IMG_7984Kampen. 25 juni 2011. Oostwal. (foto’s).  Floris, Henk en ik hebben weer een lekkere nacht achter de rug. We slapen altijd als een roosje in de botter. Het is regenachtig als we wakker worden in de botter. We liggen in de haven van Kampen met een kleine 30 botters, lemsteraken en schouwen. Vandaag de Oostwal. We hebben gisteren in de feesttent gehoord dat we de gemeente Kampen aan boord krijgen, burgemeester en wethouders. Dat beloofd een gezellige dag te worden.

Het weer zit ons niet mee. De wind wel. Het regent elke keer een beetje (en soms iets meer dan een beetje). De wind is goed. Zo rond kracht 4 uit zuidwestelijke richting. Maar eerst het schippersontbijt. Spek met eieren en koffie. Een lekker stevig ontbijt. Een beetje kletsen met de concurrent en een beetje bluffen dat we ook dit jaar weer gaan winnen (nog nooit gebeurd trouwens).

Rond half tien zijn we aan boord en komt ook de groep aan boord. We liggen behoorlijk achterin de haven, dus het duurt tot tien uur voordat we dan ook de haven uitvaren. Op de IJssel richting Ketelmeer. De regen maakt dat we toch allemaal ons zeilpak aan moeten hebben. Niet een dagje om lekker in je korte broek en t-shirt op het dek te liggen. Gelukkig is er wel wind. Sommige botters hijsen op de IJssel al het grootzeil, maar wij varen gewoon rustig door.

Meestal is er een ankerstart, maar vorig jaar hebben ze in Kampen besloten op tijd te varen. Iedereen moet tussen 12:00 en 12:15 door de tijd en dan vaar je gewoon je rondjes. Aan het einde meet je dan de tijd en dat bepaalt je positie op de ranglijst. Wel makkelijker dan een ankerstart, maar veel minder spannend.

We passeren de startlijn net iets over twaalf uur. We varen twee rondjes. Alles over bakboord. Eén rak aan de wind, één voor de wind en één halve wind en dan kan de kluiver erop. Eén keer een mooie gecontroleerde gijp. Het gaat weer magnifiek. Het wordt zowaar een beetje droog. Mijn gevoel zegt dat we best op een redelijk plek in het veld liggen. Bij een ankerstart tel je gewoon het aantal botters dat voor jou de boei rond en dat weet je jouw plek op de ranglijst, Op tijd kan dat niet. Teunie stuurt weer als de beste en dat sturen gaat soms best zwaar. Waar het aan ligt, geen idee, maar dit jaar ligt de botter behoorlijk zwaar op het roer. Soms sta je met drie man aan het roer te trekken om het oploeven tegen te gaan.

Bij het ronden van de eerste boei (we gaan het tweede rondje in) is het behoorlijk dringen. De BU59 (Henk van Halteren) moeten we goed in de gaten houden. Die Spakenburgers die weten wat ze doen en op het moment supreme, dan knijpen ze er gewoon tussen en roepen dan “Ruimte bij de boei” en die ruimte nemen ze dan ook. Maar dit keer gaat het anders. Teunie houdt strak de boei aan en de BU59 kan geen kant meer op. Hij moet ruimen bij de boei. Wij liggen boven hem en nemen hem dus de wind uit de zeilen. Machtig mooi gedaan. (later in de tent spreekt hij ons daar nog op aan. “Toch goed gedaan voor een vrouw aan het roer (haha)).

IMG_7940 EB46
IMG_7951 IMG_8001

De burgemeester van Kampen (Bort Koelewijn) doet actief mee. De burgemeester komt oorspronkelijk uit Spakenburg, dus hij kent het klappen van de zweep. Hij helpt Henk met overstag gaan met de fok. Een heftig karweitje. De fok slaat enorm en dan is het altijd nog weer een hele kunst de fok op tijd en zonder kleerscheuren naar de andere kant te krijgen. De burgemeester staat zijn mannetje. Echt mooi om te zien.

Aan boord is het een getwitter van jewelste. Grappig. Dit jaar voor het eerst een groot aantal twitteraars aan boord. Iedereen heeft een iPhone en allemaal aan de twitter. Omdat het kouder is dan normaal is het ijs om de drank te koelen nog steeds niet gesmolten. Dat brengt ons ertoe om uiteindelijk een sneeuwballen (ijsballen)gevecht te houden met de BU9. En dat sneeuwballen gevecht is vastgelegd op de gevoelige filmplaat:
Sneeuwballengevecht met @janitatabak en de Burgemeester vlak voor finish.

De catering is weer net als elk jaar erg goed geregeld. Drinken en eten in overvloed. De paling is dit jaar weer echt lekker. En ondertussen zeilen we gewoon verder. Bij de finish word het nog net even spannend omdat we daar in ‘gevecht’ zijn met de BU9 (Jaap). Uiteindelijk gaat de BU9 één minuut eerder over de finish, maar in de uitslag winnen we toch van hem. Wij eindigen op de 14e plek, de BU9 op de 16e plek. We hebben het weer goed gedaan dit jaar.

We varen terug naar Kampen, genieten nog van de overwinning en leggen dan de botter weer in de haven waar het steeds gezelliger wordt. Uiteindelijk de uitslag in de tent. Jaap geeft ons een hand (en hij heeft toch grote handen) en feliciteert ons met de overwinning. We maken nog wat foto’s van grote en het kleine mannetje en het kleine vrouwtje. Tussen dat soort mannen voel je jezelf toch echt klein.

IMG_9996 IMG_9998
 
Na alle plichtplegingen eten we nog lekker mee met het schippersdiner, traditie getrouw chinees. Rond een uur of half negen groeten we een ieder en gaan we terug naar huis. Het was weer gezellig. Tot volgend jaar. Hopelijk zelfde wind en dan weer een zonnetje en zo’n 24 graden.
 

P1110875Spakenburg. 4 juni 2011. (Foto’s). Vandaag weer op tijd wakker. Eerst maar eens even douchen. Gisteravond in de tent toch behoorlijk bezweet geraakt en soms hier en daar wat bier over me heen gekregen. Daarna gezellig aan het schippersontbijt. Sonja Bakker was er vandaag ook weer niet bij.

Vandaag varen we met onze eigen bemanning. Nu moeten we het zelf allemaal doen. En dat gaat ons best lukken. We starten weer op dezelfde plek en dit keer weer het probleem met de fok. 2x is scheepsrecht denk ik dan maar. Het lukt ons niet echt om de vaart er in te krijgen. Geen idee waar het aan ligt, maar na een half rondje liggen we al dapper op de laatste plaats. Dat is toch wel een behoorlijke teleurstelling.

We spreken elkaar moed in en dan gaan we er voor. Na het eiland zetten we ook de kluiver erbij en de botter krijgt er weer zin aan. De baan is vandaag iets anders dan gisteren. Nu zit er wel een kruisrak in. De wind trekt ondertussen mooi aan naar ruim windkracht 4. Het gaat nu echt mooi. De botter ligt mooi op zijn kant en op sommige plekken stuift het water echt om ons heen. Het water komt gewoon los.

We merken wel dat vandaag onze eerste wedstrijd is. We moeten weer goed aan elkaar wennen. Maar ondanks dat eindigen we vandaag gewoon op plaats 28. Beter  dus dan gisteren. We finishen en laten dan de zeilen zakken. We gaan nog even met alle botters weer bij elkaar liggen. Nu gaan er meer mensen zwemmen. Het is toch wel lekker zo’n verkoelend bad.

Al met al kijken we terug op drie dagen lekker zeilen. Een mooi begin van het zeilseizoen. De volgende wedstrijd is in Kampen met de Oostwal ergens in juni.

 

P1110862Spakenburg. 3 juni 2011. (Foto’s). Vanavond de solexrace. Iets waar ik elk jaar toch weer naar uit kijk. Meer dan 10 jaar geleden werd door een aantal lokale, enthousiaste Solexbezitters het plan uitgewerkt om met hun gemotoriseerde vehikels een race te houden rond de Oude Haven. Deze ludieke actie is inmiddels uitgegroeid tot een traditie, waarvoor deelnemers uit heel Nederland zich aanmelden. Het simpele begrip ‘Solexrace’ is dan ook vervangen door de naam ‘Nationaal Solextreffen’ en de wedstrijd is een niet meer weg te denken onderdeel geworden van ‘De Zuidwal’, het grootse zeilevenement rond Hemelvaartsdag.

De grap zit vooral in de originele manier waarop de deelnemers worden geacht zich uit te dossen en verder doet ieder op zijn of haar manier een gooi naar de prijzen. De hoofdprijs is een wisseltrofee, maar er is ook een originaliteitprijs en een pechprijs en last but not least een Miss Solexverkiezing!

Dit jaar weer een paar leuke verschijningen. Zo zag ik roodkapje, een neaderthaler en Mario en zijn broer voorbij komen. Ook Assepoester met 1 muiltje kwam voorbij. Echt lachen hoe mensen zich verkleden. Later op de avond is er in de tent nog een live-band en zelfs daar kom je onder het publiek nog gewoon de verkleedpartijen van de solexrace tegen. Het is toch een magnifiek gezicht als je dan roodkapje ziet dansen.

 

P1110831Spakenburg. Vrijdag 3 juni 2011. (Foto’s). Ik word wakker om kwart over zeven. Veel te laat. Ik moet Floris naar Barneveld brengen en dan mijn zwager Henk ophalen. Ik zou er kwart over zeven zijn. Dat ga ik dus niet meer halen. Ik schud Floris wakker en we kleden ons snel aan. De tas en de hengel mee en gaan met de banaan. Spakenburg – Barneveld kan in een klein half uurtje. Ik ben dan ook rond kwart voor acht bij mijn zwager. Floris eruit, Henk erin en snel weer terug. Gelukkig hebben heel veel mensen een vrije dag. Het is dus rustig op de snelweg. Normaliter staat het bij Amersfoort op de A1 gewoon helemaal vast, maar vandaag dus niet. Ik ben 10 over acht weer terug in Spakenburg. We melden ons weer bij Teunie die ondertussen alles netjes heeft opgeruimd. We lopen gezamenlijk met vele anderen naar de grote tent, waar we kunnen gaan genieten van het schippersontbijt.

Na het ontbijt een bakje koffie en om half tien is het pallaver. We krijgen de baan te horen, welk bedrijf je hebt en wat er wel of niet aan bijzeilen gezet mag worden. Het is windkracht 3-4, met uitschieters naar 5, dus mag er alleen gevaren worden met het grootzeil en de fok. We krijgen startnummer 14 en het bedrijf “bake five” aan boord. Het blijken allemaal vrienden van elkaar te zijn en ook allemaal uit Spakenburg. Eén van de gasten heeft vroeger heel veel gezeild op van alles en nog wat, dus dat beloofd een leuke dag te worden.

We varen uit de haven richting onze ankerplek. We liggen behoorlijk achteraan in het veld. Er doen zo’n 40 botters mee. De langzaamste ligt op nummer vijftig, de snelste op nummer 1. Ze schatten ons dus hoog in. Nu nog zien dat we het waar maken. We verdelen de taken. Teunie stuurt de wedstrijd, Henk is de fokkemaat en ik ben vliegende keep. Overal waar nodig spring ik bij. De botter ligt zwaar op het roer dus het zal wel veel duwen/trekken worden aan het roer.

Bij de start gaat het direct al mis. Onze fok is verkeerd gehesen en daardoor zit niet helemaal tot bovenaan. Henk klimt in de mast en na enige tijd valt de fok weer naar beneden. Nu het goede touw pakken voor het optrekken en de fok ophijsen. We moeten naar het eiland de Dode Hond, dan gijpen en dan naar de monding van de Eem. We hebben geen kruisrak. Wel jammer omdat je in het kruisen het van iemand kan winnen.

Halverwege komen we in ‘gevecht’ met de BU 59. We proberen over hem heen te lopen, maar daar gaat de BU 59 een stokje voor steken. Hij loeft op en wij moeten mee richting de dijk. Dan maar een andere taktiek. We vallen enorm af en in de snelheid van een aantal windvlagen willen we hem dan aan de lijzijde voorbij lopen. Na een aantal pogingen gaat het ons dan lukken. In een beste windvlaag laten we de zeilen lopen en blazen we echt om de botter heen. We liggen zo maar in eens 2 lengtes voor de botter. Weer een plekje opgeschoven.

Voor ons vaart de HZ101. Ook die gaan we pakken. Zij loeren al naar ons en houden onze bewegingen goed in de gaten. Wij loeven op (dat denken zij) en dan vallen we in een windvlaag weer enorm af. Deze tactiek blijkt ook hier te werken. In een onoplettend moment lopen we ze dan gewoon voorbij.

Bij het eiland gaan we dan gijpen en liggen we even in de luwte van het eiland. Dat doet ons niet goed. We liggen iets meer stil dan de concurrenten om ons heen en ze halen ons dan ook gewoon weer in. Als de wind de zeilen weer vult, varen we richting de monding van de Eem waar we een grote gele boei aan bakboord moeten passeren. Na de boei gaan we overstag en dat gaat niet goed. De botter is niet meer vooruit te branden. Het lijkt wel of we op anker liggen. Na een tijdje begint de botter dan weer te lopen en halen we nog weer een aantal botters in.

Aan het einde van het rak moeten we nog één keer een gele boei ronden over bakboord (weer gijpen) en dan nog een rondje. De wind is dusdanig gunstig dat we nog makkelijk een extra ronde kunnen varen. We halen nog een paar botters in en zij halen ons weer in. Uiteindelijk finishen we als 31ste. We hebben het wel eens beter gedaan. Ondanks dat was het echt een schitterende zeildag. We gaan nog even met alle botters op anker liggen. Het is echt warm geworden en ik trek mijn zwembroek aan en spring lekker in het toch nog redelijk koude water. Wel lekker verfrissend.

We varen in kiellinie met alle botters terug naar de haven. We liggen weer helemaal voor in bij de hondenhemel. Zo wordt de oude havenkom van Spakenburg genoemd. Veel honden kregen hier een baksteen om de nek en werden dan bij het sluisje in het water gegooi op weg naar de hondenhemel.

Het wordt nog heel gezellig op de botter. Het is een komen en gaan van allemaal bekende mensen van de gasten. Ondertussen gaan wij de prijs ophalen in de tent. Iedereen krijgt een leuk sjaal aangeboden. Vandaag het bedrijf, morgen de eigen bemanning krijgen wij te horen. Terug op de botter geven we iedereen een sjaal en genieten nog van de rest van de avond. Straks de solexrace en morgen onze eigen wedstrijd.

Aan het roerElburg. Donderdag 2 juni. (Foto’s). Vandaag gaan we de botter naar Spakenburg varen. Vanuit Elburg doen we er op de motor zo’n 5 uur over. We worden gebracht en laden alles in de botter. Het lijkt wel of we maanden weg gaan zoveel hebben we bij ons. We varen rond 10 uur richting de brug van Elburg en het is windstil. Gelukkig is het wel gewoon warm (21 graden). Dus dat wordt bakken op de botter.

Rond twaalf uur zijn we dan op het Wolderwijd. We zetten gewoon de motor uit en gaan lekker een broodje eten. Ondertussen steekt er een briesje op en besluiten we na de koffie de zeilen te hijsen. Eerst het grootzeil en Floris doet de fok. We varen bijna voor de wind richting Nijkerk. We zetten de boom uit. Het grootzeil aan stuurboord, de fok aan bakboord. We lopen toch nog 2 knopen (echt langzaam dus). Als je de zeilen zo hebt staan wordt dat het melkmeisje genoemd.

Bij Nijkerk moeten we gijpen en dan gaat het niet helemaal goed. Wartan krijgt zijn teen tussen het blok en de geleiderail. Een pijnlijke kwestie, maar het loopt allemaal goed af. Hij heeft wel een enorme blauwe teen, zijn teennagel is helemaal blauw (die zal nagel zal er dan ook wel afvallen) en hij heeft een wat dikke voet. Alles snel gekoeld met water en dat maakt dat het toch meevalt. We doen er een verband omheen. Voor het gemak noemen we Wartan nu even Warteen. Hij kan er in ieder geval nog wel om lachen.

We varen op ons gemak richting de sluis van Nijkerk, waar we eerst een behoorlijke tijd moeten wachten op het openen van de sluis. Daarna is het een dringen om met alle wachtende schepen in de sluis te passen. Het lukt uiteindelijk. Het schutten zelf stelt niets voor. We zakken 1 cm of zo. Dan gaat de brug open en dan de sluis. De buurman naast ons vaart als eerste weg en hebben wij vrij baan om de sluis te verlaten.

Na de sluis moeten we allemaal nog even bijkomen van de schrik en varen we alleen op de fok richting Spakenburg. De wind is ondertussen goed aangetrokken en we varen alleen op de fok toch al tussen de 3 en 4 knopen. Best een lekkere snelheid.

We strijken de fok en varen dan de haven van Spakenburg in. Het is al een drukte van jewelste, maar dat mag de pret niet drukken. We varen tot in de oude haven en liggen gewoon aan de kade naast de werf van Nieboer.Het is vijf uur als we alles opgeruimd hebben.

Om half zeven zoeken we een terrasje op en eten lekker met elkaar. Het is zo druk dat het toch best een hele tijd duurt voordat we ook echt aan het eten zijn. Het smaakt ons allemaal goed en om negen uur lopen we weer terug naar de botter. Teunie wordt samen met Wartan teruggebracht naar Elburg. Daarna gaat ze dan naar Roggebot en dan naar huis. Om elf uur is ze dan weer terug in Spakenburg. Ik heb ondertussen de slaapzakken uitgerold de afwas gedaan, de botter opgeruimd en gezellig met Floris gekletst.

Om twaalf uur liggen we dan eindelijk in ons slaapzakje en wachten we de dag van morgen weer af. Het schijnt een mooie dag te worden. We zullen zien.