijk bewolkt en de wind is krachtiger dan gisteren. Ik schat zo’n kleine windkracht 5. We varen uit en hijsen het grootzeil. Nu we maar zo weinig mensen zijn is het hijsen echt een klus geworden. We varen halve wind richting de afsluitdijk en bij de kornweerdersluis gaan we richting Vlieland. Het schip loopt nu 6 knopen en we gaan behoorlijk schuin. Zo schuin dat alle borden die al klaar staan voor de lunch van de tafel vallen. Er is een aantal glazen kapot, maar verder geen schade. Om rustig te lunchen gaan we voor anker. Eerst strijken we de fok en daarna het grootzeil. Ook best weer een zware klus met zo weinig mensen. De anker procedure is nog behoorlijk lastig met zo’n groot schip, maar uiteindelijk zitten we vast aan het anker. De rust is weer gekeerd en we gaan lekker genieten van de lunch. Na de lunch varen we tegen de wind in terug naar de haven van Harlingen. Ondertussen begint het ook te regenen. We leggen aan tegen de Morgana en dat betekent dat we alles over twee schepen moeten versjouwen naar de kade. Het is niet anders.

We halen de auto’s op uit de stalling, pakken de zooi in de verschillende auto’s, nemen afscheid van de schipper (Bert Jongepier) en zijn maat Niels. We kijken terug op een schitterend weekend voor ons 25 jarig jubileum. Jammer dat we niet elk jaar 25 jaar getrouwd zijn.