037Harderwijk 27 augustus 2011. (foto’s). Het is al een mooie dag als we rond acht uur wakker worden. Het zonnetje schijnt en het is voor de verandering weer eens droog. De tweede dag in Harderwijk is vrijzeilen. Je krijgt wel een groep aan boord, maar er is geen wedstrijd. Je gaat met de groep gewoon zeilen op het Wolderwijd en vaart dan een eigen parcoursje. Eigenlijk is dat helemaal niet leuk. Het is wel gezellig, maar je mist gewoon de wedstrijdspanning.

We krijgen de Rabobank aan boord en de catering wordt verzorgd door Veluvia. Het ziet er echt goed uit. Er is genoeg te eten en te drinken en we beginnen met een hellingproefje. Wim legt uit wat het idee is, Philip schenkt het drankje in een mooi bekertje met een glaasje en dat toasten we op een goede afloop.

En dan varen we weg. Omdat we gewoon vrij mogen zeilen, varen we eerst een beetje richting Zeewolde. Ondertussen voeren Philip en ik de show van ons leven op. Iedereen geniet en ondanks het feit dat er totaal geen wedstrijdspanning is genieten we met volle teugen. Zo nu en dan dreigt het nog te gaan regenen en dat doet het soms ook een beetje.

Bij terugkomst in de haven van Harderwijk moeten we de admiraal nog de eer brengen. Dit doe je door de fok te hijsen en te laten zakken voor de admiraal, dit keer de burgemeester van Kampen. We zijn echter aan de late kant en als we aankomen vaart de Kamper Kogge al weer achteruit om op zijn plek aan de kade te gaan liggen. Helaas dus geen groet aan de admiraal.

We zoeken weer een plekje tussen alle andere botters en na het succesvol aanleggen krijgen we applaus voor de leuke dag. We wensen iedereen nog een leuke dag toe en nemen afscheid van de groep. We ruimen de boel op.

We nemen nog deel aan het schippersdiner op de “stad Harderwijk”. Er is een koud- en warmbuffet met spekblokjes en bruinen. Een echt schippersmaal.

Volgend jaar  komen we zeker weer. Misschien wordt dan de tweede dag wel met een doel ingevuld. Het zou mooi zijn als het of een wedstrijddag wordt of dat er iets opgehaald moet worden. Er moet iets veranderen aan deze 2e dag. Ik hoorde wel meer botterschippers er over ‘klagen’. We wachten het af.

014Harderwijk 26 augustus 2011. (foto’s). Het is al behoorlijk bewolkt als we ‘s ochtends wakker worden. Het is nog wel droog, maar het ziet er naar uit dat het dat niet zal blijven.

Eerst gaan we even boodschappen doen, zodat we wat te eten hebben. We ontbijten, drinken een bakje koffie en lopen dan in rustige pas naar het palaver. We krijgen weer koffie en de wedstrijdleider neemt het woord. Er worden windstoten voorspeld en veel regen. In het verhaal klinkt door dat we ook hadden kunnen horen dat het afgeblazen zou worden. Maar… de wedstrijd gaat door en omdat de veiligheid hoog in het vaandel staat moeten we en het grootzeil en de fok reven. Bij het uitspreken van het woordje fok wordt er hier en daar toch wat gemopperd, maar we schikken ons in het lot.

We vouwen onze fok voor een groot deel op en laten de fok dan over de overloop lopen. Maar dan zien we bij de buurman een veel handiger manier van fokreven. Dus kijken we de kunst af. Wij hadden zelf ook wel een maniertje om dat te doen (eigenlijk kun je onze botterfok gewoon niet reven), maar de buurman-botter-collega heeft toch een handiger en betere manier. Dus vandaag toch weer iets geleerd.

Na de groepsfoto vertrekken we richting het startveld. We varen langs het dolfinarium en door de strekdam het Wolderwijd op. In de verte ligt een dreigende wolkenmassa op ons te wachten. Plotseling neemt de wind toe en ligt die wolkenmassa in een paar seconden boven ons en het water valt met bakken tegelijk uit de hemel en valt er hier en daar een klap onweer. Iedereen stuft naar binnen. Wij hebben gelukkig ons pak aan. Regen vind ik niet erg op, maar ik ben toch niet graag met onweer op het water. Na 10 minuten is het weer droog en is het onweer ons weer gepasseerd.

We zoeken onze ankerplek en dan begint het weer heftig te regenen. We moeten toch vertrekken, dus iedereen in positie en we worden afgeschoten. Anker uit de grond en uit het water, grootzeil omhoog en daarna de fok. Het gaat allemaal zeer voorspoedig en we liggen direct goed op koers. We gaan eerst kruisen naar de eerste boei die voor het eiland van Zeewolde ligt. Het is even dringen, maar het gaat allemaal goed. We moeten voor de wind richting de tweede boei. Het grootzeil helemaal uit en de fok teloevert gezet. (melkmeisje). Het is een tamelijk lang rak en we blijven op dezelfde positie liggen. Bij het ronden van de tweede boei, moet de stok weer uit de fok en trekken we het grootzeil weer strak.

Bij het ronden van de eerste boei liggen we op de 14e plek  in het wedstrijdveld. Op zich niet onverdienstelijk. Na het ronden van de tweede boei hebben heel wat botters ons ingehaald. We snappen er niets van. Maar soms zit het mee en soms zit het tegen. De wind gaat iets liggen en we liggen bijna te dobberen. We winnen wat hoogte en lopen toch weer wat botters in. Op het laatst wisselen we nog een positie met de ZS13 en dan worden we afgeblazen op de 21ste plek. We zijn niet tevreden, maar hebben toch leuk gezeild. Volgende keer beter.

We varen terug naar de haven en zoeken weer een plekje tussen alle botters. We nemen afscheid van het bedrijf, het was een leuke dag, en wij evalueren nog tot laat in de avond. We bespreken waar we de winst hebben laten liggen en waar we de winst weer verloren hebben. Uiteindelijk stappen we rond 12 uur onze slaapzakken in en dromen (en snurken) we nog een tijd van hoe het ook had kunnen zijn. Volgend jaar weer een kans op een hoge positie.