Den Oever. 4 november 2017. 13:20u. We hijsen de zeilen en binnen 1 kabel (185,2 m)  is de motor uit en zijn we onderweg naar Oudeschild (Texel). Met een snelheid van bijna 9 knopen ‘knallen’ we richting Oudeschild. We moeten gijpen en dan moet iedereen aan de bak (hens aan dek). Maar iedereen “Hens aan dek” is best een dingetje. Niet iedereen is er, maar het komt uiteindelijk goed.

Nog een gijpje en dan liggen we voor de rede van Oudeschild. We hebben 1,5 knopen stroom tegen, maar met deze snelheid hebben we daar geen last van. Voor de haven de zeilen naar beneden en dan op de motor de haven in. Het is kwart over drie. Het aanleggen gaat niet helemaal goed. We knallen met het boegbeeld op de kant en het kraakt een beetje. Gelukkig is ze (het beeld) sterk en is er niets kapot. De loper is weer onderweg. Hij maakt een selfie van hem en het wachtwoord en voor we het weten is hij weer aan boord. We gooien los en we zijn onderweg naar Vlieland.

Harlingen. 4 november 2017.  Vanuit Harlingen vertrekken we om 8 uur, maar helaas blijkt dat anders uit te pakken. De veerboot en een zeeschip komen de haven in waardoor wij weer terug moeten en achteraan aan moeten sluiten. Onze vertrektijd is meer dan en half uur later 8:35. We gaan het Molengat in net als iedereen. Door de windrichting is er eigenlijk geen andere route mogelijk.

We zijn nog maar net weg en we hebben al discussie over de gekozen route. Als de Breezand overstag gaat om al laverend bij Kornwerderzand uit te komen, gaan wij dat ook doen. Na een aantal slagen laveren gaan we in 1 streep naar Den Oever met zo’n 7 knopen snelheid op de teller. Voor we het weten zijn we bij Den Oever, maar we lopen wel bijna vast. We lijken wel een tractor met een ploeg. We woelen veel zand omhoog. Het is prachtig om te zien, maar minder goed voor de hydrauliek van het roer.

Klokslag 1 uur liggen we in Den Oever in de Waddenhaven aan de steiger. De loper gaat van het schip en Bart gaat de mast in om de beide lampjes in de mast te vervangen. Ondertussen kijken anderen naar de hydrauliek. De loper komt terug met het wachtwoord en een selfie. Bart komt weer naar beneden en de hydrauliek is bijgesteld en kunnen we een kwartier later  (13:20) de trossen weer los maken en varen we richting Oudeschild.

Gegevens Harlingen – Den Oever

Enkhuizen. Vrijdag 3 november 2017. We vertrekken rond 10 uur vanuit Enkhuizen naar Harlingen. Er is nauwelijks wind en dus varen we tot zeker een uur of 1 op de motor richting de sluis van kornwerderzand. Rond een uur of 1 zetten we het zgn stagzeil tussen het schoenerzeil en het grootzeil. Het is een zeil van ruwweg 35 m2 en we krijgen een beetje vaart. We krijgen de smaak te pakken en hijsen ook de halfwinder. We varen voor de wind en varen met een reuze melkmeisje naar de sluis. Ondanks de weinige wind lopen we toch nog een 3 knopen. Best een mooi resultaat. 

Na de sluis zitten we op de Waddenzee en varen we richting Harlingen met een gangetje van 5 knopen. Langzaam aan wordt het donker. Rond 17:45u leggen we dan aan. 

Ik ben vandaag de kok van dienst en maak een lekkere macaroni schotel voor een man of 18. Ik kook thuis wel eens voor 10 mensen, maar 18 personen is toch wel een uitdaging. Ik bereid alles voor en kook uiteindelijk meer dan 2 kg macaroni en dat is toch wel goed opletten. Ik vraag Rene om even te blijven roeren zodat de macaroni niet aankoekt en 1 hele grote klont wordt. We eten tussen zes en half zeven en iedereen (echt waar) zit te genieten van de lekkere macaroni. 

Om zeven uur start het palaver en horen de schipper en 2 bemanningsleden de wedstrijdcommissie aan. We krijgen de regels uitgelegd en er wordt nog even wat aandacht besteed aan de kabellengte met het invaren in de haven. We krijgen de wedstrijdregels mee en het logboek die we moeten invullen.

Dit jaar gaan we gebruik maken van navigatiesoftware van winGPS PRO. We krijgen een korte cursus van Rene en dan begint de planning. Wat is de beste route voor morgen? We maken routes en discussiëren over allerlei varianten op hetzelfde thema. De wind schommelt tussen ZZO en ZZW, waarbij we dus met halve wind heel mooi naar Oudeschild kunnen zeilen. Vanuit Oudeschild  gaan we dan naar Den Oever, omdat volgens voorspelling de wind ondertussen gedraaid zou zijn naar ZW of W en dat is een mooie richting voor Den Oever. Ook is het gunstig voor wat het tij betreft. Vanuit Den Oever naar Vlieland en dan naar Terschelling door het Schuitegat. We rusten dan verplicht 4 uur op Terschelling en daarna terug naar Harlingen. Als alles uitkomt wat we gepland hebben dan zijn we rond 10 uur zondagochtend terug in Harlingen. Nog nooit hebben we de planning zo goed voorbereid en moe en voldaan gaan we dan rond half twaalf naar bed. Welterusten en tot morgen.

 

Woudrichem, Zaterdag 4 februari 2017. (foto’s bekijken). We stappen rond half negen in de auto en gaan dan richting Woudrichem. Wij zijn er nog nooit geweest. We gaan er heen in het kader van de winterreünie van de Vereniging Botterbehoud.

Woudrichem is een middeleeuws vesting- en vissersstadje op de grens van Brabant, Zuid-Holland en Gelderland. Daar vloeien de rivieren Maas en Waal samen in de Merwede. Als zuidelijkste punt van de Hollandse Waterlinie is Woudrichem versterkt met de vestingen Gorinchem en Loevestein. Er zijn veel oude gebouwen zoals het Oude Raedthuys, de Hervormde kerk met Martinustoren, genaamd de Mosterdpot, het Katholieke kerkje gewijd aan Johannes Nepomucenus, het Huis van Jacoba van Beieren, de Gevangenpoort, renaissancehuizen, militaire gebouwen en de Leugenbank. Het Visserijmuseum en de Historische Haven laten veel fraais en wetenswaardigs zien, uit de tijd dat een groot deel van de bevolking zich met visserij en scheepvaart bezig hield.

Na anderhalf uur rijden (geen files) komen we aan in Woudrichem. We parkeren de auto en lopen dan naar de teerkamer, waar we worden verwacht. We hangen onze jas op, ik ga naar het toilet en Teunie meldt zich bij het bestuur. We staan op lijst. We bestellen een kopje koffie en zoeken dan een plekje tussen de andere donateurs. Het is gezellig druk. We maken kennis met onze buurmannen en buurvrouwen.

Dan begint het officiële deel. We worden welkom geheten namens het bestuur en er wordt al even gesproken over het mooie Woudrichem. Na de introductie komt de burgemeester aan het woord. Hij is blij dat wij er zijn. Hij houdt het (gelukkig) kort en daarna nog even de wethouder. De wethouder is een vrouw, maar het blijft toch wethouder en niet wethoudster. Zij maakt nog even reclame voor de zalmvisserij en voor een maasschokker. Veel roest, maar toch wil de gemeente hem graag restaureren. Daar is veel geld voor nodig. De raad besluit dinsdag 7 februari 2017 of de schokker gesloopt wordt of gerestaureerd. Dan komt de oud-burgemeester. Hij houdt een vurig betoog en wil alles op alles zetten om de schokker te laten restaureren. De vereniging wil wel een deftige brief schrijven en/of en bezoekje brengen. De oud-burgemeester vindt het goede ideeën. Hij hoopt op een goede afloop.

Wij gaan eerst door de stad wandelen, daarna naar het visserijmuseum en dan nog naar de visserij haven.

We wandelen onder leiding van een gids door de stad. Het is een leuk stadje en bij veel huizen valt wel iets te vertellen. Ook zijn er toch wel veel nieuwe huizen. De meeste in stijl. We lopen ook langs het huis van Jacoba van Beieren. Ze is ooit 2 weken in Woudrichem geweest. Woudrichem is altijd al verbonden geweest met de zalmvisserij en we zien op veel huizen daar ook verwijzingen naar. We komen nog even langs het huis van dokter Tinus (een tv-serie die opgenomen is in Woudrichem).

Het visserijmuseum herbergt een mooie collectie oude ambachten. Van de smid naar de timmerman naar de visser. We ‘slaan’ nog een touwtje en we lopen nog langs de want met twee duimen. Hoef je in het donker niet te zoeken hoe je de handschoen met aantrekken. We beginnen met een video over Woudrichem en de visserij en daarna gaan we in twee groepen door het museum. We horen allemaal oude verhalen over oude ambachten.

Als laatste onderdeel van het bezoek aan Woudrichem gaan we naar de oude haven. Een lange tijd gewoon een parkeerplaats, maar nu weer in alle glorie in ere hersteld. Er ligt een drijvend loods en op de kade veel zalmschouwen, de traditionele boot waarmee op de rivier gevist werd. Er was ruimte voor drie personen op te slapen en er werd veel geroeid en om terug naar huis te komen, werden de zeilen gehesen.

waalschokkerOok de roestige waalschokker staat hier. Roestig is misschien wel een understatement. Volgens mij is het een hele grote roestbak. Nauwelijks de moeite waard om te restaureren, als het überhaupt nog kan. Hij staat om balken waar hij al bijna overheen gezakt is. Nu snap ik de argwaan van het gemeentebestuur. Aan de andere kant is dit wel de laatste waalschokker die er is. Breng je hem naar de sloop, dan gooi je ook veel historie weg. De raad heeft veel wijsheid nodig voor een goed besluit.

Jammer genoeg gaat het nu langzaam regenen en wordt het guur om buiten te zijn. We gaan nog even binnen in een drijvend restaurant een kopje koffie drinken. Op het plafond nog een mooie roos. Na de koffie zijn we weer warm en lopen dan nog even in de regen door het stadje op zoek naar een paar gallerietjes. Als we ze gevonden hebben, blijken ze allemaal al gesloten te zijn. Daar maar terug naar de Teerkamer, waar we een drankje nemen en wachten op het buffet. Het bestuur roept op om donateurs te zoeken in de familiekring en een molenaar uit de Zaanse Schans komt met de slogan: “De Vereniging BotterBehoud (VBB) komt naar je toe deze zomer”.

Dan in de rij voor het buffet. Je kunt kiezen uit hutspot of zuurkoolstampot (of beide). Veel of weinig en een worst gehaktbal en een plakje vlees. Het ziet er lekker uit en zo smaakt het ook. Je hoort alleen nog maar vorken en messen rammelen op de borden. Iedereen geniet va de maaltijd. De kok roept zelfs mensen op een tweede keer langs te komen, maar ik zit helemaal vol. Het heeft mij goed gesmaakt.

We krijgen te horen dat we aan het einde gekomen zijn van een geslaagde dag, dat het bestuur ons een goed terugreis wenst en hopelijk tot volgend jaar. Volgend jaar bestaat de vereniging 50 jaar en wordt er dus grootst uitgehaald. We zien er naar uit.

Moe en voldaan rijden we weer richting ons eigen Veluwse dorpje.

Foto’s bekijken

Harlingen, 5 en 6 november 2016. Het is vrijdagavond. Samen met Wim (mijn buurman) rijden we naar vanuit Wezep naar Harlingen. Vorig jaar reden we gezellig samen en mistten we de afslag bij Heerenveen. Dit jaar letten we iets beter op. We kletsen gezellig en in eens blijken we bij Meppel de afslag gemist te hebben. We hebben weinig marge, omdat we voor acht uur de parkeerplek bereikt moeten hebben. Ondanks de gemiste afslag rijden we tien voor acht het hek door. Het is droog en we lopen in 10 minuten naar de boot. We varen op de Kaat Mossel. Er zijn al veel oude bekenden. We krijgen een slaapplaats toegewezen en maken het nog gezellig. We hebben een mooie discussie over de route en waar we het beste als eerste naartoe kunnen varen. Na veel discussie komen we gezien de wind en de verwachtingen uit op Harlingen – Den Oever, Den Oever – Oude Schild, Oude Schild – Terschelling, Terschelling – Vlieland en dan weer terug naar Harlingen. Als eindtijd komen we eerst uit op 11 uur, dan om 14:00 zondagmiddag. Wim en ik zijn dit verantwoordelijk voor de navigatie.

Harlingen - Den OeverZaterdagmorgen is het half zeven als ik wakker word. Onze vertrektijd is half acht en het lukt iedereen dan ook aan dek te staan. Er wordt rond acht gestart en wij zeilen zeven minuten later over de startlijn. De wind en de stroming vallen tegen. In onze eerste berekeningen komen we rond 15:00 uur aan in Den Oever. We komen moeizaam op gang. Harlingen blijft een lange tijd in beeld, maar na verloop van tijd maken we dan toch een behoorlijke slag naar de Afsluitdijk richting Kornwerderzand. Dan een paar grote slagen richting Den Oever.  Voor de kust van Den Oever wordt het nog spannend. We varen over een ondiepte heen. Volgens berekening moet dan makkelijk kunnen, maar dat blijkt in de praktijk iets anders uit te pakken. Om vastlopen te voorkomen, moet iedereen naar de voorkant van de boot. We komen daardoor van achteren iets hoger te liggen en al schuivelend en zandwolkend trekkend komen we dan in dieper gelegen water. In Den Oever moet Wam van boord en een selfie maken met het codewoord en zichzelf erop. Na 10 minuten varen we weer er uit richting Oude Schild.

20161105-02-denoever-oudeschildVoor de kust van Den Oever gaat het toch nog mis. We lopen aan de grond en moeten we wachten op hoog water. Wim en Goof stappen in een pak met laarzen en moeten het anker verleggen. Best een zwaar klusje. Nu maar wachten tot we weer loskomen. Na drie uur op het zand gelegen te hebben, komen we weer los van de grond. De boot ligt met de kop op de wind en we hijsen de zeilen. Nu verder richting Oude Schild. We moeten laveren tussen Boereplaat en Middelplaat en bij het Visjagersgaatje en Lutjeswaard kunnen we een lange klap naar boven maken richting Oude Schild. Om 1 uur ’s nachts komen we aan in Oude Schild en herhaalt zich het verhaal met de selfie. Rene, onze stuurman voor de nacht, vaart de Kaat Mossel mooi langszij en kunnen we binnen een paar minuten weer vertrekken.

20161106-03-oudeschild-terschellingWe gaan nu richting Terschelling. We hebben nu eindelijk de wind mee en in een mooie slag onder het Scheurrak door, nog 1x overstag en dan komen we bij het Inschot waar we een aantal keren moeten laveren. Voorheen ging je dan de West Meep, door de Slenk naar Terschelling, maar tegenwoordig kun je langs het Schuitegat.Ondertussen regent het hard. We komen bij het Schuitegat en varen dan richting Terschelling. Het aanleggen gaat ons steeds beter af en ook bij Terschelling zijn we weer snel op weg naar Vlieland.
20161106-04-terschelling-vlielandWe hebben richting Vlieland de stroom behoorlijk tegen en je merkt het ook direct aan de golven. Grote steile golven maken het ons niet makkelijk Vlieland te bereiken, maar zoals altijd: De aanhouder wint. We varen op ons gemakkie de haven van Vlieland in. Wam rent weer en maakt weer een Selfie en dan nu op weg naar Harlingen. Het is al weer een tijdje droog en de zon schijnt mooi over de Waddenzee, toch wel de mooiste zee van de wereld en dat zo dichtbij.

20161106-05-vlieland-harlingenVan Vlieland naar Harlingen bijna in een rechte streep. We varen via de Vlielanderbalg over het Fransche gaatje en snijden daarmee en behoorlijk stuk af. Door de Blauwe Slenk varen we richting Harlingen. Het is mooi weer en langzaamaan neemt de wind af en wordt het steeds lastiger om op tijd Harlingen te bereiken. We starten de motor en varen over de eindstreep. We zijn voor vijf uur binnen, maar of we het gehaald hebben, is de maar de vraag.

We maken ons logboek af en lopen naar de wedstrijdleiding om te horen op welke plek we geëindigd zijn. Helaas voor ons zijn we gediskwalificeerd (DSQ). Het reglement schrijft voor dat je zeilend over de finishlijn gaat en helaas hebben wij dat niet gedaan. Jammer, jammer jammer. Ook onze verplichte rusttijd van 4 uur was niet helemaal reglementair. Volgend jaar toch beter de wedstrijdregels lezen.

Ondanks onze DSQ was het toch weer een prachtig weekend en heb ik weer volop genoten van mijn rol als navigator. Onze voorspelde route kwam uit. De 1/12 regel kwam goed van pas en mijn iPhone Navionics (navigatie software) heeft zijn diensten weer bewezen in het donker. Met de iPhone zagen we precies wanneer we weer overstag moesten en zijn we daardoor niet meer vastgelopen op het wad. Volgend jaar de getijden afdrukken op basis van LAT en niet NAP maakt het leven ook echt gemakkelijker aan boord. Hoef je de hele tijd de boel om te rekenen.

Al met al een geslaagde Waddenrace 2016. Volgend jaar doen we weer mee en dan komen we wel voor in de uitslag.

 

17 september – 24 september 2016. Warnemünde (Duitsland). Met de WHARS (Wim, Hans, Alef, Richard, Stan) Sailing naar de Oostzee geweest. We hebben een mooie zeiltocht gemaakt van Duitsland naar Denemarken en weer terug. Het waren weer mooie zeildagen met 1 motordag, omdat er totaal geen wind stond.

In totaal weer 245,3 Nm gezeild.

Botters in Elburg9 en 10 september. Elburg. We beginnen traditiegetrouw met het schippersontbijt. Dit jaar voor het eerst in een tent en niet in de op instorten staande loods “Het Blinde Peerd”.

Na het ontbijt is er het palaver. De zeilbaan wordt uitgelegd en de bijbehorende regels, geen bijzeilen en dat soort zaken. We mogen weer door de ski-baan zeilen. De botterstichting heeft weer een vergunning gekregen. Dat is wel eens anders geweest.

haarmode-klazienWe krijgen een groep aan boord. Dit jaar is dat Haarmode Klazien uit Elburg. We vertrekken als iedereen aan boord. Aan de zijkant van de botter worden 2 grote reclamezeilen vastgemaakt. Meestal krijgen we een vlag in de dirk, maar dat is nu niet meer nodig.

We varen onder de brug door richting het startveld. Het is ruim een uur varen in de motor. We komen rond 12 uur aan in het startveld. We gooien het anker in het water en wonder boven wonder houdt het anker ook nog. We eten een broodje met zalm en/of paling.

Om 12:25 het vijf minuten sein. We verdelen de taken en de spanning stijgt. 12:30 en de wedstrijd gaat beginnen. Er staat niet veel wind, maar net genoeg om toch nog een beetje vooruit te komen. We varen een mooie wedstrijd baan. Het eerst rack is voor de wind richting 2 boeien. Je mag zelf weten welke boei je rondt en over welke boeg, bakboord of stuurboord. Het is dringen bij de boei. We liggen met drie botters bij elkaar en de binnenste botter drukt ons helemaal naar buiten. We maken daarom een enorme zwaai om de boei en raken onze plek in de rij een beetje kwijt.

Laverend over bakboord en stuurboord gaan we richting de tweede boei. We liggen op een mooie plek in het veld en hebben overal voorrang op de andere schepen. Bij de tweede boei beginnen we aan ons tweede rondje. De wind neemt een beetje toe en het wordt al met al een mooie zeildag.

We ronden weer de twee boeien en weer laveren we naar de tweede boei. Zo nu en dan halen we iemand in. Bij de tweede boei wordt het wel weer knijpen, maar het loopt goed af. De finish is nog spannend. Het schip voor ons ligt een paar meter voor ons en het schip achter ons ligt een paar meter achter ons. En wij lopen een beetje in op onze voorbuurman en de achterbuurman loopt een beetje op ons in.

Terug naar Elburg evalueren we de wedstrijd. We hebben het goed gedaan en we denken rond de 10e plek te zijn gefinisht en in het veld met 43 botters is dat wel een mooie plek.

Na aankomst in de haven zoeken we een plekje en we liggen mooi tegenover de Vischpoort. We nemen afscheid van de groep en wij gaan naar de tent voor de uitslag. Om 6 uur is de uitslag, maar het duurt toch veel langer dan anders.

Wat blijkt. Er zijn schepen die niet 2 rondjes hebben gevaren, maar wel afgeblazen zijn en daardoor dus veel hoger op de lijst staan dan wij gedacht hadden. Aan het einde van de prijsuitreiking krijgen wij de poedelprijs, omdat wij van die reclame zeilen aan de botter hadden vastgemaakt. Dat riekt naar sponsering en daar is men niet van gediend. Volgend jaar niet nog een keer doen is de tip. Een vlag in de dirk is toch ook reclame. Beetje typische redenering. Maar ons maakt het niet uit. Wij krijgen een doos met Elburger Botjes en ze smaken weer goed.

We kijken weer terug op een mooie en geslaagde botterdag

Harderwijk - BotterloodsHarderwijk. 10 juni 2016. Dit jaar doen we mee aan de Aaltjesdag in Harderwijk. Het is een paar jaar weggeweest, maar nu is het er dan weer. Donderdagavond van Elburg naar Harderwijk op de motor en het laatste deel op het zeil. Rond een uur of 12 naar bed en voordat ik het weet ben ik vertrokken en word ik rond 7 uur de volgende morgen weer wakker.

We lopen een rondje en Harderwijk is onherkenbaar geworden. De haven is gedempt, er is een nieuwe jachthaven aangelegd, er staan huizen en nog ruimte voor meer huizen. De botterstichting heeft een nieuw onderkomen met een botterloods en een visafslag. Om acht uur begint het schippersontbijt met traditioneel een broodje met ei en spek. Om de dag mee door te komen.

Het weer valt mee. Droog, maar weinig wind en dus wordt het weer drijven. We krijgen de groep aan boord en na de foto vertrekken we direct richting het startveld. We hijsen op het Wolderwijd de zeilen nog wel, maar zin heeft het niet. Op de startplaats aangekomen laten we het anker vallen en spreken met de groep de werkzaamheden door. Daarna de lunch. Het is goed verzorgd.

Startveld Startveld

Om 12:25 het vijf-minuten-sein. We maken klaar en de spanning neemt toe.  Om 12:30 het startschot. We hijsen de zeilen, maar door het ontbreken van wind en we liggen in een groot wierveld, drijven we al direct de verkeerde kant en dat geldt ook voor de buurman. We starten de motor, geven een flinke klap vooruit, aanvaring voorkomen en we liggen richting het eerste eiland. Motor uit. De wind trekt een beetje aan.

We liggen over bakboord en we hebben voorrang op een groot aantal andere botters. Dan valt de wind weg en gaan we overstag en nog een keer en nog een keer en nog een keer. We liggen nu onder de dijk bij het eiland en zowaar de wind is terug. We krijgen een goede vlaag en we zeilen de EB39 voorbij. Het is helaas van korte duur. Na die windvlaag liggen we weer zo goed als stil.

Naar ZeewoldeNu richting Zeewolde. In Zeewolde moeten we een tas met vis ophalen. Een leuke onderbreking van de zeiltocht. Na anderhalf uur laten we de zeilen zakken en varen op de motor de haven in, waar een koortje ons staat op te wachten. Eén en al gezelligheid. We pakken de zak met vis aan en varen weer richting het Wolderwijd, waar we nu een rack krijgen richting de finish. Ook hier weer wind en geen wind. Soms liggen we op de koers van het finish schip, soms moeten we toch even overstag om weer goed te kunnen zeilen. We varen naast de EB52. We wisselen stuivertje. Uiteindelijk bij de finish is de EB52 ons toch te snel af. We worden afgeblazen en we juichen. We hebben het ondanks het ontbreken van de wind toch nog goed gedaan. We zijn trots op ons zelf ;). Volgend jaar doen we weer mee

Vinkeveen, 31 oktober 2015. Zaterdag 31 oktober de jaarlijks terugkerende terugkomdag van de Zeezeilers van Marken. Het begint traditiegetrouw met een leuk verhaal van Rob zelf. Deels reclame, deels mooi tips en onthullingen over het nieuwe programma van 2016. Een dit jaar de onthulling dat de Westwind naar de Carieb gaat (dat wisten we al), maar dat de Westwind nu ook een rolfok heeft dat wisten we nog niet.

De zaal vindt het geweldig. Rob was/is altijd tegen de rolfok, maar in de Carieb met de vele zonne-uren heeft zo’n fok op het dek toch veel te lijden. Rolfok met UV bescherming gaat veel langer mee.

Na Rob de sprekers. Het eerst verhaal gaat over een ontzettend goed voorbereide zeiltocht naar de Azoren met een Swan 48 ft. Mooie beelden van een mooie reis. Veel groen op de Azoren, niet al te warm (in de buurt van de 25 graden) en nog niet super toeristisch. Aanrader om naar toe te gaan.

Daarna een mooi verhaal van Ben Rutte met  het mooiste email adres van de wereld: ben@zeilen.nl. Leuker kan het niet worden. ;). Drie jaar lang om de wereld zeilen met een beperkt budget (100.000 euro) en een klein bootje (34 Ft.) en je vrouw. Valt dus allemaal best mee. Bij IJmuiden links af en dan begint de wereld. Mooie avonturen met veel humor gebracht en ook hier weer schitterende foto’s. Aan het einde van het verhaal een lang applaus en als toegift kun je dan zijn boek nog kopen.

Ben Rutte - Dat Nemen Ze Je Nooit Meer Af

Dat nemen ze je nooit meer af

BenRutte-DatNemenZeJeNooitMeerAf-2

Dat nemen ze je nooit meer af

In de mast

In de mast

Enkhuizen – Lelystad. 7 augustus 2015. Het is mooi blauw weer als we wakker worden. Het ontbijt staat weer netjes op ons te wachten. Na 7 dagen goed ontbijten, lunchen en dineren ben je er bijna aan gewend. Straks is het thuis weer wennen.

Er wacht Sjak nog een klusje. Ze moet de mast in. De harp die aan de val zit waarmee de wishbone omhoog getrokken wordt, is gisteren geknapt. Waarschijnlijk met de lier iets te veel spanning gezet. We maken alles voor elkaar en hebben een dubbele lijn en dan hijsen we Sjak langzaamaan naar boven. Na 15 minuten is de klus geklaard en komt Sjak weer langzaam naar beneden.

We maken klaar voor vertrek. Voor ons breekt de laatste dag aan. We moeten eerst door de sluis van Enkhuizen om op het Markermeer te komen.

In de sluis zien we toch weer een paar mooie schepen. Zowel kwa uiterlijk als ook de naam.

Gerrigje

Gerrigje

Jemoeder

Jemoeder

Na de sluis de zeilen erop en in één streep naar Lelystad. De wind is iets minder dan drie, maar met alle zeilen erop maken we toch nog een beetje vaart. Langzaamaan komt Lelystad in zicht. De grote zendmast in natuurlijk al vanaf grote afstand te zien.

Lelystad

Lelystad

Bataviahaven

Bataviahaven

Alles voor de laatste keer: Kluiverboom omhoog. Huikje om de fok. Huik om het grootzeil en dan is het voorbij. Nog een laatste groepsfoto. Als mooie herinnering aan een week zeilen met de Kaat Mossel.

We zijn verwend. We mochten sturen, navigeren, zeilen hijsen, kluiverboom laten zakken en ophalen, maar het hoefde niet. Er was geen verplichting. En zo voelde het ook. We hebben het graag gedaan. Wij kijken terug op een leuke week zeilen. Mooi weer en mooie wind. Ik zie de Kaat Mossel terug op de Waddenrace.

De crew van de Kaat Mossel

De crew van de Kaat Mossel