Waddenrace-2019: Harlingen-Den Oever-Oude Schild

2 november 2019. De start van de Waddenrace.
Om half zeven gaat de wekker en de waddenrace gaat beginnen. Saskia (de kok) maakt het ontbijt klaar (ei met spek). Het is al een gezellige drukte. Om kwart over zeven komt Siebe langs om even het plan voor vandaag door te spreken. We vormen duo’s voor de taken. Ik ben ingedeeld bij de navigatie, logboek en achterschip. Op het achterschip bedien je dan de zwaarden en de grootschoot. De taken zijn duidelijk. Samen met Wim, Daan en Rene zijn wij ‘verantwoordelijk’ voor het achterschip.

Om 8:24 zeilen we de startlijn over. Er staat een goede wind. Het is opkomend water en we hebben een beetje de stroom tegen. We gaan via het Molenrak richting Kornwerderzand. We wijken direct al af van de afgesproken route, maar goed de schipper is de baas.

We maken een paar mooi slagen en varen rond de 6/7 knopen snelheid. Het is rond 11 uur als we in de verte het wel erg donker zien worden. Het lijkt langs ons heen te trekken. Plotseling knalt er dan een windkracht 10 over ons heen. Het schip maakt flink slagzij over bakboord. We staan helemaal stil. Siebe geeft opdracht het anker uit te gooien. De kussen vliegen door de lucht en 1 kussen komt in het water terecht. We zitten in diep water en het anker pakt niet. Meer ketting en dan weer kijken.

Ondertussen de zeilen naar beneden en de helling gaat er weer uit. Friso heeft natte schoenen. Hij liep net in het gangboord toen het gebeurde. Het anker pakt nog steeds niet. We gaan even hard achteruit als het overboord gewaaide kussen. We drijven met meer dan 2 knopen achteruit voor meer dan 15 minuten als uiteindelijk het anker pakt. Het kussen komt nog even dichtbij en het lijkt erop dat we hem met de pikhaak er nog uit kunnen halen. Helaas drijft ie net aan ons voorbij.

We wachten de storm af. Na een uurtje is alles weer rustig Het anker moet eruit, maar de ketting blijft vastzitten in het ‘wiel’. Na veel gedoe lukt het ons het anker weer op te halen en vervolgen wij onze reis. We maken nog een paar slagen richting de afsluitdijk en uiteindelijk gaan we over bakboord met een redelijk snelheid richting Den Oever. Bij Den Oever nog een slag om van de ondiepte af te komen. Om half vijf leggen we aan en loopt Wim (als vervanger van Wam) voor het eerst naar het havenkantoor. Hij maakt een selfie waarop hij en het wachtwoord staan en belt met de wedstrijdleiding. Wim springt aan boord en binnen 15 minuten zijn we onderweg richting Oude Schild.

De wind wakkert aan en trekt nog meer naar het zuiden. We varen vol voor de wind en raken soms de 11 knopen snelheid aan. Langzaamaan wordt het donker en om half zes liggen we dan voor de haven van Oude Schild. Binnen 1 kabellengte (=0,1 Nm = 185,2 meter) van de haven mag de motor aan en gaan de zeilen naar beneden en op de motor zoeken we dan een plekje in de haven. We gaan naast een lege binnenvaarder liggen. Om zes uur gaat de motor uit. We liggen.

De storm wakkert ondertussen aan en we besluiten de verplichte 4 uur rust te nemen en de storm af te wachten. De schipper en zijn maten komen uiteindelijk vertellen dat we de hele nacht hier blijven en dat we waarschijnlijk rond 4 uur ’s nachts richting Vlieland zullen vertrekken. Uiteindelijk is de vertrektijd afhankelijk van de afname van de storm.

We krijgen een goede maaltijd van Saskia aangeboden. Na het overweldigend lekkere diner ga ik heel even op mijn bedje liggen. Handdoek op het voeteneind en met laarzen en al lig ik dan even te rusten. Uiteindelijk word ik om 2 uur ’s nachts wakker en merk dat ik mijn laarzen nog aan heb. Blijkbaar gewoon per direct volledig vertrokken. Na het plassen de laarzen uit en ik ga nog een paar uur slapen. Welterusten en tot morgen. (tot straks).