3 november: terug naar Harlingen
Vijf uur gaat de wekker. Ik sta op en loop even naar de keuken. Ik neem mijn medicijnen en vraag wat de bedoeling is. We vertrekken rond half zes richting Vlieland. Ik eet een boterham of twee en dan het zeilpak weer aan. Ik ga naar buiten en het waait nog steeds goed. De kracht is er wel uit, maar het is nog steeds een windkracht 5.

De motor gaat aan. Trossen los en net buiten de haven hijsen we de zeilen. We zijn weer onderweg. Het gaat goed. We varen door de stokken. Ik let op of we niet over de stokken heen varen. Het gaat halve wind en een deel voor de wind.

Bij het Fransche gaatje gaan we naar binnen. Het wassende water maakt dat het kan. We hebben 1.15m nodig en er staat net iets meer dan 1.2m. We schuiven over de grond. Ik zoek de tonnen en stokken en uiteindelijk komen we rond 11:00u aan voor de haven van Vlieland. We laten de zeilen zakken en roepen de havendienst op, maar er komt niets terug. Dan maar gewoon naar binnen. Vol gas de bocht om en we landen weer netjes aan de kant. Wim loopt weer als een hinde naar het havenkantoor. Maakt zijn selfie en rent terug. Binnen 7 minuten gooien weer los en varen we de haven van Vlieland weer uit.

De zeilen erop en we zijn weer onderweg. Nu naar Terschelling. We steken recht over naar het Schuitengat. We hebben stroom tegen wind en de golven worden gewoon hoog. Ik schat een kleine meter. We zien een scherp jacht tegen de golven in boksen. Het ziet er echt geweldig uit. We varen langs de rand van de bank.

We zijn nog net geen uur onderweg als de haven van Terschelling al weer in zicht is. Siebe heeft contact met de havendienst en vraagt om een ligplaats voor een paar minuten. Het voorstel van Siebe vindt de havenmeester maar gewaagd, maar we moeten het zelf weten. Siebe wil niet tegen andere schepen aanleggen, maar gewoon aan de steiger. Hoe hij het doet zo doet ie het, maar het lukt hem wel. Er staan veel mensen. Wat is er aan de hand? Het is vast geen publiek voor de Waddenrace. Wim springt af en hij blijkt plotseling mee te doen met de Berenloop, een marathon die in hetzelfde weekend wordt gelopen. Allemaal klappende mensen om Wim aan te moedigen. Na de selfie weer aan boord en weg zijn we weer. We hijsen de zeilen en gaan binnendoor over de bank, maar helaas. Onze waterstand berekening is net niet goed en we lopen vast op de bank. Gelukkig reageert Siebe adequaat en we draaien een rondje en varen toch maar via de tonnen de Slenk in. Gelukkig dat we van de bank af kwamen.

Langzaam aan gaat de wind eruit. Om half drie is het echt niet meer te doen. We drijven achteruit en na een kort overleg besluiten we uit de wedstrijd te stappen. We bellen met de wedstrijdleiding. Helaas krijgen we een DNF (Did Not Finished). We starten de motor. De zeilen gaan naar beneden en we varen met een gangetje van 6 knopen richting Harlingen, waar we rond 18:00 uur aankomen. Het is al donker als we aankomen.

Al met al kijken we terug op een mooie Waddenrace 2019. Het was weer spectaculair. Het is toch een mooie afsluiting van het zeilseizoen.

2 november 2019. De start van de Waddenrace.
Om half zeven gaat de wekker en de waddenrace gaat beginnen. Saskia (de kok) maakt het ontbijt klaar (ei met spek). Het is al een gezellige drukte. Om kwart over zeven komt Siebe langs om even het plan voor vandaag door te spreken. We vormen duo’s voor de taken. Ik ben ingedeeld bij de navigatie, logboek en achterschip. Op het achterschip bedien je dan de zwaarden en de grootschoot. De taken zijn duidelijk. Samen met Wim, Daan en Rene zijn wij ‘verantwoordelijk’ voor het achterschip.

Om 8:24 zeilen we de startlijn over. Er staat een goede wind. Het is opkomend water en we hebben een beetje de stroom tegen. We gaan via het Molenrak richting Kornwerderzand. We wijken direct al af van de afgesproken route, maar goed de schipper is de baas.

We maken een paar mooi slagen en varen rond de 6/7 knopen snelheid. Het is rond 11 uur als we in de verte het wel erg donker zien worden. Het lijkt langs ons heen te trekken. Plotseling knalt er dan een windkracht 10 over ons heen. Het schip maakt flink slagzij over bakboord. We staan helemaal stil. Siebe geeft opdracht het anker uit te gooien. De kussen vliegen door de lucht en 1 kussen komt in het water terecht. We zitten in diep water en het anker pakt niet. Meer ketting en dan weer kijken.

Ondertussen de zeilen naar beneden en de helling gaat er weer uit. Friso heeft natte schoenen. Hij liep net in het gangboord toen het gebeurde. Het anker pakt nog steeds niet. We gaan even hard achteruit als het overboord gewaaide kussen. We drijven met meer dan 2 knopen achteruit voor meer dan 15 minuten als uiteindelijk het anker pakt. Het kussen komt nog even dichtbij en het lijkt erop dat we hem met de pikhaak er nog uit kunnen halen. Helaas drijft ie net aan ons voorbij.

We wachten de storm af. Na een uurtje is alles weer rustig Het anker moet eruit, maar de ketting blijft vastzitten in het ‘wiel’. Na veel gedoe lukt het ons het anker weer op te halen en vervolgen wij onze reis. We maken nog een paar slagen richting de afsluitdijk en uiteindelijk gaan we over bakboord met een redelijk snelheid richting Den Oever. Bij Den Oever nog een slag om van de ondiepte af te komen. Om half vijf leggen we aan en loopt Wim (als vervanger van Wam) voor het eerst naar het havenkantoor. Hij maakt een selfie waarop hij en het wachtwoord staan en belt met de wedstrijdleiding. Wim springt aan boord en binnen 15 minuten zijn we onderweg richting Oude Schild.

De wind wakkert aan en trekt nog meer naar het zuiden. We varen vol voor de wind en raken soms de 11 knopen snelheid aan. Langzaamaan wordt het donker en om half zes liggen we dan voor de haven van Oude Schild. Binnen 1 kabellengte (=0,1 Nm = 185,2 meter) van de haven mag de motor aan en gaan de zeilen naar beneden en op de motor zoeken we dan een plekje in de haven. We gaan naast een lege binnenvaarder liggen. Om zes uur gaat de motor uit. We liggen.

De storm wakkert ondertussen aan en we besluiten de verplichte 4 uur rust te nemen en de storm af te wachten. De schipper en zijn maten komen uiteindelijk vertellen dat we de hele nacht hier blijven en dat we waarschijnlijk rond 4 uur ’s nachts richting Vlieland zullen vertrekken. Uiteindelijk is de vertrektijd afhankelijk van de afname van de storm.

We krijgen een goede maaltijd van Saskia aangeboden. Na het overweldigend lekkere diner ga ik heel even op mijn bedje liggen. Handdoek op het voeteneind en met laarzen en al lig ik dan even te rusten. Uiteindelijk word ik om 2 uur ’s nachts wakker en merk dat ik mijn laarzen nog aan heb. Blijkbaar gewoon per direct volledig vertrokken. Na het plassen de laarzen uit en ik ga nog een paar uur slapen. Welterusten en tot morgen. (tot straks).

1 november 2019. Waddenrace 2019.
Het is weer Waddenrace weekend. Dit jaar nemen we weer met Friso deel aan de waddenrace. Door omstandigheden hebben we niet deelgenomen aan de Waddenrace in 2018. Een jaartje rust. Voor Friso wel jammer, omdat hij alle Waddenraces meegedaan heeft, maar dus nu eentje niet. Dit jaar is de 25ste editie. Eigenlijk zou de Waddenrace commissie hem dispensatie moeten verlenen, zodat ie toch aan de 25 medailles kan komen. Zelf doe ik nu voor de achtste keer mee. Ik ben begonnen in 2011. Ik ben er dus al bijna 10 jaar bij. Wat gaat de tijd toch snel.

Het beloofd een spannend weekend te worden qua weer. Er zijn zware windstoten voorspeld (80 km per uur/windkracht 9). Het is dus maar de vraag of de Waddenrace wel gaan uitzeilen. We gaan het meemaken.

Vrijdagavond om 19:50, na een treinreis van 1 uur en 50 minuten (Wezep-Zwolle-Leeuwarden-Harlingen), stappen Wim (mijn buurman) en ik aan boord van de vriendentrouw, een klipper van 26 meter. Een groot deel van de groep is aanwezig. We geven iedereen weer een hand. Het navigatie-overleg is al gestart en ik ga even naar de roef, waar al druk door de schipper (Siebe), en de maten (Guus, Durkje) en Rene overlegd wordt over de te varen route. Wat is haalbaar met deze voorspelde harde wind?

Ik laat het even voor wat het is en ga mijn tas uitpakken. Ik krijg een slaapplaats toegewezen. Het ziet er allemaal mooi en netjes uit. Het is een prachtig schip. Nog even afwachten hoe het schip zeilt. We kletsen de avond vol. Horen van de schipper nog de route die we gaan varen en onze verwachte eindtijd op zondag. De wind is ZuidWest en draait naar Zuid. Daarbij komt dat er rond 20:00 op zaterdag storm verwacht wordt. We gaan van Harlingen naar Den Oever. Als het weer het dan toelaat gaan we door naar Oude Schild (Texel) en daar beslissen we dan of we onze verplichte rustperiode van 4 uur ingaat of dat we zondagochtend pas weer vertrekken en de storm aan ons voorbij laten gaan. Iedereen knikt instemmend over de route.

Ik ga naar bed en droom alvast over het komende weekend. Welterusten en tot morgen.